Het HondenForum

Al vaker heb ik hier lopen klagen over dat Jet bij vlagen zo'n slechte eter is. Van de week met Kees kwam het ook weer ter spraak. Ik geef smuldier en heb het liefste dat ze in de keuken eten. Otto blijft dan wel netjes wachten tot Jet is uitgegeten.

En soms, de laatste tijd dus ook weer, snuffelt ze even bij haar bak en loopt weer weg. Dan zet ik haar in de gang met de bak. Ik dacht nog: Otto zit weer vaker klappertandend bij haar doosje te snuiven, misschien dat ze weer loops moet worden, dat het daardoor komt dat ze zo slecht eet. Dat heb ik eerder ook wel eens gedacht, maar nog nooit echt met elkaar in verband kunnen brengen.

Nu heeft ze dus twee dagen niet gegeten. Niet in de keuken, niet in de gang, maar er viel een kwartje bij me omdat ze nogal tuk is op de nieuwe kat hier ten huize. Reuze interessant, maar als ik haar dus met eten in de gang zet, dan vliegt ze naar boven en gaat ze daar bij de kattenkamer zitten wachten tot hij naar buiten komt en tref ik na een uurtje een nog volle bak aan. Otto weet dat, en zit steeds vragend naar die deur naar de gang te staren.

Ik denk: ze moet toch iets eten, na die twee dagen. Iets wat ik haar geef, pakt ze altijd aan, een pensstaafje, koekje oid - dus ze wíl best wel eten. Ik zie het dan ook als een gedragsding. Dus: handvol brokjes gepakt en ja. Ze neemt wat brokjes uit mijn hand en peuzelt die stuk voor stuk op op de bank, zo heeft ze altijd brokjes gegeten. Komt terug, haalt weer een paar brokjes op en dat ritueel herhaalt zich zolang ik haar blijf voeren. Tussendoor leg ik een paar van die brokjes op een mat met van die fleecerepen, een zoekmat, omdat ze op zeker moment ook daarheen liep en daar bleef snuffelen. Had ze niet direct door. Nou ja, dat is een kwestie van trainen.

Uiteindelijk heb ik Otto apart gezet en heb ik nog een handvol brokjes op de vloer gelegd, ik blijf haar niet uit de hand voeren, dan zit ik ook een half uur te wachten tot de freule is uitgepeuzeld. Maar dit, Otto even apart in de gang en dan Jet brokjes geven, doe ik voorlopig geloof ik maar even. Dan kan ze niet naar boven en kan ze even rustig in haar eigen tempo eten zonder dat Ot haar bak meteen leeg vreet. Hopelijk gaat het werken. Aan de ene kant verklaar ik mezelf voor gek dat ik me zo aanpas naar een hond en aan de andere kant frustreert het me enorm dat ze niet 'gewoon' eet zoals we dat altijd doen.

[Sandra] schreef:Al vaker heb ik hier lopen klagen over dat Jet bij vlagen zo'n slechte eter is. Van de week met Kees kwam het ook weer ter spraak. Ik geef smuldier en heb het liefste dat ze in de keuken eten. Otto blijft dan wel netjes wachten tot Jet is uitgegeten.

En soms, de laatste tijd dus ook weer, snuffelt ze even bij haar bak en loopt weer weg. Dan zet ik haar in de gang met de bak. Ik dacht nog: Otto zit weer vaker klappertandend bij haar doosje te snuiven, misschien dat ze weer loops moet worden, dat het daardoor komt dat ze zo slecht eet. Dat heb ik eerder ook wel eens gedacht, maar nog nooit echt met elkaar in verband kunnen brengen.

Nu heeft ze dus twee dagen niet gegeten. Niet in de keuken, niet in de gang, maar er viel een kwartje bij me omdat ze nogal tuk is op de nieuwe kat hier ten huize. Reuze interessant, maar als ik haar dus met eten in de gang zet, dan vliegt ze naar boven en gaat ze daar bij de kattenkamer zitten wachten tot hij naar buiten komt en tref ik na een uurtje een nog volle bak aan. Otto weet dat, en zit steeds vragend naar die deur naar de gang te staren.

Ik denk: ze moet toch iets eten, na die twee dagen. Iets wat ik haar geef, pakt ze altijd aan, een pensstaafje, koekje oid - dus ze wíl best wel eten. Ik zie het dan ook als een gedragsding. Dus: handvol brokjes gepakt en ja. Ze neemt wat brokjes uit mijn hand en peuzelt die stuk voor stuk op op de bank, zo heeft ze altijd brokjes gegeten. Komt terug, haalt weer een paar brokjes op en dat ritueel herhaalt zich zolang ik haar blijf voeren. Tussendoor leg ik een paar van die brokjes op een mat met van die fleecerepen, een zoekmat, omdat ze op zeker moment ook daarheen liep en daar bleef snuffelen. Had ze niet direct door. Nou ja, dat is een kwestie van trainen.

