Het HondenForum

Sam (11 maand) laatst in het bos doodsbang weggelopen, helemaal naar de auto terug gegaan. Ik hoorde of zag niks wat haar bang gemaakt kan hebben --> http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=284380
Ze is wel vaak wat angstiger omdat ze maar met één oog goed kan zien, ik vraag mensen ook altijd om haar aan de 'goede' kant te benaderen zodat ze niet schrikt. Maar dit heeft ze al sinds we haar hebben en verder heb ik nooit gemerkt dat ze er echt last van heeft. Alleen in het donker ziet ze een stuk slechter waardoor ze in het donker wel altijd wat op meer op dr hoede was...

Nou heeft ze de laatste tijd vaker dat ze zomaar ineens bang wordt, er valt dan eigenlijk niet meer normaal met haar te lopen. Omdat ik niet kan voorspellen waar en wanneer ze bang wordt heb ik haar nu altijd aan de lijn. Eigenlijk vind ik dit wel heel jammer want we waren druk aan het oefenen met loslopen en ze had er de grootste lol in maar helaas durf ik dit gewoon niet meer.
Ook in huis is ze erg alert, altijd al geweest maar een stuk meer dan eerst..

Een voorbeeldje, ik ging me de auto naar een gebied. Onderweg passeerden wij een fanfare . In de auto werd ze toen doodsbang, maar ik dacht als we in het bos zijn draait het wel bij. Daar waar we lopen is ook een waterski baan. Dat maakt natuurlijk een beetje geluid en ze heeft de hele 4 km met haar staart tussen de benen gelopen.. even stilstaan en rondkijken en dan weer heel snel een stukje lopen. Ze trilt ook af en toe heel erg daarbij. Ontzettend op haar hoede en ze had nu ook iets nieuws want zo af en toe dan moest ze even janken..

Waar het weg komt ineens zo erg weet ik niet, ik weet wel dat ze met oud en nieuw doodsbang is geweest en sindsdien, geluiden die hard zijn en ze niet kan plaatsen zijn drama. Tot voor kort schrok ze af en toe nog wel eens, maar was niet de hele wandeling bang en zeker ook niet zo vaak als nu. Dit is echt sinds die keer in het bos dat ze weg is gelopen... Dit gebeurt nu dus heel vaak en soms hoor of zie ik ook niks maar wordt ze ineens heel bang (zou ze iets ruiken?).
Ze is dan minimaal een uur daarna in huis nog trillerig, ontzettend alert en bang.

Het is gewoon echt niet leuk meer voor haar.. ze geniet niet meer zo tijdens het wandelen als ze deed en ook mede omdat ik haar niet los durf te laten..

Mijn vraag dan ook.. Is er een manier waarop ik met haar kan trainen? Vuurwerk cd hebben we geprobeerd maar ik heb alleen zo'n klein radiotje waardoor het geluid niet echt overkomt.. En is er een manier waarop ze kan ontspannen, ik heb wel eens iets gehoord over bepaalde druppels. Maar ik wil niet dat al haar impulsen e.d. onderdrukt worden, ik zou het gewoon fijn vinden als ik er voor kan zorgen dat ze wat minder stress heeft (buiten en binnen). En dat als ze in die angstmodus schiet ik haar er weer uit kan halen zonder dat ik gewoon 2 uur moet wachten tot het vanzelf overgaat.

hoe oud is sam?

Bijna een jaar, zal het er even bij zetten. Oja ze is ook blind aan één oog maar dit heeft ze al sinds we haar hebben... Ik weet ook niet of het daar mee te maken kan hebben.

Ik heb het gevonden, daar moeten we inderdaad maar eens mee aan de slag.. Ik doe wel veel hersenwerkjes, en zeker als ze zo bang is.. Om haar af te leiden, dit werkt wel even maar ze doet het echt zo snel mogelijk om vervolgens weer op te kunnen letten. Buiten wil ze niks meer van me aannemen als ze zo bang is, terwijl ze normaal echt alles doet voor een brokje!

