Het HondenForum

Ik heb onlangs ook een forum aangemaakt ovet het bijten van onze pup, en heb zeker wat aan de tips gehad!
De aandacht beter verdeeld (kind op de bank of slaapt) tijd voor de hond.. Of we spelen met de kind erbij (hij gooit zijn bal of speelgoed en de hond haald het)
En als onze zoontje speelt en hij is bijterig gaat hij in zijn bench.
Maar nu zit ik met nog een probleem hij is gefixeerd op ons zoontje dat ie inneens kan omslaan en hem echt lijkt aan te vallen.. Trekt hem onderuit aan xijn kleding, bijt in zijn gezicht armen benen,

Maar nu wordt het uitlaten ook onmogelijk gemaakt om met zijn 3e te doen als mijn partner werkt..
Zodra we deur uitgaan bijt ie hem en probeerd hij op ons zoontje te springen, nu net weer.. Ik zijn riem kort en hem laag te houden, maar werd hellemaal hyper en bleef springen en kon ik mijn zoontje niet naast me laten lopen.. Hij was met niks anders bezig toen ik harde stem opzette en hem bij zijn halsband vast hield bleef ie grommen liet hij zelfs zijn tanden zien..

Ik wist van te voren dat een pup en een peuter pittig zou worden maar had dit totaal niet verwacht..

Hoe kan ik dit het best aanpakken?

Je begrijpt duidelijk totaal niet wat je pup doet.
Dat lijkt me geen handig uitgangspunt.

Wat doe je eraan als dit gebeurt?

Er zit van 2 kanten herder in, en een rottweiler en een labrador toch? Dat zijn toch m.i. honden die veel met de bek werken. Lastig, maar het lijkt me niet dat de pup bewust jouw kind aanvalt. Met de kleine hier zou ik ook niet graag een erg jong kind hebben rondlopen. Ze kunnen behoorlijk happerig zijn, en moeilijk te stoppen als ze eenmaal ergens een leuk spelletje in zien. Dat zie ik hier zelf ook al gebeuren en met 12 weken moesten we er ook flink bovenop zitten om het gedrag om te buigen naar iets waar hij wel in mocht bijten en druk bij kon doen.
In ons geval was het als hij zo onbereikbaar was (inderdaad ook grommen en blaffen of harder bijten als wij vonden dat hij iets te driftig werd) duidelijk dat hij even een time out moest hebben. Hij was dan gewoon erg moe en overprikkelt.

Heel snel herplaatsen anders gaan er ongelukken gebeuren.

Cleva schreef:

Moeder is een herder / rottweiler
en de vader is een herder / labrador

Deze pup is het toch? Dat is een best pittige combinatie.
Ik lees ook dat jullie allebei werken.

Ik raad je aan om het gedrag wat je pup nu laat zien heel serieus te nemen. Niet omdat er in zichzelf nou zoveel verkeerd aan is maar het is wel tekenend voor het type hond en het kost erg veel moeite maar ook ervaring om zo'n hond leuk te laten opgroeien.
Was het eigenlijk de bedoeling om er een groot project met scherpe risico's bij te nemen?

Iemand anders heeft wel de tijd en kunde om er een gelukkige hond van te maken en jullie kunnen veel beter een makkelijke, al volwassen hond nemen. Dan is iedereen veel beter af.

Ik zou daar zeker eens goed over nadenken Denisee.
Volgens mij heeft Cleva gelijk.

Ik sluit me bij de rest aan. Als dit nu al zo gaat lijkt me het niet echt een goede hond voor jullie gezin.
Het is een ook nogal pittige combi.

Je kunt er met veel tijd en een strakke opvoeding misschien best een fijne hond van maken (voor jezelf), maar ik zou het risico niet nemen met een peuter in huis... Zeker als je, nu je hem fysiek nog aankan, nu al met je handen in het haar zit.

Ik meen in een ander topic gelezen te hebben dat je eerder rottweiler(kruisingen?) gehad hebt, waarschijnlijk ben je daarom verknocht aan het ras. Maar ik vind de kruising die je hier hebt niet bepaald van het type gezinshond, als pup. Waarmee ik bedoel te zeggen dat alleen geduld niet genoeg zal zijn; dit wordt niet vanzelf beter.