Uiteindelijk heb ik Otto apart gezet en heb ik nog een handvol brokjes op de vloer gelegd, ik blijf haar niet uit de hand voeren, dan zit ik ook een half uur te wachten tot de freule is uitgepeuzeld. Maar dit, Otto even apart in de gang en dan Jet brokjes geven, doe ik voorlopig geloof ik maar even. Dan kan ze niet naar boven en kan ze even rustig in haar eigen tempo eten zonder dat Ot haar bak meteen leeg vreet. Hopelijk gaat het werken. Aan de ene kant verklaar ik mezelf voor gek dat ik me zo aanpas naar een hond en aan de andere kant frustreert het me enorm dat ze niet 'gewoon' eet zoals we dat altijd doen.

Ik zou haar eten gewoon weghalen als ze het niet direct opeten. Dan leert ze dat niet eten vanzelf af. Nu beloon je haar alleen maar door haar aandacht te geven. Op de gang wegsluiten zou mijn voorkeur niet hebben, dan associeert ze eten wellicht met straf. Even doorzetten, dat heeft bij mijn hond toen ook fantastisch gewerkt.

[Sandra] schreef:Al vaker heb ik hier lopen klagen over dat Jet bij vlagen zo'n slechte eter is. Van de week met Kees kwam het ook weer ter spraak. Ik geef smuldier en heb het liefste dat ze in de keuken eten. Otto blijft dan wel netjes wachten tot Jet is uitgegeten.

En soms, de laatste tijd dus ook weer, snuffelt ze even bij haar bak en loopt weer weg. Dan zet ik haar in de gang met de bak. Ik dacht nog: Otto zit weer vaker klappertandend bij haar doosje te snuiven, misschien dat ze weer loops moet worden, dat het daardoor komt dat ze zo slecht eet. Dat heb ik eerder ook wel eens gedacht, maar nog nooit echt met elkaar in verband kunnen brengen.

Nu heeft ze dus twee dagen niet gegeten. Niet in de keuken, niet in de gang, maar er viel een kwartje bij me omdat ze nogal tuk is op de nieuwe kat hier ten huize. Reuze interessant, maar als ik haar dus met eten in de gang zet, dan vliegt ze naar boven en gaat ze daar bij de kattenkamer zitten wachten tot hij naar buiten komt en tref ik na een uurtje een nog volle bak aan. Otto weet dat, en zit steeds vragend naar die deur naar de gang te staren.

Ik denk: ze moet toch iets eten, na die twee dagen. Iets wat ik haar geef, pakt ze altijd aan, een pensstaafje, koekje oid - dus ze wíl best wel eten. Ik zie het dan ook als een gedragsding. Dus: handvol brokjes gepakt en ja. Ze neemt wat brokjes uit mijn hand en peuzelt die stuk voor stuk op op de bank, zo heeft ze altijd brokjes gegeten. Komt terug, haalt weer een paar brokjes op en dat ritueel herhaalt zich zolang ik haar blijf voeren. Tussendoor leg ik een paar van die brokjes op een mat met van die fleecerepen, een zoekmat, omdat ze op zeker moment ook daarheen liep en daar bleef snuffelen. Had ze niet direct door. Nou ja, dat is een kwestie van trainen.

Uiteindelijk heb ik Otto apart gezet en heb ik nog een handvol brokjes op de vloer gelegd, ik blijf haar niet uit de hand voeren, dan zit ik ook een half uur te wachten tot de freule is uitgepeuzeld. Maar dit, Otto even apart in de gang en dan Jet brokjes geven, doe ik voorlopig geloof ik maar even. Dan kan ze niet naar boven en kan ze even rustig in haar eigen tempo eten zonder dat Ot haar bak meteen leeg vreet. Hopelijk gaat het werken. Aan de ene kant verklaar ik mezelf voor gek dat ik me zo aanpas naar een hond en aan de andere kant frustreert het me enorm dat ze niet 'gewoon' eet zoals we dat altijd doen.

Ik zou haar eten gewoon weghalen als ze het niet direct opeten. Dan leert ze dat niet eten vanzelf af. Nu beloon je haar alleen maar door haar aandacht te geven. Op de gang wegsluiten zou mijn voorkeur niet hebben, dan associeert ze eten wellicht met straf. Even doorzetten, dat heeft bij mijn hond toen ook fantastisch gewerkt.

Jessica3787 schreef:Ik zou haar eten gewoon weghalen als ze het niet direct opeten. Dan leert ze dat niet eten vanzelf af. Nu beloon je haar alleen maar door haar aandacht te geven. Op de gang wegsluiten zou mijn voorkeur niet hebben, dan associeert ze eten wellicht met straf. Even doorzetten, dat heeft bij mijn hond toen ook fantastisch gewerkt.

