Het HondenForum

Wij hebben thuis een 3 jaar oude Briard, ben er echt heel gek mee, het enige wat jammer is is dat ze nogal onzeker is. Dit is vooral voor haar zelf vervelend lijkt me. Soms kan ze echt niet genieten van een wandeling, ze loopt dan heel gespannen met me mee en blijft dan dicht bij me in de buurt. En als ze dan een keer een geluid hoort of iets ziet schrikt ze soms zo erg dat ze niet verder wil lopen.

Hier wat foto's van vandaag in het bos









Vandaag viel het mee met het wandelen. Het is de ene keer wat erger dan de andere keer. Andere honden vind ze ook niet altijd leuk. Met niet leuk bedoel ik gewoon dat ze dan soms bang is en weg rent of ze snauwt een keer van zich af. Vooral honden die ook een beetje afwachtend zijn(zoals zij) en dus niet gelijk op haar afstuiven vind ze heel leuk. Dan speelt ze ook wel met andere honden. Maar als er 2 honden aan het spelen zijn, zou ze nooit mee spelen, dan kijkt ze altijd toe van een afstanden en als je dan verder loopt is ze heel hyper en wil ze opeens graag met mij of de riem spelen. Haast alsof ze opgelucht is of de spanning kwijt moet?

Ze is al wel een stuk zekerder geworden, maar toch blijft het soms lastig. We zouden haar graag overal mee naar toe nemen, maar daar zou je haar gewoon geen plezier mee doen. Terwijl we toch heel druk zijn geweest met het socialiseren, we hebben er echt veel tijd in gestopt.
Ik heb ook het gevoel dat ze minder onzeker is geworden sinds we met behendigheid begonnen zijn. We zijn daar nu 2 jaar mee bezig. Ze vind het vooral leuk om er te zijn en naar de andere honden te kijken, zelf meedoen is haar vaak wat te fanatiek, vooral als het rondje groter wordt. De vrouw die ons les geeft vind dat typisch Briard, het is niet nuttig dus dan doet ze het ook niet.

Heeft iemand misschien ervaring met een soortgelijk probleem? Hopelijk heeft iemand wat handige tips dat we daar mee aan de slag kunnen!

Nou dat ze opeens zo hyper doet ik doe dan niets bijzonders, ze doet dan opeens zo. Vaak doe ik gewoon heel vrolijk mee en dat is dan ook vaak een van de weinige momenten dat ze 'trots' met haar staart naar boven loopt.

Dat stopt ze er gewoon mee en gaat ze wat rond snuffelen. Ze is dan ook niet meer te motiveren om weer verder te gaan. En dat is echt van het ene op het andere moment, ze begint heel vrolijk en dan stopt ze er opeens mee. Dus de laatste tijd neem ik haar niet meer standaard mee en ga ik alleen met de hond van mijn opa en oma, en dan neem ik haar soms mee als ze een beetje een hyper dag heeft. Dan vind ze het altijd nog wel heel leuk! Maar als ze in de ochtend al heel sloom is heeft het weinig nut om haar mee te nemen want dan wil ze gewoon niks.


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Wat zou je graag willen van je hond en denk je dat dat realistisch is of kan zijn?
En heb je naast behendigheid wel eens naar iets anders gekeken? Misschien is ze wel te porren voor speciale funlessen waar het gewoon gaat om lol met je hond, of vindt ze treibball bijvoorbeeld leuk? Of kleine trucjes aanleren?
Merk je ook dat haar gedrag samenhangt met jouw stemming? En is ze gecastreerd?

Ik heb niet meteen een tip over het gedrag maar wel een andere tip. Als zij zo onzeker is en zo makkelijk schrikt zou ik het niet aandurven om haar los te laten lopen. Als ze opeens zo schrikt dat ze wegloopt heb je een groter probleem ;-((
Er zijn meer dan voldoende lange lijnen te koop dat ze toch vrijheid heeft maar niet kan vluchten.

Een cursus, workshop, neuswerk, speuren.. kan allemaal helpen om haar wat zekerder te maken maar voor het overige zou ik zeggen. .. toch een keer een goede GT.

