Het HondenForum

In opvolging van het topic makkelijkst op te voeden ras was ik benieuwd naar wat jullie het moeilijkst op te voeden ras vinden?

Dus bv een ras wat heel eigenwijs is, niet te motiveren is of wat om wat voor reden dan ook moeilijk op te voeden is

Zelf zou ik denken aan de terrier groep, bv een jackrussel
Nu is Gijs ook wel eigenwijs en moet je consequent zijn, zoals bij elke hond, maar echt moeilijk zou ik hem nou ook weer niet noemen

ik zou denken een heel zelfstandig hond als een ovcharka oid

Hangt er vanaf wat je zelf moeilijk vind, denk ik. Waar de 1 niet mee overweg kan, kan de ander mee lezen en schrijven.
Ik vind bv hele zelfstandige honden moeilijk. Daar kan ik echt niks mee. Heb graag het gevoel dat de hond zich een beetje van mij aantrekt.
Een ander kan juist weer veel beter uit de voeten met een hond die zijn eigen plan trekt en ervaart dat niet als moeilijk.

Heel zelfstandig is moeilijk omdat die zo lastig te motiveren zijn.
Daar zijn ze op gefokt natuurlijk en daarom moet je dat er niet uit willen halen, maar moeilijk opvoeden is dat wel.
Ik denk dan ook een Zuidrus of zo.

Ik vindt een chi, maar hee wie ben ik.

denk honden die met niks te motiveren zijn, zoals bijvoorbeeld baco van billy.
en verder is het nogal persoonlijk.
ik denk dat ik een wat zelfstandiger ras -dus niet een extreem zelfstandig ras- best zou kunnen opvoeden maar ik denk ook dat ik zo'n ras niet zo erg leuk zou vinden om te hebben.
ik hou van erg baasgerichte honden en daarom heb ik die ook

Ik vind Akita's helemaal niet lastig op te voeden wanneer je de gebruiksaanwijzing kent. Nee ze dansen niet door een hoepel voor een snoepje maar hij vindt mij lief en ik hem dus dat willen we graag zo houden. In wezen een erg simpele hond.
Jack Russells zijn volgens mij ook niet erg moeilijk in de opvoeding maar je moet tegen het terrierkarakter kunnen.
Ik zou zelf meer in de hoek van deze rasvereniging kijken http://www.vhbinfo.com/ maar dan de kleine herderachtige achterwegen laten.

Ja, al die gekke rassen van de VHB, maar dan zonder de herdertjes. Ik moet er werkelijk niet aan denken Maar ik hou van een baasgerichte hond

Ik zou denken aan een afgaan ofzo. Prachtige honden maar ik moet er niet aan denken.

Ik zou vroeg oud worden van alles dat heel veel houdt van jagen en dan Oost-Indisch doof wordt en weg is. Dus Beagles, Teckels, Jack Russels, maar ook windhonden. Kan er niks mis mee en ze zullen hier nooit in huis komen. Maar da's ook vooral persoonlijk, omdat ik geen zin heb moeite in een hond te steken die bij elke wegvliegende mug weer een uur uit zicht is

Een ras niet bij je past.

Voor mij alles behalve herders en spanieltjes/retrievers

ik zou persoonlijk denken aan husky's en malamutes e.d. Heb er geen ervaring mee dus misschien heb ik het helemaal mis
Vind het prachtige honden maar omdat ze zo zelfstandig zijn lijkt het me moeilijk opvoeden

Een ras wat niet bij je past.

Ik heb al heel vaak de vraag of opmerking gekregen dat Taran toch wel heel lastig op te voeden zal zijn.
Zeker heeft hij me voor een aantal vraagstukken gesteld waar ik moeite mee had maar over het algemeen vind ik de Saarloos makkelijk.

Ik denk dat goed verdiepen en een ras in huis halen wat je past 80% van de moeilijkheden wegneemt.

