Het HondenForum

Weet iemand wat nou echt precies de verschillen zijn tussen de rassen qua karakter?
Niet voor mezelf, maar ik zie de entlebucher qua karakter op papier wel als een geschikte hond die ook erfvast is en met bekende mensen/honden overweg kan. Maar dat is puur qua omschrijving, ik heb wel een paar appenzellers meegemaakt, dat waren ook wel leuke honden maar wel heel erg serieus en vaak toch wel erg eenkennig. Maar dat kunnen ook moment opnames zijn geweest.

Apple schreef:Weet iemand wat nou echt precies de verschillen zijn tussen de rassen qua karakter?
Niet voor mezelf, maar ik zie de entlebucher qua karakter op papier wel als een geschikte hond die ook erfvast is en met bekende mensen/honden overweg kan. Maar dat is puur qua omschrijving, ik heb wel een paar appenzellers meegemaakt, dat waren ook wel leuke honden maar wel heel erg serieus en vaak toch wel erg eenkennig. Maar dat kunnen ook moment opnames zijn geweest.

Ik ken ze (en ook kruisingen er van) alleen als ontzettende chagrijnen en patsertjes, maar misschien staat er dan hetzelfde vanaf verschillende kanten bekeken.

Ik ken geen entlebuchers, wel een behoorlijk aantal Appelzellers.
Ze zijn allemaal eenkennig en wee de hond die toch contact wil maken, die komt van een kouwe kermis thuis.
Niet alleen van losloopervaring overigens, ik ken er ook een aantal die bij ons op de KC trainen.
Een teef heeft al meermalen bijna in mijn teef gehangen en een reu heeft een lontje zo kort dat je niet eens iets ziet aankomen.

Verder zijn ze best leuk volgens mij, maar niet heel hond-sociaal dus.

Appenzellers ken ik ook alleen maar als felle donders, etters zijn het
Ik ken één Entlebucher en die vond ik echt enorm meevallen als je het beeld van een Appenzeller in je hoofd hebt! Ze liet ook niet over zich heen lopen, maar was wel gewoon sociaal en geduldig. Niet die heftige reactie die je bij de Appenzeller ziet. Dat is er maar één natuurlijk, maar ik vond het echt een heel leuke hond!

Bijna iedere boerderij heeft wel een appelbucher rondlopen hier...

Toch een stukje minder populair hier in NL die entlebuchers lijkt wel. (Alleen maar goed!)
Hond moet trouwens wel waaks en erfvast zijn, sociaal dus naar in ieder geval bekenden (honden/mensen) geen 'vals' kreng die je weg moet stoppen voor bezoek zeg maar Liever niet veel of geen jachtinstinct en niet te groot.
Aan die eisen lijkt het op papier wel te voldoen. Tegen de tijd dat het zo ver is zullen ze wel op bezoek gaan bij fokkers hoor, maar voor nu is het gewoon nog een beetje brainstormen.

Jeannettebo schreef:Bijna iedere boerderij heeft wel een appelbucher rondlopen hier...

En hoe (hond)sociaal zijn die?

Nou ja ze liggen dus beiden veel op erven idd, vaak wel een grote mond, maar nog geen problemen mee gehad bij het passeren van een boerderij, ook als de hond van het erf af loopt

De 2 entlebuchers die ik ken zijn net als de appenzeller erg eenkennig. Eigenlijk merk ik weinig verschil. Ik ken ook maar 1 appenzeller. Ik vond de appenzeller wel sneller over te halen om contact te maken, de entlebuchers zijn echt alleen maar gek op de baasjes. Ze accepteren vreemde mensen maar om nou te zeggen dat je ze er een plezier mee doet.

Ik vind het allebei erg leuke rassen. Ik vind het vocale van de appenzeller wel lastig. Die maken altijd om alles geluid. Hier wonen een aantal sociale appenzellers en de eerste grote honden die kennis maakten met Bas en waar ze niet veel problemen mee had waren 2 appenzellers. Wel reuen. Erg lief en vriendelijk naar elke teef volgens de eigenaars. Reuen mwah maar zeker niet overmatig agressief. Wel waaks en niet erg op vreemden. Maargoed, wat geeft dat? Je neemt een hond toch voor jezelf?

