Het HondenForum

Even puur uit nieuwsgierigheid hoor, deze vraag. Onze ruwharige teckelpup moet namelijk nog komen (volgende week!) en we zijn ook nog steeds helemaal gelukkig met onze keuze voor een teckel. En daarbij zijn er voorlopig ook helemaal nog geen plannen om een tweede hond te nemen.

Afgelopen zaterdag was ik op de hondenshow in Rotterdam, naast de teckels heb ik daar natuurlijk nog veel meer rassen gezien. Qua uiterlijk sprong de Rhodesian Ridgeback daar voor mij met kop en schouders bovenuit. 's Avonds natuurlijk even gegoogled, want eigenlijk kende ik dit ras niet zo goed. Wat me opviel was dat je veel verschillende ervaringen leest: van zéér moeilijk tot rustige bankhanger. Komt dit doordat ze laat 'rijpen'? Dus lang puberen, en in die periode moeilijk te hanteren? Of is het gewoon een kwestie van 'zoveel mensen, zoveel meningen'.

Ben benieuwd naar jullie ervaringen. Nogmaals, puur uit nieuwsgierigheid.

Kim87 schreef:Even puur uit nieuwsgierigheid hoor, deze vraag. Onze ruwharige teckelpup moet namelijk nog komen (volgende week!) en we zijn ook nog steeds helemaal gelukkig met onze keuze voor een teckel. En daarbij zijn er voorlopig ook helemaal nog geen plannen om een tweede hond te nemen.

Afgelopen zaterdag was ik op de hondenshow in Rotterdam, naast de teckels heb ik daar natuurlijk nog veel meer rassen gezien. Qua uiterlijk sprong de Rhodesian Ridgeback daar voor mij met kop en schouders bovenuit. 's Avonds natuurlijk even gegoogled, want eigenlijk kende ik dit ras niet zo goed. Wat me opviel was dat je veel verschillende ervaringen leest: van zéér moeilijk tot rustige bankhanger. Komt dit doordat ze laat 'rijpen'? Dus lang puberen, en in die periode moeilijk te hanteren? Of is het gewoon een kwestie van 'zoveel mensen, zoveel meningen'.

Ben benieuwd naar jullie ervaringen. Nogmaals, puur uit nieuwsgierigheid.

IK heb ook een RR gehad en dit ras is echt geen beginners hond, je moet echt weten wat je in huis haalt. Ga eerst maar eens van je teckelpup die er nu nog niet eens is maar genieten

Ik lees even mee, wij denken aan een RR na Bink en ik kom inderdaad ook al die tegenstrijdige verhalen tegen. Ook van eigenaren die we in het echt gesproken hebben, de een zweert bij dit ras qua makkelijke, rustige omgang etc. en de ander wordt er letterlijk grijs van en raadt iedereen een RR af.

Lizzie. schreef:

Kim87 schreef:Even puur uit nieuwsgierigheid hoor, deze vraag. Onze ruwharige teckelpup moet namelijk nog komen (volgende week!) en we zijn ook nog steeds helemaal gelukkig met onze keuze voor een teckel. En daarbij zijn er voorlopig ook helemaal nog geen plannen om een tweede hond te nemen.

Afgelopen zaterdag was ik op de hondenshow in Rotterdam, naast de teckels heb ik daar natuurlijk nog veel meer rassen gezien. Qua uiterlijk sprong de Rhodesian Ridgeback daar voor mij met kop en schouders bovenuit. 's Avonds natuurlijk even gegoogled, want eigenlijk kende ik dit ras niet zo goed. Wat me opviel was dat je veel verschillende ervaringen leest: van zéér moeilijk tot rustige bankhanger. Komt dit doordat ze laat 'rijpen'? Dus lang puberen, en in die periode moeilijk te hanteren? Of is het gewoon een kwestie van 'zoveel mensen, zoveel meningen'.

Ben benieuwd naar jullie ervaringen. Nogmaals, puur uit nieuwsgierigheid.

IK heb ook een RR gehad en dit ras is echt geen beginners hond, je moet echt weten wat je in huis haalt. Ga eerst maar eens van je teckelpup die er nu nog niet eens is maar genieten

Haha, nee zeker niet! Maar het is daarnaast ook helemaal niet onze wens/bedoeling om een RR in huis te halen. Sorry als dat nog niet duidelijk was
Het is echt puur nieuwsgierigheid omdat ik het leuk vind om me in verschillende rassen te verdiepen.

