Het HondenForum

Als we buiten gaan wandelen; op straat, in een rustig bos, ... en ons manneke kan los, dan gaat hij plots erg 'plakken' aan mij. In tegenstelling tot wanneer hij aan de leiband is, dan trekt hij eigenlijk vrij snel/hard. Maar wanneer hij los is, aiai... Hij loopt dan echt zo vlak achter (soms zelf op) mijn benen dat ik, terwijl ik gewoon verder wandel, echt vaak bijna over hem struikel. Dat is echt vrij vervelend.

Ik heb absoluut niet de indruk dat hij bang is ofzo en af en toe komt hij weleens los van me om te snuffelen. Maar zelfs als ik even blijf staan om hem de gelegenheid te geven om lekker rond te kijken/snuffelen, dan blijft hij gewoon netjes bij me zitten en kijkt naar me. En soms blijft hij ergens snuffelen en loop ik rustig verder en dan komt hij zo vrolijk naar me toe gerend, dus hij is echt niet bang of onder de indruk (volgens mij). In onze eigen straat begint het trouwens beter te gaan, daar gaat hij wel van me weg, max. 2 meter ofzo dan.

Ik snap het niet zo goed, waarom doet hij dit en (hoe) moet ik er iets aan doen? Ik vind het natuurlijk fijn dat hij niet weg loopt bij mij, maar dat extreme plakken moet ophouden, één van de keren trap ik nog per ongeluk op zijn pootje ofzo.

Hij gaat zowat overal mee naartoe, is altijd vrolijk en happy en is absouut niet snel onder de indruk van iets. Hij wordt komende zondag 13 weken oud.

Dat is ook een beetje de leeftijd. Ga samen met hem dingen bekijken ipv zelf stil te gaan staan, dat vinden ze heel leuk. En waarschijnlijk zou je over een paar weken of maanden willen dat hij zo makkelijk bij je bleef.

TessaThomas schreef:En waarschijnlijk zou je over een paar weken of maanden willen dat hij zo makkelijk bij je bleef.

Daar was ik ook al bang voor!

Mila was ook zo'n plakkerd als pup. Een beetje stimuleren om wat rond te kijken en te snuffelen, af en toe rustig een balletje voor haar wegrollen, veel samen spelen buiten en wat voertjes laten zoeken in het gras deed wonderen.
Met de week durfde ze op die manier wat verder weg te gaan en wat meer zelf op onderzoek te gaan zonder de veiligheid van mijn benen nodig te hebben.

Shanelle schreef:Als we buiten gaan wandelen; op straat, in een rustig bos, ... en ons manneke kan los, dan gaat hij plots erg 'plakken' aan mij. In tegenstelling tot wanneer hij aan de leiband is, dan trekt hij eigenlijk vrij snel/hard. Maar wanneer hij los is, aiai... Hij loopt dan echt zo vlak achter (soms zelf op) mijn benen dat ik, terwijl ik gewoon verder wandel, echt vaak bijna over hem struikel. Dat is echt vrij vervelend.

Ik heb absoluut niet de indruk dat hij bang is ofzo en af en toe komt hij weleens los van me om te snuffelen. Maar zelfs als ik even blijf staan om hem de gelegenheid te geven om lekker rond te kijken/snuffelen, dan blijft hij gewoon netjes bij me zitten en kijkt naar me. En soms blijft hij ergens snuffelen en loop ik rustig verder en dan komt hij zo vrolijk naar me toe gerend, dus hij is echt niet bang of onder de indruk (volgens mij). In onze eigen straat begint het trouwens beter te gaan, daar gaat hij wel van me weg, max. 2 meter ofzo dan.

Ik snap het niet zo goed, waarom doet hij dit en (hoe) moet ik er iets aan doen? Ik vind het natuurlijk fijn dat hij niet weg loopt bij mij, maar dat extreme plakken moet ophouden, één van de keren trap ik nog per ongeluk op zijn pootje ofzo.

Hij gaat zowat overal mee naartoe, is altijd vrolijk en happy en is absouut niet snel onder de indruk van iets. Hij wordt komende zondag 13 weken oud.

Als hij aan de leiband is hoeft hij niet op je te letten.
De band tussen jullie is er dan toch, dus hij kan je niet kwijtraken.
Als hij los is zal hij zelf op moeten letten dat jij (= zijn lijfsbehoud, bak voer) niet opeens bent verdwenen.

En waarschijnlijk zou je over een paar weken of maanden willen dat hij zo makkelijk bij je bleef.

Ik zou dus met trainen goed opletten dat ik dit er niet helemaal uit zou halen. Dus nu al "volg" en belonen. Je kunt hem dan "vrij" aanleren in de zin van "je mag ook wel even wat verder weg gaan kijken".

Leuke spelletjes in deze spelen zoals hondje tussen jullie 2 heen en weer laten rennen; De 1 roept hem en de ander zegt "ga maar kijken". Als hij bij de naam roeper aankomt even bij halsbandje pakken, snoepje er in en de rollen omdraaien. Jij roept hem en de andere zegt "ga maar kijken".

1x is genoeg.