Het HondenForum

Al doende leert men.

En al doende met honden heb ik geleerd dat een Wetterhoun -karaktertechnisch - hèt ideale ras voor mij zou zijn. Toch heb ik geen Wetter, zelfs geen boomloze. Ik vind die krullen en die staart en ook die kop - en eigenlijk de hele bouw - gewoon niet mooi (en dan druk ik me nog netjes uit ). En mijn oog wil ook wat. Een rottweiler daarentegen vind ik werkelijk prachtig, maar mijn persoonlijkheid maakt dan weer dat ik geen zin heb om met een dergelijk karaktertje me onder de mensen te begeven of over straat te gaan. De twee genoemde rassen zou ik dus nooit zelfstandig op- of uitzoeken.

Deze persoonlijke ontboezeming is de inleiding op wederom een nieuwsgierig-aagje-vraag. Er zijn namelijk honderden berichten op dit HF over waarom men een bepaald ras juist wel heeft uitgekozen. Dat zijn soms leuke berichten, maar waar ik nog nieuwsgieriger naar ben, is waarom men sommige rassen juist NIET uitgekozen heeft?

Mijn vriend is helemaal idolaat van de Husky. Ik vind ze prachtig, sommige. Maar ik zit er grotendeels mee.
Hier bewust gekozen voor de zwitserse herder, tandje minder dan de duitse. Ik vind Mechels ook geweldig mooi, vooral om die werklust die ik niet kan bieden. En Saarloos, en de Tamaskin

Ik ben heel erg blij met Figo, ons zonnetje in huis. Geeft kopzorgen maar ook een berg humor.

Ik hou ook niet van krullen toch heeft een puli strikt gezien wel krullen .
De OEM, gewoon omdat t me net even te groot en te kwetsbaar is en de Bulldog vanwege gezondheidsproblemen in t ras.
Ik hou van eigenwijze honden met humor, maar niet van t verdriet als je ziet hoe ze uit elkaar vallen waar je bij staat.
Gaan we dus niet doen, de Mastino, zelfde laken een pak.
Maar goed waarschijnlijk helemaal geen hond meer hierna,......... ben er zo ongeveer klaar mee- tenzij Gil papa mag worden
dan zou ik mezelf niet kunnen in houden:F:

Ik heb getwijfeld tussen een Schot en een border collie, maar de BC viel uiteindelijk af vanwege misschien toch net iets té intensief wat betreft werklust en energie. Ook heb ik nog naar de korthaarcollie gekeken, maar was er in mijn oriëntatieperiode geen fokker die een combinatie in de planning had staan die me aansprak.
Ik vind heel veel rassen leuk, en voor lang niet alle rassen is een rationele reden waarom die het niet zijn geworden. Jachthonden, met uitzondering van de Toller, trekken me gevoelsmatig niet. Ik vind het belangrijk dat een hond zonder al te veel moeite los kan lopen, dus daarmee valt een aantal rassen ook al af. Daarnaast zou ik nooit voor een heel ongezond ras kiezen, en houd ik van honden die baasgericht zijn, graag samenwerken met de baas, makkelijk en graag leren en gevoelig zijn. Niet te groot en niet te klein.

een type hond die ik nooit zal willen is een type klapkaak. ik vind ze erg mooi maar... ik wil ontspannen lopen met de honden en niet constant om mij heen te moeten kijken en op mijn qui-vive te moeten zijn.
ellen

Pyreneese herder. Ik ben met het hele gezin op bezoek geweest bij een fokker die er 13 had op dat moment. Had al veel over het ras gelezen. Gaf destijds zelf les bij een KC en had (toen nog) energy genoeg. Toch niet genomen omdat de fokker mij de verschillende karakters heeft laten zien in de honden die hij had. Ik wilde BH met het hondje gaan doen, wat ze best goed kunnen. Toch niet gedaan omdat de meeste van de karakters en mijn toen nog heel jonge kinderen gewoon niet samen gingen. Ben nog altijd nieuwsgierig of ik het een leuk ras had gevonden. Op het moment dat wij daar op bezoek waren was er een 8 weken oude pup leuke, vrije, die was aan Wendy van Dijk verkocht.