En dan eet ze dus gewoon niet.
Jet is een poedel he, die staan er om bekend dat het slechte eters zijn.

Ik heb bij Orpa wel gehad dat ze slecht at en dat ik haar de maaltijd tijdens het lopen voerde, dan at ze wel.
Stomme beesten.

Marjoleine schreef:

Jessica3787 schreef:Ik zou haar eten gewoon weghalen als ze het niet direct opeten. Dan leert ze dat niet eten vanzelf af. Nu beloon je haar alleen maar door haar aandacht te geven. Op de gang wegsluiten zou mijn voorkeur niet hebben, dan associeert ze eten wellicht met straf. Even doorzetten, dat heeft bij mijn hond toen ook fantastisch gewerkt.

En dan eet ze dus gewoon niet.
Jet is een poedel he, die staan er om bekend dat het slechte eters zijn.

Ik heb bij Orpa wel gehad dat ze slecht at en dat ik haar de maaltijd tijdens het lopen voerde, dan at ze wel.
Stomme beesten.

Ja, dan hongeren ze zich gewoon uit. Rufus zijn record staat op 7 dagen achter elkaar niks eten. Nou, daar wordt je echt niet vrolijk van hoor, als je hond al een gratenpakhuis is. Bij poedels werkt de strenge aanpak niet.

Dat bij de bak weglopen als ergens iets interessanter is (hond, kat, kind) herken ik we van Rufus. Die moet geen afleiding om zich heen hebben en dan pas eet ie. Hij krijgt het dus tegenwoordig in de bench met het deurtje dicht en dat gaat pas na een kwartier weer open. Vind het wel jammer want ik wou eigenlijk van die bench af.

Samen met Floor eten geven lukt ook niet. Floor doet niks, ze kijkt alleen maar. Met een hele doordringende blik En Rufus laat zich dan gewoon weg staren. Loopt bij de voerbak weg en kijkt toe hoe Floor alles opvreet. Dat is dus ook geen oplossing.

Toen ik met Rufus bij Linda en Kees was en ze zijn kont kaal schoren bleek hij toch minder mager te zijn dan ik gedacht had. Eigenlijk gewoon schraal zoals een poedel hoort te zijn. Misschien maken we ons toch teveel zorgen Sandra en kunnen poedels gewoon van de lucht leven

Wat Marjoleine zegt doe ik ook als Danne weer slechter eet, werkt prima

Heel herkenbaar met Lune hier. Voeren tijdens wandeling of idd spelletjes doen wil nog wel helpen, maar gewoon
zomaar brokken uit mijn hand eten doet ze niet. Alhoewel het nu sinds een jaar eindelijk beter gaat. 5 jaar lang heeft ze het vol gehouden en nu eet ze eigenlijk 98 procent van de tijd haar bak leeg.

Tama at slecht toen ze drachtig was, toen heb ik haar wel gevoerd.

Tegenwoordig heeft ze een enkele keer ook geen trek en dan voer ik haar ook even dan eet ze wel een beetje, als ze niet alles opeet geef ik het aan een van de andere honden dat zijn toch super slanke honden.

Hier ook een slechte eter, hij pakt de brokken niet eens aan als ik hem uit mn hand voer
Ik laat het staan omdat ie dan soms nog wel eens bedenkt het toch op te eten. Haal ik het weg maakt hem niet uit.
Door de weeks eet hij bij mn ouders daar zijn nog 3 honden dan eet ie het wel op maar met lange tanden.
En soms ook niet maar dan verdedigt hij wel zn bak.
Hij heeft ook jaren op kvv gestaan alle soorten maar altijd dunne ontlasting en heel vaak buikpijn, nu op de brok gaat dat beter alleen eet ie niet zo snel.
Ach hij is niet mager dus zal voldoende binnen krijgen.

[Sandra] schreef: Ik denk: ze moet toch iets eten, na die twee dagen.

Nee hoor, ze moet helemaal niks. Als ze echt honger heeft gaat ze vanzelf wel weer eten. Je bent haar slechte eetgedrag aan het bevestigen door haar met lekkers achter de kont aan te lopen.

Ik zou lekker Otto voor haar neus haar voer weg laten kapen

dagmar88 schreef:

[Sandra] schreef: Ik denk: ze moet toch iets eten, na die twee dagen.

Nee hoor, ze moet helemaal niks. Als ze echt honger heeft gaat ze vanzelf wel weer eten. Je bent haar slechte eetgedrag aan het bevestigen door haar met lekkers achter de kont aan te lopen.

Ik zou lekker Otto voor haar neus haar voer weg laten kapen

makkelijk praten maar als je er voor staat wordt het toch lastiger.
Lune at als pup rustig een week niet. Dan ga je vanzelf van alles uit de kast trekken om ze aan het eten te krijgen.

dagmar88 schreef:

[Sandra] schreef: Ik denk: ze moet toch iets eten, na die twee dagen.

