Het HondenForum

Darko is hier inmiddels alweer 8 dagen... wat gaat de tijd toch snel.
Nu vraag ik me echter af waarom hij reuze kalm is bij mijn vriend, zodra hij thuis komt en enthausiast begroet is gaat meneer gewoon rustig liggen op de grond of bench, maar zo lang ik met hem alleen ben overdag is hij constant bezig met uit proberen, overal in bijten, happen, kauwen, tegen op springen en ga zo maar door.

Corrigeren doen we allebei op dezelfde manier en toch blijkt hij bij mij niet onder indruk en houdt niet op. Ik ben eigenlijk de hele dag met hem bezig.

Hebben jullie tips? hij heeft genoeg speeltjes, genoeg ruimte en er wordt voldoende met hem gewandeld.

of dit is gewoon een van die dingen waar je heel veel geduld voor nodig hebt die gewoon niet in 1 of 2 keer is afgeleerd, de aanhouder wint dat alles met de tanden uitproberen is zo ( heel jonge) hond eigen.
gewoon doorgaan, met wat je al doet. vroeg of laat valt t kwartje wel, maar ik zou zeker ook veel dingen gaan doen waar je positief met hem bezig kunt zijn. dan wordt dat bijten, spingen en kauwen ook niet zo`n groot ding

Zou me niet zo veel richten op corrigeren, daar worden sommige honden alleen maar erger opgewonden van en hij is er net.
Met happen kun je hem beter een alternatief bieden.

Hier ging het met Ari eigenlijk ongeveer hetzelfde in het begin. Ik was de hele dag met hem thuis, dingen aan het leren en afleren. Ria was de hele dag weg, kwam zij thuis dan was het even stoeien of spelen en meneer viel tevreden naast haar op de bank in slaap. Het heeft tijd, geduld en vooral veel liefde en vertrouwen nodig. Succes

Mijn honden tonen meer manieren bij mijn man. Vooral als hij terug komt van het werk, ze zijn blij dat hij er is en willen in de smaak vallen door zich goed te gedragen. Maar hij is vrij afstandelijk en daarmee trekt hij de honden hun aandacht als een magneet en doen ze graag wat hij wil.

Ik breng meer tijd met de honden door en ben daarbij toegankelijker en aanhankelijker voor ze. Ik denk dat ik mezelf daarmee wat meer op hun niveau level. Daardoor zijn ze vrijer bij mij, maar ook wat baldadiger en speelser en zijn ze meer bezig met kattenkwaad. Ik kan makkelijker bij de honden nieuwe dingen aanleren, omdat ze zichzelf meer laten zien.

Ik denk dat het herkenbaar is voor veel stellen. De man is vaak duidelijker, afstandelijker en strenger, de vrouw is zachter en meer open.
Bij die twee personen laat een hond verschillend gedrag zien.

dagmar88 schreef:Zou me niet zo veel richten op corrigeren, daar worden sommige honden alleen maar erger opgewonden van en hij is er net.
Met happen kun je hem beter een alternatief bieden.

Daar doet hij niets op. Ik bied hem een kong of een runderkauwstok maar dat intereseert hem niets. Als hij op dat moment bezig was met knagen op de tafel, laat hij zijn kong of iets vallen en gaat verder waar hij mee bezig was.

Het wordt al wel beter zo hebben we al afgeleerd dat hij niet meer op de bank mag door hem er steeds af te halen

t begin is er , je kunt hem ook aanlijnen en een stukje gaan lopen, en dan buiten wat appel oefeningetjes gaan doen of zo, simpele dingen, zit, kijk, aandacht enz. beloning mee natuurlijk

S@ndr@ schreef:t begin is er , je kunt hem ook aanlijnen en een stukje gaan lopen, en dan buiten wat appel oefeningetjes gaan doen of zo, simpele dingen, zit, kijk, aandacht enz. beloning mee natuurlijk

Het is natuurlijk jullie eerste echt eigen hond, dat maakt het spannend, misschien dat hij dat ook wel aanvoelt ??

