Het HondenForum

Ik heb al een keer een topic hierover geplaatst, maar graag nog een keer advies.
Focus is nu bijna 21 maanden. Erg sociaal, vrolijk en vriendelijk naar iedereen.
Ik heb een aantal maanden terug een topic geplaatst over Focus zijn energieniveau. Ze krijgen hier meer dan voldoende fysieke beweging en boswandelingen, waar hij zichtbaar van geniet, maar niet echt moe van wordt.
Het advies gekregen om meer hersenwerk te gaan doen. Speuren, spelletjes, gehoorzaamheid en clickeren.
Hij vindt het allemaal even leuk en lijkt hier inderdaad meer energie voor te gebruiken. Daarna dus moe en voldaan en we genieten er allebei van.

Maar! Op de momenten dat we gewoon wandelen aan de lijn, is hij zo vreselijk druk. Zowel fysiek (regelmatig wat spanning op de lijn bij het zien van hondjes, katten, voorbijwaaiende blaadjes) als in zijn hoofd (hij kijkt oooooveral naar, wil alles zien en meemaken en zelfs als we oefeningen samen doen en hij aan het volgen is, flitsen zijn ogen over het veld om te kijken wat er nog meer gebeurt).
Zodra hij bijvoorbeeld even trekt, draai ik om en is hij meteen weer het braafste jongetje van de klas. Volle aandacht, slappe lijn en rust. Bij de eerstvolgende prikkel is het acuut weer over en is de drukte weer terug. Ik herhaal mijn omdraaien en rustig weglopen, hij volgt weer keurig en er is weer rust. Zo gaat dat de heeeeeeele wandeling door.
Het vreemde is dus, dat er nooit echt een kwartje gaat vallen? Hij weet wat de bedoeling is, want hij kan keurig volgen, maar kan gewoon echt geen prikkels negeren?
Ik ben sinds een paar maanden hiervoor begonnen met impuls controle oefeningen. Gewoon thuis, om even veilig te beginnen.
Je merkt ook dat hij dit al lastig vindt, maar wel met stapjes vooruit gaat.

Mijn vraag is eigenlijk, doe ik iets verkeerd? Natuurlijk is iedere hond verschillend, maar ik snap echt niet hoe zo'n voergericht hondje die best een will to please heeft, zo druk en snel afgeleid kan blijven na al 21 maanden rustig oefenen.

Klinkt bekend. Ik heb mijn moeder een keer op het trainingsveld zien lopen. Finn volgde heel braaf en zag ineens van alles om hem heen. Om zich vervolgens te herinneren dat hij met mijn moeder aan het trainen was en weer vol aandacht voor haar was. En 10m verderop weer zijn concentratie verloor.
Hij werd toen hij jonger was ook liefkozend ons adhd-pupje en stuiterbal genoemd.
Ondertussen bijna 7 jaar en een hele fijne hond geworden. In huis standje chillen en buiten lekker actief.
Moraal van het verhaal? Ik denk dat het leeftijdgebonden is en als Focus nog wat ouder is vanzelf een iets lager energieniveau krijgt.

Het zou Lotje kunnen zijn. Komt volgens mij vanzelf goed.

pom heeft het ook (nu 15 maanden), het is wel wat minder maar het is soms net een havik, ze ziet al-les.

Ik denk ook wel dat het een beetje leeftijd gebonden is. Maar wat je zegt over het stukje volgen aan de lijn in combinatie met het omdraaien. Voert hij het trucje niet gewoon uit? Als je begrijpt wat ik daarmee bedoel.. Ik herken het wel van Enzi namelijk. Ik ben ipv het omdraaien hem iets anders gaan laten doen, een clickeroefening bijvoorbeeld. Enzi heeft een heel arsenaal aan trucjes en doordat ik niet deed wat hij verwacht, dus het omdraaien en volgen, moest hij ineens écht nadenken. Waardoor zijn aandacht ook weer echt bij mij lag.. Misschien dat dit ook wel voor jou en Focus werkt?