Wij hadden vroegah een berner. In de tijd dat die nog oorspronkelijk waren en niet half newfoundlanders en puur gefokt op gezinshond. Onze hond had werkende ouders in Zwitserland en de moeder liep dagen alleen in de bergen met de koeien. Bracht ze ook naar huis in haar eentje. Die hond leek dus op de appenzeller bv. Nam geen voedsel aan van vreemden, liet zich op geen enkele manier aaien door iemand anders dan ons en was erg waaks en verdedigend. Maar hij was een prima hond. Echt een maatje voor het leven en je kon hem overal mee naartoe nemen. Deed geen vlieg kwaad mits hem of ons niks aangedaan werd. Elke uitgestoken hand werd vakkundig omzeild en niemand kon hem dus aanraken. Dat vonden wij ontzettend leuk gedrag. Zelfs bezoek met een stuk vlees in de handen kon dat neerleggen, hond vrat het niet totdat wij zeiden, pak maar en dan moesten wij het eerst in de handen nemen. Gaaf toch?

Hij is ook een keer over de tuinhekken gegaan om een autodief te grijpen die in de auto bezig was met stelen van spullen. Echt een kanjer van een hond. Alleen niks te maken met de huidige berners en veel meer een appenzeller of entlebucher.

Ik heb ze beide meegemaakt op shows en de appenzellers houden echt wel van hun eigen ruimte en kunnen daarbij erg vocaal worden. Velen zijn niet echt hondsociaal te noemen. De entlebuchers waren wat dat betreft wat beter, maar ook daar waren enkelen die echt gesteld waren op hun eigen. Ook waren hun wat meer bezig met hun baas dan de appenzellers.
Tijdens wandelingen ben ik ook beide tegengekomen en was de appenzeller een erge patser, de entlebucher was een gezellige hond die anderen uitnodigde tot spel, maar dat zijn echt momentopnames dus.

Entlebucher ken ik niet. Nog nooit eentje zelf meegemaakt. Wel een aantal appenzellers en dat zijn echt stuk voor stuk klerelijers. Vreselijke honden. Die zou je echt moeten wegsluiten bij bezoek. Van 1 weet ik ook zeker dat hij niet erfvast is. Of je moet het halve dorp zijn erf noemen.

Ikzelf vind appenzellers zeer mooie honden dus smaken verschillen. Super gebouwd en super mooi gangwerk meestal. Veel uithoudingsvermogen, een perfecte weerbestendige vacht, mooi gematigd hoofd en gewicht en een dominante doch vriendelijke uitstraling. Goed stel sterke poten en je kan met die honden erg lang wandelen in weer en wind. Zeer onkwetsbaar ras dat zo buiten gehouden kan worden indien gewenst. Super goed met eigen vee, eigen kinderen en eigen gezin. Waaks zonder te agressief te zijn en erfvast. Geen hond voor in een tussenwoning maar als je een erf hebt en buiten woont zijn deze honden super.

Hier in Duitsland wonen veel mensen zo en zie je dus erg veel appenzellers.
Jagen doen ze meestal ook al niet trouwens en gekend met kunnen ze zo met kippen, kuikens, katten en noem maar op. Ook zijn het goede begeleiders als je er met paard op pad gaat.

Plaatje toch?



En kijk eens goed naar het bewegingsapparaat van deze appenzeller. Prachtig. Ik vind appenzellers gewoon de kleine perfecte rottweilers. Is ook flink familie maar de appenzeller is in mijn ogen veel beter gebouwd en veel minder overdreven.

laeken schreef: En kijk eens goed naar het bewegingsapparaat van deze appenzeller. Prachtig. Ik vind appenzellers gewoon de kleine perfecte rottweilers. Is ook flink familie maar de appenzeller is in mijn ogen veel beter gebouwd en veel minder overdreven.

Ik ken ze alleen maar met stijve stokkenpootjes.

Nanna schreef:Ik VIND ze me toch een partij lelijk
Ik kan aan veel honden nog wel wat moois ontdekken maar daar niks aan. Tel daar bij op dat ik ze totaal humorloos vind en daaruit mag gevoeglijk gedestilleerd worden dat ik er nooit eentje zal nemen

Nee een puli is knap

Ik vind dit toch best leuk om te zien



Dus even kort gezegd, is de entlebucher misschien wel het iets socialere broertje, maar nog steeds wel erg gericht op 'eigen'?

Nanna schreef:

dagmar88 schreef:

laeken schreef: En kijk eens goed naar het bewegingsapparaat van deze appenzeller. Prachtig. Ik vind appenzellers gewoon de kleine perfecte rottweilers. Is ook flink familie maar de appenzeller is in mijn ogen veel beter gebouwd en veel minder overdreven.

Ik ken ze alleen maar met stijve stokkenpootjes.

Ik ook. Zo steil als de meroden....

