Het HondenForum

Hallo, we hebben Huub nu een maand en lopen sinds de 2e week een paar keer per dag een vast rondje met hem (0,8km in onze straat vol honden, katten, kippen, uitzicht op koeien, jonge kinderen, en grasveldjes). Dit ging vanaf het begin goed, veel snuffelen wat logisch is, sociaal met honden/mensen, deed zijn behoefte. Trekken aan de lijn doet hij na trainen (als lijn strak, stilstaan) sinds een week niet meer.
Afgelopen maandag hadden we 4e Puppycursus en de trainer zei 'de puppy komt op deze leeftijd vaak in een fase waarin ze dingen die ze nooit eng vonden ineens eng/spannend gaan vinden' en vanaf de dinsdag is Huub tijdens wandelingen geen meter vooruit te krijgen... Eenmaal buiten gaat de staart tussen de benen en hij zet werkelijk geen stap! Lokken met een brokje lukt, dan is hij 2 meter verder en bevriest hij weer. We hebben niets veranderd in ons ritueel; hij heeft geen hekel aan de riem, we blijven kalm en belonen uitbundig als hij enkele meters loopt. Het aparte is ook; van de 800 meter route gaan de eerste 400 en laatste 200 het slechts, de 200 meter daartussen gaan prima, dit stukje is over asfalt.
In onze achtertuin nemen we hem ook uit aan de riem omdat we onmogelijk voor elke behoefte een wandeling kunnen maken) en hier bevriest hij ook.
Ik vraag me af of dit echt een fase is, of dat zijn angst ergens anders vandaan komt, wij zouden niet weten waarvan, al is hij wat verkouden, maar hier is hij niet minder actief om; binnen speelt hij lekker dol.
Hoe laten we hem weer gezellig kwispelend lopen aan de riem zoals een week geleden?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Lekker optillen en laten zien dat de wereld niet eng is.

yodi schreef:Lekker optillen en laten zien dat de wereld niet eng is.

Oké, zou het helpen denk je, en af en toe even neerzetten om te kijken wat gebeurt? Hij is niet zo heel dol om opgetild te worden en is al 8kg, dus wordt sowieso kleine stukjes.


Sent from my iPhone using Tapatalk

Loop eens een ander rondje om te kijken of dat verschil maakt.

Met optillen bevestig je toch juist zijn angst omdat je hem dan beschermt.....
Ik zou op een rustig stuk, zonder auto's en teveel kinderen de riem eens loslaten, net om het hoekje lopen en hem dan roepen.

Bij mij kwamen ze dan als een speer en dan uitgebreid belonen.

Of telkens hetzelfde stukje van 5 meter heen en weer lopen.
Dat worden ze zo zat hoor, en dan zien ze dat het niet eng is....



p.s. bereid je wel voor op een lange wandeling op die manier, maargoed dat hoort erbij

Inger1993 schreef:Met optillen bevestig je toch juist zijn angst omdat je hem dan beschermt.....
Ik zou op een rustig stuk, zonder auto's en teveel kinderen de riem eens loslaten, net om het hoekje lopen en hem dan roepen.

Bij mij kwamen ze dan als een speer en dan uitgebreid belonen.

Of telkens hetzelfde stukje van 5 meter heen en weer lopen.
Dat worden ze zo zat hoor, en dan zien ze dat het niet eng is....



p.s. bereid je wel voor op een lange wandeling op die manier, maargoed dat hoort erbij

Dat "bevestigen van angst" valt wel mee.
Bovendien is er niets op tegen als een hond weet dat bij de baas veiligheid te verwachten is.

Ik heb mijn pups ook vaak getild.
Alleen waren de laatste 100 meter naar huis in die tijd juist het snelste deel van de route

Heb je wel genoeg variatie in de ronden die je maakt?
En ga je ook wel eens ergens heen waar hij veilig los kan lopen?

Jaap* schreef:Loop eens een ander rondje om te kijken of dat verschil maakt.

Nee, helaas niet...