Suzanne

Nouja ik weet niet of het heel realistisch is. En de behendigheid was een soort funnles voor haar, moest van haar tussendoor vaak spelen met een bal omdat ze dat heel leuk vind. Dit moest ik ook altijd aan het eind doen, zodat we de les voor haar altijd positief afsloten.
En treibbal hebben we geprobeerd, maar ze vind het gewoon niet heel leuk om iets te leren maar ze vind het wel leuk om met die grote ballen te spelen.
En ze is gesteriliseerd, dit hebben we vorig jaar laten doen omdat ze elke keer heel erg last had van schijnzwangerschappen.
En heb het gevoel dat haar gedrag niet samenhangt met mijn stemming, ook al kan ik heel vrolijk zijn soms dan is ze toch nog heel sloom/onzeker met wandelingen.


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Suzanne, ze rent bijna nooit weg als ze zo schrikt. Maar een klein stukje. Alleen 2 keer ging een herder achter haar aan jagen en is ze helemaal naar huis gerent.

En wat bedoel je met een bachbloesumtype Tara?


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Maaike92 schreef:Suzanne, ze rent bijna nooit weg als ze zo schrikt. Maar een klein stukje. Alleen 2 keer ging een herder achter haar aan jagen en is ze helemaal naar huis gerent.

En wat bedoel je met een bachbloesumtype Tara?


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Toch .. Maaike.. ze hoeft maar 1 x heftiger te schrikken en ze naait eruit... en dat levert ZEER veel extra stress op lijkt me...

Jouw beslissing

Suzanne

Ja dat is zo, dat is ook zo lastig. Ik loop echt veel met haar en kies eigenlijk altijd bossen uit die niet dicht bij de weg liggen. Ze luisterde verder heel goed dus heb haar bijna nooit aan de riem. Zelfs in het dorp loopt ze vaak naast me zonder riem, die doe ik alleen om als ze wat onzekerder is.


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Maaike92 schreef:Nou dat ze opeens zo hyper doet ik doe dan niets bijzonders, ze doet dan opeens zo. Vaak doe ik gewoon heel vrolijk mee en dat is dan ook vaak een van de weinige momenten dat ze 'trots' met haar staart naar boven loopt.

Dat stopt ze er gewoon mee en gaat ze wat rond snuffelen. Ze is dan ook niet meer te motiveren om weer verder te gaan. En dat is echt van het ene op het andere moment, ze begint heel vrolijk en dan stopt ze er opeens mee. Dus de laatste tijd neem ik haar niet meer standaard mee en ga ik alleen met de hond van mijn opa en oma, en dan neem ik haar soms mee als ze een beetje een hyper dag heeft. Dan vind ze het altijd nog wel heel leuk! Maar als ze in de ochtend al heel sloom is heeft het weinig nut om haar mee te nemen want dan wil ze gewoon niks.

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Wat bedoel je precies met 'heel sloom'? Want een jonge gezonde hond hoort 's ochtends niet 'heel sloom' te zijn. Kan het zijn dat ze ergens pijn heeft?

Er vanuit gaand dat het niks medisch is, hoe reageer jij zelf op vreemde honden en onverwachte situaties? Juist een wat onzekere hond kijkt heel erg naar de lichaamshouding van de baas. Dus het maakt een wereld van verschil of jij voorbijgangers met een andere hond in eerste instantie negeert of dat je direct zelf iedereen en alles vrolijk begroet. Ik zou dat voor de gein eens uitproberen, heel duidelijk in je lichaamstaal zelfverzekerd en stiknieuwsgierig reageren op vreemde geluiden/wapperende plastic tasjes in de struiken, en zodra je iemand tegenkomt ook echt superzelfverzekerd goeiemorgen/goeiemiddag zeggen, praatje beginnen en de vreemde hond op dezelfde manier aanspreken, aanhalen, vragen of hij een koekje mag, laten zitten voor een koekje, en ondertussen heeft je eigen hond alle tijd om de situatie te kunnen bestuderen zonder dat de aandacht op haar wordt gevestigd.

Bij Lilo (die echt extreem angstig was voor andere honden) werkte die methode uiteindelijk helemaal geweldig. Als je zelf het gedrag vertoont wat je zou willen dat je hond vertoont, gaat het kwartje vaak uiteindelijk wel vallen en gaat ze het gedrag kopiëren. (Niet dat ik al het perfect heb, ik denk nog steeds 'Oh fuck' als ik een grote zwarte hond aan zie komen, en dan gaat Lilo ook werkelijk uit haar dak van de stress. Maar dat weegt gelukkig op tegen alle echte hondenvrienden die ze inmiddels heeft, en het superblije kennismaken met vreemde pups/kleine honden/knappe reuen enz.)