Ik wil een hond voor de gezelligheid en om ontspannen mee om te gaan, binnen en buiten, die goed gaat met mens en dier. Dus een sociale hond. Verder hou ik niet van langharige honden en van grote honden.
Er blijft dan genoeg over, maar ik hou nou eenmaal heel erg van die rare tekkels

Toen ik een hond mocht van mijn ouders, werd ik verliefd op een B&T cocker spaniël Die moest het worden. Alleen mijn broer vond haar oren lelijk en mijn moeder vond haar te groot, zij wilde formaat JR. En nu zit ik met een uit de kluiten gewassen beagle

Ik heb voor bijna ieder ras wel een goede reden waarom ik hem niet heb Ik hou van vuilnisbakkies, uitschot, verstotelingen en straatschoffies. Ashley hoort bij mijn man, Scott was een kadootje en Jessie heb ik gekregen van mijn neef omdat die er niet mee overweg kon.

Mijn vorige hond Pimke is een herplaatstertje van de buren, mijn eerste hondje Juanita heb ik in Spanje op staat regelmatig te eten gegeven en ging nooit meer weg.

Er komt iedere keer wel weer een hond op mijn pad waar ik vooraf niet voor gekozen heb. Maar het lijkt me best leuk om vooraf een hond uit te zoeken maar ik denk niet dat ik daar ooit aan toe kom.

De briard. Ik ben er mee opgegroeid en heb echt een zwak voor dat ras. Ik vind ze geweldig, maar die vacht is niets voor mij. Gelukkig hebben mijn ouders er nog 1, dus helemaal briardloos ben ik niet.

Ik zal nooit kiezen voor een hond die van mij afhankelijk is voor vachtverzorging.
Verder wil ik geen honden waarbij de kans op agressie groter dan normaal is.

Kort harige honden vind ik niet leuk. Ben ik ook heel erg allergisch voor de meeste rassen, dus keuze is dan al beperkt

als ik die foto's van de tamaskans langs zie komen dan zou ik er zo wel eentje willen
in principe zou ik nooit een hond willen die groter/zwaarder wordt dan zo'n 25 kilo, ik vind het namelijk erg prettig dat ik niet zomaar omver getrokken kan worden door mijn hond, zeker omdat ik er niet maar eentje wil. Verder vind ik alles richting stafford etc ook niet zo aantrekkelijk

het leukst vind ik de hondjes uit de drijfhoek, kelpie, cattle dog, sheltie, shepherd

Uiteindelijk niet gekozen voor een catahoula. Wel bij fokker langs geweest en heel lang nagedacht (we kennen er eentje ook heel goed). Uiteindelijk niet gedaan, toch iets te veel pit en jachtinstinct.
Achteraf gezien hadden we er net zo goed wel voor kunnen gaan, want Jura heeft zowel de pit als het jachtinstinct ruimschoots in zich. Het was wellicht zelfs makkelijker geweest qua opvoeding, een pup in plaats van een onopgevoed hondje van 7 maanden.

Ik vindt heel veel rassen leuk, ik zie iedere keer in het asiel wel weer een hondje dat ik zou willen
Ik zou geen hondenras kiezen dat extreem ongezond is
of een hond van een "werkras" uit werklijnen die zou ik niet kunnen voorzien in hun behoeften denk ik
of een hond met lang haar denk ik gewoon omdat me dat minder praktisch lijkt

Geen kleine hond. Als erg grote man vind ik dat je dan een beetje voor L** loopt.
Wel een hond die mijn echtgenote ook mooi vindt.
Geen kwijlhonden
Geen extreem lelijke hond (Sharpei en aanverwanten)
Geen buitensporig grote joekel (Great Deen, Ierse wolfshond e.d.)

