Het HondenForum

Dag,

Mijn 8 maanden oude reu luistert behoorlijk, maar af en toe gaan de luiken dicht... Als het om een oefening gaat is dat niet zo erg, maar bij het lastig vallen van (langdurig) bezoek (in schoenen en broekspijpen hangen, tegenaan springen, duwen) vind ik dat heel irritant. Meestal is een 'nee' of 'laat' voldoende gelukkig, en ik train daar ook actief mee. Maar soms kan ik dus geen contact met hem krijgen op zo'n moment, en is er iets anders nodig. Dit gebeurt heel af en toe ook nog bij mezelf als hij in mijn broekspijpen hangt o.i.d. (wat hij eerst eigenlijk al niet meer deed), en gewoonweg niet meer los laat

Ik probeer het al met bijvoorbeeld hem te laten zitten of zijn aandacht naar iets anders te verschuiven, bijv. een speeltje. Dit werkt vaak, maar niet altijd.

Nu ben ik geen voorstander van de 'ouderwetse' correcties, zoals in z'n nek pakken e.d. Bovendien halen die ook niets uit bij hem.
Heeft iemand een tip hoe ik op zo'n moment wel door kan dringen tot hem en hem kan corrigeren op een manier die werkt én opbouwend is?
Thnx!

Zal per hond verschillen. Ik heb een erg gevoelige hond en die houdt al op met ongewenst gedrag en heeft meteen aandacht als ik alleen maar 1 keer met mijn vingers knip vlakbij haar oor en hard He erbij zeg.

Vooral rustig blijven en duidelijk maken wat je wél wil dat hij doet. Dus niet alleen nee zeggen maar een alternatief bieden. Bijv. in plaats van in je broekspijpen hangen hem naar z'n plaats sturen. Als hij daar niet naar luistert, dan kan je gewoon rustig aan zijn halsband hem er heen leiden. Of hem de pas afsnijden en hem op die manier er heen sturen. Bijvoorbeeld.

En misschien ook er voor zorgen dat je het voor bent dat hij zo onbereikbaar is?

De 'nee' wordt wel steeds beter als je het blijft oefenen. Maar zorg er ook voor dat je het niet zegt op momenten dat hij toch niet luistert. Of zorg er in ieder geval voor dat de 'nee' dan dus toch wordt opgevolgd met een beetje dwang van jouw kant.

Ik denk dat je al een stapje mist. Want tegen de tijd dat hij vast hangt in je broekspijp heeft hij zoveel adrenaline dat hij niet meer luistert. Probeer die adrenalinerush voor te zijn, dus als je ziet dat hij al onrustig gaat doen of naar je broekspijpen gaat kijken, dan al hem wegsturen of een oefening laten doen.

Als hij al bij jou of de visite in de schoenen en broekpijp hangt is het lastig om zonder correcties hem te laten stoppen. Het happen en schudden is op dat moment een grote beloning en vaak interessanter dan voer. Dus je kan een blokje kaas voorhouden of worst wat hij heerlijk vindt en nooit krijgt, misschien dat hij overstag gaat. Let wel op dat hij de link niet legt van happen in een broek = wat lekkers krijgen.

Ik heb zelf geen moeite met corrigeren, soms kan het namelijk gebeuren dat je te laat bent doordat je met de visite bezig bent en ik vind happen en bijten zéér ongewenst gedrag. Zou zelf een por geven a la cesar of even aan zijn halsbandje met de voorpootjes in de lucht tillen tot hij los laat en bedaard.

Mocht hij het bij visite doen als ze binnen komen, zorg dan dat hij pas bij de visite kan als ze rustig zitten. Succes!

