Het HondenForum

Sinds 4 weken hebben wij een hond in huis. Een vreselijk lief teefje van 8 jaar.
Ze zat 3 maanden in het asiel. Bij het asiel was niet bekend of ze gesteriliseerd was.
Iets meer dan een week geleden zagen wij een bult van ongeveer 4 cm op haar buik.
Mijn ratjes moesten voor controle langs de dierenarts en voor de zekerheid hebben wij de hond ook even laten checken.
De dierenarts constateerde dat het een melkkliertumor was. De dierenarts vertelde dat de bult bij één van de twee extra tepels zat.
Bovendien had ze melkproductie. Wat rekenwerk brengt ons tot de conclusie dat ze voor ze bij ons was al loops moet zijn geweest.
Vrijwel zeker in het asiel, alhoewel deze dus niets hebben gezien of gemerkt. Mochten er nog andere mogelijkheden zijn, ben ik hier wel benieuwd naar.
Overigens was deze bult niet gezien door de dierenarts van het asiel. Dus het is aannemelijk dat de bult er zit sinds de laatste loopsheid.

Maar goed, onze dierenarts heeft ons aangeraden om de bult te laten verwijderen en haar dan ook meteen te laten steriliseren. Ik ben het eens dat de bult moet worden verwijderd, maar heeft het eigenlijk nog nut om te steriliseren om de kans op andere bulten te verkleinen?
We zijn niet van plan om het weefsel te laten onderzoeken. Volgens mij kan het weefsel bewaard worden en kan het dan alsnog onderzocht worden als er andere dingen naar voren komen.

Waarom zou je de bult laten verwijderen?
Vaak triggert dat alleen maar de groei van nog meer bulten en je wint er niks mee, want die bult zit er toch al. En ze is acht jaar.

En ja, dan is ze loops geweest. Zat teven die nauwelijks vloeien dus zo gek is dat niet. Dat zal waarschijnlijk geweest zijn toen ze nog niet zolang in het asiel was, want die melkproduktie is over het algemeen op het einde van de schijndracht en dat duurt negen weken.
Voor zover ik weet heeft het op latere leeftijd geen zin om te laten castreren (dat is het namelijk) ter voorkoming van bulten, en zeker niet als er toch al een zit.
Dus ik weet zo net niet of ik dat zou doen.

Wat voor hond is het?

Ik zie ook de noodzaak niet van verwijderen op die leeftijd.

Het asiel zegt dat het niet mogelijk is dat ze daar loops is geweest, maar daar heb ik ook mijn vraagtekens bij.
We wilden de bult laten verwijderen omdat dat het advies is van onze dierenarts.
Ook omdat het mogelijk is dat het kwaadaardig is, ik geloof dat die kans 20% is.
Zou het dan beter zijn om eerst te testen of de bult kwaadaardig is?

Ze is een kruising schnauzer volgens het asiel. Als het goed is werkt deze link met een foto van haar.
https://drive.google.com/file/d/0BzuFwx ... xEX1k/edit

Leuk beestje. Kruising herder zou ik eerder denken.

Dat je dierenarts dat zegt begrijp ik, dat die gelijk heeft neem je aan maar ik ben het er niet mee eens.
Zoals ik al zei, verwijderen triggert vaak de aanwas van meer tumoren.
Bovendien is het geen fris jong hondje en moet je afwachten of ze een dergelijke operatie aankan.

Kijk, als het kwaadaardig is kun je niks. Als het goedaardig is hoeft ie niet weg.
Dus waarom zou je gaan snijden?

Ik heb een teefje gehad die op 2-jarige leeftijd is gecastreerd en rond haar 10e toch melkkliertumoren ontwikkelde. Dus preventief castreren vind ik in het geval van melkkliertumoren redelijk nutteloos. We hebben haar eenmalig laten opereren aan zo'n tumor, inderdaad ook op advies van de DA. Een half jaar later zat er weer een bult Die hebben we laten zitten en ze is er uiteindelijk 14 mee geworden

Dus nee, ik zou er ook niets mee doen. Tenzij ze echt last heeft van zo'n bult natuurlijk.

Marjoleine schreef:Leuk beestje. Kruising herder zou ik eerder denken.

Dat je dierenarts dat zegt begrijp ik, dat die gelijk heeft neem je aan maar ik ben het er niet mee eens.
Zoals ik al zei, verwijderen triggert vaak de aanwas van meer tumoren.
Bovendien is het geen fris jong hondje en moet je afwachten of ze een dergelijke operatie aankan.

Kijk, als het kwaadaardig is kun je niks. Als het goedaardig is hoeft ie niet weg.
Dus waarom zou je gaan snijden?