Nee hoor, ze moet helemaal niks. Als ze echt honger heeft gaat ze vanzelf wel weer eten. Je bent haar slechte eetgedrag aan het bevestigen door haar met lekkers achter de kont aan te lopen.

Ik zou lekker Otto voor haar neus haar voer weg laten kapen

Nee, dan wordt hij tonnetje rond, heb ik weer een ander probleem

Hier hetzelfde, Sam (ook een standaard poedel) eet ook soms dagen achter elkaar niet.
Heel vreemd, hij ligt dan op twee meter naar zijn voerbak te kijken en lijkt op toestemming te wachten. "Toe maar, ga maar eten" zeggen help niet. Wij hadden het idee dat het met hierarchie en eetvolgorde te maken had. Pas als wij de baasjes aan een toetje toe waren ging hij pas eten. Dat heeft een tijdje gewerkt.
Tegenwoordig maken we ons niet meer zo druk als hij 2 dagen niet eet. We gaan niet in op de keren dat hij niet eet, maar we hebben wel een heel ritueel om te belonen als hij zijn bak wel leeg eet.

Hij krijgt Darf, dat wordt neergezet vervolgens gaat hij wel of niet op afstand naar de bak of naar ons staren. Na ongeveer een kwartier zeggen we "Hoef je het niet? Dan pak ik het weg" vervolgens lopen we naar de bak om het voer weg te pakken. In circa 65% van de gevallen gaat hij dan alsnog eten. Als hij zijn bak leeg heeft komt hij een triomfrondje rond onze salontafel maken, dan gaat een van ons heel dramatisch de bak checken of de bak ook echt leeg is. Is de bak leeg dan belonen we hem heel uitbundig met stem "jaaaa, goed zo!" waarbij hij een vreugdesprongetje maakt. Daarna krijgt hij als beloning een stukje runderluchtpijp als beloning voor het leegeten van zijn bak (tevens goede tandenborstel).
In de 35% van de gevallen dat hij dus niet eet gaat de bak gewoon weg richting koelkast. Is dezelfde Darf 3 x aangeboden en niet gegeten dan gooien we het weg.

Is het bij haar ook dan dat ze liever alleen wil eten zonder andere honden om zich heen of misschien is er iets wat haar anders stoort?
Bij ons staat de voerbak achter een fautuil en als bijvoorbeeld de kamaraad van mijn zoon er in zit dan eet Rasta ook niet ook al heeft hij absoluut niks tegen die jongen, wat dat is? tja zeg het maar...
Hij laat zich trouwens ook rustig het eten afpakken hoor door zijn kleine vriendinnetje, de kruimel komt amper tot zijn knie hihi.
Maar goed het gaat hier niet om ons, heb je ook al eens geprobeerd om iets lekkers zoals een heel klein beetje jus over de brokken te gooien of als jezelf wat over hebt, geef je haar dat ook wel eens?

Domme poedels
Ik zou in ieder geval onder geen beding uit de hand gaan voeren Daar maak je de boel alleen maar erger mee.
Kies eens ander voer (ander smaakje?) of gebruik iets als zalmolie, en zet zonder iets te zeggen de bak neer. Negeer haar als ze naar je kijkt of iets dergelijks, en laat Otto er niet bij. Doe gewoon even je eigen ding in de keuken. Niet eten? Prima, eten weg. Nog steeds geen aandacht geven of iets zeggen.
Ga daarna gewoon verder met je dagelijkse dingetje.
Ik denk zo maar dat je met de minste aandacht, het meest kan bereiken.

Gelukkig zelf nooit gehad, mijn honden eten altijd
Als ze niet eten zijn ze echt echt ziek

Maar mn logee was er ook zo eentje, daar werd bij de eigenaar een bak neergezet en die stond rustig een hele dag want madam hoefde niet. Met een beetje mazzel was de bak dan savonds leeg al dan niet opgegeten door de andere honden
Vlees at ze met lange tanden.


Ze hebben ook andere honden , en die eten t wel gelijk op
Van alles geprobeerd om haar te laten eten zeiden ze.

Hier heeft dat 3 dagen geduurd, niet eten ? Prima dan gaat de bak weg
Maar wel blijven wandelen, fietsen en trainen.
De brokjes van smorgens gaf ik gewoon tijdens t wandelen en op de training al dan niet als beloning.

Op dag 3 savonds dook ze haar bak in , want ze had grote vreet
Inmiddels eet ze ook smorgens haar brokjes , ik zet de bak neer draai me om en hij is leeg

Nu krijgt ze hier ook wel meer beweging, en ze zit buiten en dat scheelt ook wel
Baasjes wisten gewoon niet wat ze hoorden , 4 jaar lang lopen kl*ten met dat eten en hier is t met 3 dagen opgelost


Ben benieuwd of ze als ze straks terug daar is ook zo goed blijft eten, ze gaan t iig wel op dezelfde manier aanpakken hoe dat ik het gedaan heb

Suuz! schreef: makkelijk praten maar als je er voor staat wordt het toch lastiger.
Lune at als pup rustig een week niet. Dan ga je vanzelf van alles uit de kast trekken om ze aan het eten te krijgen.