Voor de rest ben je geloof ik hartstikke goed bezig

Stiekem wel grappig voor een hond die Focus heet

Maar goed, ik vind dit deels leeftijd, 21 maand is vaak nog niet volwassen, maar ook karakter hoor. Nilo is ook veel meer gericht op alles wat er om hem heen gebeurt. Hij luistert prima en kijkt op als ik hem roep, maar als er dan meters verderop een hond blaft moet ik wel opnieuw die aandacht vragen. Coda daarentegen heeft er letterlijk 5 lessen puppycursus over gedaan voor ze door had dat er ook andere honden waren Al is zij ongeveer dezelfde leeftijd als Focus en dat impulsieve reageren op honden, voorbij vliegende blaadjes, fietsers kent zij ook wel. Op sommige momenten hou ik haar gewoon heel kort aan de lijn zodat ze zich niet extra kan opfokken door overal achteraan te stuiteren. Symptoombestrijding misschien maar het voorkomt wel dat ze op dat moment de controle verliest.

Het zal vast nog goedkomen, 21 maanden is nog best jong. Noah werd pas met 3 jaar echt volwassen, dus je hebt nog even de tijd

duitse herder schreef:Het zal vast nog goedkomen, 21 maanden is nog best jong. Noah werd pas met 3 jaar echt volwassen, dus je hebt nog even de tijd

mee eens. ik vind 21 maanden ook nog echt heel jong hoor. is het een RR?
en Ach onze Buster is nu ruim 6 jaar. en nog steeds niet altijd volwassen (gedrag)

Ik heb dit probleem dus ook met Xavi maar dan 10 keer zo erg.
Op de hondenschool leren we nu dat ik wellicht teveel van hem vraag buiten en dat hij het allemaal erg spannend vind en buiten dus gewoon niet genoeg ruimte heeft in zn koppie om na te denken.

Wij beginnen nu thuis rustig aan met concentratie oefeningen zonder commando, hij moet uit zichzelf de concentratie op mij leggen.
Zodra ik dit in de tuin doe merk je meteen al dat hij dit moeilijker vind. Daar is afleiding..

Eigenlijk doe je nu dus ongeveer hetzelfde als ik.
We zijn net begonnen en zie buiten nog geen resultaat, maar wellicht ben je ook op de goede weg met de oefeningen die je nu thuis doet!

Heb je hem weleens uitgelegd wat zijn naam betekent ? Toch nog eens een poging wagen dan...

Volgens mij ben je op de goede weg en is het verder ook een kwestie van tijd. Het is vanuit hem geen onwil, maar onkunde. Het lijkt er inderdaad op dat hij de externe prikkels simpelweg (nog) niet kán negeren.
Als oefening zou je in korte sessies de aandacht bij je kunnen houden dmv extreem lekkere voertjes. Uiteraard eerst zonder externe prikkels, daarna in een steeds prikkelrijkere omgeving. Als jij zorgt dat jouw prikkel groter is dan de andere prikkels kan hij leren om die andere prikkels te gaan negeren. Maar ik denk niet dat de oefening daar op zichzelf voor kan zorgen, hij zal daarnaast ook de tijd moeten krijgen om in zijn koppie verder volwassen te worden.

Ik ga met de rest mee!
Nog wel een vraagje, laat je hem de hele tijd volgen? Daar zou het namelijk ook aan kunnen liggen, volgen is saaaaaaai namelijk

Ik maak van pup af aan al verschil tussen volgen, dit zijn kleine stukjes en aan het jachtlijntje en netjes wandelen, dit is aan een normale langere riem, dan mogen ze "vrij" lopen en snuffelen tot het eind van de riem, maar de riem mag niet strak staan. Om het verschil duidelijk te maken doe ik de lange riem aan een tuigje, dus tuigje is vrij en lijntje om je nek is netjes volgen.
Natuurlijk kunnen ze aan de lange riem ook volgen als dat even nodig is, het is dus niet zo dat ze het commando niet snappen als ze geen jachtlijntje om hebben Misschien is dat een optie voor Focus? Zodat hij wat meer lekker kan snuffelen en niet heel saai constant hoeft te volgen?