Ik denk het... de mensen waar hij vandaan kwam was de vrouw ook niet echt consequent hij mocht daar alles... op de bank, op de tafel enz. en hier mag dat niet dat is natuurlijk een hele omslag. Vertrouwen kweken en houden, ik wil hem alleen niet constant straffen of vanaf trekken maar gewoon lekker knuffelen. Als hij zijn zin niet krijgt dan hoor je het ook, hele verhalen en als je dan weg loopt snapt hij er niks van haha.

je hoeft hem er niet alle keren vanaf te kieperen ,je kunt hem ook roepen en als hij komt een beloning geven , of heel even gek met hem spelen.
je kunt namelijk kiezen, of je maakt er een gevecht van, en jullie zullen allebei steeds sterker worden en dat kan grimmig worden( afhankelijk van t karakter).
of je doet t zo nu en dan ook eens spelenderwijze en houdt t luchtig , en maakt die dingen net zo klein als dat ze eigenlijk zijn

S@ndr@ schreef:je hoeft hem er niet alle keren vanaf te kieperen ,je kunt hem ook roepen en als hij komt een beloning geven , of heel even gek met hem spelen.
je kunt namelijk kiezen, of je maakt er een gevecht van, en jullie zullen allebei steeds sterker worden en dat kan grimmig worden( afhankelijk van t karakter).
of je doet t zo nu en dan ook eens spelenderwijze en houdt t luchtig , en maakt die dingen net zo klein als dat ze eigenlijk zijn

Dat dus.

Hij trekt zich echt niets van me aan. Als hij ergens mee bezig is gaat hij door. Hij reageert niet op mijn roepen. Als ik hem er weg haal wat wel moet omdat het anders allemaal kapot gaat blaft hij naar me en gaat opzoek naar het volgende.
Gezellig knuffelen of aaien lukt ook niet dan wil hij ook meteen weer strijden. Happen kauwen op mijn handen. Echt volledig uitproberen. Nee of niet doen is hij niet van onder indruk.

des te meer redenen om de frikandellen, sardientjes en kip vingers aan te laten rukken, maar hij krijgt alleen als hij doet wat jij wil, met of zonder commando. minder eten geven, een hongerige hond doet wat beter zijn best. zeker voor een beloning
en geduld.

Devel schreef:Hij trekt zich echt niets van me aan. Als hij ergens mee bezig is gaat hij door. Hij reageert niet op mijn roepen. Als ik hem er weg haal wat wel moet omdat het anders allemaal kapot gaat blaft hij naar me en gaat opzoek naar het volgende.
Gezellig knuffelen of aaien lukt ook niet dan wil hij ook meteen weer strijden. Happen kauwen op mijn handen. Echt volledig uitproberen. Nee of niet doen is hij niet van onder indruk.

Zoiets heeft ook tijd nodig natuurlijk. Hij is er pas een week en jullie kozen heel bewust voor deze hond. Nu is het doorzetten, vooral afleiden met van alles en kijken wie de langste adem heeft. Het is nog een erg jonge hond, in een voor hem totaal vreemde omgeving met vreemde mensen. Geduld, geduld, geduld. Soms ben je daar doodmoe van, dat herken ik wel, maar het is gewoon niet anders.

Je hebt een PUBER!!!! Een herplaatspuber is niet het makkelijkst maar dat wist je al.

Devel schreef:Hij trekt zich echt niets van me aan. Als hij ergens mee bezig is gaat hij door. Hij reageert niet op mijn roepen. Als ik hem er weg haal wat wel moet omdat het anders allemaal kapot gaat blaft hij naar me en gaat opzoek naar het volgende.
Gezellig knuffelen of aaien lukt ook niet dan wil hij ook meteen weer strijden. Happen kauwen op mijn handen. Echt volledig uitproberen. Nee of niet doen is hij niet van onder indruk.

Is niet aangeleerd. En máák er dan ook alsjeblieft geen strijd van

Op zich is het natuurlijk helemaal niet vreemd, het is een herplaatser, dat wist je, en je draait al lang genoeg mee p[ hondenfora, dat je had kunnen weten dat herplaatsers na bepaalde tijd hun echte gedrag gaan laten zien.
Gewoon opvoeden, begeleiden en vooral vertrouwen bouwen.

dagmar88 schreef:

Devel schreef:Hij trekt zich echt niets van me aan. Als hij ergens mee bezig is gaat hij door. Hij reageert niet op mijn roepen. Als ik hem er weg haal wat wel moet omdat het anders allemaal kapot gaat blaft hij naar me en gaat opzoek naar het volgende.
Gezellig knuffelen of aaien lukt ook niet dan wil hij ook meteen weer strijden. Happen kauwen op mijn handen. Echt volledig uitproberen. Nee of niet doen is hij niet van onder indruk.