Dat heb ik.

Rufus is mijn 8ste hond. Daarvoor heb ik ook wel eens een hond gehad die lastig at, maar die kreeg ik altijd weer aan het eten door de bak na 10 min weg te nemen en pas de volgende dag weer te voeren. En dan krijg je een poedel en dan werkt dat niet Het is heel raar maar hij leert niks van die strenge aanpak. Ik denk dat Jet net zo is.

Waar we wel voor moeten waken is dat we niet teveel van onszelf op de hond projecteren. Wat is gewoon eten voor een hond? Dat is alvast niet zoals wij elke dag eten. Een hond is een bulketer en kan er best tegen om 1 of meerdere dagen over te slaan. Uitzonderingen daargelaten. Ik word dus niet meer zenuwachtig als Rufus 1 of 2 dagen niet eet. Hij doet maar. Hij kan eten zoveel ie maar op kan, doet ie dat niet is het zijn keus. Hij mag er zo lang over doen als hij zelf wil, maar dan wel in de bench, weg bij de rest. Want ik denk, net als ptje, dat er ook wel een gedeelte bescheidenheid bij zit waardoor sommige honden slecht eten. Wordt het me al te erg krijgt hij zijn voer de hele nacht in de bench en dan is het gegarandeerd de volgende dag op. Dat is de enige verandering die ik aanbreng. Want als je het steeds weer anders aanpakt, dan in de keuken dan in de gang dan op het snuffelkleed dan dit dan dat, maak je het erger. Een hond kan daar niks mee. Zeker een gevoelige hond niet.

Daar wil ik ook voor waken, dan weer dit, dan weer dat. Het ging heel lang goed door haar in de gang te zetten of door haar één keer per dag te voeren. Bescheidenheid vind ik het niet echt. Ze is snel afgeleid - door de katten dus, ook al zitten die overdag boven achter een gesloten deur.

Als je er al in gaat met het idee "poedels zijn slechte eters", misschien heb je er dan wel een self fulfilling prophecy van gemaakt door er veel teveel aandacht op te vestigen?

Ik kan me gewoon met alle goede wil van de wereld niet voorstellen dat een gezonde hond zichzelf dood zal hongeren als je hem niet met snuffelkleedjes, voerballen, zilveren lepels of de hand afwisselende 4* meuk voert. Maar misschien zijn poedels wel heel speciaal.

Hopelijk krijg je het opgelost, het is natuurlijk wel erg vervelend.

Nee hoor, poedels zijn daar niet uniek of speciaal in. Maar hebben daar misschien wel een andere aanpak bij nodig dan we gewend zijn. Of je dat nu leuk vindt of niet. En nee verwennen is nooit goed. Maar er zit ook nog iets tussen in.

Ik zie soms wel dat er honden zijn die teveel voer opgedrongen krijgen waardoor er er weer problemen komen. Die honden zijn ook vaak te dik en gaan uit verwendheid niet meer eten. Maar dat gaat niet voor onze honden op. Onze honden zijn schraal.

En als je haar de brokjes laat 'verdienen'? Gewoon met simpele opdrachtjes bijvoorbeeld.

Of ik zou gewoon lekker buiten een hand vol gooien, en haar daar alleen laten zoeken, of soms wisselen met wat hersenwerkjes, zoekmatten, kong, voerbal, etc.

Ze heeft in elk geval zonet weer gewoon gegeten, als laatste, dat wel, op de plek waar Otto anders altijd eet.

En daarna netjes een boertje gelaten.

En Jessica3787: Toen Jet bij me kwam wist ik niet dat poedels slechte eters kunnen zijn, wel dat het dramaqueens kunnen zijn. Eigenlijk doe ik het altijd hetzelfde: eerst de katten eten geven, dan de honden en als de meute het buikje rond heeft, dan ga ik zelf tafelen. Als ik zie dat Jet in de keuken niet heeft gegeten, zet ik haar in de gang en eet ze het dan [meestal] wel op.

Jessica3787 schreef:Als je er al in gaat met het idee "poedels zijn slechte eters", misschien heb je er dan wel een self fulfilling prophecy van gemaakt door er veel teveel aandacht op te vestigen?

En als jij er al vanuit gaat dat mensen zulke dingen zelf veroorzaken ga je toch voorbij aan heel wat stukjes specifieke dingen in honden.
Ze zijn niet allemaal hetzelfde namelijk.

