Het HondenForum

Echt zodra je met de riem aankomt, gaat ie al op zn gat zitten.
Hij verrekt het om ook maar een stap te zetten, vandaag heb ik hm maar gewoon achter me aangesleept.
Tot meneer begon te kokhalzen, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.
Als ik hem voor elke meter dat ie loopt een brokje geef,kan ik wel een zak opvoeren voor 50 meter lopen.
En hij neemt ook geen beloning meer aan met wandelen aan de riem, als ie los loopt en ik roep zn naam en kom, dan komt ie als een gek aanrennen ( als ie niks anders ruikt tenminste)

Bij de een lees ik dat ze een tuigje hebben aangeschaft, de ander zegt gewoon meetrekken, hij haat vanzelf lopen en weer een ander zegt dat je absoluut niet moet meetrekken.
Jelle is een schijterd op straat, is natuurlijk ook nog maar 13 weken.

En nu?

Het gaat om een pup dus? Ik zou een goedzittend tuigje aanschaffen om te kijken of dat fijner zit. Wat doet hij als je hem eerst tilt en de terugweg laat lopen? Loopt hij wel naar huis of loopt hij helemaal niet?

Hij loopt wel naar huis idd, ga morgen even naar een tuigje kijken in elk geval.

Maaiketh schreef:Echt zodra je met de riem aankomt, gaat ie al op zn gat zitten.
Hij verrekt het om ook maar een stap te zetten, vandaag heb ik hm maar gewoon achter me aangesleept.
Tot meneer begon te kokhalzen, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.
Als ik hem voor elke meter dat ie loopt een brokje geef,kan ik wel een zak opvoeren voor 50 meter lopen.
En hij neemt ook geen beloning meer aan met wandelen aan de riem, als ie los loopt en ik roep zn naam en kom, dan komt ie als een gek aanrennen ( als ie niks anders ruikt tenminste)

Bij de een lees ik dat ze een tuigje hebben aangeschaft, de ander zegt gewoon meetrekken, hij haat vanzelf lopen en weer een ander zegt dat je absoluut niet moet meetrekken.
Jelle is een schijterd op straat, is natuurlijk ook nog maar 13 weken.
En nu?

wow
en dan verwacht je al dat hij braaf meeloopt buiten aan de riem?

onze Buster vond in het begin ook alles wel spannend. en het lopen duurde ook lang. maar na die fase wil hij niets liever dan lekker wandelen.

gun het tijd, en beloon je pup gewoon. dan maar geen hele maaltijden thuis, maar voer dat lekker onder het lopen. ik zou hem op deze leeftijd inderdaad niet meetrekken. zo is het lopen natuurlijk helemaal niet leuk.

neem je tijd, je hoeft niet ver te lopen met een pup. geduld, en ja, ik zou blijven belonen, en door je knieen gaan om de pup te leren met je mee te lopen.

Thnx voor de link dagmar, zoeken lukt me nog niet echt op dit forum

Agos hij vindt het heel spannend. Niet meesleuren maar optillen en dan terug naar huis lopen zou ik doen.

Mijn pup van nu 17 weken liep in het begin ook niet de hele tijd goed met me mee. Als hem lokken met een voertje niet hielp tilde ik hem een stukje op en zette hem verderop gewoon weer neer, zonder verder woorden vuil te maken aan de hele situatie. De keren dat ik hem op moest tillen werden steeds minder en inmiddels loopt hij gewoon alles zelf, af en toe stopt hij nog echt wel eens hoor, maar dan laat ik hem even kijken, noem daarna zijn naam en lok hem, waarbij ik als het nodig is een rukje van een centimeter of 2 aan zijn riem geef, zodat hij net even wat voelt, waarna ik de spanning gelojk weer van de riem afhaal.

Kan je de pup niet los meenemen? Heb dat met Apple zo veel mogelijk gedaan.
Wel halsbandje laten wennen en soms even stukjes aan de riem

Op zich wel, veldjes genoeg, maar hij moet niet weg kunnen schieten uit angst ivm met drukke straat.
Bij ons achter op het veld laat ik hm wel gewoon los

Loop met een andere hond mee.