Je noemt de hond van je opa en oma, hoe gedraagt die zich?

Sorry ik noem het heel sloom, haha zo noem ik het vaak. Maar Flo is gewoon altijd al zo rustig geweest(wat ik wel jammer vind), ik zou graag nog meer met haar wandelen of misschien fietsen maar je ziet duidelijk aan haar dat ze dat niet nodig vind. Er zijn wel eens dagen dat ze in de ochtend helemaal hyper is en ze is dan met wandelen ook veel vrolijker en dan rent ze achter stokken aan wat ze normaal ook niet doet. Zo bedoelde ik het meer!
We zijn ook al bij de dierenarts geweest toen ze net 1 was, omdat we haar toen ook al zo rustig/sloom vonden, maar er was niks aan de hand volgens de dierenarts.

Als ik iemand met een hond tegen kom probeer ik altijd op mijn eigen lichaamshouding te letten, ik probeer gewoon ontspannen te blijven en ik denk vaak juist: leuk een andere hond! Ik zie het als een uitdaging om haar met zo veel mogelijk honden kennis te laten maken. Misschien dat ik diep van binnen wel spanning heb die zij dan opmerkt?

Vind het wel een hele goede tip om de hond van de andere eigenaar ook te begroeten! Ik begroet de eigenaren eigenlijk altijd wel, maar misschien ziet Flo dan dat de hond ook niks doet als ik hem/haar begroet. Maar bij Flo is dat eerste contact duidelijk zo belangrijk, als er een hond rent op haar afstuift, dan is zij meteen gespannen en bang. Daarom ging het denk ik wel heel goed met de Briard wandelingen die we mee hebben gelopen, daar wordt alles vaak eerst van een afstand bekeken en dat vind Flo duidelijk prettig.
Ook als we een week een loge hebben, dan gaat het altijd beter met haar onzekerheid. Want eigenlijk altijd lopen die andere honden dan voorop, en kan zij het allemaal op haar eigen tempo bekijken/doen.

En de hond van mijn opa en oma vind ik echt heel leuk. Is wel een onderdanig hondje, maar eigenlijk totaal niet onzeker. En ze is al 10, maar we zijn net sinds 3 maanden met behendigheid begonnen en dat vind ze echt helemaal fantastisch, ze gaat echt als een speer. 25 mei ga ik ook meedoen met haar aan een oefenwedstrijd dus ik ben benieuwd!

Maar heel erg bedankt voor je goede tips, ga ik zeker eens uitproberen!


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Oke dat klinkt best logisch Inge O. En thuis gaat ze heel graag achter ballen aan! Dat spelletje wil ze de hele dag wel doen. Ook verstoppetje(zij moet wachten en wij verstoppen de bal, en dan mag ze zoeken) vind ze echt heel leuk. Ik heb deze spelletjes ook heel vaak buiten geprobeerd, maar dan loopt ze de bal zo voorbij, toont niet eens een beetje interesse.

En ze is niet zo voergericht. Wel meer sinds ze gesteriliseerd is. Soms neem ik stukjes leverworst mee, dan vind ze het lekkerst.


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Naast bachbloesem, zou je ook eens zylkène kunnen proberen. Dat is een natuurlijk voedingssupplement dat kan ondersteunen bij diverse vormen van stress bij honden. Je kunt het bij je dierenarts kopen of op internet bestellen.
Ik gebruik het bij mijn honden vanaf half november tegen vuurwerkangst en het werkt heel goed.

Inge O, dat spelen met een voerdummy spreekt mij heel weg aan! Dat de hond samen moet werken om voer te krijgen. Zou dat ook helpen om misschien iets minder onzeker te worden?
Ik heb een topic van Jaap helemaal doorgelezen, maar daar kan ik niet helemaal goed vinden hoe je daar nou precies mee begint? Want het idee is dus dat de hond tijdens het wandelen zijn maaltijd 'verdiend'? Begin je dan bijvoorbeeld eerst thuis dat je in de ochtend met de voerdummy aan de slag gaat en dat ze in de avond gewoon voer in haar bak krijgt?


