Pagina 1 van 3

Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:10
door Maaiketh
Jelle verrekt het nog steeds regelmatig om te lopen.
Hij is nu bijna 15 weken, we hebben hem nu 5 weken.
Zonder beloningsbrokjes hoef ik echt geen stap af te wijken van de bekende route.
De laatste tijd wil ie de achtertuin niet eens meer uit, ik word er een beetje gek van.
Ik kan hem wel een emmer beloningsbrokjes voeren voor elke stap die hij zet.
Daarnaast loopt ie alleen maar te snuffelen en vreet alles op wat ie tegenkomt ( het hondenveld achter ons huis ga ik niet eens meer heen.
Ik was het vandaag zo zat dat ik hem gewoon meegsleurd heb, maar dat vind ik ook zielig.
En als er nou een keer vooruitgang inzat ofzo.."..

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:15
door Maaiketh
:lol1: fijn dank je

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:18
door [Sandra]
Als hij maar 1 route wil wandelen, dan zou ik het daar voorlopig bij laten. En/of oppakken naar een plek en van daar terug naar huis lopen.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:18
door Tineke
En als je hem oppakt en een eind verderop weer neerzet en dan weer met hem naar huis loopt , doet hij dat ook niet?

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:31
door billy
Zitten jullie het niet te voeren en dan letterlijk, bij iedere stap een beloning en goed zo, daar word je lui van :wink:
Ik zou hem optillen en iets verder van huis, er een hele lange lijn aan hangen en gewoon gaan wandelen, bochtje naar links en naar rechts en als hij enige interesse toont een dansje maken, zoiets :ok:

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:33
door Mariss
Yeti wandelde ook echt heel lang niet. Op een begeven moment kreeg ik van een hondenbaasje een tip voor een flex lijn te kopen , doorlopen totdat de flex 'op' is, en dan aan het einde gewoon negeren als hij niet mee loopt. Even op je telefoon spelen , gewoon negeren. Dan komt ie meestal vanzelf wel

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:40
door Jessica3787
Heb je al eens geprobeerd om mee te lopen met iemand die ook een hond heeft? Misschien dat hij het dan leuk gaat vinden...

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 21:58
door Tineke
Kells schreef:Ik zou verder van huis gaan wandelen en laat hem eens los lopen. Neem wat favoriete speeltjes mee om hem weer bij je te roepen en speel met hem als beloning.
Ja is ook een idee naar een wat verder gelegen uitlaatgebied gaan en dan inderdaad los laten lopen als het een veilige omgeving is.
Puppen laat ik al heel snel los als het veilig is juist om het los lopen te leren omdat dat in de regel prima gaat met puppen.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:04
door ranetje
billy schreef:Zitten jullie het niet te voeren en dan letterlijk, bij iedere stap een beloning en goed zo, daar word je lui van :wink:
Ik zou hem optillen en iets verder van huis, er een hele lange lijn aan hangen en gewoon gaan wandelen, bochtje naar links en naar rechts en als hij enige interesse toont een dansje maken, zoiets :ok:
:ok:
Inderdaad gewoon opnemen en pas een eind van huis neer zetten.
Hij ziet maar hoe hij thuis komt.

En boswandelingen maken als dat kan.
In de auto/of op de fiets in een mandje.
Naar het bos en daar lopen met hem.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:04
door Maaiketh
Verder van huis loopt hij idd beter, en loslopen is hier niet echt een optie, er is wel een rustige straat met veel gras aan een kant maar hij kan daar onder de bosjes door zo het spoor op, hij wel...ik niet...en als meneer wat ruikt kan ik op mn kop gaan staan maar dan luistert ie helemaal nergens meer naar.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:05
door Maaiketh
Ik heb een flexlijn maar dat raadden ze op. De puppycursus af, denk dat ik hm toch maar ga gebruiken

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:07
door Daisy@
Gewoon doorpakken. Wil wel eens een speeltje meenemen om wat mee te lokken.
Op den duur gaan ze het wel waarderen, is gewoon een fase waar ze ook weer doorheen moeten.
En dat van straat eten doen ze ook allemaal.
Op een leuke manier 'Los' leren. Als hij wat wil eten zeg jij los en kijkt hij naar je krijgt hij iets van jou.

Het is gewoon een pup met puppenfratsen. (daarom ben ik altijd weer blij als ze een jaar zijn, hahaha)

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:07
door ranetje
Dat is lastig als hij nergens naar luistert als hij los is.
Dan gaat er waarschijnlijk ook veel te veel lekkers doorheen om hem maar te laten lopen.
Lekkers is niet meer interessant om bij de baas te komen.

Ga je eigenlijk met hem naar puppycursus?

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:09
door Lizzie.
Jessica3787 schreef:Heb je al eens geprobeerd om mee te lopen met iemand die ook een hond heeft? Misschien dat hij het dan leuk gaat vinden...
dit dus, dat werk meestal erg goed ;)

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:09
door Paisley
Een flexilijn wordt vaak afgeraden omdat veel honden erdoor gaan trekken, maar als je hond niet loopt is trekken nog niet echt een issue ;) Misschien gaat het met een flexi beter idd.