Inderdaad een ras wat niet bij je past en dat zal voor veel mensen een zelfstandige hond zijn omdat het in dichtbevolkte gebieden wel makkelijk is als een hond naar je luistert en de meeste mensen (in Nederland) in redelijk dichtbevolkt gebied wonen.

Ik vind trouwens gevoelige honden ook lastig. Izzy is er zo een. Ze is op en top terriër maar erg gevoelig en ik ben af en toe ongeduldig wat nou niet het beste in haar naar boven haalt. Maar dat ligt echt aan mij dus ja, kom je toch weer uit op een ras wat niet bij je past. Overigens past ze goed genoeg bij me om samen gelukkig te zijn hoor

Ik denk dat er ook genoeg rassen zijn die stronteigenwijs zijn en heel zelfstandig, maar die ook niet snel neigen naar probleemgedrag. Ik ken iemand met zo'n hond. Een doetje om op te voeden, maar een ramp om te trainen.
Het is een Galgo en die hond doet nooit een stap verkeerd. Misschien jaagt hij als een malle, maar hij loopt nooit los in natuurgebieden en is een echte stadshond. In huis hoor je hem nooit. Jat geen eten, sloopt niets, blaft niet, terughoudend maar sociaal met vreemd bezoek etc. Maar ik denk dat een simpele gehoorzaamheidscursus nog wel eens een zware dobber zou kunnen worden.

ooit had ik hier een jonge engelse setter in de opvang; wat een nachtmerrie hij deed werkelijk alles wat niet mocht, en als je hem dan probeerde enige opvoeding mee te geven, deed hij hij het nog een stapje erger. Werkelijk bloed-onder-je-nagels eigenwijs.
Dan lag hij in een stoel wat niet mocht: stap 1 gebaar + blik van je moet eraf (voor veel honden al voldoende). Nope. Dan stem erbij. nope, alleen ietsje peitsje dieper de stoel in duiken. Halsband en eraf begeleiden. Hup, weer terug erop. Stap 4 zonder poespas eraf trekken met een schop onder zn hol. Maar meneer sprong er direct weer op. En zo ging het de hele dag door, hij zat nergens mee.
Tel daarbij op de onuitputtelijk energie en je kon me opvegen na een dag Maar alleen als hij meerdere uren kon rennen op een dag, was hij enigszins hanteerbaar.
Dit is voor mij niet te doen en dit ras komt er dan ook nooooooit meer in (vooral niet nadat een Fokker mij zie dat de eerste twee jaar een kwestie van 'uitzitten' waren

Daarentegen heeft mijn Agyar Magar weliswaar een uitmuntend jachtinstinct, en kan ze best een beetje eigenwijs zijn, maar vind ik verder heel makkelijk op te voeden. Ze is zo zachtaardig: een gefronste wenkbrauw is al genoeg. En byzonder goed te motiveren met lekkere hapjes

Nanna schreef:Ik zou gek worden van de imo autistische rassen.
Chowchow, Akita, dat werk.

Sharpei's idd ook, maar niet zo raar als je zelf herders bent gewend

Lemuria schreef:Ik zou vroeg oud worden van alles dat heel veel houdt van jagen en dan Oost-Indisch doof wordt en weg is. Dus Beagles, Teckels, Jack Russels, maar ook windhonden. Kan er niks mis mee en ze zullen hier nooit in huis komen. Maar da's ook vooral persoonlijk, omdat ik geen zin heb moeite in een hond te steken die bij elke wegvliegende mug weer een uur uit zicht is

Even een kleine aantekening: een tekkel is prima op te voeden, maar dan moet je het wel doen en niet denken: o, het is een tekkel, niets aan doen want dat lukt toch niet

Ik heb geen idee wat moeilijk opvoedbare rassen zijn. Ik denk dat ik slecht tegen domme honden kan.

