Het HondenForum

Er zijn hier vast meer stabijliefhebbers/-eigenaren?!?

Wij hebben een reu van 12 weken oud. Ik moest eigenlijk niets meer van dit ras hebben, omdat wij vroeger een een kruising StabijXWetterhoun hadden en daar "was geen land mee te bezeilen". Eigenlijk was het een vreselijk lieve hond, die zelfs ondanks zijn ernstige gebrek aan opvoeding en training (en misschien zelfs beweging ) nog enorm vriendelijk en bereidwillig was. En zo slim!

Altijd nog verliefd gebleven op het uiterlijk van de stabij (die zwarte kop met die intelligente ogen, die borst met dat weelderige haar, de praktische bouw: niet te groot, niet te klein; niet te breed, niet te smal; de vacht niet te lang, maar ook niet te kort; geen hanglippen, rimpelneuzen of uitpuilogen), ging ik me er toch weer eens in verdiepen en oh, wat was het op papier toch opeens de ideale hond voor ons

En zo blijkt: ook in de praktijk was dit de beste keuze! Wat hebben wij een leuke pup Dol op de kinderen, zelfverzekerd, bereidwillig, maar toch zelfstandig. Leert snel en graag en heeft met alle andere dieren (poes, kippen, muizen) al vriendschap gesloten, ook al is die niet in alle gevallen wederzijds

En jullie? Waarom kozen jullie voor de stabij en hoe bevalt het?

Ik heb ook een stabij en dat bevalt heel goed! Ik vind lang niet alle stabijtjes leuk. Soms zijn ze venijnig en snauwerig, en slecht te motiveren. Daarbij komen stabijtjes naar mijn mening ook vaak op de verkeerde plek terecht. Je hoort veel verhalen dat het de ideale gezinshond zou zijn maar daarbij is het een hond die wel heel veel training en uitdaging nodig heeft en het is niet het type goedzak wat altijd maar achter het gezin aanhobbelt zonder dat er veel tijd voor de hond kan worden gereserveerd. Ik vind ze lang niet altijd 'makkelijk' in bepaalde situaties.

Mijn stabij heeft erg veel werklust en er zit geen spatje venijn in naar mensen of honden. Ze is juist een beetje te goed voor deze wereld. Ze heeft wel een immens groot jachtinstinct. Door veel training kan ze goed en betrouwbaar los van de lijn lopen, maar met kippen, katten en knaagdieren is ze echt niet te vertrouwen. Dat vind ik wel eens jammer maar ik ben nog volop aan het trainen dat ik er in ieder geval voor kan zorgen dat ik haar bij me kan houden als ik ergens wordt verrast door loslopende kippen. Dat is nu nog niet zo en heeft er wel eens toe geleid dat ze rauzend door de tuinen achter een kip of kat aan ging. Er zijn overigens genoeg stabij's die veel minder jachtinstinct tonen.

Ze is in huis heel rustig en buiten vol actie. Dat houdt nooit op - Mayke is niet moe te krijgen en altijd in beweging.
Fantastisch met kinderen!


Wat mij is 'tegengevallen' is dat ze meer training en tijd nodig heeft dan ik vooraf had verwacht. Ik had hiervoor een kruising herder/lab en die hond was zoveel makkelijker, zoveel meegaander. Die hond kon overal mee naar toe zonder dat je doorhad dat je een hond bij je had.
Dat is met Mayke wel anders. Die heeft veel meer begeleiding en sturing nodig.

Veel plezier met je pup!

Paisley schreef:Ik heb ook een stabij en dat bevalt heel goed! Ik vind lang niet alle stabijtjes leuk. Soms zijn ze venijnig en snauwerig, en slecht te motiveren. Daarbij komen stabijtjes naar mijn mening ook vaak op de verkeerde plek terecht. Je hoort veel verhalen dat het de ideale gezinshond zou zijn maar daarbij is het een hond die wel heel veel training en uitdaging nodig heeft en het is niet het type goedzak wat altijd maar achter het gezin aanhobbelt zonder dat er veel tijd voor de hond kan worden gereserveerd. Ik vind ze lang niet altijd 'makkelijk' in bepaalde situaties.

