Het HondenForum

kromme tenen

En er zit een 'volwassene' bij??

Oh doodeng

Er staat een commentaar onder: The dog screames and no one listens......dat vertelt het verhaal wel denk ik...

Oef.


Aan de mensen met kinderen: hoe zouden jullie hiermee omgaan? De hond is duidelijk zachtaardig maar als het kind doorgaat, kan hij een keer een echte hap verwachten. Ik zou het een onhoudbare situatie vinden, want je kunt onmogelijk hond en kind 100% de hele dag in de gaten houden.
Ik zou het kind aanbieden ter adoptie

Die hond geeft duidelijk waarschuwing af, en heeft zijn bijtgrens goed onder controle, en doet het heel zachtjes.
Die tokkie ouders zijn oneerlijk bezig tegenover de hond en het kind.

Deze kwam ik ook tegen.

Hoewel ik deze in het begin nog "lief" vond, kromde mijn tenen zich met de seconde Wat een gefriemel aan en met de hond zeg

https://www.facebook.com/video.php?v=256072894601654

Ten eerste moeten mijn kinderen nooit maar dan ook nooit face to face met een hond gaan staan, dan doe ik ze wat!
Ten tweede wordt de hond wel vriendelijk naar de grond gebonjourd, puur om niet hoger te staan dan mijn kind.

Paisley schreef:Oef.


Aan de mensen met kinderen: hoe zouden jullie hiermee omgaan? De hond is duidelijk zachtaardig maar als het kind doorgaat, kan hij een keer een echte hap verwachten. Ik zou het een onhoudbare situatie vinden, want je kunt onmogelijk hond en kind 100% de hele dag in de gaten houden.
Ik zou het kind aanbieden ter adoptie

Tot je zeker bent van hun veiligheid zal dat wel moeten

Dus bij iedere kop thee die je gaat zetten, broodje smeren etc etc neem je kind of hond mee naar de keuken? Ik ben benieuwd hoe dat in een huishouden gaat. Als kind ben ik opgegroeid met een Rottweiler die wel eens zijn lip optrok, maar toen was ik al oud genoeg om te leren dat ik eieren voor mijn geld moest kiezen. Grappig genoeg kon de hond alles hebben van mijn gehandicapte broertje, die niet te leren was hoe hij met honden om hoorde te gaan.

Ik zal niet in de situatie komen, want ik heb geen kinderen, maar op deze manier zou ik weinig plezier uit mijn hond halen, in de wetenschap dat mijn kind het slechtste in hem naar boven zou kunnen halen.

Het is heel normaal om jonge kinderen en huisdieren niet zonder toezicht bij elkaar te laten.

Ja heel normaal, en ik ben benieuwd wat er in de praktijk van terecht komt, en hoevaak per dag men toch momentjes laat liggen waarin er wat kan gebeuren. Vooral met een gesloten keuken lijkt het me ondoenlijk.

Paisley schreef:Dus bij iedere kop thee die je gaat zetten, broodje smeren etc etc neem je kind of hond mee naar de keuken? Ik ben benieuwd hoe dat in een huishouden gaat. Als kind ben ik opgegroeid met een Rottweiler die wel eens zijn lip optrok, maar toen was ik al oud genoeg om te leren dat ik eieren voor mijn geld moest kiezen. Grappig genoeg kon de hond alles hebben van mijn gehandicapte broertje, die niet te leren was hoe hij met honden om hoorde te gaan.

Ik zal niet in de situatie komen, want ik heb geen kinderen, maar op deze manier zou ik weinig plezier uit mijn hond halen, in de wetenschap dat mijn kind het slechtste in hem naar boven zou kunnen halen.

Uh ja, en je kunt een kleine even in de box parkeren. Je wordt er handig in, soort tweede natuur. Mijn dochter is nu 8 dus dan gaat het makkelijker, is ze best eens een kort moment alleen met ze. Maar ze mag bv niet s-morgens lange tijd alleen beneden zonder mijn man of ik samen met de honden zijn (wel even plassen of zo). Maar goed ik ben sowieso vroeg op.

