Het HondenForum

Onze Teun blaft sinds een paar maanden naar allerlei dingen en ik weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. De moeilijkheid is dat hij niet standaard om hetzelfde ding blaft, ik kan er geen peil op trekken.
Hij blaft bijvoorbeeld als hij fietsers langs hoort komen (als we in de tuin zijn), en hij ze niet goed kan zien. Maar op sommige dagen moet elke fietser het ontgelden, op andere dagen geen een.
Hij blaft ook 's avonds in huis, als we met z'n allen in de woonkamer zitten en hij hoort iets (soms ook iets dat wij niet horen).
En hij blaft als mijn schoonouders met hem in de woonkamer zitten en hij hoort onze voetstappen op de gang en de trap. Maar dan dus ook niet altijd.

Als we samen in de tuin zijn en ik hoor een fietser aankomen, kan ik hem waarschuwen dat hij stil moet zijn en dat is hij dan ook. Maar ik weet niet of dat door mijn waarschuwing komt of doordat hij die ene fietser nou net niet interessant genoeg vindt om naar te blaffen.

Ander ding is dat hij af en toe bij het binnenshuis blaffen, niet van ophouden weet. In de zin dat hij wel weer gaat liggen (op commando, niet uit zichzelf) terwijl hij nog na-murmelt, maar dan kan hij van daaruit toch weer doorschieten naar echt blaffen.

Als hij eenmaal begint met blaffen, heb ik een aantal methodes die ik toepas. Ik heb geprobeerd met mijn stem te corrigeren, hard (maar dan denkt hij volgens mij dat ik meedoe haha) en zacht/kalm, maar dan lijkt hij niet onder de indruk. Ik probeer hem af te leiden, dat werkt ook wel soms. Ik ga met hem op onderzoek uit naar het geluid, maar ik heb het gevoel dat ik het dan juist aanwakker omdat hij dan zo hyper naar me kijkt en elke spier in zijn lichaam gespannen is.
Als ik niet reageer houdt hij uiteindelijk wel op, maar ik wil juist graag dat hij ophoudt wanneer ik het aangeef.
Hij blaft sinds kort ook naar de deurbel. Ik heb het idee dat het deels leeftijd en deels onzekerheid is (die waarschijnlijk weer met elkaar te maken hebben), omdat hij bij hetzelfde 'gevaar' de ene keer wel blaft en de andere keer niet.

Het stoort me enorm dat hij het opeens nodig vindt om naar allerlei ongevaarlijke of onzichtbare dingen te blaffen, en dat werkt zich ook door in mijn correctie. En dat vind ik weer niet leuk

Is er iets dat ik nog kan proberen? Ik heb over een clicker zitten nadenken, maar er is ook zoveel dat ik zelf niet hoor aankomen dat ik niet weet hoe ik daarvoor met hem kan trainen...

oordopjes?~

Ik vraag me af of het wisselend reageren op (ogenschijnlijk) dezelfde prikkels misschien te maken heeft met hoe Teun zich op dat moment voelt. Of hij de ene keer misschien wel genoeg mentale en fysieke uitdaging heeft gekregen en de andere keer niet. Herken je daar iets in?

Marco88 schreef:oordopjes?~

Zamunda schreef:Ik vraag me af of het wisselend reageren op (ogenschijnlijk) dezelfde prikkels misschien te maken heeft met hoe Teun zich op dat moment voelt. Of hij de ene keer misschien wel genoeg mentale en fysieke uitdaging heeft gekregen en de andere keer niet. Herken je daar iets in?

Hmmm, daar heb ik nog niet op gelet. Voor het blaffen wanneer hij bij mijn schoonouders in de woonkamer is zou dit wel een verklaring kunnen zijn, omdat zij hem vergeleken met ons wat minder moe (kunnen) maken.
Maar hoe kan het verklaard worden dat de ene fietser wel moet worden aangeblaft en de ander een kwartiertje later niet? Hij maakt ook geen onderscheid in mannen- of vrouwenstemmen (dat dacht ik eerst nog).

Het boekje over Blagedrag van Turid Rugaas legt heel veel uit over de verschillende soorten blaffen en hoe je daar mee om zou kunnen gaan. Ik vind het echt een leestip (en luistertip, er zit een dvd bij) voor iedereen die er meer over wil weten. Misschien heb je er iets aan!

Ik zou trainen op het zoeken van contact bij prikkels. Ik heb dat bij Luna ook gedaan, om dat die op werkelijk iedere prikkel moet reageren (in haar beleving dan). We hebben het aangeleerd in een workshop van geertje schijf en daarna zijn we dat gaan uitbreiden. Waar ze eerst iedereen doof blafte als we op het terras zaten, kan ze nu grotendeels geluidloos mee.

Eelke schreef:

Zamunda schreef:Ik vraag me af of het wisselend reageren op (ogenschijnlijk) dezelfde prikkels misschien te maken heeft met hoe Teun zich op dat moment voelt. Of hij de ene keer misschien wel genoeg mentale en fysieke uitdaging heeft gekregen en de andere keer niet. Herken je daar iets in?

Hmmm, daar heb ik nog niet op gelet. Voor het blaffen wanneer hij bij mijn schoonouders in de woonkamer is zou dit wel een verklaring kunnen zijn, omdat zij hem vergeleken met ons wat minder moe (kunnen) maken.
Maar hoe kan het verklaard worden dat de ene fietser wel moet worden aangeblaft en de ander een kwartiertje later niet? Hij maakt ook geen onderscheid in mannen- of vrouwenstemmen (dat dacht ik eerst nog).