Ik ook. Zo steil dat het pijn aan je ogen doet.

laeken schreef: Wij hadden vroegah een berner. In de tijd dat die nog oorspronkelijk waren en niet half newfoundlanders en puur gefokt op gezinshond. Onze hond had werkende ouders in Zwitserland en de moeder liep dagen alleen in de bergen met de koeien. Bracht ze ook naar huis in haar eentje. Die hond leek dus op de appenzeller bv. Nam geen voedsel aan van vreemden, liet zich op geen enkele manier aaien door iemand anders dan ons en was erg waaks en verdedigend. Maar hij was een prima hond. Echt een maatje voor het leven en je kon hem overal mee naartoe nemen. Deed geen vlieg kwaad mits hem of ons niks aangedaan werd. Elke uitgestoken hand werd vakkundig omzeild en niemand kon hem dus aanraken. Dat vonden wij ontzettend leuk gedrag. Zelfs bezoek met een stuk vlees in de handen kon dat neerleggen, hond vrat het niet totdat wij zeiden, pak maar en dan moesten wij het eerst in de handen nemen. Gaaf toch?

Hij is ook een keer over de tuinhekken gegaan om een autodief te grijpen die in de auto bezig was met stelen van spullen. Echt een kanjer van een hond. Alleen niks te maken met de huidige berners en veel meer een appenzeller of entlebucher.

Klinkt als een super hond, heb je toevallig nog een foto van hem?

Ik ken maar twee Appenzellers. Vind ze erg prachtig! Maar deze zijn scherp tegenover mensen, niet leuk tegen andere honden en blaffen de hele dag om niks. Nou heb je dat wel met meer rassen, maar vooral de eerste twee punten vond ik wel afknappers. Je kunt niet lekker relaxed wandelen vond ik, altijd weer oppassen als honden komen buurten.
Overigens had ik ook in mijn hoofd dat Entlebuchers veel vriendelijker waren, maar valt mee dus zo te lezen. Jammer.

Zelf heb ik 'n Entlebucher teefje van nu bijna 12 jr zij is kattig naar andere honden dit komt omdat zij al vroeg een poot brak en niet veel naar buiten mocht dus wat socalisatie gemist heeft. de meeste andere entlebuchers die ik ken vanuit de entelebucher club zijn zeer sociaal naar andere honden.
Over het algemeen in de entlebucher socialer als de appenzeller zowel naar mensen als naar honden maar een kenningheid hoort bij de rasstandaard...google daar maar eens op...het zijn met name de appenzeller niet voor niets erfhonden.
De entlebucher is gek op zijn gezin en geen allemansvriend, de mijne zal aanslaan als je binnenkomt maar je welkom heten van de meest appenzellers weet ik dat zo net nog niet.
Als ik met Eszra en haar bal buiten speel en zeg dat het klaar is dat zoekt zij gelijk of er niet iemand anders in de buurt is om mee te spelen. Als ik buiten ben met haar en 'n praatje maak met iemand dan zoekt zij gelijk 'n stok, soms wel 5 cm groot, en legt die bij de ander aan de voeten.
Zij wil niet gelijk door iedereen aangehaald worden maar als je haar lekkere plekje vind dan kom je niet meer van haar af.
Kortom 'n Entlebucher niet de makkelijkste honden maar welke wel steek er wat energie in en je hebt 'n wereldhond die voor het vuur gaat door je maar het zijn wel werkertjes.

Waren dat boerderij honden of huishonden, hier kan nog wel een verschil inzitten...denk ik.
Alhoewel Eszra haar moeder een boerderij hond uit Zwitserland maar oh, zo lief!

Ik denk dat ze in Zwisterland ook helemaal niet zo'n probleem hebben met de waaksheid en dit gedrag. Daar wonen ze oorspronkelijk op boerderijen met vee. De hond moest veel blaffen zodat de baasjes wisten wat er op het erf speelde als zij bezig waren. Ook moest de hond erfvast zijn en dat zijn normaal gesproken vooral eenkennige honden. De meest erfvaste honden zijn nl honden die liever niks met vreemden hebben en die graag in hun eigen wereld zijn. Ga je een open hond nemen dan is de kans extreem groot dat die gaat buurten omdat hij sociaal is. Dat zal een appenzeller niet snel doen. Onze berner ook niet toen. Die lag op het erf naast een 80 km/u weg en zou NOOIT het erf verlaten hebben in Nederland. De hekken hoefden niet meer dicht na een tijdje en meneer lag waar hij lag. Hij kwam wel binnen maar sliep liever buiten. In Zwitserland waar geen erf was maar waar bergen om het huis lagen was hij meer de dorpshond. Hij liep waar hij liep en soms was hij thuis en soms was hij weg. Waaks was hij alleen direct bij onze huis. Dat kon daar (voordat mensen er iets van vinden). Wij gunden hem dat en er waren geen wegen en hij kon zo hoog de bergen in als hij wilde zonder 1 weg tegen te komen aangezien wij op 2700 meter hoog woonden. Hij dekte helaas ook teven bij boerderijen. Nou ja, helaas, dat vonden de meeste mensen niet erg aangezien hij prachtig was en een zeer goed bewegende sterke hond.