Inderdaad, maar ik vind dat helaas voor heel veel honden gelden... Wij waren dus zo'n gezin dat dacht dat een dagelijkse wandeling door het bos voldoende was voor de hond. Onze hond was echter niet ongelukkig, die trok gewoon zijn eigen plan
Ik weet nu beter.

Paisley schreef:Mijn stabij heeft erg veel werklust en er zit geen spatje venijn in naar mensen of honden. Ze is juist een beetje te goed voor deze wereld. Ze heeft wel een immens groot jachtinstinct. Door veel training kan ze goed en betrouwbaar los van de lijn lopen, maar met kippen, katten en knaagdieren is ze echt niet te vertrouwen. Dat vind ik wel eens jammer maar ik ben nog volop aan het trainen dat ik er in ieder geval voor kan zorgen dat ik haar bij me kan houden als ik ergens wordt verrast door loslopende kippen. Dat is nu nog niet zo en heeft er wel eens toe geleid dat ze rauzend door de tuinen achter een kip of kat aan ging. Er zijn overigens genoeg stabij's die veel minder jachtinstinct tonen.

Dat vind ik dus wel grappig, dat het bij stabij's zo varieert. Van de stabij(na)'s die ik ken zijn er geen twee met dezelfde mate van jachtinstinct. Wél doen ze allemaal íets: van jachttraining tot behendigheid. Wij doen nu een algemene puppycursus en wanneer we die doorlopen hebben, gaan we eens kijken wat hij leuk vindt. Ik ben benieuwd!
Doe jij nog iets in clubverband met Mayke?

Paisley schreef:Ze is in huis heel rustig en buiten vol actie. Dat houdt nooit op - Mayke is niet moe te krijgen en altijd in beweging.
Fantastisch met kinderen!

Onze pup vindt het ook heel gezellig met de kinderen. Ook kinderen op straat worden uitgebreid begroet, terwijl volwassenen vaak minder aandacht van hem krijgen. Is Mayke behalve rustig ook aanhankelijk in huis, of eerder afstandelijk?

Paisley schreef:Wat mij is 'tegengevallen' is dat ze meer training en tijd nodig heeft dan ik vooraf had verwacht. Ik had hiervoor een kruising herder/lab en die hond was zoveel makkelijker, zoveel meegaander. Die hond kon overal mee naar toe zonder dat je doorhad dat je een hond bij je had.
Dat is met Mayke wel anders. Die heeft veel meer begeleiding en sturing nodig.

Wat heeft je doen kiezen voor een stabij? Of kwam ze meer op je pad? Van herder/lab naar stabij is nogal een overgang, ja Ik zou zelf juist kriegel worden van herderachtigen, de hele dag die blik van 'wat gaan we doen, zeg jij het maar!' (inb4 steigerende herdermensen: ik overdrijf en versimpel)

Paisley schreef:Veel plezier met je pup!

Dank je wel! We zijn er heel gelukkig mee

Ik heb een kruising stabij en een kruising wetterhoun stabij, ben heel gelukkig met beide. Ze kunnen goed loslopen inmiddels bij Tinka de wetterhoun vergde het wel wat trainig, ze ging bijvoorbeeld achter de schapen aan om te spelen en als mijn man haar uitliet liep ze van ver gewoon naar huis. Het is een zeer eigengereide hond, met wandelen in het losloopgebied gaat zij bijvoorbeeld aan de andere kant van de sloot lopen of blijft net wat langer graven als ik roep. De stabij Bauke blaft nogal en is erg waaks in de tuin. Hij blaft ook als ik mijn schoenen aantrek om te wandelen, dit heb ik er nooit uitgetraind gekregen, hij is nu bijna 12. Als ik nog een keer een hond zou kiezen werd het een wetterhoun.