A.s. donderdag ga ik naar de dierenarts en zal daar ook eens even vragen of die er een idee over heeft. Zo extreem was het namelijk nooit en ik wil eerst iets medisch uitsluiten natuurlijk. Maar angst voor harde geluiden zat er altijd al in... Alleen het rare is dus dat ik soms echt de aanleiding van dit bange gedrag niet weet... geen geluid of wat dan ook...

hoe goed is haar andere oog?
ik hoorde wel eens dat sommige hondjes hallucinaties gaan zien, als ze langzaam steeds slechter gaan zien.. dingen ''zien'' die er niet zijn.
Ik hoop dat dit niet het geval is ..

Ik denk ook niet dat het wat met haar oog is, met haar andere oog ziet ze namelijk prima en ze heeft er de afgelopen 8 maand ook geen last van gehad..
Ik hoop maar dat het een leeftijdsdingetje is, wat ze inderdaad wel heeft en wat ik herken bij de leeftijd is dat ze bijvoorbeeld een fiets die daar niet hoort te staan heel spannend vindt. Gisteren was dit het geval omdat de maan nogal aanwezig was in de lucht, ze keek de heletijd naar de maan en ging dan steeds sneller lopen...
Wat ik alleen niet kan plaatsen is dat ze dan de gehele wandeling (laatst bijna 1,5 uur) gewoon doooodsbang is... Is het dan trouwens verstandig om door te lopen (toen waren we al een eind op weg dus ik kon beter doorlopen dan terug), of zouden jullie omdraaien en terug gaan naar huis...?

Wat ik nog wel graag zou willen weten, zou het zinvol zijn om iets rustgevends van A vogel oid te gebruiken voor als ze buiten of thuis zo angstig blijft? Of onderdrukt dat ook de rest van haar impulsen?

Ik weet dat Patty (v 't Brabantse Bont) hier ook wel wat ervaring mee heeft met Senna, wie weet kan je haar een berichtje sturen, het klinkt wel een beetje hetzelfde.

Neem ook duidelijk leiding als ze angstig is. Laat haar een makkelijk commando opvolgen bv zit/naast en beloon dat met superlekkere beloning. Pakt ze het niet aan, laat je het voor haar neus op de grond vallen (steeds weer, is niet erg als er een hoop beloning op de grond ligt), het kan in het begin best lang duren voor ze uit de angst is en de beloning gaat eten. Uiteindelijk zal ze de beloning wel uit je hand aanpakken als je het aanbiedt en hoef je het net meer te laten vallen.

Bij Suus heeft dit heel goed gewerkt en zij was echt panisch voor harde geluiden en generaliseerde ook enorm. Ik ben ook geluiden gaan opzoeken,dus als er in de buurt met graafmachines gewerkt werd, ging ik er juist naartoe.
Ik heb ondersteund met een bachbloesemremedie, speciaal voor haar samengesteld, door Bianca Uittenbogaard van Bach voor dieren

Ik vroeg tegenovergesteld gedrag van suus, wilde ze vluchten/trekken aan de riem, vroeg ik een naast. Wilde ze alleen maar liggen/wegkruipen, vroeg ik een zit. Wel heel kalm blijven zelf en niet geirriteerd raken.
En heel veel beloning aanbieden.

Renee1966 schreef:Neem ook duidelijk leiding als ze angstig is. Laat haar een makkelijk commando opvolgen bv zit/naast en beloon dat met superlekkere beloning. Pakt ze het niet aan, laat je het voor haar neus op de grond vallen (steeds weer, is niet erg als er een hoop beloning op de grond ligt), het kan in het begin best lang duren voor ze uit de angst is en de beloning gaat eten. Uiteindelijk zal ze de beloning wel uit je hand aanpakken als je het aanbiedt en hoef je het net meer te laten vallen.