Sent from my iPhone using Tapatalk

Inger1993 schreef:Met optillen bevestig je toch juist zijn angst omdat je hem dan beschermt.....

Met optillen an sich niet, er zit een verschil tussen steun geven en het er in aaien.

Huu6 schreef:

Jaap* schreef:Loop eens een ander rondje om te kijken of dat verschil maakt.

Nee, helaas niet...


Sent from my iPhone using Tapatalk

En als je hem optilt en verder van huis op onbekend terrein neerzet? Ik vind altijd hetzelfde rondje in eigen straat trouwens niet je van het.
Het is juist belangrijk hem bekend te maken met situaties die hij straks ook mee zal maken en dat zal niet beperkt blijven tot jullie straat.
Neem je hem vaker mee naar nieuwe plaatsen? Samen op "veilige" afstand kijken naar bv station of schoolplein is ook erg vermoeiend, net als een rondje intratuin, kopje koffie, samen wat lekkers uitzoeken bij de dierenwinkel.

Wat je in ieder geval niét moet doen is er met een zorgelijk gezicht bij gaan staan of er veel aandacht aan besteden. Want dat zijn allemaal signalen die bevestigen dat er iets aan de hand is, en dus het gedrag verergeren.
Je moet een hond ook niet gaan lokken als hij niet verder wil lopen. Want hij blijft niet staan omdat hij honger heeft. Je maakt er dan een veel te groot punt van en het duurt dan allemaal veel te lang.
Het zou beter zijn om metéén vanaf het begin de gang er goed in te houden, eventueel met het hele gezin, en dan goed doorstappen en plezier maken. Áctie! Dan is zo'n hond zomaar een heel eind weg zonder dat hij het in de gaten heeft.

dagmar88 schreef:En als je hem optilt en verder van huis op onbekend terrein neerzet? Ik vind altijd hetzelfde rondje in eigen straat trouwens niet je van het.
Het is juist belangrijk hem bekend te maken met situaties die hij straks ook mee zal maken en dat zal niet beperkt blijven tot jullie straat.
Neem je hem vaker mee naar nieuwe plaatsen? Samen op "veilige" afstand kijken naar bv station of schoolplein is ook erg vermoeiend, net als een rondje intratuin, kopje koffie, samen wat lekkers uitzoeken bij de dierenwinkel.

Ik denk inderdaad ook dat je misschien wat meer moet ondernemen.
Neem hem ook mee in de auto naar een bos, weiland, parkeerterein etcetc.
Als een hond bijvoorbeeld "bang" is voor gras, is dat voor het benaderen ervan: "We gaan toch niet naar het grás hè ".
Maar als je hem gewoon op het gras zet is er niks aan de hand

Jaap* schreef:Wat je in ieder geval niét moet doen is er met een zorgelijk gezicht bij gaan staan of er veel aandacht aan besteden. Want dat zijn allemaal signalen die bevestigen dat er iets aan de hand is, en dus het gedrag verergeren.
Je moet een hond ook niet gaan lokken als hij niet verder wil lopen. Want hij blijft niet staan omdat hij honger heeft. Je maakt er dan een veel te groot punt van en het duurt dan allemaal veel te lang.
Het zou beter zijn om metéén vanaf het begin de gang er goed in te houden, eventueel met het hele gezin, en dan goed doorstappen en plezier maken. Áctie! Dan is zo'n hond zomaar een heel eind weg zonder dat hij het in de gaten heeft.

Jaap* schreef:Je moet een hond ook niet gaan lokken als hij niet verder wil lopen. Want hij blijft niet staan omdat hij honger heeft. Je maakt er dan een veel te groot punt van en het duurt dan allemaal veel te lang.

Niet lokken met een brokje? Dan nog beter optillen dus? Dat is op dat moment de enige andere optie volgens mij.


Sent from my iPhone using Tapatalk

Huu6 schreef:

Jaap* schreef:Je moet een hond ook niet gaan lokken als hij niet verder wil lopen. Want hij blijft niet staan omdat hij honger heeft. Je maakt er dan een veel te groot punt van en het duurt dan allemaal veel te lang.