Heavy schreef:Of je kinderen voorop laten lopen werkt ook prima

Klopt

De kinderen voorop heb ik vanavond gedaan, haha dat boeit hm niet, hij moet sowieso nog niet zoveel van de kinderen hebben, ze zijn ook wel erg druk, nu gelukkig weer naar school.
Alleen de jongste vindt hij leuk, maar ja die kruipt op ooghoogte

Gewoon optillen en een stuk verderop weer neerzetten.
Het huis is de veilige omgeving, buiten is alles nog een beetje eng en die drempel gaat hij dus letterlijk niet over.
Als je hem optilt dan is het moeilijke stuk achter de rug en zet je hem een stuk verder neer. Zodra hij buiten niet meer zo
eng vindt, zal hij ook vanuit huis gaan lopen.

Heb mijn pup ook opgetild en aan het eind van de straat neergezet. Teruglopen was makkelijk. En op een gegeven moment ging het vanzelf over.

Is het een Stabij trouwens? Ik ken een Stabij dit exact dit doet, maar dan ook echt óveral en dan met zo'n enorm koppig hoofd erbij, pff

Mijn pup is nu 12 weken en gaat het liefst in het gras de boel liggen observeren.
Ik ga door mijn knieën, roep haar heel blij en dan lopen we samen een stukje verder.
Anders draag ik haar, ook geen probleem.

Ik zou hem optillen en samen beetje keutelen/verkennen op een grasveld. En laten lopen naar huis, of gewoon weer optillen. Wandelen komt vanzelf wel: er komt een tijd dat je zou willen dat de buitenwereld minder interessant was.
Nu kun je mooi oefenen op het 'hierkomen', ideaal lijkt mij.

Bros weigerde ook om te lopen na dagen proberen heb ik het opgegeven.
Ik heb daarna een tuigje gekocht en heb de hele bups mee naar het bos genomen.
En Bros wilde nog steeds niet lopen, Boris en Bigboy liepen met mij mee aan de riem en mijn man bleef bij Bros.
Maar toen ik te ver uit de buurt dreigde te raken ging de knop om en ineens ging het lampje branden en wandelde hij vrolijk mee.

Bros wil ook geen riem om een tuig vind hij prettiger.

Je hebt kinderen opgevoed. Die heb je als 2 jarige toch ook niet aan de arm meegesleurd als ze in een nieuwe situatie kwamen en verlegen werden?
Hoop ik.

Die neem je rustig aan de hand en geef je vertrouwen.

Ik zou 'm inruilen, hij is duidelijk stuk.

sjaak-k schreef:Ik zou 'm inruilen, hij is duidelijk stuk.

Blij dat ik nu een beetje weet wie het zegt .

Niet meesleuren, maar je kunt hem wel heel voorzichtig in beweging trekken.

Lijntje slap, door de knieën en roepen. Leuke geluidjes maken en eventueel iets lekkers erbij. Als hij stug blijft zitten (en dan doen heel veel pups!) even spanning op de lijn zetten, voorzichtig naar voren trekken zodat hij net uit evenwicht raakt. Dan valt hij vanzelf een beetje naar voren. Dan onmiddellijk de spanning van de lijn af en hem de hemel inprijzen en aanmoedigen om door te lopen. Meestal valt het dubbeltje dan heel snel en hoef je dat nog maar een paar keer te doen.

Ik laat ze vaak uit met de roedel erbij, maar ook dan gaat een pup gewoon op zijn kont zitten. Ik neem er ook wel de tijd voor. Gewoon even laten zitten en om zich heen kijken. Dan een paar pasjes en weer even zitten. Echt wandelen komt later wel. Of even optillen naar de plek waar hij mag plassen/poepen en dan zelf weer naar huis laten lopen. Dat vinden ze ook vaak makkelijker.