Bij Suus heeft dit heel goed gewerkt en zij was echt panisch voor harde geluiden en generaliseerde ook enorm. Ik ben ook geluiden gaan opzoeken,dus als er in de buurt met graafmachines gewerkt werd, ging ik er juist naartoe.
Ik heb ondersteund met een bachbloesemremedie, speciaal voor haar samengesteld, door Bianca Uittenbogaard van Bach voor dieren

Bedankt voor je linkje! Ik zal me er eens even in verdiepen... Het lastige is dat ze als ze in die stressmodus schiet, ik haar amper nog kan bereiken. Ik kan haar roepen en dan staat ze stil maar kijkt me niet aan, ik kan haar ook bij me roepen, ze loopt dan richting mij maar kijkt me geen seconde aan, ze gaat dan voor me zitten met haar rug naar mij toe. Ik heb op allerlei manieren contact geprobeerd te maken, ik had haar favo snack bij me wat ook nogal ruikt (runderlong) maar zelfs dat wou ze niet aannemen en ze draait dr kop gewoon weg. Dat vind ik ook het lastige want ik krijg gewoon geen contact, ik heb echt het idee dat ze me negeert...

Wat inmiddels wel werkt, ik hou haar kort (ze loopt normaal met slappe lijn), als ze zo bang is moet ze de heletijd heel hard trekken aan de lijn en sleept ze me mee. Daar ben ik echt niet van gediend dus ik doe gewoon net als het aanleren van niet trekken... elke keer als de lijn strak staat dan stop ik. Ze gaat dan meteen zitten en na een keer of 5 denkt ze 'oja' en weet ze wat de bedoeling is. Ze loopt dan dus wel gewoon netjes naast me maar haar hele houding en doen en laten straalt angst uit... Maar ze loopt in elk geval niet meer van hot naar her...

Wat misschien ook wel een dingetje is, tijdens het wandelen heb ik haar aan de flexlijn. Als ze schrikt dan is ze meestal dus niet naast me, ik wil graag dat ze leert dat wanneer er iets gebeurt wat ze eng vindt, ze naar mij toe komt... Wat ze nu namelijk doet is ze gaat als een speer naar het eind van de riem en dan moet ik haar maar weer naar me toe zien te krijgen....
Wellicht over een tijdje als we zo ver zijn dan kan ik ook geluiden gaan 'opzoeken', maar nu zeker nog niet! Ik vind het wel een goeie tip voor over een tijd!

eveliendepien schreef: Wat ik alleen niet kan plaatsen is dat ze dan de gehele wandeling (laatst bijna 1,5 uur) gewoon doooodsbang is... Is het dan trouwens verstandig om door te lopen (toen waren we al een eind op weg dus ik kon beter doorlopen dan terug), of zouden jullie omdraaien en terug gaan naar huis...?

Met angstige honden ga ik niet weg van de plaats of het voorwerp waar ze bang voor zijn.
Ik push ook niet en leg er geen extra nadruk op, maar doe wat anders en wacht rustig af tot de angst is weggezakt.

eveliendepien schreef:

Renee1966 schreef:Neem ook duidelijk leiding als ze angstig is. Laat haar een makkelijk commando opvolgen bv zit/naast en beloon dat met superlekkere beloning. Pakt ze het niet aan, laat je het voor haar neus op de grond vallen (steeds weer, is niet erg als er een hoop beloning op de grond ligt), het kan in het begin best lang duren voor ze uit de angst is en de beloning gaat eten. Uiteindelijk zal ze de beloning wel uit je hand aanpakken als je het aanbiedt en hoef je het net meer te laten vallen.

Bij Suus heeft dit heel goed gewerkt en zij was echt panisch voor harde geluiden en generaliseerde ook enorm. Ik ben ook geluiden gaan opzoeken,dus als er in de buurt met graafmachines gewerkt werd, ging ik er juist naartoe.
Ik heb ondersteund met een bachbloesemremedie, speciaal voor haar samengesteld, door Bianca Uittenbogaard van Bach voor dieren

Bedankt voor je linkje! Ik zal me er eens even in verdiepen... Het lastige is dat ze als ze in die stressmodus schiet, ik haar amper nog kan bereiken. Ik kan haar roepen en dan staat ze stil maar kijkt me niet aan, ik kan haar ook bij me roepen, ze loopt dan richting mij maar kijkt me geen seconde aan, ze gaat dan voor me zitten met haar rug naar mij toe. Ik heb op allerlei manieren contact geprobeerd te maken, ik had haar favo snack bij me wat ook nogal ruikt (runderlong) maar zelfs dat wou ze niet aannemen en ze draait dr kop gewoon weg. Dat vind ik ook het lastige want ik krijg gewoon geen contact, ik heb echt het idee dat ze me negeert...