Ik denk dat het in het geval van Focus zijn leeftijd is. Ik heb hier eentje die met bijna vier nog steeds zo is, maar ook bij haar wordt het beter met het ouder worden.

Ik zou gewoon op dezelfde manier door gaan. Wat je nog zou kunnen proberen is de manier van aandacht en concentratie vragen telkens wisselen. De ene keer draai je om als hij afgeleid is, de andere keer laat je hem zitten etc. Luna had dan echt zoiets van "huh? Doe je nu?" En dan was ik wat langer interessant dan wanneer ik haar iedere keer liet zitten bij afleiding.

Die van mij is ook 21 maanden oud en heel je tekst klinkt herkenbaar

Inge O schreef:

Lunatic schreef: Nog wel een vraagje, laat je hem de hele tijd volgen? Daar zou het namelijk ook aan kunnen liggen, volgen is saaaaaaai namelijk

Ik maak van pup af aan al verschil tussen volgen, dit zijn kleine stukjes en aan het jachtlijntje en netjes wandelen, dit is aan een normale langere riem, dan mogen ze "vrij" lopen en snuffelen tot het eind van de riem, maar de riem mag niet strak staan. Om het verschil duidelijk te maken doe ik de lange riem aan een tuigje, dus tuigje is vrij en lijntje om je nek is netjes volgen.

ben ik het helemaal mee eens, 'volgen' als oefening met aandacht en alles is veel te intens om langdurig te doen.

Het vreemde is dus, dat er nooit echt een kwartje gaat vallen? Hij weet wat de bedoeling is, want hij kan keurig volgen, maar kan gewoon echt geen prikkels negeren?

met dit systeem (dat volgens wat ik ervan lees en erover hoor zelden blijkt te werken) vraag ik me af hoe een hond zou moeten weten dat het de bedoeling is dat hij de hele tijd keurig volgt?

Ik laat hem niet volgen, volgens mij staat dat ook nergens, maar zodra hij trekt en ik draai om, gaat hij volgen. Zodra hij mee loopt en de lijn is slap, loop ik gewoon weer verder. Niet volgen dus, gewoon wandelen.
Ik wil juist niet dat hij standaard gaat volgen, want ook voor ringtraining e.d. is dat heel onhandig. Hij mag gewoon snuffelen, wandelen en rondkijken, zolang er maar geen druk op de lijn staat. Dan draai ik dus om en in zijn reactie dat zijn aandacht terug bij mij is en hij strak naast me loopt --> volgen.

Bedankt allemaal voor de reacties.
Ik denk ook wel dat het deels leeftijdgebonden is hoor. Hij is tot nu toe met alles heel laat en ik denk dat het ook nog wel even duurt voordat hij volwassen wordt. Dat geeft ook niet. Ik vraag me alleen af of ik nog meer of iets anders kan doen dan ik nu doe.
Hoewel mijn strategie op korte termijn heel goed werkt, gaat het daarna bij de eerste nieuwe prikkel direct weer 'mis'. Ik heb het gevoel dat ik dus continu aan het bijsturen ben maar niet echt vooruitgang boek.
Op momenten dat ik met hem 1 op 1 wandel gaat het al beter doordat ik mijn aandacht niet hoef te verdelen, maar dan nog zijn andere honden en katten bijvoorbeeld een te grote prikkel om te negeren.

Het achterlijke is, dat hij los echt perfect luistert. Misschien nog wel beter dan Xavi, die soms nog even snel ergens moet snuffelen of plassen als je 'hier' roept. Focus is daarin voorbeeldig.
Maar klik je er een riem aan........

Dubbel.

Irisz schreef:Het achterlijke is, dat hij los echt perfect luistert. Misschien nog wel beter dan Xavi, die soms nog even snel ergens moet snuffelen of plassen als je 'hier' roept. Focus is daarin voorbeeldig.
Maar klik je er een riem aan........

Misschien komt dat ook omdat je eigen houding anders wordt als de riem er aan zit?