En te denken dat honden zichzelf "heus niet doodhongeren" is ook te simpel.
Honden zijn niet simpel en ook geen eenheidsworst. Zo moet je ze dus ook niet behandelen

normaal eet mijn poedel goed, maar madam is nu schijnzwanger. Ze ruikt aan het vlees en gaat naar dr mandje, wat bij haar help is andere honden bij haar bak zetten. En dan heeft ze ineens voedselnijd en dan wil ze wel eten. Maar dat werk helaas niet altijd, als ze echt een paar dagen niks gegeten heeft, dan bak ik vlees in de pan op en daar doe ik wat knoflook en wat andere kruiden door en dat geef ik warm en dan eet ze wel. Nadeel is dat het vreselijk stinkt maarja ik hebt het er wel voor over

Marjoleine schreef:

Jessica3787 schreef:Als je er al in gaat met het idee "poedels zijn slechte eters", misschien heb je er dan wel een self fulfilling prophecy van gemaakt door er veel teveel aandacht op te vestigen?

En als jij er al vanuit gaat dat mensen zulke dingen zelf veroorzaken ga je toch voorbij aan heel wat stukjes specifieke dingen in honden.
Ze zijn niet allemaal hetzelfde namelijk.

En te denken dat honden zichzelf "heus niet doodhongeren" is ook te simpel.
Honden zijn niet simpel en ook geen eenheidsworst. Zo moet je ze dus ook niet behandelen

Jij gaat voorbij aan het woordje misschien. Het was een aanzet tot nadenken, geen vaststelling Hoewel ik persoonlijk denk dat het waarschijnlijk een opvoedkwestie is geïnduceerd door een gedragsprobleem. Wat zou jouw advies zijn?

Heb jij weet van een (wetenschappelijk vastgelegde) casus waarin een hond die zichzelf die zichzelf heeft doodgehongerd zonder medische reden? Ik vraag me dus oprecht af of dat wel voorkomt, zoals het bij mensen doet. Het lijkt mij tegennatuurlijk.

[Sandra] schreef:Ze heeft in elk geval zonet weer gewoon gegeten, als laatste, dat wel, op de plek waar Otto anders altijd eet.

En daarna netjes een boertje gelaten.

En Jessica3787: Toen Jet bij me kwam wist ik niet dat poedels slechte eters kunnen zijn, wel dat het dramaqueens kunnen zijn. Eigenlijk doe ik het altijd hetzelfde: eerst de katten eten geven, dan de honden en als de meute het buikje rond heeft, dan ga ik zelf tafelen. Als ik zie dat Jet in de keuken niet heeft gegeten, zet ik haar in de gang en eet ze het dan [meestal] wel op.

Misschien de volgorde omdraaien? Eerst zelf eten, dan de poezen, dan de honden. Da's logischer en op die manier sluit je in elk geval uit dat ze niet 'durft' te eten omdat jij het misschien wil hebben.

Verder zou ik niet van alles gaan uitproberen, behalve misschien een dag of wat miniporties geven, en dan de hoeveelheid een beetje opvoeren. Echt miniporties zodat ze na twee hapjes verbaasd rondkijkt van 'Was dat het?' Ik denk dat je met karig voeren en no nonsense eerder grage eters krijgt dan met allerlei noodgrepen. Ik denk zelfs dat het averechts werkt als je allerlei aanpassingen gaat doen om haar maar aan het vreten te krijgen. Er is vast nog nooit een poedel daadwerkelijk van honger gestorven, en zolang ze niet echt ongezond mager wordt zou ik proberen er wat laconieker mee om te gaan.

Jessica3787 schreef:

Marjoleine schreef:

Jessica3787 schreef:Als je er al in gaat met het idee "poedels zijn slechte eters", misschien heb je er dan wel een self fulfilling prophecy van gemaakt door er veel teveel aandacht op te vestigen?

En als jij er al vanuit gaat dat mensen zulke dingen zelf veroorzaken ga je toch voorbij aan heel wat stukjes specifieke dingen in honden.
Ze zijn niet allemaal hetzelfde namelijk.

En te denken dat honden zichzelf "heus niet doodhongeren" is ook te simpel.
Honden zijn niet simpel en ook geen eenheidsworst. Zo moet je ze dus ook niet behandelen

Jij gaat voorbij aan het woordje misschien. Het was een aanzet tot nadenken, geen vaststelling Hoewel ik persoonlijk denk dat het waarschijnlijk een opvoedkwestie is geïnduceerd door een gedragsprobleem. Wat zou jouw advies zijn?

Heb jij weet van een (wetenschappelijk vastgelegde) casus waarin een hond die zichzelf die zichzelf heeft doodgehongerd zonder medische reden? Ik vraag me dus oprecht af of dat wel voorkomt, zoals het bij mensen doet. Het lijkt mij tegennatuurlijk.