Alhoewel ik in eerste instantie de mening van de dierenarts aanhoor, ga ik niet zomaar in elk advies mee.
Ik twijfelde ook enigszins, vandaar dat ik hier een topic heb geopend. Dus ik neem zeker elk antwoord mee in de beslissing.

En ik had zelf het idee dat er nog wel mogelijkheden waren als het kwaadaardig zou zijn.
Zoeken naar uitzaaiingen etc., bovendien zou de kans op uitzaaiingen toch kunnen verkleinen als je de bult weghaalt?

Ik wist niet dat het verwijderen van een tumor de kans vergroot op andere tumoren.
Ze is 8 jaar, maar nog heel energiek. Zeker nog geen oude tante.

Idd. Ik heb er eentje gehad die met 1,5 jr gecastreerd is en die bleef bulten krijgen. Tot 3x toe weggehaald (goedaardig) en binnen een maand zat ie er weer daarna gewoon gelaten en dat bleef ook de enige. Ze had er geen last van dus lekker laten zitten. Ze is bijna 12 geworden en overleden aan nierfalen.

malinois schreef:Idd. Ik heb er eentje gehad die met 1,5 jr gecastreerd is en die bleef bulten krijgen. Tot 3x toe weggehaald (goedaardig) en binnen een maand zat ie er weer daarna gewoon gelaten en dat bleef ook de enige. Ze had er geen last van dus lekker laten zitten. Ze is bijna 12 geworden en overleden aan nierfalen.

Goh, toch wel veel voorbeelden waarbij weghalen geen nut had en laten zitten beter was...

Hoe lang zat ze al in het asiel?
Als dat lang genoeg is om daar (verborgen?) loops te zijn geweest mag ik voor je hopen dat er geen nestje op komst is

Bij zulke verhalen moet ik steeds weer denken aan een vroegere collega die een nogal harige "reu" uit het asiel haalde en zelf direct constateerde dat het een teef was.
Vond ze niet erg........ een teef was ook goed en de hond was leuk.....................
Na een aantal weken werd ze wat dikker .................. en toen bleek dat het een zwangere teef was

ranetje schreef:Hoe lang zat ze al in het asiel?
Als dat lang genoeg is om daar (verborgen?) loops te zijn geweest mag ik voor je hopen dat er geen nestje op komst is

Bij zulke verhalen moet ik steeds weer denken aan een vroegere collega die een nogal harige "reu" uit het asiel haalde en zelf direct constateerde dat het een teef was.
Vond ze niet erg........ een teef was ook goed en de hond was leuk.....................
Na een aantal weken werd ze wat dikker .................. en toen bleek dat het een zwangere teef was

Daar zit je dan ook mooi mee.

Ik denk niet dat de kans erg groot is. Ze zat 3 maanden in het asiel, en heeft nu melkproductie (ik denk al wat langer eigenlijk).
Ze is niet dik.
Maar ja, als een hond ongemerkt loops kan worden, dan kan ze ook zo maar ongemerkt zwanger zijn...

hier wel al 2 tumoren laten weghalen. (1 met tepel erbij, andere enkel bult).
Ondertussen al wel tijdje geleden en enige keren loops geweest sindsdien, zonder groei van nieuwe tumoren.
hond was ook 8 jaar oud.

ik zou het niet doen. dat de da in het asiel niets heeft gezien zegt helemaal niets. quinty zit helemaal vol met tumoren, ook in haar melkklieren, maar de da van het asiel had zogenaamd niets gemerkt. vaak zeggen ze niets omdat het de plaatsingskans verkleint.
mijn vorige hond nam ik ook in huis met melkkliertumoren, maar die dingen groeien bijna nooit hard.
de kans dat het goedaardig is is groter dan dat het kwaadaardig is.
een teefje van mij is overleden na sterilisatie, dus onderschat die operatie niet op oudere leeftijd.
alleen het bultje verwijderen helpt ook niet, dan moeten haar melklijsten weg gehaald worden, en dat zijn 2 hele zware operaties.