Daarbij is het ook nog eens lastig je kind hondvaardig op te voeden, qua leeftijd. Mijn kinderen weten bijvoorbeeld dat, wanneer een hond tegen hen opspringt, ze met de armen over elkaar moeten wegdraaien. Maar toen ze twee waren, kon ik hen dat echt niet aan het verstand peuteren.

Misschien kun je hulp zoeken voor de problemen, maar dat is een beetje als een relatietherapeut inschakelen na twee weken verkering. Ik zou herplaatsen dus zeker overwegen.

Nanna schreef:Herplaatsen.

Wie?

Pups bijten. Dit is niet binnen een week over.

Nanna schreef:

Badu schreef:

Nanna schreef:Herplaatsen.

Wie?

De hond. Of het kind.

Of de man!

Alex schreef:

Nanna schreef:

Badu schreef:

Nanna schreef:Herplaatsen.

Wie?

De hond. Of het kind.

Of de man!

Of de vrouw

Valerie schreef:Pups bijten. Dit is niet binnen een week over.

Jawel, de onze (5 maanden) ook. In het begin werden we er gek van. En nog steeds gaat hij wel eens op de gang om af te koelen, dan is hij gewoon zó blij om de kinderen weer te zien. Dan moet hij echt 7 meter hoog springen, z'n kop in hun knieholtes duwen, happen in alle ledematen die hij kan vinden en met zijn voorpoten tussen zijn achterpoten de meubels binnen 2 seconden allemaal aanraken

Maar wat zij beschrijft, vind ik wel echt minder vrolijk klinken, zeker omdat ze het nu al niet meer in de hand lijkt te hebben.

Wat Alex zegt hebben wij hier ook, enthousiasme als hij je na een tijdje weer ziet
nu zijn wij allemaal volwassenen en ziet hij ons dus niet als speelgoed wat hij bij een peuter wss wel heeft

Ik vind het lastig om uit je omschrijving goed het onderscheid te maken of de pup nu wil spelen of echt aanvalt, het neigt toch meer naar aanvallen ben ik bang..
echt een tip heb ik daar niet voor, daar heb ik niet genoeg ervaring voor
Wellicht een gedragstherapeut?

ik zou ook herplaatsen en niet afwachten totdat je peuterzoontje straks voor zijn leven getekend is door een hondenbeet.
ik denk echt niet dat je het in de hand kunt houden als dat nu al niet lukt.
ik zou ook even wachten met een nieuwe hond en dan inderdaad maar geen pup meer nemen en al zeker geen pup met veel herder in zich.

Ik heb ook op je vorige topic gereageerd, een pup van nu 12 weken tast veel af probeert, een pup die zijn tanden laat zien kan hier een flinke reprimande verwachten en zal er echt geen trauma van overhouden als je hem direct in zijn nekvel pakt en hem flink overbluft.
Dit zal voor vele wel old school zijn maar er zijn type honden waar je niet kan zeggen foei dat mag niet pak maar een botje daar mag je je tanden inzetten en aan laten zien.
En als je dat wel doet en hij bijt uiteindelijk een keer is het zie je weer zo'n k herder of klapkaak die ze niet onder controle hebben.

Ik zou dit ook niet lang aan gaan kijken. Puppytandjes zijn erg scherp en zo'n peuterhuidje is erg kwetsbaar.
De pup zal in korte tijd groot worden, bij je peuter gaat dit een stuk langzamer.
Zoals ik het lees lijkt het niet alsof de pup dit vriendelijk, enthousiast en vrolijk bedoelt maar komt het erg naar over.
Ik zou het risico niet durven nemen dat er straks misschien ongelukken gebeuren.
Bovendien lijkt het me ook een hele lastige combinatie, zo'n pup en een peutertje.