Even puur vanuit mijn eigen hond gezien:
Bij te veel prikkels reageert ze ook sneller met blaffen op dingen. Dat kan dan de ene fietser wel zijn en de andere niet. Wat ik heb gemerkt wat dan haar kan triggeren: mensen die haar aan blijven kijken in het tegemoet fietsen, het geluid van electrische fietsen, een plastic krat voorop de fiets, fietstassen die wapperen in de wind, een lange regenjas, etc. Maar als ze niet al 'te moe' is van bepaalde dingen zoals geurtjes van wild waar ze niet achteraan mag, dan reageert ze helemaal niet. Dit speelt echt pas op het moment dat ze te veel heeft gehad.

Dus als ik het goed begrijp, kan het blaffen eventueel door teveel of juist te weinig prikkels/stimulans komen? Of ga ik nu te kort door de bocht?
Ik zal er eens goed op gaan letten wat hij allemaal heeft gedaan die dag, als hij weer eens blaft. Ik ben er helaas niet altijd bij, omdat hij een deel van de tijd bij mijn schoonouders is.
Iemand bij mijn hondenschool zei een keer 'blaffen is onmacht'. Maar ik weet niet of dat nou voor alle situaties zo geldt. Misschien ook een goed idee om dat boekje over blafgedrag eens ter hand te nemen.
Teun contact met me laten zoeken bij prikkels klinkt ook goed. Daar zou ik me ook eens in moeten verdiepen, want ik kan me er op dit moment geen voorstelling van maken hoe ik dan zelf vervolgens moet reageren. Want met alleen belonen is het 'gevaar' nog niet geweken natuurlijk...

Ik denk dat het ook afhankelijk is van waarom hij blaft. Luna doet het, omdat ze geen rust heeft en in haar hoofd iets moet met alles wat ze ziet, hoort, ruikt. Dat doet ze bij prikkels op afstand meestal door te blaffen. Zo kon ze bij behendigheid niet rustig langs de kant zitten, want daar was een hond, daar rende er één, daar zei iemand wat. Ze zit dan aan de lijn en kan er niet heen om zich er tegen aan te bemoeien. Vervolgens ging ze blaffen. Hoe langer dat duurder, hoe drukker en onrustiger ze werd, waardoor haar reacties weer steeds opnieuw en vaak steeds erger werden. Door haar te laten 'inchecken' voor ze reageerde, heb ik dat patroon in een aantal situaties kunnen doorbreken. Dat was dan inderdaad puur belonen voor de aandacht en het niet-reageren. Daardoor bleef haar frustratieniveau lager en had ze dus minder drang om te reageren dan wanneer ze zichzelf de hele tijd opfokte.

luna2906 schreef:Ik denk dat het ook afhankelijk is van waarom hij blaft. Luna doet het, omdat ze geen rust heeft en in haar hoofd iets moet met alles wat ze ziet, hoort, ruikt. Dat doet ze bij prikkels op afstand meestal door te blaffen. Zo kon ze bij behendigheid niet rustig langs de kant zitten, want daar was een hond, daar rende er één, daar zei iemand wat. Ze zit dan aan de lijn en kan er niet heen om zich er tegen aan te bemoeien. Vervolgens ging ze blaffen. Hoe langer dat duurder, hoe drukker en onrustiger ze werd, waardoor haar reacties weer steeds opnieuw en vaak steeds erger werden. Door haar te laten 'inchecken' voor ze reageerde, heb ik dat patroon in een aantal situaties kunnen doorbreken. Dat was dan inderdaad puur belonen voor de aandacht en het niet-reageren. Daardoor bleef haar frustratieniveau lager en had ze dus minder drang om te reageren dan wanneer ze zichzelf de hele tijd opfokte.

Ik snap het. Dat is wel anders dan hoe het hier gaat. Hij kan zich op de hondenclub prima concentreren met alle agility eromheen bijvoorbeeld. Hij kan ook in een kleine (winkel) ruimte zijn met een andere vreemde hond en dan rustig blijven liggen. Neemt overigens niet weg dat het trainen op aandacht wel weer eens de boventoon mag voeren *note to self*

Het lijkt vooralsnog uit een soort waaksheid voort te komen als ik het zo eens bekijk/teruglees (voetstappen van onzichtbare mensen op de trap, stemmen van onzichtbare fietsers langs de weg)? Dat wil ik niet bestraffen, want het lijkt me een natuurlijke reactie. Maar aan de andere kant moet hij wel leren dat die fietsers allemaal niet zo gevaarlijk zijn, en ik wil mijn schoonouders leren wat ze moeten doen als hij naar onze geluiden of de deurbel blaft. Ik weet dat honden blaffen, maar ik kan me eraan storen als het uit het niets lijkt te komen. En hij zal ook wel niet heel blij zijn, anders vond hij het niet nodig om me op de hoogte te stellen.

Andere reden dat ik het wil indammen is dat ik soms het idee heb dat hij denkt dat hij het allemaal wel effe voor ons regelt, in de zin dat hij controlerend kan zijn (in de deuropening liggen, zelf bepalen wanneer hij zijn bal afgeeft, al tijgerend toch van zijn plaats komen om ergens anders te gaan liggen, dat soort dingen). Zulk gedrag hoort waarschijnlijk bij zijn leeftijd en moet op overkoepelende schaal worden aangepakt, maar is het waaks blaffen daar misschien een onderdeel van aan het worden? Of toch niet omdat hij het niet ALTIJD doet?