Het HondenForum

Het is al een tijdje aan de hand, hebben al een paar dingen geprobeerd, maar het helpt niet.
Dus dan vraag ik het maar hier

Yeti is een poedel van nu 10 maanden, en Felix (waren niet zo origineel met een naam ) is nu 2 jaar.
En sinds ongeveer 2 maanden rent Yeti regelmatig achter Felix aan om te spelen, hierbij 'hapt' hij ook. En daar worden we een beetje gek van. Nu heeft Yeti standaard een korte lijn om, zodat als hij dat doet, we hem makkelijk kunnen pakken om Felix zelf te beschermen.

Iemand tips?

wat heb je geprobeerd?

Afleiden met een piep speeltje (zijn lievelingsspeeltje)
Simpel HE
Elke keer als hij achter de kat aan rent , hem dan een tijdje bij mij houden als time-out (Dit echt als laatste )
Het commando 'aandacht' (wat hij normaal gewoon goed doet) als hij naar mij toe kwam, belonen

Mariss schreef:Afleiden met een piep speeltje (zijn lievelingsspeeltje)
Simpel HE
Elke keer als hij achter de kat aan rent , hem dan een tijdje bij mij houden als time-out (Dit echt als laatste )
Het commando 'aandacht' (wat hij normaal gewoon goed doet) als hij naar mij toe kwam, belonen

Heb je hem ook al verteld dat het niet mag?

ranetje schreef:

Mariss schreef:Afleiden met een piep speeltje (zijn lievelingsspeeltje)
Simpel HE
Elke keer als hij achter de kat aan rent , hem dan een tijdje bij mij houden als time-out (Dit echt als laatste )
Het commando 'aandacht' (wat hij normaal gewoon goed doet) als hij naar mij toe kwam, belonen

Heb je hem ook al verteld dat het niet mag?

Denk inderdaad niet dat hij van het bovenstaande iets gaat snappen.

Een simpele nee bedoel je?
Daar begonnen wij mee, toen overgestapt met 'laat', het commando 'laat', luistert hij buiten naar als hij bijvoorbeeld buiten iets ziet waar hij heen wilt, maar dat is meer om hem terug te roepen. Niet als hij er al bij zit bijvoorbeeld. Maar dacht toen proberen kan geen kwaad.

Sorry dat was ik er dus vergeten bij te zeggen.

Mariss schreef:Een simpele nee bedoel je?
Daar begonnen wij mee, toen overgestapt met 'laat', het commando 'laat', luistert hij buiten naar als hij bijvoorbeeld buiten iets ziet waar hij heen wilt, maar dat is meer om hem terug te roepen. Niet als hij er al bij zit bijvoorbeeld. Maar dacht toen proberen kan geen kwaad.

Sorry dat was ik er dus vergeten bij te zeggen.

Na een nee krijgen ze hier iets fermers naar hun kop geslingerd en luisteren ze daar nóg niet naar, dan is het uit met de pret en op hun plaats.
Zou echt even doorpakken, wat je nu doet vind ik erg onduidelijk.
Wat moet je eigenlijk met die korte lijn? Dan ben je toch standaard veel te laat?
Corrigeren doe je al wanneer je hond te veel interesse in de kat krijgt, niet pas wanneer hij er al achteraan rent.

Ben je er altijd bij als ze samen zijn? Anders heeft het niet zoveel zin namelijk, dan blijft het gedrag sowieso in stand. Ik zou dus een periode hond en kat echt alleen onder toezicht samen laten. Pas als de hond begrijpt hoe hij zich dient te gedragen tov de kat weer zonder toezicht laten.

Hier mogen de honden zelf geen contact zoeken met de katten, ook niet rustig. In begin heb ik dat met Piep wel een paar keer toegestaan namelijk en dat mondde altijd uit in tóch de kat uitdagen om te gaan rennen. Dus toen gewoon elk contact verboden, kat is gewoon off limits, tenzij de kat naar de hond toekomt. Dat werkt hier heel goed.

Op een gegeven moment zie ik dat de kat genoeg vertrouwen heeft om langs een liggende hond te lopen en dat de hond dan ook rustig blijft liggen, of met een heel rustige energie even kijkt. Dat is het moment dat ik ze meer zonder toezicht laat en dat uitbouw.

dagmar88 schreef:

Mariss schreef:Een simpele nee bedoel je?
Daar begonnen wij mee, toen overgestapt met 'laat', het commando 'laat', luistert hij buiten naar als hij bijvoorbeeld buiten iets ziet waar hij heen wilt, maar dat is meer om hem terug te roepen. Niet als hij er al bij zit bijvoorbeeld. Maar dacht toen proberen kan geen kwaad.