Dinos schreef:Ik heb ook op je vorige topic gereageerd, een pup van nu 12 weken tast veel af probeert, een pup die zijn tanden laat zien kan hier een flinke reprimande verwachten en zal er echt geen trauma van overhouden als je hem direct in zijn nekvel pakt en hem flink overbluft.
Dit zal voor vele wel old school zijn maar er zijn type honden waar je niet kan zeggen foei dat mag niet pak maar een botje daar mag je je tanden inzetten en aan laten zien.
En als je dat wel doet en hij bijt uiteindelijk een keer is het zie je weer zo'n k herder of klapkaak die ze niet onder controle hebben.

ach hou toch op, als dat pupje nu al zo teruggromt ga je dat niet in de hand houden met nekvellen beetpakken en een hoop stampij, dan bereik je eerder het tegenovergestelde.
bij een herderachtig pupje consequent zijn? ja, absoluut; misschien zelfs wel tot in het absurde!
duidelijk zijn? ja, zeer zeker.
hardhandig corrigeren? nee, dat werkt voor geen meter en zet je met grote stappen achteruit.

Dinos schreef:Ik heb ook op je vorige topic gereageerd, een pup van nu 12 weken tast veel af probeert, een pup die zijn tanden laat zien kan hier een flinke reprimande verwachten en zal er echt geen trauma van overhouden als je hem direct in zijn nekvel pakt en hem flink overbluft.
Dit zal voor vele wel old school zijn maar er zijn type honden waar je niet kan zeggen foei dat mag niet pak maar een botje daar mag je je tanden inzetten en aan laten zien.

Het heeft niks met old school te maken, maar dit is gewoon stompzinnig advies. Een beetje herder komt daarop terug, namelijk. Met de tandjes.

Ik vind de combinatie bijzonder ongelukkig. En ik ga ook met Cleva mee.
ALS je met een peuter in huis al een pup wil, dan zéker niet zo'n mix. Alleen aan de mix heb je de handen al meer dan vol. En aan de peuter ook. Het is teveel, zo bij elkaar. En ik denk dat het zelfs voor heel erg ervaren bazen teveel zou zijn. Ik moet er in elk geval niet aan dènken
Ik zou de pup herplaatsen. En dan even wachten tot je kleintje wat meer stuurbaar wordt. En dán een leuke, rustige (volwassen) herplaatser zoeken. Want voor kinderen is het geweldig om op te groeien met honden. Maar wat je nu in huis hebt, dat is vragen om problemen.

Ach mijn ervaring die ik genoeg heb heeft mij nog nooit een angstige hond opgeleverd, en als ik even goed nadenk hebben alle honden behalve Luna onze b.d allemaal wel eens zo'n correctie gehad.
En daar zat ook een herder bij en dan doel ik niet op Phoenix onze pup.
Al onze honden op Tommy na lopen los en ook vorige staff , maar ja dat zal allemaal wel toeval zijn.
Gelukkig ieder zijn eigen ding, maar om iemand gelijk voor stompzinnig uit te maken is weer typisch het forum hier ,afwijkende mening en ervaring is hier niet gewenst.

Cleva schreef:

Dinos schreef:Ik heb ook op je vorige topic gereageerd, een pup van nu 12 weken tast veel af probeert, een pup die zijn tanden laat zien kan hier een flinke reprimande verwachten en zal er echt geen trauma van overhouden als je hem direct in zijn nekvel pakt en hem flink overbluft.
Dit zal voor vele wel old school zijn maar er zijn type honden waar je niet kan zeggen foei dat mag niet pak maar een botje daar mag je je tanden inzetten en aan laten zien.

Juist omdát het dat type hond is socialiseer je ze dus niet op correcties.
Je voedt zo een hond op die zich in een oogwenk herstelt van straf. Je maakt het de normaalste zaak van de wereld.
Het is gewoon dom. Je krijgt er harde honden van die niet onder de indruk van correcties zijn.

Het werkt gewoon niet. Dat heeft niets met zachte aanpak te maken. Mijn Hein, mijn oogappel, krijgt gerust een beuk tussen zijn ogen als het daar tijd voor is. Dat is niet vaak maar soms wel. Maar bij een pup doe je dat juist niet. Juist omdat je wil dat het nog werkt als hij volwassen is.