Niet lokken met een brokje? Dan nog beter optillen dus? Dat is op dat moment de enige andere optie volgens mij.

Ja

En ik hoop dat je hem ook meeneemt naar plekken waar hij los kan lopen.

Huu6 schreef:

Jaap* schreef:Je moet een hond ook niet gaan lokken als hij niet verder wil lopen. Want hij blijft niet staan omdat hij honger heeft. Je maakt er dan een veel te groot punt van en het duurt dan allemaal veel te lang.

Niet lokken met een brokje? Dan nog beter optillen dus? Dat is op dat moment de enige andere optie volgens mij.

Het optillen van een hond lijkt soms wel een doodzonde
Het hindert niks om een pup een poosje op je arm te dragen. Wat voor kwaad kan dat nou immers
De clou is alleen dat je alles op een volslagen vanzelfsprekende manier moet doen. Je moet een pup geen enkele aanleiding geven tot twijfel of zorgen.

Met niet optillen wordt vooral bedoeld dat je een hond beter niet voor elke ontmoetig met een andere hond kunt optillen. Omdat dat in de weg staat van de communicatie met die andere hond. Vaak gebeurt het met kleine honden wel, uit een soort voorzorg. Maar dat is een beetje jammer als het geen agressieve hond betreft. Het kan een hond uiteindelijk een soort Napoleon complex bezorgen

Trekt allemaal wel weer bij! Hoe oud is hij nu?
Mijn pup wilde tot een week of 14 niet van huis af lopen. Ik tilde haar dan de eerste 100 meter. Daarna was het huis uit zicht en wilde ze wel met me mee. Als je een plek zoekt waar je afgelijnd kan lopen, denk ik dat hij toch wel gauw achter je aan komt als de afstand te groot wordt. Met een lijn moet je op hem wachten en dan vind hij stilstaan voorlopig ook wel oké.

Laat hem speels wat zelfvertrouwen opbouwen. Het wil ook helpen om hem kennis te laten maken met een hond die goed met pups overweg kan, en daar een tijdje mee oplopen.

Ik probeer ze simpelweg weer in beweging te trekken. Het is vaak ook een relfex op het strakstaan van de lijn. Dan even door je knieën gaan, met een hoog stemmetje roepen en door middel van de lijn de pup een heel klein beetje in beweging trekken.

Het is meer dat je de "handrem" er even afhaalt. Dus net uit balans trekken, lijn onmiddellijk weer slap laten en enthousiast weer roepen. Meestal is het dan snel over.

Pas op dat je ze niet beloont met een snoepje voor het zitten en blijven zitten. Dus de pup gaat zitten, krijgt een brokje voor gehouden, en de baas komt dat brokje ook nog brengen als je blijft zitten. Je kunt wel met een brokje belonen als je wilt, maar echt pas als ze naar je toegekomen zijn. Ik geef ze dan liever een enthousiaste knuffel, en dan zodanig dat ik een vrolijke kwispel zie. En dan weer een volgende stapje.

Je kunt ook proberen om hem van huis weg te dragen, en dan weer terug te laten lopen. Dat vinden ze meestal minder vervelend. Vogel uit wat jouw puppy leuk vind, en maak de wandeling tot een leuk feestje. Dan maar een korte wandeling.

En grijp niet te snel in, laat je puppy de tijd om de omgeving in zich op te nemen. Soms staan ze dan ineens op, schudden zich uit en besluiten dat de wereld eigenlijk toch niet zó eng is. Dan natuurlijk weer uitgebreid prijzen.

Ik denk dat door een pup op te tillen de vertrouwensband met de baas sterker wordt, ik heb er wel spierballen van gekregen.
Toen Nelle een pup was nam ik haar mee naar de markt en ging een poosje met haar op de arm de markt bekijken, na verloop van tijd mocht ze dan zelf lopen, is ons heel goed bevallen.