Sorry dat was ik er dus vergeten bij te zeggen.

Na een nee krijgen ze hier iets fermers naar hun kop geslingerd en luisteren ze daar nóg niet naar, dan is het uit met de pret en op hun plaats.
Zou echt even doorpakken, wat je nu doet vind ik erg onduidelijk.
Wat moet je eigenlijk met die korte lijn? Dan ben je toch standaard veel te laat?
Corrigeren doe je al wanneer je hond te veel interesse in de kat krijgt, niet pas wanneer hij er al achteraan rent.

Precies. Je moet echt zorgen dat hij geen succesmomenten meer heeft. Gewoon helemaal niet. Daarom dus voorlopig ook enkel samen onder toezicht.

@ dagmar hij zit aan een lijn zodat we hem makkelijk kunnen pakken als hij weer achter de kat aan zit. En ben er altijd bij, en zorg ervoor dat hij natuurlijk niet verstrikt kan raken.

@ Zamuda misschien dus hem ook niet uit zichzelf naar de kat toe laten gaan. Dan moet ik wel eerlijk zeggen dat de kat een kreng is , Felix daagt hem ook uit. Maar geen flauw idee of en hoe je een kat kan straffen. Zijn er overigens altijd bij als ze samen zijn.
Maar misschien moet ik hem dus eerder corrigeren, ook al gaat hij rustig naar de kat toe.

Mariss schreef:@ dagmar hij zit aan een lijn zodat we hem makkelijk kunnen pakken als hij weer achter de kat aan zit. En ben er altijd bij, en zorg ervoor dat hij natuurlijk niet verstrikt kan raken.

@ Zamuda misschien dus hem ook niet uit zichzelf naar de kat toe laten gaan. Dan moet ik wel eerlijk zeggen dat de kat een kreng is , Felix daagt hem ook uit. Maar geen flauw idee of en hoe je een kat kan straffen. Zijn er overigens altijd bij als ze samen zijn.
Maar misschien moet ik hem dus eerder corrigeren, ook al gaat hij rustig naar de kat toe.

Als je goed kijkt dn je hond een beetje kent kun je wel aan zijn lichaamshouding zien wat hij van plan is. Als hij gewoon neutraal naar de kat toe loopt hoef je dat natuurlijk niet te straffen. Maar wanneer hij weer alert wordt, fixeert, of wat het dan ook meer is wat hij doet voordat het tot achtervolgen over gaat, grijp je in. Niet wachten totdat hij er al achter aan rent want dan ben je te laat. Goed kijken dus en signalen herkennen.

Mijn katten wonen overdag boven (nu de achterdeur nog lekker open kan, ze komen niet buiten).
Rond etenstijd gaat de achterdeur even dicht en komen de katten beneden. Dat is voor mijn poedel het moment om erop af te stormen. Dan ben ik ook in de keuken bezig, dus heb ik er even geen zicht op, ook. Poesjes vindt ze dolletjes, maar ze weet ook niet helemaal wat ze ermee moet. Bela strijkt langs haar benen en van Lola kan ze een haal over haar neus krijgen. Vaak staat ze er een beetje stijfjes bij te kwispelen.
Met andere woorden: Katten komen van Venus en honden komen van Mars.

Wat ik sinds een tijdje doe: Jet er bij betrekken. De katten komen beneden, ik neem Jet mee naar de keuken en daar mag ze zitten terwijl ik het voer voor de katten in de bakjes doe. Als ze braaf blijft zitten (dan zit ze meestal wel even om het hoekje de kamer in te koekeloeren, maar zolang ze braaf blijft zitten is het goed), krijgt ze ook een klein stukje voer. Dat is voor haar natuurlijk de ultieme eenwording met de poesjes Dan zet ik eerst voor Lola en Bela de bakjes op de vloer. Lara en Jesse eten liever op de trap, een heel enkele keer durven ze wel de keuken in. Jet mag dan achter me aan lopen als ik de bakjes van L en J naar de trap breng. Uit zichzelf blijft ze dan in de kamer. Als L en J eten, roep ik haar bij me in de gang en mag ze even kijken dat ze netjes hun bakje leeg eten. Dan springt ze bij me op, dan is ze braaf geweest, dus dan krijgt ze een knuffel van me.