Wat inmiddels wel werkt, ik hou haar kort (ze loopt normaal met slappe lijn), als ze zo bang is moet ze de heletijd heel hard trekken aan de lijn en sleept ze me mee. Daar ben ik echt niet van gediend dus ik doe gewoon net als het aanleren van niet trekken... elke keer als de lijn strak staat dan stop ik. Ze gaat dan meteen zitten en na een keer of 5 denkt ze 'oja' en weet ze wat de bedoeling is. Ze loopt dan dus wel gewoon netjes naast me maar haar hele houding en doen en laten straalt angst uit... Maar ze loopt in elk geval niet meer van hot naar her...

Wat misschien ook wel een dingetje is, tijdens het wandelen heb ik haar aan de flexlijn. Als ze schrikt dan is ze meestal dus niet naast me, ik wil graag dat ze leert dat wanneer er iets gebeurt wat ze eng vindt, ze naar mij toe komt... Wat ze nu namelijk doet is ze gaat als een speer naar het eind van de riem en dan moet ik haar maar weer naar me toe zien te krijgen....
Wellicht over een tijdje als we zo ver zijn dan kan ik ook geluiden gaan 'opzoeken', maar nu zeker nog niet! Ik vind het wel een goeie tip voor over een tijd!

Ik kreeg met suus ook geen contact als ze zo bang was. Suus ging liggen en zonk helemaal weg in die angst. Wat ik bij haar deed was haar zelf naar zit brengen, gewoon optillen dus, dan een ja braaf en die beloning aanbieden. Pakte ze niet aan, dan laten vallen. Uiteindelijk at ze dan dat bergje belonig van de grond. Na verloop van tijd, maanden, pakte ze wel de belonign uitde hand. Ik heb ook gericht geoefend met knallen, eerst kauwgombellen, via klapperpistool, naar alarmpistool. Nu gaat het zelfs goed met vuurwerk.
Er is ook een fase gekomen, dat ze juist naar me toe kwam voor steun en beloning als er herrie was. Dat is nu over, want ze kan het zelf handelen.

Ik zou als je hond wegwil, rustig hier roepen en haar binnenhalen, belonen zodra ze bij je is.

dagmar88 schreef:

eveliendepien schreef: Wat ik alleen niet kan plaatsen is dat ze dan de gehele wandeling (laatst bijna 1,5 uur) gewoon doooodsbang is... Is het dan trouwens verstandig om door te lopen (toen waren we al een eind op weg dus ik kon beter doorlopen dan terug), of zouden jullie omdraaien en terug gaan naar huis...?

Met angstige honden ga ik niet weg van de plaats of het voorwerp waar ze bang voor zijn.
Ik push ook niet en leg er geen extra nadruk op, maar doe wat anders en wacht rustig af tot de angst is weggezakt.

Dat werkte bij suus niet, die werd dan alsmaar banger, ging er helemaal inzitten. Daar moest ik actief ander gedrag aan vragen/eisen.

Renee1966 schreef:Ik kreeg met suus ook geen contact als ze zo bang was. Suus ging liggen en zonk helemaal weg in die angst. Wat ik bij haar deed was haar zelf naar zit brengen, gewoon optillen dus, dan een ja braaf en die beloning aanbieden. Pakte ze niet aan, dan laten vallen. Uiteindelijk at ze dan dat bergje belonig van de grond. Na verloop van tijd, maanden, pakte ze wel de belonign uitde hand. Ik heb ook gericht geoefend met knallen, eerst kauwgombellen, via klapperpistool, naar alarmpistool. Nu gaat het zelfs goed met vuurwerk.
Er is ook een fase gekomen, dat ze juist naar me toe kwam voor steun en beloning als er herrie was. Dat is nu over, want ze kan het zelf handelen.