Ben ik de enige die 8jaar niet zo oud vind voor een middelmaat kruising
Ik zou dus wel opereren. Hond ziet er hartstikke fit uit, en als het kwaadaardig is kan het snel afgelopen zijn.

mijn middenslag poedel indertijd kreeg ook melkkliertumoren toen ze acht was.
ik heb er op advies van mijn da niks aan gedaan.
ze is ruim 13 geworden en overleden omdat het haar tijd was

Madam kadetje heeft ook een knobbeltje en de da vanmiddag adviseerde sterilisatie en 2 tepels weghalen waartussen het knobbeltje zit, maar als ik het hier zo lees, laat ik het maar zo, ze wordt volgende maand 9, en wat ik begrijp Apple komen ze ook weer terug

mijn da zei toen dat ze nog minstens 5 jaar had als ik ze liet zitten en dat er een grote kans was dat hij de boel alleen maar activeerde als hij ze weg zou halen en er een grote kans was dat ze dan binnen de kortste keren weer tumoren zou krijgen.
ik ben afgegaan op wat hij zei en hij heeft gelijk gekregen met die 5 jaar.
het was zelfs ruim 5 jaar en ze is niet overleden aan melkklierkanker of een andere vorm van kanker, het was gewoon haar tijd.

Poeh, ik vind het geen simpele keuze.
Ik denk dat steriliseren geen nut (meer) heeft, na het advies wat hier gegeven is en wat googelen.

Maar over die tumor zit ik toch nog te twijfelen. Beide kanten hebben zijn nadelen denk ik en het blijft ergens toch een gok.
Om nou te zeggen dat deze tumoren altijd weer terugkomen, lijkt me te kort door de bocht. Die kans is er duidelijk wel...

Oh ons hondje, Vita , is nog super fit. Ik hoef de operatie niet te laten om haar leeftijd.
Maar ja we weten helemaal niets over haar medische geschiedenis. Ik kan niet eens zeggen hoe lang dat bultje er al zit...
Plus dat het een zware operatie is, naar wat ik hier lees. Ik denk dat ik nog eens met mijn dierenarts ga overleggen na alle nieuwe informatie die ik hier heb op gedaan.

Met mijn ratjes was het altijd duidelijk. Als ze nog fit genoeg waren om te opereren dan liet ik dat doen. Tenzij er meerdere tumoren waren...
Want die stomme dingen groeien binnen een paar maanden enorm en voor je het weet sleept het arme beestje een tennisbal met zich mee (voor die tijd liet ik ze dan al gaan.)

Billy, hopelijk kan je een goede beslissing maken waar je achter staat. Jij kreeg dus eigenlijk hetzelfde advies als ik. Best vreemd dat steriliseren blijkbaar wel vaker meteen wordt aangeraden.

preventief steriliseren helpt alleen als het voor de 1ste loopsheid gebeurt.
volgens mijn da zijn de tumoren meestal goedaardig, en kun je ze alleen testen als ze weg zijn gehaald. daarnaast zaaien ze zelden uit naar de rest van het lichaam, en kan opereren ze inderdaad onrustig maken.
cash had die tumoren al heel lang. ze kwam in het asiel met tumoren, en zat daar meer dan een jaar. de da van het asiel had gezegd dat ze terminale kanker had, wat helemaal niet zo bleek te zijn. ja, ze had tumoren, maar ze is overleden omdat ze zoveel pijn kreeg aan haar artrose dat ik haar in heb laten slapen.
al die tijd zijn de tumoren niet gegroeid, ondanks dat ze loops werd en flink schijnzwanger.
echt, de operatie is gevaarlijker dan de tumoren.

lunaquinty schreef: alleen het bultje verwijderen helpt ook niet, dan moeten haar melklijsten weg gehaald worden, en dat zijn 2 hele zware operaties.

Zoals ik al schreef, is hier wel telkens enkel het bultje weggenomen. (1 keer incl tepel).
Geen nieuwe tumoren,

Hond is nu bijna 10 en huppelt melkkliertumor vrij, intact en met melklijsten vrolijk door het leven.

Bij Mowgli is vorig jaar een groot deel van haar melklijst verwijdert omdat ze melkkliertumoren had. Bij haar zat er ook nog een ontsteking vlak bij een tepel waardoor er een grote wond is ontstaan, ze had hier erg veel last van. We hebben uiteindelijk besloten om haar ondanks dat ze acht jaar was te laten opereren. Wel zijn er voor de operatie foto's van haar longen gemaakt om te kijken of hier geen uitzaaiingen in zaten, die waren gelukkig schoon. Ik ben blij dat we de keuze hebben gemaakt om haar te laten opereren, Mowgli is er erg van opgeknapt.
We zijn nu een jaar verder en Mowgli heeft een klein bultje op haar buik, we houden het in de gaten maar laten er niets meer aan doen.

Joy was nog in het asiel ook geholpen aan een melkkliertumor.
Toen ze bij ons kwam was ze een jaar of 6/7. Ze kreeg weer 2 tumoren. Wij zaten te aarzelen of we haar zouden laten castreren of niet. Uiteindelijk besloten om haar te laten castreren en de tumoren weg te laten halen in 1 operatie. Ze is daar prima doorheen gekomen. Ze bleek een vergrote baarmoeder en cystes op de eierstokken te hebben, dus ook achteraf hebben we er geen spijt van.
Sindsdien (nu 2,5 jaar geleden) geen bultjes meer, en ze heeft nog 4 tepels over.