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Maaike92 schreef:Oke dat klinkt best logisch Inge O. En thuis gaat ze heel graag achter ballen aan! Dat spelletje wil ze de hele dag wel doen. Ook verstoppetje(zij moet wachten en wij verstoppen de bal, en dan mag ze zoeken) vind ze echt heel leuk. Ik heb deze spelletjes ook heel vaak buiten geprobeerd, maar dan loopt ze de bal zo voorbij, toont niet eens een beetje interesse.

En ze is niet zo voergericht. Wel meer sinds ze gesteriliseerd is. Soms neem ik stukjes leverworst mee, dan vind ze het lekkerst.


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Best kans dat de stap van binnen zoeken naar buiten zoeken te groot is. Want leg je het buiten dan net zo weg als binnen? En als ze zoeken en de bal leuk vindt dan zou zoeken/speuren wat voor jullie kunnen zijn.
Wat je zou kunnen doen is werken met een tuig(mits ze dat niet erg vervelend vindt). Maak haar in huis vast aan haar tuig en dan aan iets vast(deurklink oid), daag haar uit met de bal zodat ze enthousiast is, verstop de bal en laat haar zoeken aan het tuig terwijl jij de riem vast houdt(dus dat ze zachtjes/hard trekt). Als dat binnen goed gaat en ze lekker enthousiast is, dan kan je naar buiten. Oefen dan in een stuk waar je denk dat ze weinig stress heeft, bijv in de tuin of een plek waar weinig honden komen.
Ga qua oefening 10 stappen terug in moeilijkheid. Houd haar bijvoorbeeld vast en gooi de bal 5 meter voor je in t gras. Als ze er blij achteraan gaat en 't bal pakt dan uiteraard belonen en stoppen, pas de keer erna opnieuw oefenen. De moeilijkheidsgradatie bouw je maar heel langzaam uit, van in het zicht in 't gras naar enkele meters verder. En als dat goed gaat dan op enkele meters in de bosrand. Zodra je ziet dat dichtslaat of oversprong gedrag vertoond(dus stress heeft en dan ineens afwezig gaat snuffelen, krabben, doen of ze ineens een geluid hoor) ga je direct een stapje terug.
Over het algemeen willen Briards juist graag voor je werken, maar je hebt kans dat doordat Flo stress ervaart bij nieuwe oefeningen dat ze dichtslaat en het daarom lijkt alsof ze het niet leuk vindt.

Ik ben overigens helemaal geen voorstander om je hond veel met onbekende honden te laten ontmoeten en spelen. Vooral een onzekere hond heeft daar veel stress van. Je kunt dan beter op zoek gaan naar iemand met een hond van hetzelfde kaliber waar je mee afspreekt zodat ze daar naar hartenlust mee kan spelen. Dan heeft ze veel minder stress omdat ze die hond kent en weet waar ze aan toe is

Maak je met aanleren van nieuwe oefeningen gebruik van een clicker?

Hippo schreef: Ik ben overigens helemaal geen voorstander om je hond veel met onbekende honden te laten ontmoeten en spelen. Vooral een onzekere hond heeft daar veel stress van. Je kunt dan beter op zoek gaan naar iemand met een hond van hetzelfde kaliber waar je mee afspreekt zodat ze daar naar hartenlust mee kan spelen. Dan heeft ze veel minder stress omdat ze die hond kent en weet waar ze aan toe is

Ik begrijp wat je bedoelt, maar een in wezen sociale hond loopt juist veel minder gestresst buiten als hij/zij eenmaal weet dat de meeste vreemde honden helemaal geen kwaad in de zin hebben. En met hoe meer vreemde honden je hond even kennismaakt, hoe meer honden uiteindelijk bekende honden worden.

Ik zeg echt niet dat je op elke vreemde hond af moet stappen, maar met een lieve onderdanige onzekere hond zoals TS heeft kan je op afstand al even overleggen met andere bazen en juist door die selectie geef je je hond de kans om allerlei leuke vriendelijke niet-bedreigende honden te leren kennen en zelfvertrouwen op te bouwen. Honden en bazen waar je over twijfelt, daar zou ik met een hele grote boog omheen lopen, want je wilt geen negatieve ervaringen.

Tuurlijk is afspreken met bekende bevriende honden het leukst, maar dat lost het probleem van angstig zijn voor vreemde honden niet op. En met een hond zoals TS heeft kan je dat probleem wel oplossen en kan je van een sociaal onzekere hond een hond maken die vriendelijk en opgewekt kennis kan maken met andere honden en daar misschien wel dikke vrienden mee kan worden. Of niet, maar er dan op z'n minst ontspannen en niet in de stress langs kan lopen.