Lizzie. schreef:
IK heb ook een RR gehad en dit ras is echt geen beginners hond, je moet echt weten wat je in huis haalt. Ga eerst maar eens van je teckelpup die er nu nog niet eens is maar genieten

Mag ik vragen waar je deze mening op gebaseerd hebt?

Ik vind ze vaak helemaal niet hond-sociaal. Lomp, gaan vaak liggen als je er aan komt om vervolgens keihard op je hond af te rennen. Misschien dat teven wel mee vallen, kom alleen reuen tegen en vind het enorme (onzekere) patsers.
Wel mooie honden, absoluut.

Wel grappig, toch veel verschillende meningen?
Ik vond ze zelf op show juist heel beheerst, zelfbewust en evenwichtig overkomen. Wel enigszins patserig, maar heel anders dan bijvoorbeeld een dalmatiër. De dalmatiërs werden in de ring ernaast geshowt, maar die vond ik dan weer wat onbesuisder. Een aantal hiervan trokken bijvoorbeeld buiten de ring flink aan de riem. Dit is natuurlijk maar een eerste indruk, dus voor wat het waard is [WINKING FACE]


Sent from my iPhone using Tapatalk

Kim87 schreef:Wel grappig, toch veel verschillende meningen?
Ik vond ze zelf op show juist heel beheerst, zelfbewust en evenwichtig overkomen. Wel enigszins patserig

Zo zou ik de ridgebacks die ik tegenkom in het wild ook omschrijven. Van niets onder de indruk, de reuen alleen niet zo hondsociaal maar verder kan je er prima een druk winkelcentrum mee in.

Ik vind ze over het algemeen ook evenwichtig en zelfbewust, maar ook lomp in hun spel. Ik hou er wel van, dat lompe. Ik heb zelden een ridgeback heel voorzichtig zien spelen. Alleen een keer een volwassen reu met een pup.

Ik hoor trouwens altijd dat bij voldoende beweging en uitdaging ze binnen graag bankhangen. Aangezien ik er zelf helaas nog geen een in huis gehad heb, kan ik dat niet uit eigen hand zeggen.

Je zou ook kunnen concluderen dat er binnen de Ridgeback dus veel verschillende karaktertjes en energie-niveau's voorkomen.
Ik ken een Ridgeback die heel volgzaam is en altijd achter zijn baas aan hobbelt zonder lijn eraan. Ik weet haast wel zeker dat er met deze hond weinig uitdagende activiteiten wordt ondernomen, die loopt gewoon dagelijks rondjes door de stadsparkjes.

Paisley schreef:Je zou ook kunnen concluderen dat er binnen de Ridgeback dus veel verschillende karaktertjes en energie-niveau's voorkomen.
Ik ken een Ridgeback die heel volgzaam is en altijd achter zijn baas aan hobbelt zonder lijn eraan. Ik weet haast wel zeker dat er met deze hond weinig uitdagende activiteiten wordt ondernomen, die loopt gewoon dagelijks rondjes door de stadsparkjes.

Je hebt altijd verschillen onderling. Dat is in elk ras zo.

ik vind ridgebacks wel wat lastig in te schalen. Aan de ene kant zijn het echt zeikerdjes, willen niet naar buiten als het regent, onder een dekentje liggen enz en aan de andere kant zijn het echt geen doetjes. Ze staan zeker hun mannetje. Wel vind ik ze idd ook allemaal erg zelfbewust, een beetje hautain ook wel vaak. Het lijkt net alsof het ze niet zo kan schelen wat er verder aan de hand is. Geloof ook niet dat ze uitermate veel aandrang hebben de baas te behagen..

Ik vind ze prachtig, maar dat is het ook wel

luna2906 schreef:

Paisley schreef:Je zou ook kunnen concluderen dat er binnen de Ridgeback dus veel verschillende karaktertjes en energie-niveau's voorkomen.
Ik ken een Ridgeback die heel volgzaam is en altijd achter zijn baas aan hobbelt zonder lijn eraan. Ik weet haast wel zeker dat er met deze hond weinig uitdagende activiteiten wordt ondernomen, die loopt gewoon dagelijks rondjes door de stadsparkjes.

Je hebt altijd verschillen onderling. Dat is in elk ras zo.

Bij de een wat meer dan bij de ander, natuurlijk. Ik denk dat honden die op werkkwaliteiten gefokt zijn een gelijkmatiger energie niveau hebben dan honden die langere tijd gefokt zijn op uiterlijke kenmerken.