Bedankt.
Ik probeer inderdaad ook die adrenalinerush wel voor te zijn, maar bij bezoek gebeurt het meestal al direct op het moment dat ze de deur door komen. Afhankelijk van hoe aantrekkelijk hun schoenen en broek ruiken
En ik denk dat ik daar inderdaad nog attenter op moet zijn en al meteen een speeltje, lekkers of een commando klaar moet hebben. Al werkt dat dus niet altijd.
Als ik hem dan soms toch in zijn nek of bij zijn halsbandje pak, in een noodgeval zal ik maar even zeggen, dan bijt hij weer in mijn hand, en daar ben ik dus ook niet blij mee...

Ik probeer hem zo evenwichtig en positief mogelijk op te voeden, maar ik denk dat zijn leeftijd plus zijn ene niet-ingedaalde bal (zit nog helemaal in de buik, wat meer testosteronafgave zou veroorzaken), ook niet zo meehelpen...

Ik knoopte felix vroeger vast aan een kast of kachel in zulke situaties. Als hij dan, na een tijdje, rustig lag maakte ik hem los, en als hij dan weer zo vervelend deed maakte ik hem weer vast

Berna schreef:Bedankt.
Ik probeer inderdaad ook die adrenalinerush wel voor te zijn, maar bij bezoek gebeurt het meestal al direct op het moment dat ze de deur door komen. Afhankelijk van hoe aantrekkelijk hun schoenen en broek ruiken
En ik denk dat ik daar inderdaad nog attenter op moet zijn en al meteen een speeltje, lekkers of een commando klaar moet hebben. Al werkt dat dus niet altijd.
Als ik hem dan soms toch in zijn nek of bij zijn halsbandje pak, in een noodgeval zal ik maar even zeggen, dan bijt hij weer in mijn hand, en daar ben ik dus ook niet blij mee...

Ik probeer hem zo evenwichtig en positief mogelijk op te voeden, maar ik denk dat zijn leeftijd plus zijn ene niet-ingedaalde bal (zit nog helemaal in de buik, wat meer testosteronafgave zou veroorzaken), ook niet zo meehelpen...

Waarom leer je hem niet 'bezoek = plek' en dan het liefste bijvoorbeeld een bench die je even dicht kan doen. Scheelt stress voor iedereen.

Berna schreef:Bedankt.
Ik probeer inderdaad ook die adrenalinerush wel voor te zijn, maar bij bezoek gebeurt het meestal al direct op het moment dat ze de deur door komen. Afhankelijk van hoe aantrekkelijk hun schoenen en broek ruiken
:

Als je niet wil corrigeren zou ik inzetten op voorkomen. Leer hem dat deurbel betekent in je mand met wat lekkers en dat hij op zijn plaats moet blijven zolang er bezoek is. Steeds weer terug brengen naar zijn mand. Kent hij 'af en blijf'? Dan zou je dat commando kunnen gaan gebruiken.

ik doe Pom ook in de bench als er bezoek komt. Als iedereen rustig zit, voorzien is van wat te drinken en een koekje, of nog wat later mag Pom los en even gaan kijken als de visite daar geen problemen mee heeft. Even snuffelen, maar geen gekwal want dan haal ik haar meteen weg. Afhankelijk van de visite mag ze erbij blijven liggen of geef ik haar een kluifje ofzo. Laatst was er een vriendin die haar helemaal leuk vond, dus toen heeft ze uiteindlijk half op schoot gelegen, de hele avond. Dat is voor mij ook prima, er is niet 1 patroon voor haar wat ze moet doen met visite. Sommige mensen vinden haar leuk en blijven haar lokken, anderen moeten er niets van hebben en dan moet ze dus gewoon gaan liggen, lukt dat niet gaat ze de bench in. Jammer maar helaas

Bij kortdurend bezoek heb ik hem ook aan de lijn (aan mijn broek) of in een aparte kamer.
Het probleem is bij langdurend bezoek, en dat varieert bij ons (we wonen in Frankrijk) tussen een paar dagen tot nu vele weken...
Het bezoek dat we nu hebben probeer ik ook 'op te voeden' in hondentaal, maar dat is lastig. Vandaar mijn vraag!