Ik zou als je hond wegwil, rustig hier roepen en haar binnenhalen, belonen zodra ze bij je is.

Ik denk dat ik dan inderdaad maar eens commando's moet vragen, maargoed ik vind dat wel heel moeilijk want hoe krijg ik haar zo ver als ik totaal geen contact krijg. Ik kan wel vragen of ze af gaat maar in heb het idee dat ze me op zo'n moment niet eens hoort bij wijze van spreke. Ik kan haar dan wel zelf af leggen en haar een beloning geven maar een seconde later zit ze al weer in de angstmodus en besta ik al niet meer voor haar...
Het is ook wel lastig want er gaat soms niet echt een knal of geluid vooraf waar ik 'positief' op kan reageren. Soms is het ineens uit het niets zonder dat ik wat hoor of zie, gaat ze dan niet denken dat als ik haar op zo'n moment beloon dat ik haar beloon voor het bang zijn.. Ze kan een brokje dan namelijk niet associëren met een geluid omdat er de laatste tijd niet echt een geluid aan vooraf gaat..

eveliendepien schreef: Het is ook wel lastig want er gaat soms niet echt een knal of geluid vooraf waar ik 'positief' op kan reageren. Soms is het ineens uit het niets zonder dat ik wat hoor of zie, gaat ze dan niet denken dat als ik haar op zo'n moment beloon dat ik haar beloon voor het bang zijn.. Ze kan een brokje dan namelijk niet associëren met een geluid omdat er de laatste tijd niet echt een geluid aan vooraf gaat..

Counterconditioning is geen belonen. Je buigt een negatieve ervaring om naar een positieve.

Renee1966 schreef:

dagmar88 schreef:

eveliendepien schreef: Wat ik alleen niet kan plaatsen is dat ze dan de gehele wandeling (laatst bijna 1,5 uur) gewoon doooodsbang is... Is het dan trouwens verstandig om door te lopen (toen waren we al een eind op weg dus ik kon beter doorlopen dan terug), of zouden jullie omdraaien en terug gaan naar huis...?

Met angstige honden ga ik niet weg van de plaats of het voorwerp waar ze bang voor zijn.
Ik push ook niet en leg er geen extra nadruk op, maar doe wat anders en wacht rustig af tot de angst is weggezakt.

Dat werkte bij suus niet, die werd dan alsmaar banger, ging er helemaal inzitten. Daar moest ik actief ander gedrag aan vragen/eisen.

Dat kan niet eeuwig duren.

Ik zou de flex ff vervangen voor een gewone lijn als je bezig gaat. Dan kan ze niet zover van je weg en misschien 'voel' jij dan eerder waarom ze zo bang wordt en is ze dichter bij je om iets lekkers te geven.

Doordat je zo gauw ze angstig is, een commando vraagt (en eventueel haar in de positie helpt) en die beloning biedt (op de grond voor de neus als ze niet aanpakt) zal ze uiteindelijk wél gaan aanpakken. Dit kan even duren hoor. Ze zal de beloning denk ik eerder associeren met de angst, dus angstig voelen, hup naar de baas voor een alternatief gedrag en beloning. Het heeft hier echt goed gewerkt. Heb je het topic van ReneeUK gevonden, over Rita en vuurwerk? Lees dat anders ook eens door.

Suus keek in eerste instantie van me weg, ik hield dan toch de beloning voor de neus, pakte ze het niet liet ik het vallen. Op een gegeven moment pakte ze het met afgewend hoofd aan, later kon ik ook oogcontact vragen. Het vergt wel even tijd natuurlijk.

dagmar88 schreef:

eveliendepien schreef: Het is ook wel lastig want er gaat soms niet echt een knal of geluid vooraf waar ik 'positief' op kan reageren. Soms is het ineens uit het niets zonder dat ik wat hoor of zie, gaat ze dan niet denken dat als ik haar op zo'n moment beloon dat ik haar beloon voor het bang zijn.. Ze kan een brokje dan namelijk niet associëren met een geluid omdat er de laatste tijd niet echt een geluid aan vooraf gaat..

