Het HondenForum

Arme vent van me. Hij was al op het veld en ik kwam uit mijn werk voorbij rijden en stopte om ook even erbij te staan. Het duurde even dat de honden doorhadden dat ik wat verderop stond, maar met een fluitje had ik de aandacht van beiden en werd ik uitbundig begroet. En ze vervolgden hun spel met de baas. Toen ging ik weer op huis aan. Auto thuisbrengen en Jac zou met de honden naar huis lopen. Afstandje van 5 minuten.. Ik liep al naar de auto en toen kwam Bluf achter me aan. En Jac maar roepen. Op een gegeven moment haar naar de baas gestuurd en ze ging. Hij lijnt aan en ik zie madam gaan zitten. Vervolgens rij ik weg, Bluf keek niet eens meer en was geinteresseerd in Jol die wat verderop nog aan het spelen was. Ik zwaai naar Jac en rij weg.
Thuis aangekomen, ging ik me afvragen waar hij toch bleef het duurde nogal lang, en ik dacht dat hij ergens stond te kletsen.
Ruim tien minuten later zie ik twee honden het hek instormen, beiden blij, maar Bluf nog het meest! Alsof ze me een hele dag niet gezien had!
Jac komt erachteraan, klein beetje onweer gezicht. "volgende keer neem je haar zelf maar mee, of laat je je niet zien!"
Bluf bleek dus niet mee te willen maar te blijven trekken naar de richting waarin ik was weggegaan
En Jac heeft haar moeten meesleuren, het was pas goed toen ze op de hoek de auto zag staan en toen heeft hij haar maar losgeklikt en stormde ze het hek in en was héél blij dat ze me weer zag.
Arme vent.. de opmerking "Jol heeft daar helemaal geen last van!" deed het hem ook wel weer. Tsja.
Blijkbaar toch baas boven baas

Is toch logisch dat ze zo reageert.. Hoe lang zijn jullie met zn drietjes geweest met Finn? Daarin ben je alles voor d'r geworden

Jeannettebo schreef:Is toch logisch dat ze zo reageert.. Hoe lang zijn jullie met zn drietjes geweest met Finn? Daarin ben je alles voor d'r geworden

Ja lijkt mij ook

@blondie, wel heel slim om baas gelukkig te maken met zijn Jol

Je deed het gewoon expres

Renee1966 schreef:Je deed het gewoon expres

Dat denk ik ook

Herkenbaar. Gisteren stond manlief met Reina aan de lijn terwijl ik de teckel achterna moest sjezen omdat ie een spoortje in een sneltreinvaart aan het roffelen was. Ik hoorde haar loeien en tekeer gaan omdat ze mij achterna wilde. Niet zo leuk want Rock bleef altijd trouw bij hem

Jeannettebo schreef:Is toch logisch dat ze zo reageert.. Hoe lang zijn jullie met zn drietjes geweest met Finn? Daarin ben je alles voor d'r geworden

Tuurlijk snap ik dat het logisch is, met name voor dit type hond. Finn was net zo. Als ik niet in zicht was is alles prima, maar eenmaal in zicht dan is er nog maar 1 die telt.
Ik had het alleen niet zo heftig verwacht (en Jac ook niet), normaal loopt ze op een bepaald moment gewoon mee, zoals net. Ik kwam thuis en op de hoek kwam ik ze tegen. Dan loopt ze wel gewoon verder zonder gedoe met hem mee ook na begroeten.
Jol is er ook heel anders in, als die met mij loopt en Jac komt aanfietsen is het helemaal leuk, maar als hij doorfietst vind ze dat ook prima om lekker verder met mij en Bluf door te spelen.

dat was geen relaxte wandeling voor je vriend

maar hier hetzelfde hoor alle honden en vooral Yuki hebben volgens hun maar 1 baas als ik in de buurt ben (of ze mij zien of ruiken, maakt afstand niet meer uit)

Mijn eerste teckel wilde niet met de baas mee als ik in de buurt was.
Baas heeft hem een keer meegenomen naar het parkje in de buurt.
Toen hij de lijn losmaakte was de hond in no time weer thuis.
Met een teleurgestelde nogal boze baas 5 minuten later.
Hondje was niet bij te houden en had maar één doel.
Naar huis, naar mij.

Herkenbaar is het dus wel
En die hond had de baas meegemaakt vanaf 8 weken oud.
Dus ...........