Ik heb mijn hond ook geleerd om in de bench te gaan. Hij is altijd blij en zwaait anders alles van tafel met zijn staart.
Hij gaat al zelf de bench in, wacht op wat lekkers en valt daarna in slaap. Het bezoek boeit hem niet zo. Als hij wakker is komt hij wel altijd even kijken, maar gaat ook zo weer terug.

Vijf weken in de bench lijkt me toch niet zo'n goed plan...

Doet hij dit alleen bij anderen en helemaal niét bij jullie zelf? Of vind je het eigenlijk pas vervelend als er andere mensen bij zijn?

Doet hij dit alleen bij anderen en helemaal niét bij jullie zelf? Of vind je het eigenlijk pas vervelend als er andere mensen bij zijn?

Nee hoor, ik vind het bij mezelf net zo vervelend! Dit had ik in mijn topic ook al aangegeven:
Dit gebeurt heel af en toe ook nog bij mezelf als hij in mijn broekspijpen hangt o.i.d. (wat hij eerst eigenlijk al niet meer deed), en gewoonweg niet meer los laat

Kan hij zijn energie wel afdoende kwijt? Wat doe je met hem om hem mentaal bezig te houden? En fysiek?

Wat voor hond is het eigenlijk (qua ras/kruising)?
Ik vind het trouwens nogal wat dat hij je in je hand bijt, tenminste, als dat een serieuze beet is?

Toevoeging: ik denk trouwens dat je ook op zoek moet naar een goéde correctie. Je schrijft namelijk dat je niet zo voor de ouderwets correcties bent, maar dat ze ook niet helpen bij jouw reu. Dus je probeert/gebruikt ze wel, maar zonder gewenst resultaat. Misschien eens een beetje rondlezen/verdiepen in verschillende manieren van corrigeren.

Berna schreef:

Doet hij dit alleen bij anderen en helemaal niét bij jullie zelf? Of vind je het eigenlijk pas vervelend als er andere mensen bij zijn?

Nee hoor, ik vind het bij mezelf net zo vervelend! Dit had ik in mijn topic ook al aangegeven:
Dit gebeurt heel af en toe ook nog bij mezelf als hij in mijn broekspijpen hangt o.i.d. (wat hij eerst eigenlijk al niet meer deed), en gewoonweg niet meer los laat

Maar ga je je daar dan vijf weken aan ergeren?
Het ligt vast aan mij dat ik er niet helemaal een goed beeld bij heb, maar ik vind wel dat je het je hond verplicht bent om niet al te onduidelijk te zijn in wat je verwacht in dit soort gevallen.
En het wekenlang 'aankijken' vind ik niet echt duidelijk. Hoe moet je hond op die manier nou weten wat wel en niet de bedoeling is?
Die grenzen moet je hem geven, hij moet weten binnen welke lijntjes hij zijn gang kan gaan en waar de grenzen zijn. Dat geeft de hond vrijheid en vertrouwen.
Als je hond weinig begrenzing heeft gekend zal dat inderdaad heel lastig zijn als je er nu mee wilt beginnen.

Ik ben het helemaal eens met Jaap wat betrefd het begrenzen van een hond. Het probleem is vaak dat mensen zich niet bewust zijn van hun eigen grenzen en die van de hond en er pas op stuiten bij problemen. Maar je kunt ervan uitgaan dat je grenzen op veel momenten overschreden worden en daar liggen wel je kansen om het probleem te keren. Je moet dus ook je grenzen bewust zijn en aangeven als het nog geen probleem geeft bij allerlei dingen in het dagelijks leven.
Een ander probleem is vaak dat mensen veel te veel praten. Praten maakt zaken vaak onduidelijker voor honden. Gebaren en lichaamstaal reageren ze vaak veel beter op eventueel met een geluidje erbij.
Als je daarmee aan de slag gaat, heb je kans dat je hond je veel beter leert kennen. Je leert elkaar lezen, zeg maar
en correcties zullen veel minder nodig zijn. Zelf heb ik het haast nooit nodig om Herman te corrigeren
Overigens, praten met de hond is wel leuk, maar doe dat maar met het spelen en stoeien enzo.