Dus het karakter van deze honden is gewoon ideaal voor hun doel. Ik zou zelf dus nooit zo'n hond nemen in een rijtjeshuis of in de stad. Als je pech hebt blaft hij om de minuut en appenzeller reuen kunnen dominante hittepetitten zijn. Toch is dat als je buiten woont en een erf hebt niet zo erg. En voor eigen zijn ze toch meestal wel heel erg prettig in de omgang.

Maeve schreef:Appenzellers ken ik ook alleen maar als felle donders, etters zijn het
Ik ken één Entlebucher en die vond ik echt enorm meevallen als je het beeld van een Appenzeller in je hoofd hebt! Ze liet ook niet over zich heen lopen, maar was wel gewoon sociaal en geduldig. Niet die heftige reactie die je bij de Appenzeller ziet. Dat is er maar één natuurlijk, maar ik vond het echt een heel leuke hond!

Dit had letterlijk mijn tekst kunnen zijn.
Behalve dan dat ik 2 Entlebuchers ken, en dat zijn 2 heel stabiele tolerante reuen.
De Appenzellers die ik ken of gekend heb zijn allemaal linkmiegels.

Hier loopt ''dat is waarschijnlijk een uitzondering'' een Appenzeller rond in de wijk en dat is een ontzettend maar echt een ontzettende lieve hond.
Samen met zijn 80 plus eigenaar. Die is naar veel honden super sociaal. Hij kan wel patsen met name naar grote reuen ''maar nooit vechten of echt raar gedrag vertonen'' Naar Toots toe is hij geweldig en hij is helemaal gek op mij alleen daar al om vind ik hem al zo leuk.

Er lopen er hier verder zoals ik weet geen anderen rond.

En o ja ik vind ze ook nog eens mooi. Jammer dat wij er geen kunnen houden want ik vind ze perfect!

De enige Appenzeller die ik ken, heeft vorig jaar de zoon des huizes van 12 jaar in zijn gezicht gebeten, dus nee bedankt.

Ik kom ze niet veel tegen. Hier in de wijk woont wel een leuke en sociale Appelzellerteef. Is echt een alfateef, maar zal nooit het conflict opzoeken; ze heeft gewoon zo'n air over zich waar andere honden automatisch respect voor hebben. Ze heeft nooit problemen met andere honden en staat hier gewoon op een hondenveldje tussen allerlei andere honden. Mila is helemaal idolaat van haar.
Het is wel een blafferd, maar ook een actieve en heel baasgerichte hond; gek op apporteren en lange wandelingen, zeer gehoorzaam en niet moe te krijgen. Ze is niet heel open naar vreemden, maar als ze je eenmaal een paar keer heeft gezien, komt ze wel even een aai halen.
Verder kom ik wel eens wat van die patsende Appelzellerreuen tegen tijdens het wandelen, dus van de reuen heb ik een minder leuke indruk.

De entlebucher die ik ken is erg eenkennig en alles behalve hond sociaal. Wanneer hij op vreemd terrein is kan hij wel beter met andere honden op schieten, maar in de wijk is het drama. Wel erg leergierig en leuk om mee te trainen.

Verstuurd vanaf mijn C6603 met Tapatalk

Ik ken een Appenzellerteefje dat regelmatig in het pension waar ik werk komt. Erg lieve hond, zowel naar mensen als naar andere honden. Wel een grotere vreetzak dan de meeste labradors, binnen twee seconden is haar bak leeg.

We hebben ook twee keer een Appenzeller'zwerver' gehad (op twee verschillende dagen; de eerste keer een reu, de tweede keer een teef, dus sowieso verschillende honden), die allebei weggelopen/ontsnapt waren en door de dierenambulance naar het asiel gebracht. Beide werden op de avond nadat ze gebracht waren opgehaald. Allebei waren ze niet te benaderen door asielmedewerkers maar zodra hun baasjes kwamen waren het allebei superlieve honden, ook naar mij als vreemde toe.