Is niet aangeleerd. En máák er dan ook alsjeblieft geen strijd van

Wat moet ze wel doen dan? Ik zou het niet weten. Het lijkt me erg deprimerend om een hond te hebben die steeds in je handen bijt, continu door je personal space dendert en zich niet laat afleiden. Ik heb wel eens opvangertjes van die leeftijd die nog niets hebben geleerd, maar als ik 1 keer toeter dat het potverdorie klaar is, dan is dat het tot nu toe ook altijd.

Ik snap wat een herplaatser in kan houden. Maar zelfs Devel is nog nooit zo erg geweest en die kon er behoorlijk wat van. Ik snap het gewoon niet mijn vriend is er niets mee aan de hand, die kan hem ook gewoon bij zijn halsband pakken ofzo dan gebeurd er niks... doe ik dat dan dolt hij helemaal laat zich op de grond vallen, gaat tollen, en dan doe ik gewoon nog helemaal niks. Hij richt zich op de kachel, gaat hij op knauwen en als ik hem wil afleiden reageerd hij niet op, dan kan ik gaan springen, wat lekkers voor zn neus houden en alles doen maar die kachel moet kapot.

Devel schreef:Ik snap wat een herplaatser in kan houden. Maar zelfs Devel is nog nooit zo erg geweest en die kon er behoorlijk wat van. Ik snap het gewoon niet mijn vriend is er niets mee aan de hand, die kan hem ook gewoon bij zijn halsband pakken ofzo dan gebeurd er niks... doe ik dat dan dolt hij helemaal laat zich op de grond vallen, gaat tollen, en dan doe ik gewoon nog helemaal niks. Hij richt zich op de kachel, gaat hij op knauwen en als ik hem wil afleiden reageerd hij niet op, dan kan ik gaan springen, wat lekkers voor zn neus houden en alles doen maar die kachel moet kapot.

Wat denk je zelf?
En wat gaat er wel goed? Dit is niet "een herplaatser", maar een stafford van 7 maanden.
Niet reageren op afleiden betekent dat je nog niets hebt gevonden dat voor hem lekkerder of interessanter is.
Kan ook dat hij door jouw spanning en gecorrigeer in een totaal nieuwe situatie te geprikkeld is om te luisteren; hij heeft nog geen idee wat jij van hem verwacht, maar krijgt wel straf.
Zou hem bij bijten op de kachel aanlijnen en een stuk met hem gaan lopen.

Corrigeren zou ik bij een herplaatser die je een week hebt écht nooit doen (en ik weet inmiddels wel waar ik het over heb). Hartstikke slecht voor de vertrouwensband die je nog moet opbouwen. Adem in, adem uit, maak jezelf zen, laat jouw irritatie hem niet nog meer opwinden en ga lekker aan de slag met alle adviezen die je zijn gegeven. Als je een beetje inventief bent, kan je nog veel meer verzinnen om hem op een positieve manier gedrag aan te leren wat je liever ziet

Wij kregen Jura ook met 7 maanden en ook zij probeerde van alles uit. Tafelpoten knabbelen, boeken uit de boekenkast halen en slopen, op de vensterbank klimmen, uitdagend blaffen, noem maar op.

Door haar genoeg uitdagingen te geven iedere dag (laaaaange wandelingen en spelletjes en oefeningen onderweg) en in huis rust en regelmaat is het heel snel goed gekomen. Afleiden van ongewenst knagen kan alleen als je een heel leuk alternatief biedt, dus in plaats van een boek slopen kreeg ze elke dag een kartonnen doos afgeplakt met koekjes er in die ze mocht slopen. Knagen aan de tafelpoot: afleiden met een flostauw spelletjes of een heeeeel lekker botje om te kauwen. Het is ook even uitzoeken misschien waar jouw hond gek op is?
En tussendoor niet te veel aandacht geven aan het uitdagende gedrag, maar gewoon je eigen gang gaan. Als hij steeds (ook negatieve) aandacht krijgt met zn streken dan krijgt hij natuurlijk precies wat hij wil.
Als hij braaf is, nodig hem dan ook uit voor een spelletje of een stukje rennen of iets. Zeg ook dát hij braaf is als hij geen streken uithaalt.
En probeer zijn streken ook vóór te zijn met spelletjes, wandelingen, etc, dan hoef je ook niet zo vaak te corrigeren. Je merkt denk ik al wel snel genoeg wanneer hij zich verveelt en op zoek gaat naar iets nieuws. Dat is het moment om wat te gaan doen samen met de baas.