Veel zal samenhangen met wie de eigenaar is en wat de leefomgeving van de hond is. Een RR zonder veel beweging in een druk gezin zal veel makkelijker lastig worden dan een hond met een grote tuin bij een goede stabiele hondenbaas. Mensen leggen alles zo bij de hond zelf neer. Afgelopen week is een hond ingeslapen van mensen die ik ken die er helemaal verkeerd mee om zijn gegaan. Hadden hem vanaf pup, eerst werd hij pittig op straat, toen hapte hij en nu is hij afgemaakt omdat het aan hem lag

Kim87 schreef:Wel grappig, toch veel verschillende meningen?
Ik vond ze zelf op show juist heel beheerst, zelfbewust en evenwichtig overkomen. Wel enigszins patserig, maar heel anders dan bijvoorbeeld een dalmatiër. De dalmatiërs werden in de ring ernaast geshowt, maar die vond ik dan weer wat onbesuisder. Een aantal hiervan trokken bijvoorbeeld buiten de ring flink aan de riem. Dit is natuurlijk maar een eerste indruk, dus voor wat het waard is [WINKING FACE]


Sent from my iPhone using Tapatalk

onbesuisd?

De ridgeback die ik hier tegen ben gekomen was niet zo geslaagd. Kwam patserig op Elmo af (los)

laeken schreef:Veel zal samenhangen met wie de eigenaar is en wat de leefomgeving van de hond is. Een RR zonder veel beweging in een druk gezin zal veel makkelijker lastig worden dan een hond met een grote tuin bij een goede stabiele hondenbaas. Mensen leggen alles zo bij de hond zelf neer. Afgelopen week is een hond ingeslapen van mensen die ik ken die er helemaal verkeerd mee om zijn gegaan. Hadden hem vanaf pup, eerst werd hij pittig op straat, toen hapte hij en nu is hij afgemaakt omdat het aan hem lag

Dit dus.. Ik denk dat iedere hond zijn of haar gebruiksaanwijzing heeft, maar als je daar mee om weet te gaan is een RR geen moeilijkere hond dan een ander ras. Ik vind het begrip 'beginnershond' dan ook de meeste grote onzin.. Het gaat om de eigenaar en iemand die 4 honden gehad heeft, is niet per definitie beter dan iemand die aan zijn eerste hond begint.

Met de juiste opvoeding is een RR in mijn ogen een evenwichtige en goed te lezen hond. Het zijn in huis echte bankhangers als ze buiten voldoende beweging en aandacht krijgen.. Ik vind het een heerlijk ras maar ben natuurlijk wel bevooroordeeld
Oja natuurlijk kom je in dit ras ook 'rotte appels' tegen, maar dat zal bij andere rassen niet anders zijn.

Elmo/maureen schreef:

Kim87 schreef:Wel grappig, toch veel verschillende meningen?
Ik vond ze zelf op show juist heel beheerst, zelfbewust en evenwichtig overkomen. Wel enigszins patserig, maar heel anders dan bijvoorbeeld een dalmatiër. De dalmatiërs werden in de ring ernaast geshowt, maar die vond ik dan weer wat onbesuisder. Een aantal hiervan trokken bijvoorbeeld buiten de ring flink aan de riem. Dit is natuurlijk maar een eerste indruk, dus voor wat het waard is [WINKING FACE]


Sent from my iPhone using Tapatalk

onbesuisd?

De ridgeback die ik hier tegen ben gekomen was niet zo geslaagd. Kwam patserig op Elmo af (los)

Daarom ook: voor wat het waard is ik heb verder ook totaal geen ervaring met dalmatiërs in mijn omgeving

_Leonie schreef:Ik vind ze vaak helemaal niet hond-sociaal. Lomp, gaan vaak liggen als je er aan komt om vervolgens keihard op je hond af te rennen. Misschien dat teven wel mee vallen, kom alleen reuen tegen en vind het enorme (onzekere) patsers.
Wel mooie honden, absoluut.

Die ervaring heb ik juist weer helemaal niet. De boys hier hebben jaren iedere dag met 3 rrb gehobbeld en waren heel voorzichtig.

Komt niet-hondsociaal veel voor bij de RR, als in een eigenschap waar je vooraf rekening mee moet houden net zoals bij Staffords? Als ze buiten niet-hondsociaal zijn, hoe zijn ze in eigen roedel, blijft dat wel goed gaan of moet je op den duur toch scheiden?

Prachtig ras, ook nog lang over nagedacht.
Het feit dat het in huis zulke gezellige bankhangers zijn en buiten zo dynamisch.
Wel heb ik er meerdere op cursus gehad en er is toch wel veel verschil hoor maar echt vreselijk baasgerichte, pleasers kun je ze niet noemen.
Volgens mij is een RR een hond die je enorm in zijn waarde moet laten.

