Het HondenForum

Hoewel ik vroeger altijd met honden heb getraind, zit ik toch een beetje met het volgende probleem.

Ons teefje was het type hond in het nest wat je eigenlijk niet dient te kopen: terwijl de rest van de puppys (bij een boer in een ijskoude koestal) levendig en druk waren, zat zij onder een bankje te bibberen. Bang; koud: verloren.
Het eerste dat ze bij ons deed, was dan ook voor de bouwlamp gaan zitten.
Onze alesko (hovawart) was blij met het nieuwe vriendinnetje en alles ging verder goed, ware het niet dat Daisy flipte bij voorbijrijdende auto's en andere honden.
Om dat laatste onder controle te krijgen, ging ik met haar naar de puppyles, in de hoop haar socialer te maken.
Helaas kwam ik er al snel achter dat het een flutklas was (veel geschreeuw op honden tijdens de les, alles gebaseerd om negatief reinforcement, puppys mochten niet met elkaar in contact komen etc...) Had het dus snel gezien daar, maar er was geen ander alternatief.

Het flippen bij voorbijrijdende auto's heb ik zelf goed onder controle gekregen en het hondje luistert verder prima. Behalve als we langs een of meerdere honden moeten.
(Dat gebeurt overigens alleen als we ergens heen gaan of echt een ronde wandelen, waarbij we langs de honden van de buren door moeten, die nogal tekeer gaan) We wonen nl erg landelijk en als ik hen in het bos tegenover uit laat, kunnen ze lekker los rennen, want ik kom letterlijk geen hond tegen.

Vijf jaar geleden hadden we een onbedoeld nest en een van de pups hebben we toen gehouden en samen op wandeling laat deze hetzelfde gedrag zien.
Als hij alleen met ons naar bv het westernpark of iets dergelijks gaat, gedraagt hij zich stukken beter.
Samen met zijn mams is het echter flut. Uitvallen en boos doen op andere honden

In het verleden is hij er ook in geslaagd om over onze omheining te springen en een voorbijganger met hond te belagen (gelukkig zonder dat de hond iets opliep . nu hebben we een stroomdraadje over de omheining) en heeft hij zich samen met de ouders op een andere hond geworpen(we waren iets aan het zoeken en zagen de andere hond te laat). Gelukkig opnieuw zonder letsel bij de andere hond; alleen een geschrokken en terecht boze eigenaar. Het mag duidelijk zijn dat hij (en zijn ouders) nergens meer los mag lopen.

Nu laat ik de honden tegenover smorgens in het bos rennen en hebben we zelf een lap grond, dus hebben we niet zoveel met andere honden te maken. Maar gezien onze stilaan op leeftijd zijnde alesko niet meer ver kan lopen, is de ochtendwandeling kort en wil ik af en toe met mams en zoon een blok bos wandelen. We wonen in een gehucht met slechts her en der een huis, maar kunnen niet eromheen om voorbij de buren te gaan. Een van hen heeft de honden in een ren, ver van de weg, en daar kunnen de twee tegenwoordig netjes voorbij (mbv voerbeloning bij goed gedrag). Mijn andere buur, die ik niet kan ontwijken, heeft echter twee berner senner honden (soms drie, als de zoon thuis is) en die springen woest tegen de draad, en daar verlies ik controle.
Heb het al op diverse wijze proberen te trainen, maar vooralsnog zonder al te veel succes
(heb ook geprobeerd in kleine stappen, maar blijkbaar is de prikkel hier net te sterk, of ben ik niet goed genoeg met trainen)

Ik zoek eigenlijk een oplossing in de vorm van training (wellicht in combi met een hulpmiddel in de vorm van een diervriendelijk anti-trek-tuigje? en zo ja, welk? ) zodat ik toch onbezwaard hier voorbij kan

Een ander probleempje is het feit dat ze prima aan de lijn lopen, totdat ze bv opeens een haas of iets zien wegschieten. Dan kan er nog wel eens een plotse ruk aan de lijn komen. Niet zo lekker met twee honden, waarbij eentje rond de 50 kilo zit.
Dus ook daar zoek ik wel een oplossing voor,.

Een andere vraag.... ik ben jaloers op de mensen die met hun hond door stad en park lopen, terwijl de hond in kwestie niet naar andere honden omkijkt/erop reageert. Met onze Sam (zoon) kun je nog redelijk ergens komen, maar met mams niet (of met hen samen)
Valt hier nog iets aan te doen?

Moet er wel even bij opmerken dat ik mij niet dagelijks in een menigte kan begeven, gezien ik dan echt de auto moet pakken en minstens 20-30 km moet rijden en naast werk is dat niet altijd haalbaar.
Rondom huis trainen met drukte kan niet, want die is hier niet. We wonen zeer, zeer landelijk. Dichtsbijzijnde klein dorp is 10 km hiervandaan. Dat maakt het dus extra lastig wat training betreft.

