Het HondenForum

Ik zit een beetje met mijn handen in het haar. Yeti is een poedel van dan 5 maanden. En ik vroeg mij af vanaf wanneer je van verlatingsangst kan spreken.

Ik kan hem gewoon in zijn bench doen, na een paar piepen gaat hij gewoon slapen.

Maar als ik naar de wc ga, piept hij voor de deur, als ik alleen wegga, en mijn ouders zijn gewoon thuis (dus hij hoeft dan niet in zijn bench) moeten mijn ouders hem echt bezig houden, want anders rent hij achter mij aan (hij is snel!) of hij gaat dan janken.

Maar als ik eenmaal wegga, schijnt het helemaal goed te gaan.

Ook kunnen mijn zusje en ik yeti niet gezellig samen uitlaten. Zusje kan hem nie vasthouden, want hij blijft dan naar mij toe trekken en hij doet niks bij haar.
Als het die ene keer wel goed gaat, het naast elkaar lopen, en ik loop naar voren, jankt hij alsof hij naar de slachtbank gaat.

Iemand tips wat wij eraan kunnen doen? Wij hebben dit gedrag nooit beloond. Ik kom ook echt pas terug als hij stil is

Het doet me niet echt aan als verlatingsangst. Maar gewoon een jong hondje die de boel bij elkaar wilt houden.
Je zusje zou de band met de hond kunnen versterken door meer met haar te ondernemen zonder jou erbij.

Ik vind het ook niet echt klinken als verlatingsangst. Mijn jonge reu doet precies hetzelfde. Ik houd hem dus gewoon zelf vast met uitlaten, maar dat is misschien niet wat je wil. Mijn vriend kan doen wat hij wil, maar ik blijf leuker. Ik doe er dus weinig aan eigenlijk. Langzamerhand begint het gillen wel te slijten.

Dankjulliewel voor de reacties. Sanchis, mijn zusje doet echt al heel veel met hem, maar misschien wat Tessa zegt, is dat ik leuker blijf.
Ik hoop dat het gillen hier ook gaat slijten. Overigens zelf vind ik het niet erg dat ik hem vast houd, alleen mijn zusje wilt het gewoon heel graag.
Ik blijf maar bij de gedachte dat als ze gewoon met hem kunnen lopen als ik er niet bij ben, en hij gewoon stil is als ik weg ben, het maar oké is.

Hoe oud is je reu Tessa?

Net 11 maanden, dus ook nog jong.

Hij heeft de tijd dan. Misschien is het hetzelfde als zindelijkheid: 'ineens gaat er een knopje om'

Edit: nanna ook jij dankjewel. Hij heeft voor nu zijn voorkeur. Ik vind het buiten meer vervelender voor mijn zusje, door haar psychische gesteldheid heeft zij niet echt door dat het haar schuld niet is.
Nanna kan jij trouwens wel normaal je kont keren in huis?

Mariss schreef:Hij heeft de tijd dan. Misschien is het hetzelfde als zindelijkheid: 'ineens gaat er een knopje om'

Edit: nanna ook jij dankjewel. Hij heeft voor nu zijn voorkeur. Ik vind het buiten meer vervelender voor mijn zusje, door haar psychische gesteldheid heeft zij niet echt door dat het haar schuld niet is.
Nanna kan jij trouwens wel normaal je kont keren in huis?

Je hebt Nanna's kont zeker nog nooit gezien. Keren in huis lukt dus niet.

Mariss schreef:Ik hoop dat het gillen hier ook gaat slijten.

Dan moet je er heel erg consequent voor zorgen dat hij NOOIT succes heeft met dat gillen. Echt helemaal nooit.