En ik zou met de auto/bus/trein toch regelmatig een losloopgebied opzoeken. Dan leert hij meelopen want als hij niet loopt blijft hij alleen achter. En wellicht door de nieuwe indrukken, de andere honden en de afwisselende omgeving gaat hij wandelen leuk vinden..

Verder zou ik afspreken met een hond uit de buurt en samen wat oplopen. Ik denk dat je pup erg onzeker is - misschien loopt hij beter als hij met een oudere zelfverzekerde hond mee kan lopen.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 14 sep 2014 22:22
door Marjoleine
Hij zit in de fase dat meelopen en weg van huis stom is. Dat ten eerste. En als een stabij iets stom vindt zijn ze daar behoorlijk overtuigend in.
Ten tweede moet je hem écht verder weg meenemen en loslaten. Is een fietskar een optie? Hij heeft dat in alle opzichten nodig anders krijg je een heel vervelend en verveeld hondje.
Ten derde moet je dus echt naar losloopgebieden om dat hierkomen goed aan te leren. Door loslaten, verstopspelletjes en noem maar op.

En tenslotte vraag ik me af of je aandachtsoefeningen doet?
Zo nee, kijk dan even hier: klikkerdeklik en doe dat elke dag een paar keer een of twee minuten.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 00:31
door Hanneke2
Maaiketh schreef:Verder van huis loopt hij idd beter, en loslopen is hier niet echt een optie, er is wel een rustige straat met veel gras aan een kant maar hij kan daar onder de bosjes door zo het spoor op, hij wel...ik niet...en als meneer wat ruikt kan ik op mn kop gaan staan maar dan luistert ie helemaal nergens meer naar.
Waar ga je hem dan straks laten loslopen? Als hij eenmaal wel graag wandelt wil je toch elke dag wel minstens een uurtje lekker los laten snuffelen en rennen, lijkt mij.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 00:33
door [Sandra]
Ik zou zeggen: Ga gewoon lekker met hem aan de slag, spelletjes doen enzo :ok:

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 01:44
door Anja
Ik zie hier best veel mensen met een pup die smeken en soebatten en lokken met van alles en nog wat om hem mee te laten lopen.
Ik draaide het om. Ik bleef tegen ze praten en enthousiast doen zolang ze in beweging waren en zodra ze in de remmen gingen bleef ik stil staan wachten. En het hielp echt, ze gingen echt vanzelf weer lopen.
Ook tilde ik ze in het begin wel op en liep een stukje bij het huis vandaan en liet ze zelf teruglopen.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 10:28
door Maaiketh
Bedankt voor alle reacties en voor de link met aandachtstraining.
Ik ga er zeker mee aan de slag.
Ik denk dat ik dan maar elke avond met hem naar een losloopgebied ga, overdag wil gewoon niet met kleine kids erbij.
Zucht....ik moet even de moed weer vinden hoor.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 11:39
door Paisley
De kinderen moeten toch ook de deur uit? Lekker uitwaaien in het bos! Met de komende dagen ook nog eens prachtig weer erbij.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 12:17
door ranetje
Paisley schreef:De kinderen moeten toch ook de deur uit? Lekker uitwaaien in het bos! Met de komende dagen ook nog eens prachtig weer erbij.
Hangt er van af of de kids welluisteren :tongue:
Ik weet niet hoe oud die zijn?

Als je op moet letten waar je hele kleine kindertjes naar toe struinen en dan ook nog met je pup bezig bent kan je knettergek worden :schrik:
Mijn ervaring :wink:

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 12:24
door j.werkman
Je gemoedstoestand werkt ook niet erg mee, dit kan van grote invloed zijn op je pup.
Afgezien van de problemen, die best lastig kunnen zijn, vind ik de manier van hoe je het brengt nogal negatief.
Een pup is wat het is en het is aan het baasje om er een leuke hond van te maken, en ja, dat is veel werk en veel zoeken als iets niet meteen lukt.

Voertjes is niet iets waarmee je alles voor elkaar krijgt. Beter is het om de tijd te nemen en vooral gericht te zijn op je omgang, een speelse manier van omgang, relaxen en tijd nemen. De band met je hond ontstaat niet door geboden en verboden, maar door tegemoet te komen aan wat hij nodig heeft, spel en positieve aandacht is heel belangrijk, nieuwschierigheid stimuleren kan ook heel goed werken en wat heel belangrijk is, is een blije baas.

Jij bent dus verantwoordelijk voor de omstandigheden en dan gaat het pupje heus wel lopen.

Succes maar.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 15:01
door ellen en de birmanen
ben daar erg makkelijk in. gewoon lopen, wil je niet jammer, ik liet bij gilly de lijn vallen en liep door. dan liep ze wel. bij haar kleindochter werkte dat niet en die moest ik de eerste 50 meter voortslepen en liep daarna zelf. die wilde niet van huis af.

ellen

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 15:05
door nadine-lea
idd ik heb met Finn het zelfde gedaan, eerste 20meter wou hij ook niet lopen.
Nou eventjes tillen en dan kalm aan verder, loopt hij niet dan gewoon de riem laten vallen en verder lopen. ik ben 20meter verder op de grond gaan zitten en helemaa gek gaan doen, dat vind hij toch mooi en komt hij als nog.