Ik weet dat het bij de Eurasier een bekend probleem is, zichzelf doodhongeren. De Eurasier die ik ken, heeft vijf jaar geleefd op dwangvoeding, in huis met drie teven. Toen een teef doodging en er een reu-pup voor in de plaats kwam, begon de Eurasier weer te eten. Maar het schijnt genetisch te zijn in dat ras, dat legde eigenaar mij althans uit. Dus het is niet altijd opvoeding.

Lola is ook zo'n gevalletje, daar ligt het niet aan de opvoeding. Die had ze namelijk niet toen ze bij ons kwam na 2,5 jaar Spanje Zij is geen fantastische eter, zal dat ook nooit worden. Maar ik heb er geen problemen mee dat ze soms niet eet. Omdat ik weet dat ze uiteindelijk wel weer aan d'r brokjes begint. Maar als je weet dat je hond NIET uit zichzelf zal beginnen als je niet ingrijpt, dan zul je toch wat moeten verzinnen.

Wat is er erg aan om af en toe uit de hand te voeren, de brokjes in het gras te strooien of als beloning tijdens de wandeling te gebruiken? Volgens Lola is dat juist leuk. Als je eten soms gewoon klaar staat, soms in de tuin opgezocht moet worden en soms uit de jaszak van het vrouwtje komt. En soms werkt het een paar dagen niet om brokjes voorgeschoteld te krijgen, nou ja, ook goed dus.

Ik ken het, Sjon is (was) ook zo'n vreselijk moeilijke eter, at gerust een week niet en dan kunnen mensen wel zeggen ja ach hij ziet er toch goed uit bla bla tot ze hem voelen dan is het ohh uhhh en een jonge hond in de groei die 7 kilo afvalt ipv aankomt puur omdat hij niet eet vind ik iig geen fijn idee en ook niet echt normaal. Uiteindelijk heb ik gewoon besloten om hem iedere keer wat anders te geven, je hoeft bij hem nl echt niet 2x met hetzelfde aan te komen, dan is het echt nu eet hij dus gewoon iedere maaltijd iets anders, de ene keer een bak Cavom van Whisper of een bak Dogs Lovers Gold van Phan en dan weer een bak kvv (ook iedere keer wat anders natuurlijk ) en hij eet heel veel met de pot mee van zuurkool en spinazie tot bonen en aardappelen met een tartaartje tot een roti of een half turks brood met kip en gek genoeg eet hij nu iedere dag heel goed, is hij iets aangekomen en ziet hij er een stuk beter uit dan voorheen dus dan maar zo voorlopig doet hij het erg goed op.

Jessica3787 schreef:

Marjoleine schreef:

Jessica3787 schreef:Als je er al in gaat met het idee "poedels zijn slechte eters", misschien heb je er dan wel een self fulfilling prophecy van gemaakt door er veel teveel aandacht op te vestigen?

En als jij er al vanuit gaat dat mensen zulke dingen zelf veroorzaken ga je toch voorbij aan heel wat stukjes specifieke dingen in honden.
Ze zijn niet allemaal hetzelfde namelijk.

En te denken dat honden zichzelf "heus niet doodhongeren" is ook te simpel.
Honden zijn niet simpel en ook geen eenheidsworst. Zo moet je ze dus ook niet behandelen

Jij gaat voorbij aan het woordje misschien. Het was een aanzet tot nadenken, geen vaststelling Hoewel ik persoonlijk denk dat het waarschijnlijk een opvoedkwestie is geïnduceerd door een gedragsprobleem. Wat zou jouw advies zijn?

Heb jij weet van een (wetenschappelijk vastgelegde) casus waarin een hond die zichzelf die zichzelf heeft doodgehongerd zonder medische reden? Ik vraag me dus oprecht af of dat wel voorkomt, zoals het bij mensen doet. Het lijkt mij tegennatuurlijk.

Opvoeden, hm, hm, hm. Toen Jet bij me kwam, was ze een half jaar, had een klein stuk opleiding voor hulphonden gehad, en ze was graatmager. Had ze niet zo veel vacht gehad, dan had je haar ribben echt kunnen zien. Ik ben gewoon begonnen met haar 'normaal' naar haar gewicht te voeren zodat ze wat aankwam. Ze is nog steeds aan de schrale kant (ook een beetje gefokt op 'lang en slank'/Canadese ouders), maar je kunt in elk geval niet meer xylofoon spelen op haar ribben. In het begin was ze ook enorm voergericht, maar op een manier die ik (door dat graatmagere) niet fijn vond. Dat is redelijk snel weggegaan doordat ze normaal verzadigd was. Een extra snoepje ging er altijd wel in.