Ik heb altijd het idee dat RR's als ze echt jong zijn, een soort ongeleide projectielen kunnen zijn die ook wel actief andere honden opzoeken. Maar als ze dan boven een bepaalde leeftijd zijn, het ook buiten kalme en evenwichtige honden zijn.
Er lopen hier twee, zijn denk ik van middelbare leeftijd, en lopen altijd heel gemoedelijk achter de baas, en kijken nauwelijks op of om naar andere honden. Allebei reuen trouwens.

Vriendin van mij heeft er 2 en fokt er ook mee. Heerlijke honden zijn het. De jongste is pas 6 maanden, maar heeft tot op heden een fijn en stabiel karakter. Zijn moeder is een van de leukste en liefste honden die ik ken. Nu doet zij er ook veel mee, dat scheelt natuurlijk enorm. En ze kunnen best lomp zijn, maar mijn Cairns kunnen prima met ze spelen. Vriendlief wil graag een Flatcoat erbij, maar probeer hem stiekem te overtuigen van een Ridgeback.

Nanna schreef:Ik vind het verschil tussen reuen en teven qua gedrag wel groot hoor. De teefjes die ik van dit ras ken zijn eigenlijk altijd gewoon aardige honden. De reuen soms ook wel maar er zitten ook patsers bij.
Mooi zijn ze wel maar wel lomp en dat moet je liggen (mij dus alvast niet)
En heel goed uitkijken bij welke fokker je koopt want het is een moderas met alle bijbehorende ellende.

Meen je dat nou dat het een moderas is? Dat was me nog niet opgevallen, zie ze hier nooit in de buurt.

Op internet zag ik trouwens een paar keer de vraag voorbij komen 'vizsla of rhodesian ridgeback?' Die zijn (behalve de kleur) toch amper met elkaar te vergelijken of ligt het nou aan mij?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Zie trouwens toch ook wel veel goede verhalen over het ras verschijnen nu, grappig!


Sent from my iPhone using Tapatalk

Kim87 schreef:

Nanna schreef:Ik vind het verschil tussen reuen en teven qua gedrag wel groot hoor. De teefjes die ik van dit ras ken zijn eigenlijk altijd gewoon aardige honden. De reuen soms ook wel maar er zitten ook patsers bij.
Mooi zijn ze wel maar wel lomp en dat moet je liggen (mij dus alvast niet)
En heel goed uitkijken bij welke fokker je koopt want het is een moderas met alle bijbehorende ellende.

Meen je dat nou dat het een moderas is? Dat was me nog niet opgevallen, zie ze hier nooit in de buurt.

Op internet zag ik trouwens een paar keer de vraag voorbij komen 'vizsla of rhodesian ridgeback?' Die zijn (behalve de kleur) toch amper met elkaar te vergelijken of ligt het nou aan mij?


Sent from my iPhone using Tapatalk

Absoluut een moderas ja en dat komt het ras niet ten goede helaas.
Behalve de kleur die wel op elkaar kan lijken zitten er naar mijn mening niet veel overeenkomsten tussen een RRB en een Vizsla nee

De ridgebacks die ik ken zijn redelijk lomp in hun spel maar wel aangepast aan de spelpartner. Met name de reutjes kunnen wat patsen vind ik. Ik vind het prettige mooie honden om te zien en ik zie ze het liefste zonder ridge.

mijn buurvrouw heeft er 1, een reu van volgens mij 6/7 jaar, die is echt super rustig en sociaal naar mensen en echt niet onder de indruk van onze blafferige boze hond (naar elke reu), ik heb hem eerlijk gezegd nog nooit met een andere hond zien spelen volgens mij negeert ie ze allemaal verder heb ik geen ervaring met dit ras. wel mooie honden

Ik heb een ridgeback reu. Mijn eerste eigen hond, dus geen beginnershond vind ik ook altijd een vreemde uitdrukking, ik denk dat als je er als baas een beetje wat van hondentaal kent en veel tijd aan je hond besteed en er een 'feeling' voor heb, je een prima hond hebt aan een ridgeback.

Mchumba wilde van pup af aan alleen maar speeelen. Altijd. Met alle honden.
Dat is nu wel minder, hij is erg selectief geworden in speelmaatjes. Agressie kent hij niet. Hij loopt liever weg van dat soort situaties. De enige keren dat hij 'stom' doet is wanneer hij jonge honden, die constant in zijn gezicht springen, corrigeert.
Hij is erg sociaal, laat niet over hem heenlopen, en houdt mij altijd in de gaten.