Kan hij zijn energie wel afdoende kwijt? Wat doe je met hem om hem mentaal bezig te houden? En fysiek?

Wat voor hond is het eigenlijk (qua ras/kruising)?
Ik vind het trouwens nogal wat dat hij je in je hand bijt, tenminste, als dat een serieuze beet is?

Ik denk dat hij wel meer energie heeft dan hij kwijt kan, inderdaad, al ben ik toch de hele dag door wel met hem bezig. Ik doe allerlei zoekspelletjes met hem - ook met zijn voer in de voerdummy - en hij houdt van apporteren en lekker rennen. Ook trainen vindt hij leuk.
Het is een Border Terriër.
Het is geen serieuze beet, maar hij hapt soms wel naar mijn hand als ik hem weg wil halen.

En het wekenlang 'aankijken' vind ik niet echt duidelijk. Hoe moet je hond op die manier nou weten wat wel en niet de bedoeling is?

Nee, wekenlang aankijken is niet wat ik doe, hoor! Uiteraard geef ik meteen aan dat dat niet mag (en dat begrijpt hij dan echt wel), en train ik ook op een positieve manier met hem door de situaties juist uit te lokken en dan gewenst gedrag te belonen.
Maar, zoals ik al zei: vaak gaat het goed, maar soms gaan ineens de luiken dicht bij hem...

Maar je kunt ervan uitgaan dat je grenzen op veel momenten overschreden worden en daar liggen wel je kansen om het probleem te keren. Je moet dus ook je grenzen bewust zijn en aangeven als het nog geen probleem geeft bij allerlei dingen in het dagelijks leven.

En ja: grenzen probeer ik altijd goed aan te geven, maar er zal ongetwijfeld nog ruimte voor verbetering zijn! Mede een reden om deze vraag te stellen.

Berna schreef:

Maar je kunt ervan uitgaan dat je grenzen op veel momenten overschreden worden en daar liggen wel je kansen om het probleem te keren. Je moet dus ook je grenzen bewust zijn en aangeven als het nog geen probleem geeft bij allerlei dingen in het dagelijks leven.

En ja: grenzen probeer ik altijd goed aan te geven, maar er zal ongetwijfeld nog ruimte voor verbetering zijn! Mede een reden om deze vraag te stellen.

Dat is door een schermpje moeilijk te beoordelen.
Je kunt wel zelf bekijken of je je regels afdoende consequent hanteert.
Dus nooit een keer "laat maar even" denken en doen

Ah een Border Terriër, een heleboel hond in een kleine verpakking.
Ga d'r maar vanuit dat je net zo consequent moet zijn als dat je zou zijn als ie 60kg zou zijn; dat snappen ze heel goed.
En het is heel gemakkelijk om dat niet te zijn (gebeurde mij ook) en ook dat snappen ze heel goed...
Zolang jij aan het 'proberen' bent, doet hij dat ook.

Ah een Border Terriër, een heleboel hond in een kleine verpakking.

Haha, dat is nog eens een treffende omschrijving!

Hij heeft inmiddels veel bijgeleerd, met zoveel weken bezoek... Er gaan veel dingen goed, maar andere weer minder. Nu is hij begonnen met blaffen tegen van alles en iedereen (angst), maar wat ik zo lees op het web en in boeken, is dat vrij normaal voor een hond van zijn leeftijd.
Ook begint hij meer verlatingsangst te krijgen. Hoort dat ook bij het puber-zijn?
En worden deze dingen ook vanzelf weer minder? Uiteraard ben ik ook hiermee aan het oefenen en trainen d.m.v. afleiding, een andere kant op gaan, beloning etc. Soms kun je de aanleiding van het blaffen echter niet voorzien.