Nou, mijn lieve zoontje zat tot hij 2,5 was in de box (hij werd toen pas snugger genoeg om te proberen eruit te klimmen ) en tot zijn zesde nam ik hem altijd mee als ik naar het toilet ging, naar boven ging, naar de keuken ging, etc.
En niet omdat ik mijn honden of katten niet vertrouwde, maar omdat lief spruitje met zijn adhd/autisme niet te vertrouwen was en ik mijn dieren niet in een situatie wilde brengen waarin zij zichzelf moesten beschermen tegen hem.
Dus ja, je kunt dieren en kinderen prima scheiden.

Paisley schreef:Dus bij iedere kop thee die je gaat zetten, broodje smeren etc etc neem je kind of hond mee naar de keuken? Ik ben benieuwd hoe dat in een huishouden gaat. Als kind ben ik opgegroeid met een Rottweiler die wel eens zijn lip optrok, maar toen was ik al oud genoeg om te leren dat ik eieren voor mijn geld moest kiezen. Grappig genoeg kon de hond alles hebben van mijn gehandicapte broertje, die niet te leren was hoe hij met honden om hoorde te gaan.

Ik zal niet in de situatie komen, want ik heb geen kinderen, maar op deze manier zou ik weinig plezier uit mijn hond halen, in de wetenschap dat mijn kind het slechtste in hem naar boven zou kunnen halen.

Nee hoor zeker niet.

Maar je gaat niet met je camera je kind filmen terwijl je ziet dat de hond bijna direct zijn lip al omhoog wil trekken, je blijft niet filmen terwijl de hond tot 2x toe snipt naar het kind zijn gezicht. Dan ben je gewoon niet tof en is het wachten op....

Filmpje die ik heb geplaatst idem dito. De hond deed echt niets. Totaal niet. Zal misschien ook nooit iets gaan doen, en hoewel ik in begin nog dacht "oh wat lief" kreeg ik al snel het gevoel oh, laat het stoppen! Veel te veel gefriemel aan die hond.

lieke schreef:Nou, mijn lieve zoontje zat tot hij 2,5 was in de box (hij werd toen pas snugger genoeg om te proberen eruit te klimmen ) en tot zijn zesde nam ik hem altijd mee als ik naar het toilet ging, naar boven ging, naar de keuken ging, etc.
En niet omdat ik mijn honden of katten niet vertrouwde, maar omdat lief spruitje met zijn adhd/autisme niet te vertrouwen was en ik mijn dieren niet in een situatie wilde brengen waarin zij zichzelf moesten beschermen tegen hem.
Dus ja, je kunt dieren en kinderen prima scheiden.

Dat was ik op die leeftijd ook niet hoor. Compleet gebrek aan inlevingsvermogen als het op dieren aankwam.

Kopje thee zettten of fles maken in de (open) keuken vond ik met m'n oppaskindje in de box wel kunnen. Plassen met de deur open.
Met koken, was ophangen etc ging of de hond in de gang, of kindje mee.

dagmar88 schreef:

lieke schreef:Nou, mijn lieve zoontje zat tot hij 2,5 was in de box (hij werd toen pas snugger genoeg om te proberen eruit te klimmen ) en tot zijn zesde nam ik hem altijd mee als ik naar het toilet ging, naar boven ging, naar de keuken ging, etc.
En niet omdat ik mijn honden of katten niet vertrouwde, maar omdat lief spruitje met zijn adhd/autisme niet te vertrouwen was en ik mijn dieren niet in een situatie wilde brengen waarin zij zichzelf moesten beschermen tegen hem.
Dus ja, je kunt dieren en kinderen prima scheiden.

Dat was ik op die leeftijd ook niet hoor. Compleet gebrek aan inlevingsvermogen als het op dieren aankwam.