Jep, zelfs met gehaktballen waar ze echt helemaal gek op zijn. Helpt prima bij kleinere afleidingen (zoals de honden in de ren), maar niet bij de bernersenners, samen tussen de mensen en honden of voor het teefje alleen tussen de mensen en honden

(bij het teefje is overigens onzekerheid/stress de grote factor)

liljebo schreef:Mijn andere buur, die ik niet kan ontwijken, heeft echter twee berner senner honden (soms drie, als de zoon thuis is) en die springen woest tegen de draad, en daar verlies ik controle.
Heb het al op diverse wijze proberen te trainen, maar vooralsnog zonder al te veel succes
(heb ook geprobeerd in kleine stappen, maar blijkbaar is de prikkel hier net te sterk, of ben ik niet goed genoeg met trainen)

Ik knip dit stukje er even tussenuit. Bovenstaande obstakel zou ik met elke hond apart op trainen. Je begint dan op die afstand waarop de hond nog bereikbaar is en een bijzondere beloning wil aannemen, dan kun je dus belonen voor goed gedrag, of desensibiliseren, of counter-conditionen. Indien de hond geen beloning meer wil aannemen moet je de afstand dus weer vergroten.

In zo'n trainingssessie ga je ook niet verder dan die 'bereikbare' afstand, dus ook niet toch erlangs omdat je graag wilt wandelen.

Zamunde, dat heb ik wel een tijd gedaan, maar het verbeterde niet echt. Wel bij de buren met de honden in de ren, maar niet bij de bernersenners. Vooral Daisy raakt al meteen gestresst en is onbereikbaar.

Ik moet bekennen dat ik er uiteindelijk mee ben gestopt omdat het meer tijd kostte dan ik had en het resultaat uitbleef. Goed mogelijk dat ik zelf evengoed de fout in ging, hoewel ik wel dergelijk stapsgewijs werkte. Dus begonnen met alleen voor het huis op en neer lopen en in de loop van de tijd steeds stukje verder richting buren. Maar op een bepaald 'grens' punt ging ik steeds weer terug naar af.

Wellicht had ik er meer tijd in moeten steken, maar die tijd was wel een beetje een probleem... zeker met 3 honden (deed het toen met alle drie)

En als je gewoon eens een langere tijd net over dat grenspunt gaat zitten? Zou je dan niet vrij snel weer contact krijgen, zodat je alsnog kan belonen voor de aandacht? Een hond kan niet urenlang volledig onbereikbaar blijven, lijkt me.

liljebo schreef:Zamunde, dat heb ik wel een tijd gedaan, maar het verbeterde niet echt. Wel bij de buren met de honden in de ren, maar niet bij de bernersenners. Vooral Daisy raakt al meteen gestresst en is onbereikbaar.

Ik moet bekennen dat ik er uiteindelijk mee ben gestopt omdat het meer tijd kostte dan ik had en het resultaat uitbleef. Goed mogelijk dat ik zelf evengoed de fout in ging, hoewel ik wel dergelijk stapsgewijs werkte. Dus begonnen met alleen voor het huis op en neer lopen en in de loop van de tijd steeds stukje verder richting buren. Maar op een bepaald 'grens' punt ging ik steeds weer terug naar af.

Wellicht had ik er meer tijd in moeten steken, maar die tijd was wel een beetje een probleem... zeker met 3 honden (deed het toen met alle drie)

Ik zou ook niet steeds heen en weer lopen met je hond, maar telkens even lekker met haar gaan zitten. Lekkers erin en dan weer een stukje opschuiven.
Resultaat is waarschijnlijk dat de honden van de buren dan ook telkens tot rust komen en zo kun je telkens wat verder.
Eerst eens beginnen met een middagje .

Eventueel kun je, als je binnen werpafstand bent, ook nog wat lekkers naar de buurhonden gooien (uiteraard in overleg met je buren).

Tja wat bij Norah ging werken was dat andere hond betekende dat zij een bal kreeg als wij gepaseerd waren. Ongeacht goed of slecht gedrag. Toen ze dat begreep, ging ze vragen om de bal en kon ik haar ook afleiden. Nu ben ik zo ver. Eerst prikkel zien, dan bal en soms laat ik het zien van de prikkel wat langer duren of krijgt ze pas weer na de tijd de bal. Het uitvallen zal er vermoedelijk bij haar niet helemaal uit gaan, maar ik kan haar wel langs veel meer situaties loodsen. Ook in combinatie met de behendigheidstraining waardoor ze regelmatig rondom andere honden zelf aan het werk is (ze heeft ook geen contact meer met andere honden. Ik laat haar eigenlijk altijd de andere hond negeren. Ze heeft genoeg aan Kay

Zamunda, ja stil staan/zitten of iets dergelijks zou ik kunnen proberen. Op de honden van de buren zal het nog weinig effect hebben, want Dais stresst al ongeveer 100 -150 meter van te voren, als de honden nog niet eens reageren. (buren wonen ong 300-400 meter van ons af)
Ik weet niet of het een goed idee is om iets lekkers naar de buurhonden te gooien. Dan beloon ik m.i hun gedrag (agressief naar voorbijgangers) en kunnen ze ook nog onderling ruzie krijgen.