Volkomen overprikkeld. Ik leer nu steeds beter zijn signalen te 'lezen', zodat ik dat moment kan voorkomen.

Ik heb ook een hond die af en toe helemaal overprikkeld raakt. Dat kan bij het zien van spelende honden of wild, ik dring dan echt niet meer door. Ik ben dan ook gewoon te laat. Als je straks je hond wat beter kunt lezen zal het ook niet zo veel meer voorkomen, dan ben je het vaak al voor.
Ik heb op zo'n moment dat ik even mijn knie tegen hem aan por of met mijn hand in zijn flank. Geen tik of klap, een aanraking. Dat helpt altijd en ik zorg dat ik dan gelijk een commando voor hem heb.
Snoep of speeltje werkt hier niet. Afleiden is op zo'n moment (nog) niet te doen. Ik merk dat hij ook wel aardig reageert op een harde klik met mijn tong, maar als hij echt in die extase zit dan gebruik ik nog altijd even die por.

Manu schreef:Geen tik of klap, een aanraking.

Corrigeren zonder correctie is een contradictio in terminis.
Het draait allemaal vooral om het vermijden van bepaalde wóórden geloof ik?

Jaap* schreef:

Manu schreef:Geen tik of klap, een aanraking.

?
Om even duidelijk te maken dat ik mijn hond niet in elkaar stomp. Het woord tik of klap zal hier zomaar zo opgevat worden namelijk.

Jaap* schreef:

Manu schreef:Geen tik of klap, een aanraking.

Corrigeren zonder correctie is een contradictio in terminis.
Het draait allemaal vooral om het vermijden van bepaalde wóórden geloof ik?

Blijkbaar.
En dat terwijl een harde brul bij een gevoelige hond misschien wel een veel hardere correctie is dan een klap aan de kop van een hond die veel harder is.

Ik neem aan dat de hond niet vanuit het niets in de broekspijpen hangt, maar dat daar dus een bepaalde opwinding aan vooraf gaat.
Persoonlijk zou ik dat soort dingen dus zoveel mogelijk vermijden, en dan bedoel ik niet dat je de hond moet wegsluiten, maar door duidelijkheid te verschaffen maar zonder daarmee te wachten totdat de hond zo opgewonden is dat bijten in de broekspijpen leuk wordt.
Dus als er bezoek is, vragen of bezoek niet teveel aandacht aan de hond besteed, en de hond een kong of een botje geven op z'n plaats. Zo laat je meteen zien wat je wil, zonder dat je hem daarvoor een commando hoeft te geven.
Ik zou ook duidelijk zijn zelf in het initiëren van spel maar ook het stoppen van spel.
Word het allemaal te fel? Stoppen, speeltje weg, en ga weer verder met je eigen ding.
Hond weer rustig? Dan kan je hem belonen met een aai bijvoorbeeld.
Vermijden van opwinding is dus wel belangrijk denk ik. Want eenmaal in die opwinding, zal een correctie niet zo veel effect hebben.
Sowieso zal het makkelijker worden als de hond wat ouder is.

Inmiddels hebben we een paar bijzonder goede ervaringen gehad met bezoek. Ik heb hem ook weer eens los van mij geprobeerd te laten, maar hij sprong toen wel bij iemand op schoot Daarna zat hij trouwens keurig steeds bij mij en gedroeg zich zo voorbeeldig , dat ik me haast schuldig voelde over dat hij op zo'n moment niet gewoon lekker enthousiast jonge hond mag zijn...

Vermijden van opwinding is dus wel belangrijk denk ik.

En daar ben ik het zeker mee eens. Soms is dat alleen lastig, want bezoek heeft een zeer hoog opwinindingsgehalte bij hem, al moet ik zeggen dat dat gelukkig al wat minder wordt. De leeftijd en ervaring zullen ook zeer zeker meespelen.