Ik zeg niet dat dat zo is maar ik zie het wel vaak (ook bij mezelf ) dat je houding met riem anders is omdat je door die riem weet dat hij niet weg kan.

ranetje schreef:

Irisz schreef:Het achterlijke is, dat hij los echt perfect luistert. Misschien nog wel beter dan Xavi, die soms nog even snel ergens moet snuffelen of plassen als je 'hier' roept. Focus is daarin voorbeeldig.
Maar klik je er een riem aan........

Misschien komt dat ook omdat je eigen houding anders wordt als de riem er aan zit?

Ik zeg niet dat dat zo is maar ik zie het wel vaak (ook bij mezelf ) dat je houding met riem anders is omdat je door die riem weet dat hij niet weg kan.

Zou kunnen. Ik durf niet te zeggen of dat zo is. Niet bewust in ieder geval.
Ik wandel in ieder geval net zo ontspannen met als zonder riem voor mijn gevoel.

Irisz schreef:

ranetje schreef:

Irisz schreef:Het achterlijke is, dat hij los echt perfect luistert. Misschien nog wel beter dan Xavi, die soms nog even snel ergens moet snuffelen of plassen als je 'hier' roept. Focus is daarin voorbeeldig.
Maar klik je er een riem aan........

Misschien komt dat ook omdat je eigen houding anders wordt als de riem er aan zit?

Ik zeg niet dat dat zo is maar ik zie het wel vaak (ook bij mezelf ) dat je houding met riem anders is omdat je door die riem weet dat hij niet weg kan.

Zou kunnen. Ik durf niet te zeggen of dat zo is. Niet bewust in ieder geval.
Ik wandel in ieder geval net zo ontspannen met als zonder riem voor mijn gevoel.

Ik herken het wel Xavi ziet echt allés... je kent het verhaal van de tuinkabouters? http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... inkabouter

Heb je het over Chuck? Oke, die is niet zo extreem. En op het trainingsveld voorbeeldig, maar met wandelen begint hij nu toch wel wat vervelend te worden en ben ik ook constant aan het draaien.

Zeer herkenbaar verhaal maar ik heb ondertussen wel de ervaring en het vertrouwen dat het heel langzaam veranderd. Ezio heeft het nu b.v. veel meer in periodes. Hij kan keurig, rustig en met aandacht mee lopen en nu 60 x van de 100 een activiteit op straat negeren (met activiteit bedoel ik even de voorbij waaiende blaadjes, sluitende roluiken, vlaggen, ander honden, mensen die uit een huis of auto komen, het belsignaal van spoorovergang etc. etc.) De overige 40 x lijkt hij helemaal hyper te worden van een activiteit en heeft hij echt weer een paar minuten aan "er gebeurt even niets" nodig om weer tot rust te komen. Soms blijft hij echter een hele wandeling in de hypermodus en komt hij thuis pas tot rust. Enfin de verhouding is echter heel anders geweest, nu is het 60/40 maar toen hij jonger was was het 80/20. Ik ben er van overtuigd dat hij het met oefening maar ook vooral het volwassener worden steeds verder zal verschuiven.

Ook wat over het loslopen gezegt word herken ik. Los volgen doet hij op school niet seccuur (afgesloten terrein) maar ik kan hem 's avonds thuis gewoon los uitlaten en hij zal geen stap van de voet afwijken als ik niet zeg dat het mag. Logisch voor mij is dat dit er bij hem veel beter ingeprent zit omdat ik vele malen meer op mijn hoede ben dat hij niet de hort op gaat.
Bij het oefenen heb ik hem op die momenten (donker) echt geen haarbreed de ruimte gegeven maar in andere situaties ben ik minder seccuur geweest. Hij weet dat direct.

Aan de riem lopen heeft ook hier 2 "standen". Volgen of "lopen maar". Het laatste is gewoon wandelen met als enige regel dat er niet getrokken word, het 1ste is voor korte stukjes tussendoor, als oefening en/of bij passeren van iets e.d.

malinois schreef: Ik herken het wel Xavi ziet echt allés... je kent het verhaal van de tuinkabouters? http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... inkabouter

Haha, geniaal. Lekker ding is 't.