Ik fok al een jaar of 25 stabijs en sinds 2001 ook wetterhounen.
Het zijn geen makkelijke honden, wel leuke als het karakter je ligt.
Veel fokkers zijn helaas nogal rasblind waardoor veel mensen een veel te optimistisch beeld hebben van het ras. Dat is jammer want de honden zijn uiteindelijk altijd de dupe. Het is ook de reden dat niet alle stabijs op een goede plek zitten, helaas.

We hebben momenteel twee stabijs en we hebben ook wetterhounen, ook twee.

Ik vind wetterhounen vele malen makkelijker dan stabijs. Stabijs zijn feller en zelfstandiger, wat ook logisch is gezien hun achtergrond.
Mensen onderschatten vaak enorm hoeveel tijd en energie het kost dat karakter in goede banen te leiden.
Je moet ze enorm motiveren, anders doen ze gewoon wat ze zelf willen. En opvoeding is erg nodig als je niet wilt dat ze hun eigen plan trekken

Voor de verschillen van de karakters kun je eens hier kijken: klikkerdeklik

Alex schreef: Dat vind ik dus wel grappig, dat het bij stabij's zo varieert. Van de stabij(na)'s die ik ken zijn er geen twee met dezelfde mate van jachtinstinct. Wél doen ze allemaal íets: van jachttraining tot behendigheid. Wij doen nu een algemene puppycursus en wanneer we die doorlopen hebben, gaan we eens kijken wat hij leuk vindt. Ik ben benieuwd!
Doe jij nog iets in clubverband met Mayke?

Ik volg wekelijks jachttraining en ga in september beginnen met behendigheid. Behendigheid heb ik voor de zomer een beginnetje mee gemaakt en dat vind ze erg leuk! Jachttraining zijn we niet bijzonder getalenteerd in maar we hebben lol voor 10. Ik heb redelijk appèl maar ik merk dat het apporteren er van nature minder stevig in zit dan bij veel andere honden uit mijn groep. Ik heb haar ook vooralsnog niet over kunnen halen om echt wild in dr bek te nemen. Ik heb het apporteren ook stap voor stap aan moeten leren. Toch doen we aardig mee en met een gezonde dosis humor en niet te veel ambitie hebben we er een hele leuke sport aan.

Onze pup vindt het ook heel gezellig met de kinderen. Ook kinderen op straat worden uitgebreid begroet, terwijl volwassenen vaak minder aandacht van hem krijgen. Is Mayke behalve rustig ook aanhankelijk in huis, of eerder afstandelijk?

Het is niet een type hond die te pas en te onpas dr kop bij je op schoot legt, maar op z'n tijd kunnen we heerlijk knuffelen.
Ze is niet afstandelijk en een allemansvriend, maar benadert vreemden eerder voor een spelletje dan voor een knuffel

Wat heeft je doen kiezen voor een stabij? Of kwam ze meer op je pad? Van herder/lab naar stabij is nogal een overgang, ja Ik zou zelf juist kriegel worden van herderachtigen, de hele dag die blik van 'wat gaan we doen, zeg jij het maar!' (inb4 steigerende herdermensen: ik overdrijf en versimpel)

Het was soms anders wel verrekte handig Zonder enige vorm van training of opvoeding kon ze al zoveel. Ze kwam op 5 jarige leeftijd van een erf waar geen donder met de hond werd gedaan. Ze kende niets. Maar ze snapte gewoon wat je van dr wilde en dat deed ze dan Zo liep ze altijd los om het huis, hoefde je nooit af te vragen waar de hond was, ging altijd los van de lijn mee door de woonwijk. Dat vond ik toen heel normaal. Je snapt dat ik met mijn stabij soms wel eens momenten van wanhoop heb meegemaakt in de tijd dat ik mijn verwachtingen even moest bijstellen

Ik heb voor de stabij gekozen omdat ik een sportief maatje wilde van middelmatige grootte, sociaal en gezellig, maar ook zelfstandig. Ik hou van de zachtheid van jachthonden. En ik woon in Friesland. Hier struikel je over de stabij's dus kom je ook genoeg stabijtjes tegen die je bevallen, dus dan is de keus in die richting makkelijk gemaakt.