Op zeker moment zijn we verhuisd naar hier en hier kwam Mies al snel erbij. Toen is het geklooi met eten begonnen. Of nee, daarvoor heb ik ze een tijdje brokjes (Cavom) gegeven en dan nam ze wat in haar bek en peuzelde ze dat op de bank op en zo steeds naar haar voerbak terug, weer naar de bank etc. Daarom ben ik weer kvv gaan geven, want Otto en Mies wisten wel raad met die bak brokjes van Jet. Dan ging het weer even goed, dan weer een vlaag van niet/slecht willen eten, om en om, zo om de paar weken. Aan loopsheid heb ik het zelf niet echt kunnen koppelen. Waar ik wel eens heb gedacht, maar dat is ook een kwestie van kijken of dat verband er echt is: dagen dat ik druk ben en de honden 'anders' uitlaat. De afgelopen maand heb ik veel gewerkt.

Saartje heeft hier tot begin deze maand gelogeerd, en ik nam Jet meestal tussen de middag mee op een losloopwandeling (het is niet vertrouwd als Otto losloopt dus die blijft aan de lijn). Soms Saartje ook met Jet mee. De afgelopen maand heb ik het gewoon druk gehad met werken en heb ik Ot en Jet steeds samen uitgelaten - ook omdat Saar er niet meer was - en dan waar dat mag, Jet los, kan ze even d'r energie kwijt en Ot snuffelend wat hij altijd doet, aan de lijn. Maar niet elke dag in een vast ritme. Ot is daar flexibel in, maar misschien moet ik eraan denken dat Jet daar minder flexibel in is. Ze moet haar energie kwijt, dus na een paar dagen even wat minder los, neem ik haar weer mee op een 'alleen Jet-wandeling' en heeft ze de mogelijkheid om met andere honden te spelen, wat ze heel graag doet - Ot zoals gezegd meer van het even lekker blijven snuffelen. dat is gewoon hun eigenheid en die wil ik op normale werkdagen ook gewoon tot z'n recht laten komen door ze overdag allebei apart mee te nemen op een wandeling.

Dat is het enige hoe ik het zou kunnen verklaren, energie in combinatie met de afleiding van de katten, maar ik heb nog te weinig gelegenheid genomen omdat verband echt te kunnen zien. En dan vooral de nieuwe kat, dat vindt ze dolletjes. Dat heb ik opgelost met een traphekje. Overdag blijven de katten meestentijds boven, soms beneden, en 's avonds gaat de deur naar de gang open. Voor Jet duidelijk, aan de andere kant hou ik het op die manier wel spannend voor haar, dat realiseer ik me ook. Dus af en toe mag ze wel even boven. Maar ik wil de nieuwe kat ook even gelegenheid geven om rustig te wennen, die zit hier een week nu en hoewel hij eerder met een hond heeft geleefd, is die wel wat schrikkerig.

Hanneke2 schreef: Misschien de volgorde omdraaien? Eerst zelf eten, dan de poezen, dan de honden. Da's logischer en op die manier sluit je in elk geval uit dat ze niet 'durft' te eten omdat jij het misschien wil hebben.

Ik denk niet dat daarin (dus in dat ik het misschien wil hebben) het probleem zit. Toen ik Otto als pup kreeg, was ik tamelijk onwetend rondom honden en las ik hier dat dit de juiste volgorde was, qua rangorde. Dus ben ik dat heel stringent gaan doen. Met als gevolg twee om vreten krijsende katten en een schooiende pup terwijl ik zelf zat te eten.
Ik dacht: Steek die rangorde maar in je ****. Ik wil rustig kunnen eten.
Eerst de katten, dan de honden en dan vrouwtje lekker rustig eten. Dit heb ik aangehouden toen Jet erbij kwam en dat is gewoon goed gegaan, ook (afgezien van die vlagen) met Mies en Saar in da house. Tot de nieuwe kat er was, kregen poezen Lola en Bela (de krijskatten) hun eten beneden op tafel en poes Lara op de trap. Nu de nieuwe kat er is, zet ik de bakjes voor hem en voor Lara in de kattenkamer omdat Jesse de trap nog niet af durft. Ik denk, als de nieuwigheid van de nieuwe kat eraf is, dat het dan wel weer rustiger wordt. Ik denk dat Jet hem toch wel zo spannend vindt dat ze haar eten laat staan. Nu vanavond heb ik haar na Otto in de keuken eten gegeven op de plek waar Ot (en in verband hiermee, Lola en Bela ook) hebben gegeten.

Echt joh, lachen met al die beesten

We gaan er wel uitkomen, vast wel. Al lijkt het me stug dat een hond zichzelf zou doodhongeren De Eurasier die iemand noemde.

En Heavy, ik heb genoeg redenen om stress te hebben, maar daar geef ik niet aan toe. Eten vind ik een belangrijk moment op de dag, voor mijzelf en voor de dieren, en stress of geen stress, dat gaat gewoon voor. Het kan zijn dat er qua werk wat dingen gaan veranderen, of nee, eigenlijk staat dat wel vast, maar als we gaan eten, dan gaan we eten.

Edit: Oh. Klik.