Counterconditioning is geen belonen. Je buigt een negatieve ervaring om naar een positieve.

Renee1966 schreef:

dagmar88 schreef:

eveliendepien schreef: Wat ik alleen niet kan plaatsen is dat ze dan de gehele wandeling (laatst bijna 1,5 uur) gewoon doooodsbang is... Is het dan trouwens verstandig om door te lopen (toen waren we al een eind op weg dus ik kon beter doorlopen dan terug), of zouden jullie omdraaien en terug gaan naar huis...?

Met angstige honden ga ik niet weg van de plaats of het voorwerp waar ze bang voor zijn.
Ik push ook niet en leg er geen extra nadruk op, maar doe wat anders en wacht rustig af tot de angst is weggezakt.

Dat werkte bij suus niet, die werd dan alsmaar banger, ging er helemaal inzitten. Daar moest ik actief ander gedrag aan vragen/eisen.

Dat kan niet eeuwig duren.

Suus heeft wel eens meer dan half uur compleet onbereikbaar op de grond gelegen. Toen heb ik haar uit de situatie gedragen, omdat ze alleen maar meer ging bibberen/hijgen/speekselen etc. Was met zo'n kanon wat vogels verjaagd, stond in de verte te knallen.

Renee1966 schreef:Doordat je zo gauw ze angstig is, een commando vraagt (en eventueel haar in de positie helpt) en die beloning biedt (op de grond voor de neus als ze niet aanpakt) zal ze uiteindelijk wél gaan aanpakken. Dit kan even duren hoor. Ze zal de beloning denk ik eerder associeren met de angst, dus angstig voelen, hup naar de baas voor een alternatief gedrag en beloning. Het heeft hier echt goed gewerkt. Heb je het topic van ReneeUK gevonden, over Rita en vuurwerk? Lees dat anders ook eens door.

Suus keek in eerste instantie van me weg, ik hield dan toch de beloning voor de neus, pakte ze het niet liet ik het vallen. Op een gegeven moment pakte ze het met afgewend hoofd aan, later kon ik ook oogcontact vragen. Het vergt wel even tijd natuurlijk.

Dat topic heb ik gezien inderdaad! Ik ga het gewoon maar eens proberen, bij me roepen en belonen. Of het voertje voor haar leggen. En dan kan ik langzaamaan maar eens commando's vragen.
Wat ik me afvroeg trouwens, praat je ook tegen de hond in die situatie en ga je dan een beetje sussen zo van er is niks aan de hand of doe je blij van oh wat is het leuk dat er een knal is...?

Ik zei, "het is goed" gaf dan het commando en de beloning. Als ze naast moest zitten, legde ik ook een hand op haar schouder, steunen mag hoor.

Renee1966 schreef: Suus heeft wel eens meer dan half uur compleet onbereikbaar op de grond gelegen. Toen heb ik haar uit de situatie gedragen, omdat ze alleen maar meer ging bibberen/hijgen/speekselen etc. Was met zo'n kanon wat vogels verjaagd, stond in de verte te knallen.

Dat heeft inderdaad vaak langer dan een half uur nodig.

Ja dat doe ik ook wel eens inderdaad vooral als ze zo erg trilt dat het bijna schudden met dr benen is zegmaar.
Vraag haar dan bij me en leg even een hand op dr rug en zeg dat er niks aan de hand is en dan gaan we weer verder...

In elk geval erg bedankt voor je tips ik ga eens wat proberen! En ik hoop dat het helpt want, dat zul jij ook weten, ik vind het echt heel naar om haar zo te zien terwijl ze eerder heerlijk los kon rennen en genoot van alles om haar heen.

dagmar88 schreef:

Renee1966 schreef: Suus heeft wel eens meer dan half uur compleet onbereikbaar op de grond gelegen. Toen heb ik haar uit de situatie gedragen, omdat ze alleen maar meer ging bibberen/hijgen/speekselen etc. Was met zo'n kanon wat vogels verjaagd, stond in de verte te knallen.