Aangezien iedereen wel voor- en tegen- argumenten heeft genoemd, schiet je er dus niets mee op. Je DA heeft je hond gezien en kan wellicht het beste inschatten of het zin heeft of niet.
Als je toch besluit de melkkliertumor weg te laten halen, dan zou ik ook steriliseren. Ze is dan toch onder narcose, en als de BM nog ok is, hoeven ze alleen maar de eierstokken weg te halen.

Ik heb besloten om het bultje in de gaten te houden en niets te laten doen, anders kan ik altijd nog alleen het bultje weg laten halen ik zie voor nu geen reden tot een toch grote ingreep

Bij Nozem heb ik ook een bultje laten weghalen toen ze zo'n 8 jaar oud was en voor sterilisatie onder het mes ging. Het bultje bleek achteraf goedaardig te zijn, en tot nu toe (ze is inmiddels 10) is er niets teruggekomen aan melkkliertumoren.

billy schreef:Madam kadetje heeft ook een knobbeltje en de da vanmiddag adviseerde sterilisatie en 2 tepels weghalen waartussen het knobbeltje zit, maar als ik het hier zo lees, laat ik het maar zo, ze wordt volgende maand 9, en wat ik begrijp Apple komen ze ook weer terug

Maar dat risico loop je altijd.
Dan zou je nooit meer bultjes moeten opereren.
Ik vind 8 jaar in ieder geval absoluut geen belemmering voor een operatie.
Ook mbt sterilisatie zou ik dat maar meteen meenemen.

je kunt het bultje ook aan laten prikken en onderzoeken. is het goedaardig laat je het zitten is het kwaadaardig dan haal je het weg.

Nog even een update.
In de tussentijd werd het steeds duidelijker dat Vita veel dronk.
Maar hoeveel dan precies? We zijn het gaan bijhouden.
Ze dronk 1.2-1.5 liter per dag, en dat voor een hondje van 12-13 kilo.
Ook plaste ze wel eens in huis. Altijd een grote plas, altijd zodat wij het niet zagen, en altijd was ze daarna erg ontdaan. En nooit meer dan 1-2 uur nadat we haar hadden uitgelaten.
Urineonderzoek laten doen, kwam niets uit.
Daarna een bloedonderzoek. Alkalisch fosfatase was verhoogd en kalium. De dierenarts kon geen aandoening bedenken waarbij dit samen de uitslag zou moeten zijn.

Toen zei de dierenarts: het zou ook kunnen dat er iets mis is met haar baarmoeder zonder dat dat in het bloedonderzoek naar voren is gekomen. Toen was de beslissing eigenlijk gemaakt. Ik weet niet of dat je het een optelsom kan noemen of een gevoel, maar we besloten haar te steriliseren en dan ook meteen die bult bij de tepel weg te laten halen.
Afgelopen donderdag is ze geopereerd.
Van te voren is een echo gemaakt en röntgenfoto, beide waren goed.
Haar baarmoeder zag er helemaal oke uit, dus die is blijven zitten. Dat was het dus niet.
Wel vertelde de dierenarts dat haar eierstokken er erg onrustig uitzagen. Dat zou niet moeten, aangezien de loopsheid en schijnzwangerschap voorbij was. Mogelijk moest ze hierdoor zoveel drinken.

De eerste 2 dagen was ze er goed ziek van. Misselijk, en heel erg zielig.
Ondertussen is ze gelukkig weer vrolijk en eet en drinkt ze weer goed. Ze is weer de oude.
Alleen misschien iets meer verwend Als je ziek bent mag je natuurlijk net even wat meer.
Het drinken lijkt stérk verminderd. Maar dat is nog even afwachten.

Kirra schreef:Nog even een update.
In de tussentijd werd het steeds duidelijker dat Vita veel dronk.
Maar hoeveel dan precies? We zijn het gaan bijhouden.
Ze dronk 1.2-1.5 liter per dag, en dat voor een hondje van 12-13 kilo.
Ook plaste ze wel eens in huis. Altijd een grote plas, altijd zodat wij het niet zagen, en altijd was ze daarna erg ontdaan. En nooit meer dan 1-2 uur nadat we haar hadden uitgelaten.
Urineonderzoek laten doen, kwam niets uit.
Daarna een bloedonderzoek. Alkalisch fosfatase was verhoogd en kalium. De dierenarts kon geen aandoening bedenken waarbij dit samen de uitslag zou moeten zijn.