Kopje thee zettten of fles maken in de (open) keuken vond ik met m'n oppaskindje in de box wel kunnen. Plassen met de deur open.
Met koken, was ophangen etc ging of de hond in de gang, of kindje mee.

Echt waar? En ik maar denken dat mijn kind zo abnormaal was.

lieke schreef: Echt waar? En ik maar denken dat mijn kind zo abnormaal was.

Wel brullen om "een ijsbeer in de tropen" en vervolgens m'n nieuwe schaartje op de kat uitproberen.
Pas toen die met haar kop schuddend over de babyblauwe stoffen bank rende en een bloedbad achterliet viel het kwartje dat dieren kunnen voelen
Bij m'n zusje heeft het nog veel langer geduurd voor ze met dieren te vertrouwen was; die had nogal een temperamentje en deed bewust gemeen wanneer het haar niet zinde.

dagmar88 schreef:

lieke schreef: Echt waar? En ik maar denken dat mijn kind zo abnormaal was.

Wel brullen om "een ijsbeer in de tropen" en vervolgens m'n nieuwe schaartje op de kat uitproberen.
Pas toen die met haar kop schuddend over de babyblauwe stoffen bank rende en een bloedbad achterliet viel het kwartje dat dieren kunnen voelen
Bij m'n zusje heeft het nog veel langer geduurd voor ze met dieren te vertrouwen was; die had nogal een temperamentje en deed bewust gemeen wanneer het haar niet zinde.

Die ongein hád mijn zoon kunnen uithalen, ware het niet dat ik hem er voor aanzag en hem er geen kans voor gaf.
Overigens, hij is ook leuk opgedroogd, hoor en gék met dieren. Gisteravond deelde hij me mee dat hij later ook honden wil. En op mijn vraag wat voor merk, antwoordde hij nonchalant 'ach, een poedel of collie. Of een labrador of een soort Bonnie.'

Nanna schreef:

Marco88 schreef:Die hond geeft duidelijk waarschuwing af, en heeft zijn bijtgrens goed onder controle, en doet het heel zachtjes.
Die tokkie ouders zijn oneerlijk bezig tegenover de hond en het kind.

Het hoeven niet eens tokken te zijn. Maar gewoon totaal onwetend en geen idee hebben van hondengedrag. Ik ben eigenlijk bang dat dat opgaat voor een heel groot deel van hondenbezittend Nederland.

Dat vrees ik ook.

Dit lijkt op een verhaal dat iemand mij ooit vertelde over zijn zoontje dat altijd zo "fijn" samen met de hond in de mand zat.
Toen ik vroeg hoe de hond reageerde vertelde hij dat deze hond wat op schoof als het kindje in de mand wilde, hij ging dan zitten en keek naar de baas, de kop en het lichaam afgewend van het kind.
Dan begon hij een beetje te hijgen en likte een keer rond de bek.
Ik vond het wel knap dat de baas het zo kon omschrijven.
Alleen beschouwde hij het als een teken dat de hond het prima vond

Toen ik vertelde dat het een teken was dat die hond totaal niet op zijn gemak was en dat het beter was als de hond een eigen plek zou houden waar hij zich terug kon trekken (de mand dus) waar hij gevrijwaard zou blijven van kindergefriemel ging er gelukkig wel een lichtje branden.
Deze baas heeft de regels thuis toen wat veranderd.
Kindje mocht niet meer in de mand komen.
En tot zijn "verrassing" werd zijn hond relaxter.

Paisley schreef:Oef.


Aan de mensen met kinderen: hoe zouden jullie hiermee omgaan? De hond is duidelijk zachtaardig maar als het kind doorgaat, kan hij een keer een echte hap verwachten. Ik zou het een onhoudbare situatie vinden, want je kunt onmogelijk hond en kind 100% de hele dag in de gaten houden.
Ik zou het kind aanbieden ter adoptie

Kind kan er ook niets aan doen. Die weet niet dat de hond dat zo bedoelt.