Maar ik zit er dan wel de hele tijd bovenop, steeds contact zoeken met Jet. Soms als ik bezig ben om in huis te poetsen en te stofzuigen, vliegen de katten naar de kamer en dan blokkeert Jet ze de toegang terug naar boven wel eens, door onderaan de trap te gaan liggen. Dan roep ik haar, zodat de kat gewoon naar boven kan. 's Avonds als ik ga slapen, dan gaat het prima. Jesse heeft zijn kroelmomenten, de hele dag door wel. Gisteravond lag hij lekker naast me op bed en stond Jet bij het bed, ze wilde er ook op, maar ja, daar lag nu die andere rooie even.

Kortom: Hierboven staat ook ergens: Niet zonder toezicht bij elkaar laten en ermee bezig gaan wanneer je de gelegenheid hebt. Zo kun je het sturen. Geef de poedel een alternatief, laat hem iets doen, betrek hem er wel bij. Maar gepaste afstand en erop af stormen is een absolute no-go. Ik merk dat het geduld vraagt, maar dat het ritueel rond het eten wel z'n vruchten afwerpt.

zodra de hond naar de kat kijkt gooi je iets naar je hond toe wat giga veel herrie maakt. niet raak gooien het is de bedoeling dat hij schrikt.
zo heb ik het jagen achter mijn katten afgeleerd bij mijn honden. er wordt gewoon niet gejaagd achter de katten aan.
ellen

ellen en de birmanen schreef:zodra de hond naar de kat kijkt gooi je iets naar je hond toe wat giga veel herrie maakt. niet raak gooien het is de bedoeling dat hij schrikt.
zo heb ik het jagen achter mijn katten afgeleerd bij mijn honden. er wordt gewoon niet gejaagd achter de katten aan.
ellen

Dat is nou iets wat ik nooit zou doen...onnodig angst creëren bij een hond als hij een kat ziet. Dat kan de verkeerde kant op slaan en wat heb je dan gewonnen? Een hond die OF in elkaar krimpt als hij je kat ziet, OF misschien een hond die opgefokt raakt van de stress zodra hij een kat ziet.

Als ik zie dat Izzy overdreven blij zit te kijken naar Poema of Ocelot (ik ben ook niet origineel geweest met kattennamen ) roep ik haar bij me en krijgt ze een koekje. Ik heb haar pas 5 dagen en het is sowieso al een heel kalm hondje richting m'n katten, maar dat lijkt te werken. Ik betrap haar er soms op dat, als ze 1 van de katten ziet, me al soms een blije blik toewerpt (Koekje?!). Lekker positief houden, maar wel duidelijk. Katten zijn geen speelgoed en dat geldt ook voor de mand/speeltjes van de katten. Die zijn er niet om haar te plezieren.

Oh, en onderschat je kat niet. Ze kunnen hoog springen en hebben vlijmscherpe nagels, dus hulpeloos zijn ze zeker niet. Ik had hiervoor een kat die 3 Huskies te lijf ging als het hem teveel werd

Lemuria schreef:

ellen en de birmanen schreef:zodra de hond naar de kat kijkt gooi je iets naar je hond toe wat giga veel herrie maakt. niet raak gooien het is de bedoeling dat hij schrikt.
zo heb ik het jagen achter mijn katten afgeleerd bij mijn honden. er wordt gewoon niet gejaagd achter de katten aan.
ellen

Dat is nou iets wat ik nooit zou doen...onnodig angst creëren bij een hond als hij een kat ziet. Dat kan de verkeerde kant op slaan en wat heb je dan gewonnen? Een hond die OF in elkaar krimpt als hij je kat ziet, OF misschien een hond die opgefokt raakt van de stress zodra hij een kat ziet.

Als ik zie dat Izzy overdreven blij zit te kijken naar Poema of Ocelot (ik ben ook niet origineel geweest met kattennamen ) roep ik haar bij me en krijgt ze een koekje. Ik heb haar pas 5 dagen en het is sowieso al een heel kalm hondje richting m'n katten, maar dat lijkt te werken. Ik betrap haar er soms op dat, als ze 1 van de katten ziet, me al soms een blije blik toewerpt (Koekje?!). Lekker positief houden, maar wel duidelijk. Katten zijn geen speelgoed en dat geldt ook voor de mand/speeltjes van de katten. Die zijn er niet om haar te plezieren.