We wonen op een flat maar besteden veel tijd aan het wandelen, fietsen, steppen, denkspelletjes etc. Hij slaapt dus eigenlijk altijd als we thuis zijn. Soms vergeet ik wel eens dat hij er is
Ik merk het wel aan hem als we een dag niets hebben gedaan. Dan zit hij de volgende dag de hele tijd met zijn neus tegen mijn benen te prikken omdat hij wat wilt doen.

Het is een ongelofelijke dramaking, hij moet en zal onder een dekentje slapen, gaat vást niet naar buiten als het druppelt en jankt al bij het meest kleine pijtje.



Wat kan ik nog meer vertellen

6,5 jaar geleden onze eerste hond aangeschaft, een Ridgeback teefje. Luna was eigenlijk een beetje de stereotype Ridgeback naar mijn idee. Wat gereserveerd naar vreemden, pittig maar eerlijk, actief buiten en relaxed binnen. Ze kon in principe met iedere hond overweg maar stond inderdaad wel haar mannetje als ze vond dat een andere hond te ver ging. Duidelijke, maar nette correcties.
Ze was een hele makkelijke hond om te trainen omdat ze heel graag met je samen wilde werken. Dat is wel iets wat ik meer zie bij Ridgebacks. Het zijn geen 'slaaf'-honden die voor jou werken om jou te plezieren, maar mét jou werken en bij voorkeur om zichzelf te plezieren (stukkie kaas doet wonderen).

Luna zijn we vorig jaar heel onverwachts verloren en nu heb ik nog twee Ridgeback reuen, vader en zoon. Ik merk zowel bij mijn eigen honden als bij andere Ridgebacks dat er echt extreme verschillen zitten in lijnen. Maar dat zal bij andere rassen ongetwijfeld ook zo zijn. Er zijn bepaalde lijnen waar je gegarandeerd een pittig exemplaar uit krijgt en de hierboven beschreven patsers of reuen die daadwerkelijk op andere reuen (en zelfs teven) duiken.
Onze reuen Xavi en Focus voldoen wat dat betreft wat minder aan de rasbeschrijving, maar zijn wel heel gemakkelijk. Ze zijn weinig/niet gereserveerd naar vreemden, zwemmen, apporteren en zijn ontzettend sociaal, ook naar andere reuen (beide zijn intact).
Nog nooit problemen mee gehad.

Wat hierboven staat over explosief als jonge hond en wat stuiterig herken ik ook. Alle drie hebben ze een periode gehad tussen de 1-2 jaar grofweg, dat ze qua hoogte en gewicht al behoorlijk zijn, maar nog als een ongeleid projectiel op andere honden af willen denderen. En ja, ze zijn lomp.

Je hebt bij de Ridgeback echt enorme verschillen in de karakters van verschillende lijnen.
Van onzeker en zenuwachtig naar overmoedig en in mijn ogen te veel pit.

Nanna schreef:Ik vind het verschil tussen reuen en teven qua gedrag wel groot hoor. De teefjes die ik van dit ras ken zijn eigenlijk altijd gewoon aardige honden. De reuen soms ook wel maar er zitten ook patsers bij.
Mooi zijn ze wel maar wel lomp en dat moet je liggen (mij dus alvast niet)
En heel goed uitkijken bij welke fokker je koopt want het is een moderas met alle bijbehorende ellende.

Mijn ervaring is precies andersom, die teven zijn lomp en overenthousiast, springen mensen tanden door hun lip en molesteren kleine hondjes, en de reuen die ik ken zijn heerlijke zelfverzekerde beleefde honden. Wel dermate stoer dat ze effe voor de zekerheid aan de lijn gaan als er een andere volle reu aankomt, maar niet patserig, ze gunnen andere reuen geen blik waardig tot zo'n andere reu komt patsen en dan is het wel mot.

Lilo's allerliefstebestemooiste verkering is een RR, en ik ben dus bevooroordeeld. Ik snap Lilo helemaal, het is een schitterende stoere vriendelijke reu. Als ik 20 jaar jonger was, zou ik er wel een willen.

In het ras zitten echt onwijs veel verschillen. Wat ze wel allemaal gemeen hebben dat ze met spelen onwijs van het maaien met hun poten zijn. Hoe ruiger hoe beter..
Zelf kende ik een hele vriendelijke reu, 2 pittige teven en in het bos word Noah altijd opgejaagd door een groepje van 3 ridgen. Gelukkig worden ze nu vast gehouden, scheelt weer nare ervaringen
Mocht je willen gaan voor hond sociale hond, zal ik echt goed kijken welke lijnen sociaal zijn. Er zitten best een paar rotte bij gok ik zo.