Maaiketh schreef:Echt zodra je met de riem aankomt, gaat ie al op zn gat zitten.
Hij verrekt het om ook maar een stap te zetten, vandaag heb ik hm maar gewoon achter me aangesleept.
Tot meneer begon te kokhalzen, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling.
Als ik hem voor elke meter dat ie loopt een brokje geef,kan ik wel een zak opvoeren voor 50 meter lopen.
En hij neemt ook geen beloning meer aan met wandelen aan de riem, als ie los loopt en ik roep zn naam en kom, dan komt ie als een gek aanrennen ( als ie niks anders ruikt tenminste)

Bij de een lees ik dat ze een tuigje hebben aangeschaft, de ander zegt gewoon meetrekken, hij haat vanzelf lopen en weer een ander zegt dat je absoluut niet moet meetrekken.
Jelle is een schijterd op straat, is natuurlijk ook nog maar 13 weken.

En nu?

Je laatste zin benoemt meteen de oorzaak denk ik.

Nee, niet meeslepen dus. Tillen tot je een eindje van huis bent en dan zorgen dat hij de link gaat leggen dat buiten ook leuk is. Achteruit lopen, leuke geluidjes maken en als hij komt, brokje erin. Als dit nog te veel gevraagd is dan even op je hurken en hem zo lokken. Je kunt als Jelle bij je is gekomen dan zelf bijdraaien zodat je weer in de juiste richting staat en proberen zo nog verder te lopen met hem.

Een tuigje zou kunnen, maar daar gaat hij het miet leuker van vinden en zou wat mij betreft alleen maar zijn om er voor te zorgen dat hij echt niet kan ontsnappen.

Bedankt voor de reacties.
Het gaat al een stuk beter, eerste stukje tillend en daarna lokken.
Gisteren heb ik echt een eindje gelopen, bewust langs een wat drukkeren weg, met zn favo speeltje en een handvol brokken.

En euh nee hoor, tweejarige peuters sleur ik idd ook niet aan een tuigje mee als ze verlegen zijn.

Bij Bowie van mij hielp het om haar aan een flex te doen.. had ze wat meer ruimte voor haar gevoel ook, ze vond de druk van de lijn niet fijn ofzo en als ze even weigerde dan tilde ik haar een stukje op en gingen daarna weer blij huppelend verder.. de hele buurt moet hier gedacht hebben dat ik krankzinnig geworden was haha

Maaiketh schreef:Bedankt voor de reacties.
Het gaat al een stuk beter, eerste stukje tillend en daarna lokken.
Gisteren heb ik echt een eindje gelopen, bewust langs een wat drukkeren weg, met zn favo speeltje en een handvol brokken.

En euh nee hoor, tweejarige peuters sleur ik idd ook niet aan een tuigje mee als ze verlegen zijn.

vanwaar toch altijd die haast?
laat hem eerst eens gewoon meelopen langs een minder drukke weg en bouw het op naar wat drukker als dat goed gaat en je niet meer hoeft te lokken.
duurt misschien wel wat langer, maar je geeft je pup op die manier wel de gelegenheid op zijn gemak te wennen aan de boze buitenwereld en de stappen hierna zullen alleen maar makkelijker worden als je hem niet zo in het diepe gooit.

Mijn hodn deed dat ook

ik ben toen met der gaan los wandelen, maar heb haar riempje gewoon vastgemaakt en laten rondslingeren op de grond
was wel vaak smerig, maar zo heeft ze geleerd dta die riem niet eng is

Maaiketh schreef:Bedankt voor de reacties.
Het gaat al een stuk beter, eerste stukje tillend en daarna lokken.
Gisteren heb ik echt een eindje gelopen, bewust langs een wat drukkeren weg, met zn favo speeltje en een handvol brokken.

En euh nee hoor, tweejarige peuters sleur ik idd ook niet aan een tuigje mee als ze verlegen zijn.

Mooi zo

Ik zou drukkere wegen echter nog even mijden. Laat hem eerst eens kennismaken met alles om hem heen en als hij normaal meelopen langs een rustigere weg niet erg vindt kun je altijd nog de drukte opzoeken.
Opbouw is goed, maar haast is niet nodig. Volgende week ligt die drukke weg er vast ook nog wel

Ik heb geen haast hoor, neem er wel de tijd voor.
Ik had met meer gedaan omdat hij best bang is voor auto's, stoepranden en allerlei andere dingen.
Ik ga vandaag of morgen ook even zo'n flexlijn halen, lijkt me voor Jelle zelf ook wel prettig