Mee eens .

Nila wilt hier ook achter de katten aanrennen en die druiven van mij vinden dat ook nog eens prachtig want ze hebben een speelmaatje erbij alleen is Nila nog te jong om dat gedoseerd te doen en eindige het in lomp gedrag. Dat wil ik dus niet.
Als ze nu naar de katten kijkt, roep ik haar bij me en dan krijgt ze een koekje of spelen we even.
Mocht ik toch te laat zijn roep ik 'uhhhh' en inmiddels houdt ze dan ook op.
Het zou alleen handig zijn om mijn katten te leren dat ze haar ook niet mogen uitdagen

Lemuria schreef:

ellen en de birmanen schreef:zodra de hond naar de kat kijkt gooi je iets naar je hond toe wat giga veel herrie maakt. niet raak gooien het is de bedoeling dat hij schrikt.
zo heb ik het jagen achter mijn katten afgeleerd bij mijn honden. er wordt gewoon niet gejaagd achter de katten aan.
ellen

Dat is nou iets wat ik nooit zou doen...onnodig angst creëren bij een hond als hij een kat ziet. Dat kan de verkeerde kant op slaan en wat heb je dan gewonnen? Een hond die OF in elkaar krimpt als hij je kat ziet, OF misschien een hond die opgefokt raakt van de stress zodra hij een kat ziet.

Als ik zie dat Izzy overdreven blij zit te kijken naar Poema of Ocelot (ik ben ook niet origineel geweest met kattennamen ) roep ik haar bij me en krijgt ze een koekje. Ik heb haar pas 5 dagen en het is sowieso al een heel kalm hondje richting m'n katten, maar dat lijkt te werken. Ik betrap haar er soms op dat, als ze 1 van de katten ziet, me al soms een blije blik toewerpt (Koekje?!). Lekker positief houden, maar wel duidelijk. Katten zijn geen speelgoed en dat geldt ook voor de mand/speeltjes van de katten. Die zijn er niet om haar te plezieren.

liever angst creëren als dat ze 1 van de katten dood bijten. 1x mee gemaakt en dat is 1x teveel geweest.
ellen

Krissie ging in het begin altijd alleen maar achter Quinty aan, omdat de andere drie katten er absoluut niet van gediend waren en gewoon stil bleven zitten en Krissie in haar gezicht sloegen. Werkte snel genoeg Quinty is daar als enige totaal niet het type katje voor.
In het begin was het altijd Krissie apart van de katten als er niemand bij was, en als ik zag dag Krissie achter Quinty aan ging was het direct een flink boze (en duidelijke) 'nee' en geloof me, als je het echt meent dan horen ze dat prima in je stem. Ze stond elke keer direct op de rem Duurde een paar weken maar nu zijn ze beste maatjes. Quinty geeft Krissie regelmatig kopjes enzo, superlief

ellen en de birmanen schreef: liever angst creëren als dat ze 1 van de katten dood bijten. 1x mee gemaakt en dat is 1x teveel geweest.
ellen

Jij vertrouwt een angstige hond meer dan een hond die geleerd heeft een positieve associatie bij katten te leggen? Petje af, dat doe ik je niet na

Dankjulliewel voor de reacties. Ik ga ermee aan de slag.
Alleen het angst creëren,zeg maar, nouja iets naar hem toegooien, omdat hij het nu nog als speels ziet vind ik het een 'gevaarlijk' iets, zou het dan niet om kunnen slaan als hij bang wordt?
De kat onderschat ik niet, daar ben ik ook bang voor ,dat als hij t zat is, dat er een oog uit hangt bij Yeti.

Niet als je hond een bord voor zijn kop heeft .
Kat heeft meerdere keren een klauw gegeven, zijn krulstaart was een staart tussen zin poten ineens, geef m 1 minuut, kat draait zich om, en hij daagt weer uit als hij zijn gekke 5 minuten heeft.