Voor zover mijn tips

Net even flink wezen oefenen op het commando los, dat kende hij nog niet. Dat vind hij wel wat. De vorige eigenaren hebben hem veel geleerd met de klikker dus die heb ik er bij gehaald met snoepjes. Hij was meteen klaar voor actie en had het snel door. Ik wil graag met hem fietsen, maar omdat ik zwanger ben, durf ik het nog niet zo heel goed en mijn fiets is kapot, dus tot nu toe is het lange wandelingen maken wat ik al deed, wij wonen achter een bos en industrie dus als meneer thuis komt is hij vaak bek af. Ook heb ik het idee dat hij zijn eigen rust niet gunt en daarom vervelend is ipv lekker op zijn kussen te gaan liggen en te gaan maffen of kluiven.

Sanchis schreef:

dagmar88 schreef:

Devel schreef:Hij trekt zich echt niets van me aan. Als hij ergens mee bezig is gaat hij door. Hij reageert niet op mijn roepen. Als ik hem er weg haal wat wel moet omdat het anders allemaal kapot gaat blaft hij naar me en gaat opzoek naar het volgende.
Gezellig knuffelen of aaien lukt ook niet dan wil hij ook meteen weer strijden. Happen kauwen op mijn handen. Echt volledig uitproberen. Nee of niet doen is hij niet van onder indruk.

Is niet aangeleerd. En máák er dan ook alsjeblieft geen strijd van

Wat moet ze wel doen dan? Ik zou het niet weten. Het lijkt me erg deprimerend om een hond te hebben die steeds in je handen bijt, continu door je personal space dendert en zich niet laat afleiden. Ik heb wel eens opvangertjes van die leeftijd die nog niets hebben geleerd, maar als ik 1 keer toeter dat het potverdorie klaar is, dan is dat het tot nu toe ook altijd.

geduld hebben
niet zoveel druk op de hond leggen
zorgen dat ie geen rottigheid kan uithalen door dingen ontoegankelijk te maken of op te bergen
afleiden
meespelen, niet alleen een speeltje geven
aanlijnen als ie niet uit zichzelf mee wil gaan
iets laten doen dat ie wel wil en enorm belonen daarvoor


zomaar uit de losse pols wat alternatieven voor machtspelletjes en correcties.

Devel schreef:Net even flink wezen oefenen op het commando los, dat kende hij nog niet. Dat vind hij wel wat. De vorige eigenaren hebben hem veel geleerd met de klikker dus die heb ik er bij gehaald met snoepjes. Hij was meteen klaar voor actie en had het snel door. Ik wil graag met hem fietsen, maar omdat ik zwanger ben, durf ik het nog niet zo heel goed en mijn fiets is kapot, dus tot nu toe is het lange wandelingen maken wat ik al deed, wij wonen achter een bos en industrie dus als meneer thuis komt is hij vaak bek af. Ook heb ik het idee dat hij zijn eigen rust niet gunt en daarom vervelend is ipv lekker op zijn kussen te gaan liggen en te gaan maffen of kluiven.

Hoeveel maanden ben je zwanger? Niet dat het me aangaat, maar je hebt nogal een hond in huis gehaald een jonge hond die al een geschiedenis heeft en nogal wat moet leren. Waarom is de rot destijds voor vast naar je schoonouders gegaan? Ik vind het nogal een keuze die jullie gemaakt hebben. En hoop dat het gewoon goed gaat komen en dat jullie er een leuke hond aan gaan krijgen, maar deze moet al zoveel leren en straks met de kleine erbij wordt het behoorlijk druk lijkt me.

Ik vind het ( nu ) helemaal niet vreemd. Hier ging het net zo, en frustrerend dat ik het vond.
Ik was tenslotte de hele dag bezig met die hond. Vriend kwam thuis en hond was braaf.

Fout lag bij..ik was tenslotte de hele dag bezig met die hond.

Verder vind ik de reactie van Blondie niet verkeerd.

Vind het moment om aan een jonge herplaatser te beginnen nu ook niet zo goed gekozen moet ik bekennen ,waarom niet eerst je lekker op de aankomende kleine richten en na de eerste poepluiers op een energieke hond.