Gyanti, de lekkerste gehaktbal prikkelt al minder dan de stress van dat moment, dus een bal gaat het hem helemaal niet doen voor haar, noch voor haar zoon. Ze vinden een bal best leuk voor een keertje, maar zijn daar absoluut niet voldoende op gefixeerd om in een dergelijk verband te gebruiken

liljebo schreef:Zamunda, ja stil staan/zitten of iets dergelijks zou ik kunnen proberen. Op de honden van de buren zal het nog weinig effect hebben, want Dais stresst al ongeveer 100 -150 meter van te voren, als de honden nog niet eens reageren. (buren wonen ong 300-400 meter van ons af)
Ik weet niet of het een goed idee is om iets lekkers naar de buurhonden te gooien. Dan beloon ik m.i hun gedrag (agressief naar voorbijgangers) en kunnen ze ook nog onderling ruzie krijgen.

Klopt, daarom schreef ik ook 'in overleg daarover met de buren'. Maar ik zou het in eerste instantie enkel op je eigen hond richten.

Heb je al eens lekkers uitgeprobeerd waarmee je haar neus/lippen kunt besmeren? Dingen als slagroomspuitbus, smeerkaas, kaas uit een tube etc. Als ze het dan nog niet aanneemt dan kun je het dus op haar snuit smeren en dat maakt vaak dat ze er toch van gaan likken.

Nee, dat heb ik nog niet geprobeerd. Wel de gehaktbal tegen de neus houden. Maar op zo'n moment hebben ze nergens aandacht voor.

Je moet eerder beginnen. Dus voordat ze de aandacht op iets anders richten moet je ze op jou richten.
En daar dan houden terwijl je langsloopt, terwijl je constant beloont.

Dat je ze er niet uitkrijgt is logisch, maar je moet zorgen dat ze er niet inkomen.
Ik zou ook aandachtsoefeningen doen zodat ze goed op je concentreren.
Zoals hier omschreven: klikkerdeklik

Marjoleine schreef:Je moet eerder beginnen. Dus voordat ze de aandacht op iets anders richten moet je ze op jou richten.
En daar dan houden terwijl je langsloopt, terwijl je constant beloont.

Dat je ze er niet uitkrijgt is logisch, maar je moet zorgen dat ze er niet inkomen.

Zo doe ik dat ook met Mika inderdaad. Ver van te voren al de aandacht hebben en houden, dat werkt goed.

Van te voren aandacht krijgen en houden is geen enkel probleem. Ook niet tijdens de andere stukken van de wandelingen of tijdens oefeningen thuis. Op zich luisteren ze ook goed. Zelfs als ze in de tuin zijn en een hond voorbij komt, luisteren ze als ik hen roep. Tot zover geen probleem. Het is puur vanaf het moment dat de andere honden naar de draad stormen en beginnen te blaffen.
(of als iets onverwachts wegschiet... dan willen ze ook nog wel ff erachteraan schieten)

Sem is ook rustig als je bv door een pretpark loopt (er is hier zo'n cowboydorp in de buurt) en honden tegen komt. Daisy daarentegen niet. Puur stress. Ook dat is aandacht krijgen een probleem, terwijl ze onder andere omstandigheden je constant in de gaten houdt met wandelen en dus heel veel aandacht geeft. BIj haar is het ook echt stress door de situatie, terwijl het bij sem meer gewoon meedoen/groepsgedrag is.

Maar goed... ik kan nog een keer beginnen met het opbouwen. Denk wel dat ik met een andere riem ga werken, omdat het halsbandje dat ze normaal draagt een zg poisoned cue kan zijn (ervaren dat het gevoel om de nek vervelend is als ze in de stress schiet) en dan maar weer eerst het nageven voor spanning op de riem trainen en vandaaruit opnieuw beginnen.

Van te voren aandacht krijgen en houden is geen enkel probleem. Ook niet tijdens de andere stukken van de wandelingen of tijdens oefeningen thuis. Op zich luisteren ze ook goed. Zelfs als ze in de tuin zijn en een hond voorbij komt, luisteren ze als ik hen roep. Tot zover geen probleem. Het is puur vanaf het moment dat de andere honden naar de draad stormen en beginnen te blaffen.
(of als iets onverwachts wegschiet... dan willen ze ook nog wel ff erachteraan schieten)

Sem is ook rustig als je bv door een pretpark loopt (er is hier zo'n cowboydorp in de buurt) en honden tegen komt. Daisy daarentegen niet. Puur stress. Ook dat is aandacht krijgen een probleem, terwijl ze onder andere omstandigheden je constant in de gaten houdt met wandelen en dus heel veel aandacht geeft. BIj haar is het ook echt stress door de situatie, terwijl het bij sem meer gewoon meedoen/groepsgedrag is.

Maar goed... ik kan nog een keer beginnen met het opbouwen. Denk wel dat ik met een andere riem ga werken, omdat het halsbandje dat ze normaal draagt een zg poisoned cue kan zijn (ervaren dat het gevoel om de nek vervelend is als ze in de stress schiet) en dan maar weer eerst het nageven voor spanning op de riem trainen en vandaaruit opnieuw beginnen.