Voorbeeld van een andere bord voor zijn kop ; Ik schets een situatie, een deur, daarnaast glas. Ik loop door de deur, meneer loopt 3 keer tegen het glas aan , totdat ik zeg 'kijk eens hier.' Alles zit goed in zijn kopje, zijn ogen goed, allemaal nagekeken.
Hij is gewoon niet zo een slimme poedel

Lemuria schreef:

ellen en de birmanen schreef: liever angst creëren als dat ze 1 van de katten dood bijten. 1x mee gemaakt en dat is 1x teveel geweest.
ellen

Jij vertrouwt een angstige hond meer dan een hond die geleerd heeft een positieve associatie bij katten te leggen? Petje af, dat doe ik je niet na

ik zeg niet dat mijn honden angstig zijn maar ze hebben wel respect voor de katten en aangezien er 8 rondlopen kan ik niet hebben dat ze er achter aan gaan. en angst voor de katten hebben ze niet want ze liggen ze net zo goed af te lebberen.
ellen

Ik grijp ook in als er gejaagd wordt. Ik gooi niet met iets rammelends, want dat schrikt de rest van de roedel ook en dat is niet de bedoeling.

Ik heb 2 jonge katten in huis en toevallig een paar keer een logee in huis gehad die geen katten gewend waren. Geen kattenjagers, maar gewoon nieuwsgierig.

Ik kijk heel goed naar de houding van de hond. Fixeren is voor mij alarmfase 1, dat wil ik niet zien. Ik probeer ze dan af te leiden, maar dat lukt dan meestal niet. Dan volgt een stemcorrectie, want het fixeren is al verboden. Bij de eerste kennismaking heb ik ze dan wel aan de lijn, ik wil geen kat die angst voor honden oploopt! Als er dan uitgevallen wordt ben ik hard, dan volgt er onmiddellijk een flinke tik. Zodanig hard dat de hond echt even onder de indruk is. Dat zijn mijn katten en daar blijf jij vanaf! Net als de moederhond doet als er een vreemde te dicht in de buurt van haar pups komt. Kijken mag, aankomen niet. En nee, een kat fixeren levert geen koekje als afleiding op.

De spaniel die ik nu kort in huis heb accepteerde de rooie kater meteen, die kwam op haar af en dat was goed. Dat zijn nu na een week ook beste vrienden. Maar mij kleine poesje schoot weg en daar vloog ze vol achteraan. Ik vloog daar weer achteraan en heb haar een flinke tik voor haar kont gegeven. Duidelijk NEE, dat doen we hier niet. Vervolgens eerst de poes uit haar schuilplaats gelokt, en naar binnen gehaald. Poes bovenop de krabpaal gezet waar ze zich veilig voelt. Spaniel keek voorzichtig naar de poes en ik heb haar met mijn stem rustig beloond. Zodra ik spanning zag ontstaan bij haar corrigeerde ik haar met mijn stem, dat was nu voldoende. Verder heb ik haar heel goed in de gaten gehouden als de poes door de kamer liep, want die schoot dan toch weer weg. Het is niet meer voorgekomen dat ze er achteraan schoot. Belonen als ze rustig naar de poes kijkt, gewoon met mijn stem. Even vertellen dat ze een lieve spaniel is, even oogcontact en een kwispeltje. De spanning is nu helemaal weg en zelfs in de tuin kunnen ze heen en weer vliegen zonder dat ze er achteraan wil. Nu kunnen de katten gewoon door de kamer rennen zonder dat ze er op af wil. Heel voorzichtig begint ze nu weer achter ze aan te gaan, maar met een kwispeltje en zonder te fixeren. Gewoon speels. Ik hou het in de gaten, maar tot nu toe gaat dat prima. Omdat ik één keer heel duidelijk ben geweest heb ik nu genoeg aan mijn stem om haar tegen te houden, ik hoef mijn stem ook niet eens te verheffen.

Er zijn veel dingen die ik positief oplos, maar er zijn grenzen. Mijn katten zijn net zo belangrijk voor me als mijn honden. Ze moeten hier allemaal in rust en veiligheid kunnen leven. Ik geef ze de kans om zich netjes te gedragen, ik waarschuw ze, ze kennen het commando NEE dus ze weten dat ze dan moeten stoppen. Als ze dan niet luisteren dan is de consequentie een correctie.

Ik heb een happer naar katten en ik heb dus katten.
Ik wil dat niet want de andere honden negeren ze gewoon en ik wil niet dat ze mee gaan doen.
Het is allemaal niet naar bedoel maar ik wil geen heibel in de tent.
Wat ik heb gedaan is structureel aanleren: kat is zitten en koekje.
En dat zitten is dan dus bij mij want anders kun je niet bij dat koekje

Het duurt even maar het werkt wel. Katten lopen er nu gewoon vlak langs, geen enkel probleem.