Ik heb al verteld waarom we wél voor een bepaalde hond kiezen, dus dat ga ik niet uitleggen; was de vraag ook niet...

Ik ben altijd helemaal weg geweest van Deense Doggen, ik vind ze zo prachtig. Ik droomde vroeger van een heel groot landhuis en dan twee Doggen naast mijn luie stoel
Ze worden alleen niet zo oud, dat heeft me tegengehouden.

Ik zou graag een Border, Aussie of een Tamaskan willen. Die laatste puur op uiterlijk.

Leek me geen goed idee. Te energiek, intensief en pittig. Maar wie weet hoe ik er over 10 jaar naar kijk...

Ik heb niet voor Vlo gekozen.
Ik had bezwaren
Hij was lelijk
Het was een teckel
Wat moet je nou met zo kleine hond Daar krijg ik nooit geen klik mee
Ik ben zo blij dat Char mij heeft overgehaald want ik ben knettergek op het ventje
Ik zeg steeds dat dit komt omdat hij een reu is maar ik val op zijn karaktertje

Een aantal rassen vind ik mooi maar vereisen (regelmatige) vachtverzorging en kies ik om die reden niet.
rassen als Bull mastiff, cane corso en andere grote molossers niet omdat ik bang ben voor gewrichtsproblemen en omdat ik op een bovenhuis woon.
Thai Ridgeback niet omdat het karakter niet bij me past (wel eigenaars en fokkers ooit gesproken) en peruanen of mexicanen heb ik groot zwak voor maar twijfels of het karakter bij mij past ook.

Ik zou nooit een ras nemen met bewust er in gefokte gezondheidsproblemen, zoals een korte snuit, veel te veel huidplooien of een misvormd uiterlijk. Denk aan een mopshond.
Of een hond met extreem lang haar waar je iets mee moet. Plukken zou ik nog wel willen doen, maar ik wil geen doorgroeiende vacht die ik moet knippen of scheren.

Ik wil vriendelijke honden. Honden waarmee je gedachteloos door de bossen kunt stappen zonder bang te zijn dat ze gaan hetzen, vechten, weg lopen of anders in de problemen komen. Verder ben ik nogal lui dus het moet wel makkelijk op te voeden zijn. Ik heb helemaal geen zin in lange trainingssessies om een beetje goed gedrag aan te leren. Dus alles wat dat niet kan valt al af, hoe mooi ik ze verder ook kan vinden.

Tara schreef:Ik wil aardige honden hebben die verdraagzaam zijn naar mensen, andere honden, andere dieren en die een stabiele natuur hebben.
Ook wil ik honden die niet van ellende omdonderen door de manier waarop ze er uitzien of in elkaar zitten.
Ik wil honden die zich wat van mij aantrekken en die nog eens een beetje op te voeden zijn en ik wil honden met een onderhoudsvrije edoch praktische vacht. Alles wat daar niet aan voldoet valt af, en dat is vrijwel het meeste.

dit eigenlijk

Inge O schreef:

sbientje schreef:

Tara schreef:Ik wil aardige honden hebben die verdraagzaam zijn naar mensen, andere honden, andere dieren en die een stabiele natuur hebben.
Ook wil ik honden die niet van ellende omdonderen door de manier waarop ze er uitzien of in elkaar zitten.
Ik wil honden die zich wat van mij aantrekken en die nog eens een beetje op te voeden zijn en ik wil honden met een onderhoudsvrije edoch praktische vacht. Alles wat daar niet aan voldoet valt af, en dat is vrijwel het meeste.

dit eigenlijk

ja, sluit ik me ook bij aan maar wat daar wel en niet onder valt is individueel weer erg rekbaar .

dat is zo ja Voor mij is die vacht overigens niet zo belangrijk, bedenk ik me nu.