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 15:13
door Marjoleine
Met kleine kinderen is dat hartstikke lastig, dat snap ik best.
En ik snap ook best dat het tegenvalt want pups blijken vaak een persoonlijkheid te hebben waar je als verse baas niet op had gerekend.
Ik zie heel vaak bij mijn kopers dat ze zich rond deze periode proberen te herinneren waarom dit ook weer leuk was. ;)

Het lastige is dat stabijs die gebondenheid aan huis vaak erg sterk hebben en dan krijg je ze dus haast niet meer.
Onder de arm dus en dragen, anders word je gillend gek. Het lastige is ook dat je geneigd bent geïrriteerd te raken en dat helpt dus niet.
De comnbi kleine kinderen en pup, zéker stabijpup, is niet altijd gelukkig.
Maar: het gaat over. Volgens jaar rond deze tijd kun je je niet meer herinneren wat er niet leuk was, echt!

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 15:26
door Gijsstabij
Moet zeggen dat gijs ook wel eens niet wil lopen
hij gaat dan echt plat liggen, zo van je zoekt het maar uit
Maar meestal is hij dan moe van veel prikkels diezelfde dag of tandjes..
soms gaat hij ook telkens liggen en op een stok kauwen, vreselijk, haha

Ik pak hem op, lok hem of als ik zie dat het aan een van de bovenstaande redenen ligt dan ga ik terug
je kan ook proberen om een paar voertjes een paar meter voor zn neus weg te gooien,
als hij ze heeft gevonden een sprintje trekken
soms wil een stukje rennen beter

Wij gebruiken ook een fietskar en hij vind het zo leuk dat hij erin probeert te springen terwijl het gaas nog dicht zit en dan stuitert hij met zn neus ertegen aan
Zeker een aanrdader hoor! Kun je net weer naar andere plekjes

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 15:28
door Gijsstabij
Ik loop inderdaad ook wel eens weg, lijn op zijn langst, een beetje spanning erop maar niet zov2el dat je zn nek omdraait en dan met je neus de kant op gaan staan waar je heen wil, rug naar hem
en dan maar wachten..........
uiteindelijk komt hij wel hoor, haha

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 16:04
door Maaiketh
Marjoleine schreef:Met kleine kinderen is dat hartstikke lastig, dat snap ik best.
En ik snap ook best dat het tegenvalt want pups blijken vaak een persoonlijkheid te hebben waar je als verse baas niet op had gerekend.
Ik zie heel vaak bij mijn kopers dat ze zich rond deze periode proberen te herinneren waarom dit ook weer leuk was. ;)

Het lastige is dat stabijs die gebondenheid aan huis vaak erg sterk hebben en dan krijg je ze dus haast niet meer.
Onder de arm dus en dragen, anders word je gillend gek. Het lastige is ook dat je geneigd bent geïrriteerd te raken en dat helpt dus niet.
De comnbi kleine kinderen en pup, zéker stabijpup, is niet altijd gelukkig.
Maar: het gaat over. Volgens jaar rond deze tijd kun je je niet meer herinneren wat er niet leuk was, echt!
En dit is even heel herkenbaar :lol1:

Re: Het leed dat uitlaten heet....beetje moedeloos

Geplaatst: 15 sep 2014 16:11
door Maaiketh
O de rest van mijn bericht is weg zie ik.

Opnieuw dan maar

Mijn gemoedstoestand is momenteel even onder 0 en nee dat werkt idd niet mee, niet voor pup, niet voor mezelf, voor niemand, dus ik pep mezelf gewoon op en ga dr weer voor.

Kinderen zijn 6 en 4 en 0, oudste twee luisteren prima maar moet je wel in de gaten houden, jongste zit nog in wandelwagen. Dus met alleen de jongste kan het wel, naar bos oid. Ik wil namelijk aandacht hebben voor pup en niet mijn aandacht moeten verdelen, want dat werkt niet.

Kinderen en pup gaat heel goed, behalve met de jongste, die kruipt, voor pup heel leuk, voor kind wat minder, dus als kind kruipt gaat pup even apart, anders kan ik er continu tussenin gaan staan en daar heb ik niet altijd zin in. Met dochter van 4 gaat het heel goed, ze was panisch, echt doodsbang voor alle honden, maar is dikste vriendjes met pup en dat is wederzijds. Zoon van 6, wou heel graag een hond, kijkt er nog niet veel naar om, maar die autistisch, dus dat komt langzaam maar zeker wel.

Vanmiddag met jongste en pup naar recreatieplas geweest, heerlijk rustig, dus geen afleiding van andere honden, bewust even gedaan, hij heeft de hele tijd losgelopen en even aan de riem. Los en "hier" met beloning ging echt super. Aan de riem ging ook best goed. Negeren als hij de kont tegen de krib gooit en belonen als ie toch gaat lopen.