Dat heeft inderdaad vaak langer dan een half uur nodig.

Ja dat zal best, maar ik vond het geen succes.

eveliendepien schreef:Ja dat doe ik ook wel eens inderdaad vooral als ze zo erg trilt dat het bijna schudden met dr benen is zegmaar.
Vraag haar dan bij me en leg even een hand op dr rug en zeg dat er niks aan de hand is en dan gaan we weer verder...

In elk geval erg bedankt voor je tips ik ga eens wat proberen! En ik hoop dat het helpt want, dat zul jij ook weten, ik vind het echt heel naar om haar zo te zien terwijl ze eerder heerlijk los kon rennen en genoot van alles om haar heen.

Ik hoop dat het helpt, maar ik zou zeker ook kijken voor ondersteuning met bachdruppels

Ik heb even de site bekeken en ik heb eigenlijk zoiets van waarom ook niet, als het helpt zou dat super zijn en we kunnen het altijd proberen!
Volgende week donderdag ga ik naar de dierenarts voor een enting en dan wil ik gelijk even dit gedrag aan het licht brengen, om zeker weten uit te kunnen sluiten dat het iets medisch is.

neem een spuitbus slagroom mee of zo'n tube smeerkaas.
dat kun je of in haar mondhoek doen of op haar neus smeren, daar likt ze het vast vanaf.
dan hoef je ook niet te emmeren met voertjes die ze niet aanneemt of laat liggen.

dat kun je al doen voordat de angstsituatie ontstaat en ze nog wel bereikbaar is, dan weet ze dat er wat lekkers uit de spuitbus of de tube komt.

ik praat ook hoor, iets in de trant van 'potverdorie dat was echt een harde he, gelukkig hebben we KOEKJES, kom maar gauw blahblahblah'
en bij onweer vertel ik hele verhalen over wolken die tegen elkaar botsen enz enz en zing ik een liedje over boemsjes in de lucht

Jion schreef:

renee-uk schreef:ik praat ook hoor, iets in de trant van 'potverdorie dat was echt een harde he, gelukkig hebben we KOEKJES, kom maar gauw blahblahblah'
en bij onweer vertel ik hele verhalen over wolken die tegen elkaar botsen enz enz en zing ik een liedje over boemsjes in de lucht

Wat ben je toch een lekker wijf.

alles voor mijn rietjetietje he
gelukkig is vriendje eraan gewend en -ook niet onbelangrijk- weet ie niet wat ik zing

Jion schreef:

renee-uk schreef:ik praat ook hoor, iets in de trant van 'potverdorie dat was echt een harde he, gelukkig hebben we KOEKJES, kom maar gauw blahblahblah'
en bij onweer vertel ik hele verhalen over wolken die tegen elkaar botsen enz enz en zing ik een liedje over boemsjes in de lucht

Wat ben je toch een lekker wijf.

ik wasook iets in die trend aan het typen idd maar ik sluit me gewoon bij jou aan. Heerlijk Renee, Rietje moet wel blij zijn met jou als baasje

Wat heb je een mooie hond! En wat vervelend dat ze zo bang is. Mijn hond was eerst ook overal bang voor. Tijdens het wandelen in het bos had ze ook de hele weg de staart tussen d'r benen, en trillen. Ik ben die situaties toen pertinent niet uit de weg gegaan. Maar ik bleef ook geen uren door dat 'enge' bos lopen, maar gewoon eventjes, ze moest er toch doorheen.

Uiteindelijk heb ik haar bij de wandelingen een DAP-band omgedaan, dat kalmeerde wel wat. En tijdens 'enge' momenten zelf kalm blijven, een 'er is niks aan de hand' houding aannemen. Niet zielig troostend toespreken, maar opgewekt zo van 'oh leuk he die knal! joepie!'

Ik hoop dat het overgaat, maar heb er geduld mee. En ook slim ook iets medisch uit te sluiten.

Als je blijft werken aan de band met je hond zal ze jou als voorbeeld gaan nemen. En als jij kordaat langs alle 'gevaren' stapt zal ze je misschien daarin gaan vertrouwen.