'Kaliber' is volgens mij in dit topic niet echt aan de orde.

Inge O, ik bedoel hoe je begint met de dummy training? Lees namelijk dat de dummy de vervanging is voor het normale voeren(in de bak).

En Hippo, buitenshuis(met wandelen) begin ik vaak door haar een beetje vrolijk proberen te maken zodat ze zin heeft om te spelen(dit wil lang niet altijd). Dan rol ik de bal een paar meter voor haar uit, echt heel weinig, maar ze vind het dan gewoon niet interessant genoeg. Of wat ik hier in het topic lees en me heel logisch lijkt, dan is ze te gespannen om te spelen/bal te zoeken. Als ik de bal verstop begin ik ook heel erg dichtbij. In huis verstop ik de bal echt heel goed, bv onder een kussen op de bank of in een kast en die op een kier laten, ze begint dan altijd met overal kijken, en hierna gaat ze haar neus meer gebruiken tot ze de bal gevonden heeft. Redelijk vergevorderd lijkt me dus?
En wij hebben haar vanaf het begin af aan aangeleerd dat ze niet aan de riem mag trekken en netjes naast moet lopen(dit doet ze voorbeeldig!), is het voor haar dan niet lastig dat ze opeens moet trekken aan de riem? Ik vind het wandelen zo heel prettig, je merkt niet eens dat er een hond naast je loopt omdat ze nooit trekt, dit zou ik liever niet willen veranderen.

En het klopt zeker dat Briards voor je willen werken, en dan vooral je willen helpen. Dat vind ze altijd leuk, waar de baasjes zijn moet zij zijn. En als je bijvoorbeeld in de tuin bezig bent, dan tilt ze vaak de emmer voor me of wat takken als ik van plek verhuis. Dan is ze echt heel tevreden dat ze mag helpen!
Ik heb clickertraining een tijdje geprobeerd, maar ze bleef het maar een raar ding vinden. En dat geluid wat er uit komt vond ze maar echt, zelfs na 2 weken ging ze het geluid niet associëren met snoepjes, dus daar ben ik mee gestopt.

Het is gewoon zo lastig, een onzekere hond heb ik veel meer moeite mee dan met een dominantere hond die nog geen regels/grenzen kent. Heb afgelopen zomer nog voor 6 weken een logé gehad(1,5 jaar oude rottweiler reu), hij was eerst echt niet te houden, had vaak gevechten met andere honden(omdat hij gewoon te blij was, snapte niet dat hij andere honden met respect moest behandel). En nu hoor ik nog steeds van het baasje dat zijn hond zo veranderd is, dat hij zo goed luistert en dat het nu bijna altijd goed gaat met andere honden. En dat bereik je gewoon door vooral heel erg consequent te zijn en duidelijke regels op te stellen vanaf het begin. Waarom gaat dit niet zo makkelijk bij onzekere honden? Haha


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Hanneke2, dat is inderdaad een beetje mijn motivatie om zo veel mogelijk honden te ontmoeten. Doordat ze steeds meer honden kent, komt ze ook steeds minder in gestresste situaties. En honden die ze eerder echt niet leuk vond, leert ze beter mee om te gaan door ze vaker te zien.
Ik probeer altijd wel van afstand in te schatten want voor hond de ander is, en ook wat voor baas er bij loopt(dat vind ik ook belangrijk!) er zijn mensen die bepaald gedrag gewoon toestaan van hun hond(zoals flo achterna jagen tot ze uit zicht is!!), daar heb ik van geleerd dus probeer het nu wel in te schatten van een afstandje.


Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Maaike92 schreef:Soms kan ze echt niet genieten van een wandeling, ze loopt dan heel gespannen met me mee en blijft dan dicht bij me in de buurt. En als ze dan een keer een geluid hoort of iets ziet schrikt ze soms zo erg dat ze niet verder wil lopen.

Even voor de beeldvorming: soms is ze dus wel ontspannen en vrolijk tijdens wandelingen, maar vooral als ze ergens van schrikt raakt ze gestrest? Hoe vaak gebeurt dat dan ongeveer? Schrikt ze in huis ook snel, of is dat alleen tijdens wandelingen? En wat doe jij als zij ergens van schrikt?