Dat resulteerde in mijn geval in een kwartier voor lul staan in het bos, terwijl er van allerlei kanten mensen kwamen aangesneld die zich afvroegen welke sadist zijn hond levend aan het villen was. En toen gingen ze verbijsterd staan kijken naar een vrouw die pomtiedom de bomen stond te bestuderen en een witte herder die krijste of haar leven er vanaf hing. Bij mijn hond is het trouwens regeldrang.
Goed, zodra ze stil was heb ik een stapje gezet in de richting die ze op wou, en begon het hele gelazer weer van voren af aan
Al met al ben ik een uur bezig geweest, mét het grootste deel van die tijd publiek

Dat is de enige manier die werkt, maar dat moet je wel met een ijzeren consequentie handhaven.

Miranda schreef:

Mariss schreef:Ik hoop dat het gillen hier ook gaat slijten.

Dan moet je er heel erg consequent voor zorgen dat hij NOOIT succes heeft met dat gillen. Echt helemaal nooit.

Dat resulteerde in mijn geval in een kwartier voor lul staan in het bos, terwijl er van allerlei kanten mensen kwamen aangesneld die zich afvroegen welke sadist zijn hond levend aan het villen was. En toen gingen ze verbijsterd staan kijken naar een vrouw die pomtiedom de bomen stond te bestuderen en een witte herder die krijste of haar leven er vanaf hing. Bij mijn hond is het trouwens regeldrang.
Goed, zodra ze stil was heb ik een stapje gezet in de richting die ze op wou, en begon het hele gelazer weer van voren af aan
Al met al ben ik een uur bezig geweest, mét het grootste deel van die tijd publiek

Dat is de enige manier die werkt, maar dat moet je wel met een ijzeren consequentie handhaven.

Bij een poedel gaat stil staan en niets doen niet werken.
Die denken alleen maar ohhh leuk voor de volgende x.
Por hem maar eens aan en maan hem op zijn bek te houden.
Anders heb je voor de rest van zijn leven een dramaqueen in huis.

Mariss schreef:Dankjulliewel voor de reacties. Sanchis, mijn zusje doet echt al heel veel met hem, maar misschien wat Tessa zegt, is dat ik leuker blijf.

Leuker is in dit soort gevallen vaak ook "stabieler, duidelijker, meer overwicht" want honden voelen zich vaak het prettigst bij de personen waarvan ze weten wat ze eraan hebben.
Ik weet niet hoe oud je zusje is, maar heel jonge mensen kunnen soms ook wat minder voorspelbaar voor honden zijn waardoor ze ze op een gelijkwaardig niveau zien en dus weinig houvast aan hebben. Het kan helpen als ze een cursus met het hondje gaat doen bijvoorbeeld. Maar misschien doet ze dit al

Het is hier 1,5 jaar lang piepen en janken en oh wat moet ik nou geweest als mijn vriend naar de wc moest of gewoon weg.
Inmiddels is dat ook als ik weg ben

Voor mij een compliment.
Schrale troost..het is inmiddels een stuk minder. Vriend kan gewoon plassen of weg. Geen paniek meer. Hij blijft het wel in de gaten houden, maar niet meer piepen en z'n onrust uiten in rottigheid.

Mariss schreef:Hij heeft de tijd dan. Misschien is het hetzelfde als zindelijkheid: 'ineens gaat er een knopje om'

Edit: nanna ook jij dankjewel. Hij heeft voor nu zijn voorkeur. Ik vind het buiten meer vervelender voor mijn zusje, door haar psychische gesteldheid heeft zij niet echt door dat het haar schuld niet is.
Nanna kan jij trouwens wel normaal je kont keren in huis?

Ik denk dat je sowieso vaak niet van "schuld" kunt spreken.
Misschien kan je dat aan je zusje uitleggen?

Dit is de hechtingsperiode dus nu krijgen ze duidelijke voorkeur. Dat is doodnormaal.

Dinthe is ook vijf maanden, die gilt niet maar ik breek constant mijn nek over haar.
Gaat weer over, dat weet ik, dus ik trek me er niks van aan.

je heb wel met een poedel te maken hoor, die zijn reteslim
succes met de opvoeding

zover mijn zinloze bijdrage