Maar die ouders verdienen meerdere klappen om de oren!



Het stikt werkelijk van de onbenullen die ook zo nodig een hond moesten en er totaal geen verstand van hebben. Het verbaast mij eigenlijk dat het nog zo ontzettend vaak goed gaat! Mensen gaan op hun achterste poten staan als ze in de krant lezen over iemand die gebeten is door een hond, een mens of een kind. Ze hebben geen benul wat ondanks zoveel domheid nog goed gaat!

Cleva schreef:
Nou ja, in dit geval is het klaarblijkelijk een hond met een prima bijtrem en misschien loopt hij drie keer per dag na dit ritueeltje gewoon weg. Misschien weten ze dat wel.
Ik heb meerdere honden gekend die prima met pestende kinderen overweg konden en ik wist van elke hond prima of lelijk bijten er wel of niet in zat.
Als er geen risico op ongelukken is vind ik het eigenlijk wel zo gezond om ze het zelf uit te laten zoeken.

Hangt er van af.
Als de hond niet voor zichzelf opkomt, horen de ouders dat te doen.
Als de hond op een dag wél voor zichzelf op komt, en hij doet dat op een eerlijke manier, dan is dat juist wel goed.

Punt is dat ouders dat meestal niet kunnen relativeren en alle schuld op de hond afwenden en zichzelf daarmee vrij pleiten. En de hond moet weg of zelfs worden ingeslapen.
Dat komt omdat mensen gewoon echt geen verstand hebben van een hond.

Cleva schreef:
En dan nog, hoor, met een keer snappen is zo'n kleuter niet meteen zijn halve gezicht kwijt. Dat gaat nog minstens veertig keer dikke builen en behoorlijke schrammen oplopen. Je kunt ook te voorzichtig zijn.

Als je zo bekijkt, en zo is het feitelijk ook, is er inderdaad niets meer gaande dan een leerproces.
Maar ga nu eens na. Er wordt nergens meer risico mee genomen. Niets mag fout gaan. Een kind mag nog niet meer vallen. Moet fietsen met helmpje op, mag niet meer op het klimrek zonder rubberen mat er onder, vijver moet bij voorbaat gedempt worden, etc.
Dan snap je toch wel dat een enkele waarschuwingshap van een hond ook niet meer kan?
Ouders van nu kunnen niet meer relativeren als het om hun kinderen gaat.

iones schreef:

Cleva schreef:
Nou ja, in dit geval is het klaarblijkelijk een hond met een prima bijtrem en misschien loopt hij drie keer per dag na dit ritueeltje gewoon weg. Misschien weten ze dat wel.
Ik heb meerdere honden gekend die prima met pestende kinderen overweg konden en ik wist van elke hond prima of lelijk bijten er wel of niet in zat.
Als er geen risico op ongelukken is vind ik het eigenlijk wel zo gezond om ze het zelf uit te laten zoeken.

Hangt er van af.
Als de hond niet voor zichzelf opkomt, horen de ouders dat te doen.
Als de hond op een dag wél voor zichzelf op komt, en hij doet dat op een eerlijke manier, dan is dat juist wel goed.

Punt is dat ouders dat meestal niet kunnen relativeren en alle schuld op de hond afwenden en zichzelf daarmee vrij pleiten. En de hond moet weg of zelfs worden ingeslapen.
Dat komt omdat mensen gewoon echt geen verstand hebben van een hond.

Cleva schreef:
En dan nog, hoor, met een keer snappen is zo'n kleuter niet meteen zijn halve gezicht kwijt. Dat gaat nog minstens veertig keer dikke builen en behoorlijke schrammen oplopen. Je kunt ook te voorzichtig zijn.