Maaike92 schreef:Andere honden vind ze ook niet altijd leuk. Met niet leuk bedoel ik gewoon dat ze dan soms bang is en weg rent of ze snauwt een keer van zich af. Vooral honden die ook een beetje afwachtend zijn(zoals zij) en dus niet gelijk op haar afstuiven vind ze heel leuk. Dan speelt ze ook wel met andere honden. Maar als er 2 honden aan het spelen zijn, zou ze nooit mee spelen, dan kijkt ze altijd toe van een afstanden en als je dan verder loopt is ze heel hyper en wil ze opeens graag met mij of de riem spelen. Haast alsof ze opgelucht is of de spanning kwijt moet?

Is ze bang als de honden op haar af komen, of al als je erlangs loopt terwijl de vreemde honden haar met rust laten? Als zij bepaalde type honden niet leuk vindt, zou ik daar rekening mee houden, en haar vooral contact laten maken met honden die ze wel leuk vindt en die wat rustiger zijn. Ik zou het contact van haar uit laten komen (haar zeker niet dwingen of aanmoedigen contact te maken met honden die ze niet ziet zitten) en honden wegsturen die zij eng vindt. Het kan zijn dat ze er veel aan heeft als jij situaties voor haar oplost, en dat ze zekerder wordt doordat haar vertrouwen in jou groeit.

Maaike92 schreef:Ze is al wel een stuk zekerder geworden, maar toch blijft het soms lastig. We zouden haar graag overal mee naar toe nemen, maar daar zou je haar gewoon geen plezier mee doen. Terwijl we toch heel druk zijn geweest met het socialiseren, we hebben er echt veel tijd in gestopt.
Ik heb ook het gevoel dat ze minder onzeker is geworden sinds we met behendigheid begonnen zijn. We zijn daar nu 2 jaar mee bezig. Ze vind het vooral leuk om er te zijn en naar de andere honden te kijken, zelf meedoen is haar vaak wat te fanatiek, vooral als het rondje groter wordt. De vrouw die ons les geeft vind dat typisch Briard, het is niet nuttig dus dan doet ze het ook niet.

Haar dingen laten doen die ze leuk vindt en die ze goed kan, kunnen haar zekerder maken. Dat kunnen dus ook clickeroefeningetjes zijn waarbij je geen clicker gebruikt maar een clickerwoord. Haar vooral veel succeservaringen laten opdoen en geen enkele druk leggen. Ook een training op een hondenschool (ik weet niet wat je op dat gebied al hebt gedaan behalve behendigheid), omdat daar wel andere honden om haar heen zijn, maar ze niets met die honden hoeft en geen contact hoeft te maken.
Misschien moet je ook je verwachtingen van haar onder de loep nemen. Natuurlijk wil je niet dat je hond gestrest is tijdens wandelingen. Maar als zij niet wil spelen tijdens het wandelen of liever geen contact maakt met de meeste andere honden, maar liever gewoon wat met je meeloopt en rondsnuffelt, zou ik dat ook accepteren, en kijken of ze meer ontspannen wordt als je haar eens een tijdje gewoon haar gang laat gaan tijdens het wandelen zonder dat je iets van haar verwacht.

Ik heb hier zelf ook een zeer onzekere en bange hond. Bij haar ben ik nu bezig met bachbloessems, en het gaat gelukkig al een heel stuk beter! Ze is zelf wat zekerder.

Ik denk dat Bach hier een ondersteunende rol in kan spelen, ik zou het zeker een keer proberen.

DeDiana schreef: Misschien moet je ook je verwachtingen van haar onder de loep nemen. Natuurlijk wil je niet dat je hond gestrest is tijdens wandelingen. Maar als zij niet wil spelen tijdens het wandelen of liever geen contact maakt met de meeste andere honden, maar liever gewoon wat met je meeloopt en rondsnuffelt, zou ik dat ook accepteren, en kijken of ze meer ontspannen wordt als je haar eens een tijdje gewoon haar gang laat gaan tijdens het wandelen zonder dat je iets van haar verwacht.

Dit is dus wat ik bedoelde dat ik liever heb dat ik andere honden op een normale manier kan passeren, dan dat ze verplicht met elke hond moeten kennis maken en spelen. Ik denk dat spelen met vreemde honden teveel is gevraagd aangezien ze nu al in de stress schiet bij de ontmoeting. Daarbij is er tussen vreemde honden vaak geen spel, maar het aftasten van elkaar waarbij het domineren van de ander vaak wordt toegepast.