Dat bedoel ik, degene die op de vlak voor problemen zou moeten zorgen doet t niet
en degene die zo sociaal moet zijn, wil bijna alles mores leren
dat zou dus een argument zijn om te gaan voor herplaatsers waar je t karakter al van te voren kunt inschatten.
ras eigenschappen komen er niet altijd uit namelijk

lets have fun schreef:Ik wil vriendelijke honden. Honden waarmee je gedachteloos door de bossen kunt stappen zonder bang te zijn dat ze gaan hetzen, vechten, weg lopen of anders in de problemen komen. Verder ben ik nogal lui dus het moet wel makkelijk op te voeden zijn. Ik heb helemaal geen zin in lange trainingssessies om een beetje goed gedrag aan te leren. Dus alles wat dat niet kan valt al af, hoe mooi ik ze verder ook kan vinden.

Dit dus vooral. Ik wil geen ogen voor, achter en opzij moeten hebben. En ook niet een hond die grotendeels aan de lijn moet.

S@ndr@ schreef:Dat bedoel ik, degene die op de vlak voor problemen zou moeten zorgen doet t niet
en degene die zo sociaal moet zijn, wil bijna alles mores leren
dat zou dus een argument zijn om te gaan voor herplaatsers waar je t karakter al van te voren kunt inschatten.
ras eigenschappen komen er niet altijd uit namelijk

Maar ze zijn ook eerst 8 weken pup en bij de fokker, en dan is er toch echt al wel het één en ander in te schatten. Misschien wel meer dan die ene week dat de hond in het asiel zat.

sbientje schreef:

Tara schreef:Ik wil aardige honden hebben die verdraagzaam zijn naar mensen, andere honden, andere dieren en die een stabiele natuur hebben.
Ook wil ik honden die niet van ellende omdonderen door de manier waarop ze er uitzien of in elkaar zitten.
Ik wil honden die zich wat van mij aantrekken en die nog eens een beetje op te voeden zijn en ik wil honden met een onderhoudsvrije edoch praktische vacht. Alles wat daar niet aan voldoet valt af, en dat is vrijwel het meeste.

dit eigenlijk

Idem. Behalve dan het laatste criterium. Ik ben dol op langharige honden en hou van vachtverzorging vandaar mijn liefde voor de (langhaar)collie.

Verder vind ik platneuzerige honden foeilelijk, idem voor molossers en hou ik niet van honden lager dan mijn knie aangezien ik niet wens te bukken als ik ze wil aaien. En ik heb een afschuw van agressie in alle vormen, dus vallen er ook een hoop rassen af. Ik hou niet van (de meeste) jachthonden en/of terriers omdat ik een broertje dood heb aan honden die de benen nemen en/of mij een middelvinger geven als ik ze een opdracht geef.
Daarnaast ben ik een buitengewoon lui mens die niet veel tijd wenst te steken in opvoeding, africhting of sport en daarom kies ik voor een ras wat makkelijk opvoedbaar is en gewoon een gezellige vriendelijke en tolerante hond is die graag naar me luistert en van nature al buitengewoon braaf is zoals de collie.

Er zijn overigens rassen die ik ontzettend mooi vind zoals de Afghaan of Barzoi maar die qua karakter absoluut niet bij me passen of een flinke maat te groot zijn voor mij dus die vallen ook al af.

Mijn eerste keuze was de border collie en die is het ook geworden als eerste hond.
We hadden op dat moment al een berner sennen in huis en ik wist in ieder geval dat ik nooit aan zo'n hond wou beginnen.
Te eigenwijs, te lui, teveel vacht

Het enige ras waarvan ik het echt spijtig vind dat ze een karaktertrek hebben die niet bij me past is de Amerikaanse pitbull terriër.
Op alle vlakken precies wat ik zoek maar het risico op een exemplaar wat een andere hond dood wil maken en daar fysiek ook toe in staat is vind ik te groot.

Ik ga alleen voor berners en leonbergers en eventueel een kruising daarvan met een herder.
Daarnaast zal mijn hart altijd blijven uitgaan naar teckels en kooikers.

Er zijn veel rassen die ik schitterend vind om te zien, maar het blijft bij verliefde blikken en dromen. Vanwege de aard van het beestje zullen we maar zeggen.