Wat ik erg lastig vind, en dat heeft Xavi ook, is een will to please van 0,0, weinig baasgerichtheid (maar dat kan ie op zich wel hoor, thuis dan) stront eigenwijs en niet tot amper te motiveren met snoep of speelgoed. Nou, doe dat + veel hormonen en probeer dan eens te trainen

Een Kaukaas staat zeker in de top 5 als het niet op 1 staat

Niet te motiveren met niets, gewoon niet en doet wat hij zelf wil, met bijsturen kom je nog een heel eind gelukkig
Er zit heel wat bijsturen in maar dan heb je ook wat, een hond die zijn eigen gang gaat, maar ik vind het een ideale hond, ik hou dan weer niet van honden waar je steeds wat mee moet doen en zo

tekkel schreef: Even een kleine aantekening: een tekkel is prima op te voeden, maar dan moet je het wel doen en niet denken: o, het is een tekkel, niets aan doen want dat lukt toch niet

Ik ken ze, excuseer, alleen maar als stronteigenwijze, eigengereide hondjes met een ego van heb-ik-jou-daar. Toegegeven, dat zijn geen honden waar veel mee getraind wordt...

Hoe gaat het in de praktijk met die 0,0 will to please, Hylos en billy?

Ik kan mij dit erg moeilijk voorstellen. Er loopt hier in de buurt een man met een Turkse herder. Herder loopt altijd los. Man fietst op afstand mee en houdt hond in de gaten. Laatst vertelde hij dat die hond helemaal niet luistert. Ik heb die hond nog nooit de aanwezigheid van die man zien erkennen. Hij kijkt niet of hij er nog is of dat hij iets langzamer moet lopen zodat die man hem bij kan te houden
Vraag mij af hoe het gaat als de man terug naar huis wil.


Edit: woord vergeten

billy schreef:Een Kaukaas staat zeker in de top 5 als het niet op 1 staat

Niet te motiveren met niets, gewoon niet en doet wat hij zelf wil, met bijsturen kom je nog een heel eind gelukkig
Er zit heel wat bijsturen in maar dan heb je ook wat, een hond die zijn eigen gang gaat, maar ik vind het een ideale hond, ik hou dan weer niet van honden waar je steeds wat mee moet doen en zo

Maar hoe stuur je dan toch bij?

Mijn honden zijn ook niet zo gemakkelijk te motiveren, maar er zijn nog wel wat dingetjes waar ze gevoelig voor zijn.
En dat is dan niet het gebruikelijke baas plezieren, koekjes of speeltjes, maar wel het 'bij de groep horen' en mogen doen waar je voor gemaakt bent.

Mijn honden heb ik nooit ernstig hoeven leren dat opspringen niet mag, dat deden ze toch al nauwelijks. Bij mijn labrador vroeger moest dat wel. De uitdagingen die je hebt verschillen per hond, de beschikbare middelen ook, maar of dat een hond nu moeilijk op te voeden maakt weet ik niet echt.

Tja...
Jura was/is best een uitdaging. Van het rijtje dat Inge O noemt komt ze behoorlijk ver: behoorlijk zelfstandig, behoorlijk jagend, behoorlijk pittig, behoorlijk actief. Voordeel is dat ze wél te motiveren is, omdat ze mijn vriend, mij, en ook andere bekenden gewoon wel belangrijk vindt. Voorbeeld: ze zal als ik niet goed oplet en niet op tijd bij me roep, echt wel het weiland in gaan om te speuren naar hazen. Mag niet, weet ze ook. Maar die prikkel is heel groot. Gebeurt het toch, dan verstop ik me snel achter een boom en is ze binnen een minuut mij aan het zoeken en weer bij me. Dus ondanks die jachtpassie, en dat ze met de neus op de grond woest naar haasjes speurt, blijft ze wel op me letten.
Wel een will to please, maar wel op haar manier. En ze is heel slim, dat vind ik een groot voordeel.