Als je zo bekijkt, en zo is het feitelijk ook, is er inderdaad niets meer gaande dan een leerproces.
Maar ga nu eens na. Er wordt nergens meer risico mee genomen. Niets mag fout gaan. Een kind mag nog niet meer vallen. Moet fietsen met helmpje op, mag niet meer op het klimrek zonder rubberen mat er onder, vijver moet bij voorbaat gedempt worden, etc.
Dan snap je toch wel dat een enkele waarschuwingshap van een hond ook niet meer kan?
Ouders van nu kunnen niet meer relativeren als het om hun kinderen gaat.

Nou bij mij is de standaard regel: Boem is ho!
Het gaat er mij om dat je het gevaar ook kan opzoeken en daarbij nog de hond een tik verkopen ook.
Dat is niet reeel. Hondentandjes zijn nou eenmaal scherp en wie zegt dat hij/zij bij de eerste keer bijten niet doorbijt..... Of ie nou gelijk heeft of niet.
Dat vind ik een onacceptabel risico. Erger dan fietsen zonder helm, terwijl je weet dat het zeer doet als ze vallen, maar ik ben nog nooit op mn hoofd gevallen hoor.... Ik had beter een vrouwelijke tok om kunnen doen vroeger

dagmar88 schreef: Pas toen die met haar kop schuddend over de babyblauwe stoffen bank rende en een bloedbad achterliet viel het kwartje dat dieren kunnen voelen

En hoe oud was je toen? 18?

Lemuria schreef:

dagmar88 schreef: Pas toen die met haar kop schuddend over de babyblauwe stoffen bank rende en een bloedbad achterliet viel het kwartje dat dieren kunnen voelen

En hoe oud was je toen? 18?

ja schat

Roxywoezel schreef:
Nou bij mij is de standaard regel: Boem is ho!
Het gaat er mij om dat je het gevaar ook kan opzoeken en daarbij nog de hond een tik verkopen ook.
Dat is niet reeel. Hondentandjes zijn nou eenmaal scherp en wie zegt dat hij/zij bij de eerste keer bijten niet doorbijt..... Of ie nou gelijk heeft of niet.
Dat vind ik een onacceptabel risico. Erger dan fietsen zonder helm, terwijl je weet dat het zeer doet als ze vallen, maar ik ben nog nooit op mn hoofd gevallen hoor.... Ik had beter een vrouwelijke tok om kunnen doen vroeger

Je kent je eigen hond toch wel? Je kunt toch inschatten of die gelijk door zal bijten of niet?

Cleva schreef:

Roxywoezel schreef: Hondentandjes zijn nou eenmaal scherp en wie zegt dat hij/zij bij de eerste keer bijten niet doorbijt:

Nou, dat zeggen die ouders dus, eigenlijk. Het is hun hond en hun kind. Misschien hebben ze beter beeld dan wij.

Een beeld van hun hond? Als ze niet eens waarschuwingssignalen herkennen die de hond uitzendt?

iones schreef:

Roxywoezel schreef:
Nou bij mij is de standaard regel: Boem is ho!
Het gaat er mij om dat je het gevaar ook kan opzoeken en daarbij nog de hond een tik verkopen ook.
Dat is niet reeel. Hondentandjes zijn nou eenmaal scherp en wie zegt dat hij/zij bij de eerste keer bijten niet doorbijt..... Of ie nou gelijk heeft of niet.
Dat vind ik een onacceptabel risico. Erger dan fietsen zonder helm, terwijl je weet dat het zeer doet als ze vallen, maar ik ben nog nooit op mn hoofd gevallen hoor.... Ik had beter een vrouwelijke tok om kunnen doen vroeger

Je kent je eigen hond toch wel? Je kunt toch inschatten of die gelijk door zal bijten of niet?

Ja natuurlijk ken ik mn eigen hond....
Maar de situatie heeft zich nog nooit voorgedaan, dus hoe kan ik in hemelsnaam weten hoe ze zal reageren
Ik heb hele lieve stabiele hondjes, dus ik verwacht een lik maximaal.
Maar ik kan het ook mis hebben, en dan?