Toen zei de dierenarts: het zou ook kunnen dat er iets mis is met haar baarmoeder zonder dat dat in het bloedonderzoek naar voren is gekomen. Toen was de beslissing eigenlijk gemaakt. Ik weet niet of dat je het een optelsom kan noemen of een gevoel, maar we besloten haar te steriliseren en dan ook meteen die bult bij de tepel weg te laten halen.
Afgelopen donderdag is ze geopereerd.
Van te voren is een echo gemaakt en röntgenfoto, beide waren goed.
Haar baarmoeder zag er helemaal oke uit, dus die is blijven zitten. Dat was het dus niet.
Wel vertelde de dierenarts dat haar eierstokken er erg onrustig uitzagen. Dat zou niet moeten, aangezien de loopsheid en schijnzwangerschap voorbij was. Mogelijk moest ze hierdoor zoveel drinken.

De eerste 2 dagen was ze er goed ziek van. Misselijk, en heel erg zielig.
Ondertussen is ze gelukkig weer vrolijk en eet en drinkt ze weer goed. Ze is weer de oude.
Alleen misschien iets meer verwend Als je ziek bent mag je natuurlijk net even wat meer.
Het drinken lijkt stérk verminderd. Maar dat is nog even afwachten.

de alkalische fosfatase was bij quinty fors verhoogd( mag 30 zijn, was 1500), en dat wees op cushing.
ik moest toen haar urine laten controleren, en daaruit bleek dat ze idd cushing had.
ik hoop dat dat bij jouw hond niet het geval is, want het is een rotziekte.
bij cushing gaan ze trouwens ook heel veel drinken, vreemd dat de da de link niet legt.

lunaquinty schreef:

Kirra schreef:Nog even een update.
In de tussentijd werd het steeds duidelijker dat Vita veel dronk.
Maar hoeveel dan precies? We zijn het gaan bijhouden.
Ze dronk 1.2-1.5 liter per dag, en dat voor een hondje van 12-13 kilo.
Ook plaste ze wel eens in huis. Altijd een grote plas, altijd zodat wij het niet zagen, en altijd was ze daarna erg ontdaan. En nooit meer dan 1-2 uur nadat we haar hadden uitgelaten.
Urineonderzoek laten doen, kwam niets uit.
Daarna een bloedonderzoek. Alkalisch fosfatase was verhoogd en kalium. De dierenarts kon geen aandoening bedenken waarbij dit samen de uitslag zou moeten zijn.

Toen zei de dierenarts: het zou ook kunnen dat er iets mis is met haar baarmoeder zonder dat dat in het bloedonderzoek naar voren is gekomen. Toen was de beslissing eigenlijk gemaakt. Ik weet niet of dat je het een optelsom kan noemen of een gevoel, maar we besloten haar te steriliseren en dan ook meteen die bult bij de tepel weg te laten halen.
Afgelopen donderdag is ze geopereerd.
Van te voren is een echo gemaakt en röntgenfoto, beide waren goed.
Haar baarmoeder zag er helemaal oke uit, dus die is blijven zitten. Dat was het dus niet.
Wel vertelde de dierenarts dat haar eierstokken er erg onrustig uitzagen. Dat zou niet moeten, aangezien de loopsheid en schijnzwangerschap voorbij was. Mogelijk moest ze hierdoor zoveel drinken.

De eerste 2 dagen was ze er goed ziek van. Misselijk, en heel erg zielig.
Ondertussen is ze gelukkig weer vrolijk en eet en drinkt ze weer goed. Ze is weer de oude.
Alleen misschien iets meer verwend Als je ziek bent mag je natuurlijk net even wat meer.
Het drinken lijkt stérk verminderd. Maar dat is nog even afwachten.

de alkalische fosfatase was bij quinty fors verhoogd( mag 30 zijn, was 1500), en dat wees op cushing.
ik moest toen haar urine laten controleren, en daaruit bleek dat ze idd cushing had.
ik hoop dat dat bij jouw hond niet het geval is, want het is een rotziekte.
bij cushing gaan ze trouwens ook heel veel drinken, vreemd dat de da de link niet legt.

Cushing is inderdaad ter sprake gekomen, maar daarbij hoort een verlaagde kalium. En verhoogd is dus juist niet wat je dan verwacht.
En bij het tegenovergestelde van Cushing, de ziekte van Addison, hoort wel een verhoogde kalium, maar dan een verlaagde akalische fosfatase.

Beide zijn dus niet te rijmen.
Uiteraard houden we het wel in de gaten.
Bij haar was de alkalische fosfatase trouwens iets boven de 500.