Een paar vragen
Geplaatst: 14 sep 2014 23:28
Ik heb even een paar vraagjes over Olaf waarvan ik even niet zo goed weet wat ik ermee moet. Hij is net 5 maanden en heeft bijna al zijn tandjes gewisseld.
Kan het zijn dat hij al aan het puberen is, of is dat wel erg vroeg?
Ik heb wel altijd honden gehad, maar elke hond is weer anders en heeft zijn eigen dingetjes en bovendien is het best lang geleden en dit zijn een paar dingen die ik nog niet eerder heb meegemaakt:
Olaf speelt dolgraag met andere honden, het liefst grote honden en hoe gekker en lomper hoe beter.
Hij is tot nu toe eigenlijk nog nooit echt gecorrigeerd door andere honden (tenminste, ik heb het nog niet gezien) want het lijkt wel alsof hij precies weet bij welke hond hij wel en niet moet wezen. Met uitzondering van kleine hondjes. Die hebben geen zin in hem of vinden hem wellicht te lomp, en beginnen dan te keffen en te grommen en te happen. Maar Olaf is hiervan niet onder de indruk en lijkt het alleen maar heel erg grappig te vinden. Nou klinkt het vaak ook niet echt indrukwekkend hoor met zo'n klein piepstemmetje, maar hij blijft dan proberen om te spelen, en gooit zijn achterlijf als een blij kalfje steeds al springend en hupsend tegen het hondje aan. Wel houdt hij soms eventjes net iets meer afstand. Ik vind dit een beetje zielig voor de kleine hondjes, en probeer door te lopen of ik haal hem er vandaan. Soms blijven de baasjes staan en vinden het dan grappig, maar ik vind het eigenlijk helemaal niet grappig
Moet ik hem als ik een klein hondje zie maar meteen aanlijnen voortaan, of iets anders doen waardoor hij misschien snapt dat dit helemaal niet grappig is? Want ik zou het vervelend vinden als hij later kleine hondjes beschadigt met zijn lompe gedoe. Olaf is niet echt groot en zal ook niet zo groot worden denk ik, maar toch...hij is wel heel erg blij en heel erg lomp.
En nog een vraag; ik doe vaak even kort een paar oefeningetjes met Olaf tijdens een wandeling, zoals Hierrrrr, zit, af, volg en dat soort dingetjes. Niet continu, maar gewoon tussendoor af en toe.
Dat doet hij allemaal best keurig. Maar sinds ongeveer een week lijkt hij het opeens zat te zijn als ik nog eens iets probeer, en gaat als een gek rondjes om me heen rennen en is niet meer bereikbaar. Misschien is hij dan al moe? Overprikkeld? Of gewoon stronteigenwijs? Of vindt hij het een grappig spelletje? Of gewoon de gekke 5 minuten?
Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik dan het beste kan doen. Doorlopen en negeren, wachten en blijven staan tot hij uitgerend is, of streng doen en hem proberen te pakken en aanlijnen (wat me never nooit gaat lukken waarschijnlijk) Tot nu toe heb ik geprobeerd toch zijn aandacht te krijgen, maar dat lukt dus niet en dan loop ik maar door.
En nog iets; als er hier mensen binnenkomen laat Olaf van blijdschap heel veel druppeltjes plas vallen, volwassenen geef ik de opdracht hem te negeren, maar jeetje dat blijkt voor sommige mensen wel heel erg moeilijk, kinderen kunnen het soms nog beter, maar als er kinderen binnenkomen (hij is stapelgek op kinderen) ook al negeren ze hem, dan laat hij standaard heel veel druppeltjes plas vallen. Is dit iets wat vanzelf overgaat als hij wat ouder wordt en zijn blaas iets sterker is? Olaf werd ook heel moeilijk zindelijk, duurde veel langer dan ik van onze vroegere honden gewend ben. Ik zeg er verder niks van hoor.
En sinds een paar dagen plast hij steeds op een bepaalde plek in huis. Die maak ik schoon met speciaal urine-verwijderspul.
Is het een idee om eens een plasje bij de dierenarts te brengen of hoort zo'n terugvalletje bij het proces van zindelijk worden want hij is nog wel jong natuurlijk.
