Het HondenForum

Hebben jullie honden dat ook, dat ze anders zijn als je samen met partner en/of kinderen bent dan als je alleen bent?

Als ik alleen ben dan hoor of zie ik Apple binnen bijna niet, ligt ze lekker in haar mand of in de slaapkamer te slapen.
Bij het wandelen (zonder bal) is ze niet echt vlotjes Snuffelt veel her en der maar heeft nooit haast. Sprintjes trekt ze ook zeker niet zomaar voor iets.
Wel zoekt ze vaak zelf een stok of een dennenappel waar ik dan een paar keer mee gooi, daar is ze dan even fanatiek mee (daarna laat ze 'm ergens liggen).

Maar als ik samen met mijn vriend ben, dan volgt ze ons door het hele huis, zijn we in de keuken, is ze daar ook, zijn we in de woonkamer, zij ook etc. Vraagt ook meer aandacht met speeltjes.
Bij het wandelen is het nog geen energie bom (zonder bal dan ook weer, met bal wil ze niks anders dan achter de bal aan rennen) maar dan loopt ze wel in ieder geval ons tempo, en aan de riem loopt ze vooraan, terwijl ze bij mij altijd naast of achter me loopt.

Misschien ben ik in m'n eentje wel gewoon ongelofelijk saai Maar misschien is het gedrag wat anderen ook wel bekend voor komt? Wat zou de reden zijn van de gedragsverandering?

De reden weet ik niet maar als hier de kleindochters langs kwamen veranderden de honden in huppelende puppy's. Toen wij Rakker bij zijn nieuwe baasje brachten bleef hij daar keurig die meneer aan de voet volgen en maar naar hem opkijken. Dat deed hij bij mij nooit.

Misschien heeft het iets met de energie te maken.

Mijn hondje krijgt dan ook geen energie van mij.... Of moet ik zeggen - ze is heerlijk relaxt
Met wat uitspattingen daargelaten als ik alleen met d'r ben, is ze vreselijk irritant als ik bij partner en kids ben. Geen rust in d'r kont en bij elke beweging staat ze er weer. Terwijl de kids echt niet veel (directe) aandacht geven.
Maar dat is vooral bij de jongen en die heeft net wat andere maniertjes dan z'n zus - terwijl zij toch iets meer met Riv heeft.
Dus ja...verschil in energie/"maniertjes" heeft duidelijk invloed bij ons.

Onze honden zijn bij Mir totaal anders dan bij mij. Andere ritueeltjes, andere gewoontes.
Ze schakelen moeiteloos over naar mij ook.
Ieder mens is anders, daar reageren ze dan ook anders op.

Ja is herkenbaar. Ik vraag me soms weleens af of Pom wel normaal is, maar blijkbaar wel. Hier is vooral mijn vader een graag geziene gast en dan slooft ze zich vreselijk uit, stoeien, spelen, buiten is ze ook door het dolle... Bij mij is het echt zon saaierd

Hehe, ze volgt mij altijd. Als ik alleen ben, drentelt ze hele tijd achter mij aan, gaat zitten waar ik zit, wil het liefst op schoot, etc.
Als mijn vriend thuis is en ze ligt bij hem, en ik loop weg, dan staat ze op en loopt meteen achter mij aan

Ik merk het ook.
Mijn vader negeert Manu vooral en daarom ligt hij graag bij hem. Dan weet hij dat hij ultieme rust heeft. Tot ergernis van mijn vader
Bij mijn zusje is hij een verschrikkelijke clown, leeft zich helemaal uit.
Bij mijn moeder staat hij standaard met zijn kont naar haar toe zodat ze kan kriebelen.

En bij mij ligt of loopt hij altijd in de buurt. Laatste tijd vind ik dat volgen wel wat overdreven worden. Even naar het toilet en je hoort die neus alweer bij die deur blazen.
Bij mijn vriend doet hij dat helemaal niet. Die gaat en staat waar hij wil, zonder hond.

Hier ook verschil, al vanaf het begin

Als opa langskomt zijn ze door het dolle
Opa is dan ook een verboden woord totdat hij ook echt langskomt, anders heb ik twee hyperdepiepers in huis. Dat heeft vast te maken met de hoeveelheid vreten die hij in ze stopt

Gol vind dat ze alleen naar mij hoeft te luisteren, naar andere mensen steekt ze regelmatig een dikke middelvinger op. Zelfs tegen opa als hij niets te vreten bij zich heeft

erg duidelijk verschil hoe de honden zijn bij mij of bij arie. bij arie lopen ze te blaffen als hij ze uitlaat en bij mij houden ze hun kop dicht. zeker als ze een andere hond tegen komen. als ik ze roep komen ze eerder dan als arie ze roept. ze hebben gewoon maling aan hem en zeker als we samen lopen.
ellen

Ik weet niet wat voor energie ik dan heb, maar ik wordt gestalkt, en als ik er niet ben dan gaan ze in pauze stand tot ik terug ben

Als mijn vriend weg is en ik ben thuis met Noah, ligt ze de hele dag in diepe coma Bij mijn vriend verwacht ze altijd wel iets, koekje, wandeling, spelen. Bij mij niet, dan kan ze prinsheerlijk liggen slapen.

Dat heb ik ook. Bij mijn vriend is Mayke hyper. Reageert op alles en slaapt overdag niet. Hij gelooft eigenlijk nog steeds niet dat ik thuis een hele rustige hond heb

Als mijn dochter langs komt heb ik een totaal andere Mowgli, ze is heel enthousiast, druk en vraagt alle aandacht. Ook al heeft ze bij mij de hele dag liggen jengelen omdat ze niet lekker was, als mijn dochter binnen komt zijn alle klachten verdwenen. Dit is wel eens vervelend, omdat het net lijkt of ik over bezorgd ben terwijl Mowgli toch echt ziek was voordat mijn dochter binnen stapte. Als mijn dochter weer weg is vervalt ze weer in haar normale gedrag. Ik ben iemand van, liever een keer te vaak naar de da dan een keer te weinig. En mijn dochter is meer van, dit kunnen we nog rustig even aan zien. Tegenwoordig film ik Mowgli haar gedrag als ze ziek is zodat ik dit aan mij dochter kan laten zien.
Ik kan altijd rustig Mowgli haar riem en gentle leader omdoen, als mijn dochter er is is ze net een kangoeroe, het kost moeite om haar aan te lijnen. Ja, Mowgli is zeker een heel andere hond als mijn dochter binnen komt, je kunt aan haar zien dat geniet van Danielle haar aanwezigheid.

In mijn geval komt het ook omdat ik anders met mijn hond ben in bepaald gezelschap. Als ik alleen ben met Mayke, sta ik als het om bepaalde (niet heel belangrijke) dingen op mijn strepen. Met andere mensen erbij ben ik vaak toleranter, omdat ik mijn aandacht verdeel.