1 minuut en van wegblaffer is niks meer te merken.
Geplaatst: 22 jun 2014 22:33
Kwam me vandaag een vrouw vragen of ze Ezio mocht aaien. Terwijl ik haar wou zeggen dat hij een wegblaffer was demonstreerde hij even wat ik wou zeggen. Ipv weg te lopen draaide deze vrouw zich wat af en vroeg ze wat dat dan precies betekende. Bij Ezio is het zo dat hij onzeker is bij rechtstreeks "face-to-face" contact met vreemden en dat hij door heeft dat als hij blaft de mensen weg lopen en zo is zijn probleem opgelost. "Oh" zei de vrouw "dus als ik me even afdraai en naar u kijk en niet naar hem en hem het initiatief laat nemen komt het wel goed" en ze voegde direct de daad bij het woord.
Dit gesprekje duurde misschien 1 minuutje maar binnen die tijd liet Ezio zich al over zijn kop en zijn borst kriebelen en inspecteerde hij zelf het gezicht van de vrouw. En dan bevestigd hij zo wat de mensen altijd al denken, het is zo'n zachtaardige en rustige hond. Zo kan het dus ook.
Was wel op een workshop met meerdere onbekende mensen en hun honden en het lijkt net als of hij in zo'n omgeving altijd al direct wat milder is naar de mensen toe.
Overigens was het een workshop met een hindernis voor ons want Ezio is zaterdag met zijn teen in een afwateringsrooster getrapt en heeft een flinke snijwond en een paar schaafwonden op zijn teen. Hij zat dus met zijn voet flink ingepakt (en met schoentje) maar we hebben toch een beetje kunnen oefenen, rustig aan.
Dit gesprekje duurde misschien 1 minuutje maar binnen die tijd liet Ezio zich al over zijn kop en zijn borst kriebelen en inspecteerde hij zelf het gezicht van de vrouw. En dan bevestigd hij zo wat de mensen altijd al denken, het is zo'n zachtaardige en rustige hond. Zo kan het dus ook.
Was wel op een workshop met meerdere onbekende mensen en hun honden en het lijkt net als of hij in zo'n omgeving altijd al direct wat milder is naar de mensen toe.
Overigens was het een workshop met een hindernis voor ons want Ezio is zaterdag met zijn teen in een afwateringsrooster getrapt en heeft een flinke snijwond en een paar schaafwonden op zijn teen. Hij zat dus met zijn voet flink ingepakt (en met schoentje) maar we hebben toch een beetje kunnen oefenen, rustig aan.