Ik ben daar ook erg makkelijk in: katten zijn van MIJ en daar blijven honden van af. Fixeren wordt al niet getolereerd, laat staan opjagen.
Maken ze aanstalten tot dergelijk gedrag, kunnen ze van mij wat verwachten.
Al moet ik zeggen dat ik tot nu toe altijd katten heb gehad die mijn honden heel duidelijk konden maken dat impertinenties niet op prijs werden gesteld. Op straffe van een lel van een kattenpoot.

ellen en de birmanen schreef:zodra de hond naar de kat kijkt gooi je iets naar je hond toe wat giga veel herrie maakt. niet raak gooien het is de bedoeling dat hij schrikt.
zo heb ik het jagen achter mijn katten afgeleerd bij mijn honden. er wordt gewoon niet gejaagd achter de katten aan.
ellen

Juist wel mee eens!! Zo heb ik het bij mijn herder ook gedaan. Als hij maar durfde te kijken krijg hij een rammel met een blikje en hij heeft het perfect afgeleerd. Kan nu prima samen met de katten en gaat er totaal niet meer achteraan. Angst voor katten heeft hij ook absoluut niet! Duidelijkheid is er des te meer. Er naast gaan liggen prima, een lebberen ook maar geen poesjes pesten
Sterker nog, mijn border gaat dezelfde duidelijkheid krijgen en geen koetsiekoe behandeling, nee is gewoon nee en de katten worden beschermd. Als me hond steeds bij mij komt voor een koekje als hij de kat ziet worden ze moddervet en zitten ze dus constant bij mij non stop de hele dag. Da ga nie werken nie

aman.en.don schreef:

ellen en de birmanen schreef:zodra de hond naar de kat kijkt gooi je iets naar je hond toe wat giga veel herrie maakt. niet raak gooien het is de bedoeling dat hij schrikt.
zo heb ik het jagen achter mijn katten afgeleerd bij mijn honden. er wordt gewoon niet gejaagd achter de katten aan.
ellen

Juist wel mee eens!! Zo heb ik het bij mijn herder ook gedaan. Als hij maar durfde te kijken krijg hij een rammel met een blikje en hij heeft het perfect afgeleerd. Kan nu prima samen met de katten en gaat er totaal niet meer achteraan. Angst voor katten heeft hij ook absoluut niet! Duidelijkheid is er des te meer. Er naast gaan liggen prima, een lebberen ook maar geen poesjes pesten
Sterker nog, mijn border gaat dezelfde duidelijkheid krijgen en geen koetsiekoe behandeling, nee is gewoon nee en de katten worden beschermd. Als me hond steeds bij mij komt voor een koekje als hij de kat ziet worden ze moddervet en zitten ze dus constant bij mij non stop de hele dag. Da ga nie werken nie

Zou toch oppassen met dergelijke correctiemiddelen. Als ik dat zou toepassen bij mijn collies, zou ik er ongelooflijke zenuwelijers van maken.
Stemcorrecties werken wat mij betreft net zo goed.

Misschien zijn mijn honden dan minder gevoelig maar ik merk totaal niks negatiefs in hun gedrag. Beide zijn alles behalve nerveus of iets dergelijks. Sky is nu bijna 5 maanden en een zeer vrije pup die eigelijk nergens bang voor is. Is ook al wezen snuffelen bij de schapen en ook daar toont hij zeer veel lef. Zal misschien ook mee spelen dat hij uit harde en zeer gedreven werklijnen komt. Deze lijn is niet heel snel onder de indruk en is erg gebaat bij duidelijkheid. duidelijkheid in de regels maar ook zeker in de rust en regelmaat. Een geluid wat hij onprettig vind en plotseling naast hem neer komt wanneer hij de katten opjaagd word hij echt niet nerveus van. De hele dag voor me moeten komen zitten en een koekje krijgen wanneer hij een kat ziet zou hem wel nerveus maken. Dan zou hij juist de hele dag gefocust zijn op de katten. Dan zou hij juist opgewonden raken van het zien van katten. Nu is het duidelijk. Katten opjagen betekend stemcorrectie, niet op stem reageren betekend een onaangenaam geluid. Hij moet een kat niet als iets speciaals zien maar juist als een doodnormaal dier wat net zo goed als hij aanwezig is in huis. Elk dier in huis verdient respect en wat je respecteert jaag je niet op. Spelen, knuffelen, of verzorgen mag prima ( 1 van de katten speelt ook soms met honden).