En als laatste; wat me hier op het hondenveldje in de buurt opvalt is dat veel mensen hun hond aan de riem met elkaar laten spelen. Ik heb vroeger geleerd dat dit niet goed is omdat je hond zich dan gesterkt voelt door jou. Toch doe ik er soms ook aan mee, bij honden die we kennen, maar ik wil eigenlijk weleens weten of dit nou wel zo verstandig is?
Nou, het zijn best wat vragen, ik hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen.
Kan het zijn dat hij al aan het puberen is, of is dat wel erg vroeg?
Ik heb wel altijd honden gehad, maar elke hond is weer anders en heeft zijn eigen dingetjes en bovendien is het best lang geleden en dit zijn een paar dingen die ik nog niet eerder heb meegemaakt:
Olaf speelt dolgraag met andere honden, het liefst grote honden en hoe gekker en lomper hoe beter.
Hij is tot nu toe eigenlijk nog nooit echt gecorrigeerd door andere honden (tenminste, ik heb het nog niet gezien) want het lijkt wel alsof hij precies weet bij welke hond hij wel en niet moet wezen. Met uitzondering van kleine hondjes. Die hebben geen zin in hem of vinden hem wellicht te lomp, en beginnen dan te keffen en te grommen en te happen. Maar Olaf is hiervan niet onder de indruk en lijkt het alleen maar heel erg grappig te vinden. Nou klinkt het vaak ook niet echt indrukwekkend hoor met zo'n klein piepstemmetje, maar hij blijft dan proberen om te spelen, en gooit zijn achterlijf als een blij kalfje steeds al springend en hupsend tegen het hondje aan. Wel houdt hij soms eventjes net iets meer afstand. Ik vind dit een beetje zielig voor de kleine hondjes, en probeer door te lopen of ik haal hem er vandaan. Soms blijven de baasjes staan en vinden het dan grappig, maar ik vind het eigenlijk helemaal niet grappig
En nog een vraag; ik doe vaak even kort een paar oefeningetjes met Olaf tijdens een wandeling, zoals Hierrrrr, zit, af, volg en dat soort dingetjes. Niet continu, maar gewoon tussendoor af en toe.
Dat doet hij allemaal best keurig. Maar sinds ongeveer een week lijkt hij het opeens zat te zijn als ik nog eens iets probeer, en gaat als een gek rondjes om me heen rennen en is niet meer bereikbaar. Misschien is hij dan al moe? Overprikkeld? Of gewoon stronteigenwijs? Of vindt hij het een grappig spelletje? Of gewoon de gekke 5 minuten?
Eerlijk gezegd weet ik niet wat ik dan het beste kan doen. Doorlopen en negeren, wachten en blijven staan tot hij uitgerend is, of streng doen en hem proberen te pakken en aanlijnen (wat me never nooit gaat lukken waarschijnlijk) Tot nu toe heb ik geprobeerd toch zijn aandacht te krijgen, maar dat lukt dus niet en dan loop ik maar door.
En nog iets; als er hier mensen binnenkomen laat Olaf van blijdschap heel veel druppeltjes plas vallen, volwassenen geef ik de opdracht hem te negeren, maar jeetje dat blijkt voor sommige mensen wel heel erg moeilijk, kinderen kunnen het soms nog beter, maar als er kinderen binnenkomen (hij is stapelgek op kinderen) ook al negeren ze hem, dan laat hij standaard heel veel druppeltjes plas vallen. Is dit iets wat vanzelf overgaat als hij wat ouder wordt en zijn blaas iets sterker is? Olaf werd ook heel moeilijk zindelijk, duurde veel langer dan ik van onze vroegere honden gewend ben. Ik zeg er verder niks van hoor.
En sinds een paar dagen plast hij steeds op een bepaalde plek in huis. Die maak ik schoon met speciaal urine-verwijderspul.
Is het een idee om eens een plasje bij de dierenarts te brengen of hoort zo'n terugvalletje bij het proces van zindelijk worden want hij is nog wel jong natuurlijk.
En als laatste; wat me hier op het hondenveldje in de buurt opvalt is dat veel mensen hun hond aan de riem met elkaar laten spelen. Ik heb vroeger geleerd dat dit niet goed is omdat je hond zich dan gesterkt voelt door jou. Toch doe ik er soms ook aan mee, bij honden die we kennen, maar ik wil eigenlijk weleens weten of dit nou wel zo verstandig is?
Nou, het zijn best wat vragen, ik hoop dat jullie me een beetje kunnen helpen.