Ik denk dat inderdaad, als ze daarbij niet te motiveren was, en zeg nog 10 kilo zwaarder...

tekkel schreef:

Lemuria schreef:Ik zou vroeg oud worden van alles dat heel veel houdt van jagen en dan Oost-Indisch doof wordt en weg is. Dus Beagles, Teckels, Jack Russels, maar ook windhonden. Kan er niks mis mee en ze zullen hier nooit in huis komen. Maar da's ook vooral persoonlijk, omdat ik geen zin heb moeite in een hond te steken die bij elke wegvliegende mug weer een uur uit zicht is

Even een kleine aantekening: een tekkel is prima op te voeden, maar dan moet je het wel doen en niet denken: o, het is een tekkel, niets aan doen want dat lukt toch niet

En zo ook met terriers. Ik vind terriers juist heel slim en inventief, als je dat weet te kunnen gebruiken en ze kunt motiveren heb je er juist hartstikke leuke honden aan. Maar dat moet in je karakter passen, zoals met eigenlijk alle rassen.

Ik zou slecht tegen een hond kunnen die een wat angstig karakter combineert met een hoop gevoeligheid terwijl alleen gevoelig me wel weer ligt ben ik achter gekomen sinds ik Chupa heb.

YvetteJ schreef:

tekkel schreef:

Lemuria schreef:Ik zou vroeg oud worden van alles dat heel veel houdt van jagen en dan Oost-Indisch doof wordt en weg is. Dus Beagles, Teckels, Jack Russels, maar ook windhonden. Kan er niks mis mee en ze zullen hier nooit in huis komen. Maar da's ook vooral persoonlijk, omdat ik geen zin heb moeite in een hond te steken die bij elke wegvliegende mug weer een uur uit zicht is

Even een kleine aantekening: een tekkel is prima op te voeden, maar dan moet je het wel doen en niet denken: o, het is een tekkel, niets aan doen want dat lukt toch niet

En zo ook met terriers. Ik vind terriers juist heel slim en inventief, als je dat weet te kunnen gebruiken en ze kunt motiveren heb je er juist hartstikke leuke honden aan. Maar dat moet in je karakter passen, zoals met eigenlijk alle rassen.

Ik zou slecht tegen een hond kunnen die een wat angstig karakter combineert met een hoop gevoeligheid terwijl alleen gevoelig me wel weer ligt ben ik achter gekomen sinds ik Chupa heb.

dat is voor mij persoonlijk ook niets idd.. gevoelig is prima, maar van nerveus krijg ik echt jeuk. Een hond die overal bang van is, en daar ook in blijft hangen, dat is echt niets voor mij. Dat er een vliegtuig door de geluidsbarriere gaat en dat je dan je wandeling wel kan annuleren omdat je hond alleen nog maar naar huis wil, dat idee, dat moet ik echt niet hebben.

Ik zou toch ook wel erg veel moeite hebben met een extreme jager, waarbij verstand op nul gaat en weg zijn ze.
(galgo, whippet etc) Hoe leuk ik sommige verder ook vind.
Staande honden hoeven voor mij dan ook absoluut niet. (alleen al door risico op veel jagen)
En ja ik denk toch ook wel dat kaukaas etc. bijzonder lastig zijn in algemene zin.
Persoonlijk hoeft een hond voor mij niet perfect te luisteren, maar daar moet dan wel tegenover staan dat het een hond is die van nature toch wel de baas een beetje in de smiezen houdt. Een hond die schijt heeft aan alles wat een baas van hem vraagt, én nog eens niet geïnteresseerd is in wat de baas doet en z'n eigen weg wel gaat, zou voor mij echt funest zijn
Een Leonberger anderzijds bijvoorbeeld die een beetje in de buurt met je meehobbelt in het bos zonder dat je daar verder 'instructies' aan hoeft te geven, vind ik dan wel weer helemaal prima.

Extreme jagers die als stipjes aan de horizon verdwijnen en extreem niet te motiveren honden zoals al eerder genoemd...

in het dagelijks leven..
lastigs om op te voeden, of lastigs mee om te gaan?

Marco88 schreef:in het dagelijks leven..
lastigs om op te voeden, of lastigs mee om te gaan?

nou marco, geef je visie eens op beiden