Maar goed hij is er dus zou ik er maar proberen het beste van te maken.
En dan zou ik het niet in correcties zoeken ,die zoals jezelf aangeeft ook nog eens niets opleveren.
Als je nu al zo aan het corrigeren bent wat denk je hierna dan nog te kunnen?
Rust en nog eens rust vanuit dat uitgangspunt zou ik gaan werken en zorgen dat je een hechte band opbouwt en een betrouwbare baas bent.
Vertrouwen is het fundament van een goede verstandhouding met je hond.
Niet alleen reageren op foute momenten maar ook de goede momenten laten zien dat Darko het goed doet en belonen.
Straal zelfvertrouwen uit en neem het heft in handen ,Darko moet op jou kunnen bouwen en vertrouwen.
Tot je zeker weet dat de commando's door jou gegeven niet worden opgevolgd ,wellicht ook omdat hij ze niet kent, kun je hem imo beter uit de situatie halen dan het zoeken in correcties.
Wat een hond niet kent kun je hem niet voor straffen ben ik van mening maar moet hem aangeleerd worden.

Geduld en nog eens geduld moet je hebben en als je ervoor zorgt dat hij genoeg alternatieven heeft en zijn energie kwijt kan zal dat je nog het meest opleveren denk ik.

Succes met Darko

Devel schreef: Ik wil graag met hem fietsen, maar omdat ik zwanger ben, durf ik het nog niet zo heel goed en mijn fiets is kapot, dus tot nu toe is het lange wandelingen maken wat ik al deed, wij wonen achter een bos en industrie dus als meneer thuis komt is hij vaak bek af. Ook heb ik het idee dat hij zijn eigen rust niet gunt en daarom vervelend is ipv lekker op zijn kussen te gaan liggen en te gaan maffen of kluiven.

Och hemel, je bent zwanger, hebt die rottweiler destijds terug gedaan omdat je hem niet aankon, en nu is er een jonge stafford en je moet maar hopen dat je de hond voor elkaar hebt als het kind er is.

Waarom heb je niet voor een makkelijk hondje gekozen? Zo te horen heb je straks helemaal geen tijd om je zo intensief met de opvoeding bezig te houden. Eenmaal hoogzwanger zal je ook niet zo'n onbehouden robbedoes om je heen kunnen verdragen, want dat zal onveilig voelen. En eerlijk gezegd zie ik het wel gebeuren dat de hond pas over een half jaar zn streken een beetje kwijt is en een ontspannen huishond is.

renee-uk schreef:

Sanchis schreef:

dagmar88 schreef:

Devel schreef:Hij trekt zich echt niets van me aan. Als hij ergens mee bezig is gaat hij door. Hij reageert niet op mijn roepen. Als ik hem er weg haal wat wel moet omdat het anders allemaal kapot gaat blaft hij naar me en gaat opzoek naar het volgende.
Gezellig knuffelen of aaien lukt ook niet dan wil hij ook meteen weer strijden. Happen kauwen op mijn handen. Echt volledig uitproberen. Nee of niet doen is hij niet van onder indruk.

Is niet aangeleerd. En máák er dan ook alsjeblieft geen strijd van

Wat moet ze wel doen dan? Ik zou het niet weten. Het lijkt me erg deprimerend om een hond te hebben die steeds in je handen bijt, continu door je personal space dendert en zich niet laat afleiden. Ik heb wel eens opvangertjes van die leeftijd die nog niets hebben geleerd, maar als ik 1 keer toeter dat het potverdorie klaar is, dan is dat het tot nu toe ook altijd.

geduld hebben
niet zoveel druk op de hond leggen
zorgen dat ie geen rottigheid kan uithalen door dingen ontoegankelijk te maken of op te bergen
afleiden
meespelen, niet alleen een speeltje geven
aanlijnen als ie niet uit zichzelf mee wil gaan
iets laten doen dat ie wel wil en enorm belonen daarvoor


zomaar uit de losse pols wat alternatieven voor machtspelletjes en correcties.

De hond is er nu eenmaal dus nu maar proberen hem zo snel mogelijk klaar te stomen voor de baby er is.

In ieder geval zou ik de tips die Renee hier schrijft goed ter harte nemen maar ik zou nog een stukje verder gaan.
Ik las van iemand ook om de hond minder te voeren.
Ik zou de hond meer op mij gericht maken door hem dat te laten doen wat hij leuk vindt. Blijkbaar werken met de clichés en hem zo zijn voer laten "verdienen". Dan ven je en positief bezig en je bouwt een dijk van een band op.
Ik lees nu vooral vragen waarom hij het bij je partner beter doet. Daar krijg je geen 100% antwoord op dus je zult een manier moeten zoeken die voor jouw goed werkt.
Succes