Een zachte aanpak in het begin maakt dat je je hond later met een discreet kuchje net zo hard corrigeert als jij denkt dat je doet met dat gegraai van je.
Een pup van 12 weken is nog bezig met het vaststellen wat normaal is. Juist als je later corre4cties wilt gebruiken moet je het dan achterwege laten.
Correcties horen indruk te maken, die horen niet normaal te zijn voor de hond dus die gebruik je niet in de maanden dat je hond aan het vaststellen is wat normaal eigenlijk betekent. Je wil niet dat je hond opgroeit met het idee dat straf er bij hoort.

Je weet niet waar je over praat en dat is helemaal niet erg maar het betekent wel dat je niet moet gaan lopen adviseren. Je hebt geen ervaring.

Ik zal zeker nooit pretenderen een gedragsdeskundige te zijn, maar geweld als correctie gebruiken bij een kruising rottweiler/herderpup lijkt mij een recept voor ongelukken.
Wat ik van rottweilers weet is dat het zeer koppige, trotse honden zijn die graag hun eigen plan trekken en herders zijn zeer gevoelig en kunnen zeer rancuneus zijn.
Lijkt me niet zo prettig om een dergelijke hond zo op te voeden dat-ie later bij een verkeerd gevallen correctie eens even lekker de baas duidelijk maakt dat zulks níet op prijs wordt gesteld.

Ik vind het overigens geweldig dat kinderen de kans krijgen om op te groeien met honden. Maar ik vind de kennelijke fixatie van jouw pup op je peuter zorgelijk. En eng. Zelfs al is het niet de bedoeling, de hond kan je kindje behoorlijk beschadigen.
Ik zou alvast zo'n risico niet willen lopen met mijn kind, dus herplaatsen zou ook voor mij zeker een overweging zijn. Zeker omdat een hond van 3 maanden nog redelijk makkelijk een nieuwe (ervaren!) baas kan vinden.

Dinos schreef:Ach mijn ervaring die ik genoeg heb heeft mij nog nooit een angstige hond opgeleverd, en als ik even goed nadenk hebben alle honden behalve Luna onze b.d allemaal wel eens zo'n correctie gehad.
En daar zat ook een herder bij en dan doel ik niet op Phoenix onze pup.
Al onze honden op Tommy na lopen los en ook vorige staff , maar ja dat zal allemaal wel toeval zijn.
Gelukkig ieder zijn eigen ding, maar om iemand gelijk voor stompzinnig uit te maken is weer typisch het forum hier ,afwijkende mening en ervaring is hier niet gewenst.

Ontopic: Ik zou ook herplaatsen overwegen. En anders zeker een goede GT laten meekijken en aangeven waar het fout gaat en hoe je dat zou kunnen aanpakken.

Ooit het zelfde meegemaakt. Een strenge scheiding tussen kind en hond maken. Op die strepen blijven staan. Anders echt herplaatsen.

Bij mij is het goed gegaan.

Dit is gewoon een pittig ding. Niks mis mee maar ongeschikt voor je gezin. Ik snap de keuze ook niet. X herders en zeker met een scheut rottweiler zijn grof. Ze zijn hard, doortastend, zelfverzekerd en dominant van aard. Die vragen om een baasje dat weet wat hij doet. De kans dat deze hond in de ideale gezinshond zal veranderen is klein. Dat hij zin heeft in pakwerk, trekspelletjes en een baas die kiest voor hem ipv tijd maken wanneer het kind slaapt is groot. Hij wil middelpunt zijn en hij wil leren wat er moet gebeuren. Waarschijnlijk zal hij later waaks, beschermend en pittig worden gezien de rascombi. Ik zou de labrador er niet in willen hebben omdat die alleen maar maken dat de hond moeilijk stuurbaar wordt in zijn jeugd.

Ik zou de hond ook herplaatsen maar dan alleen wel heel erg goed en niet snel en zomaar. Dit zijn doorgeefhonden. Honden die op 12 weken weg moeten zijn pittige dieren die al snel weer weg moeten. Ik heb zelf ooit een herder/bouvier/labrador gehad. Ook zo'n aanschaf, spijt, doorgeven, weer doorgeven etc. Met 6 maanden was ik baasje nr 4 geloof ik. Dier was dolgedraaid, grenzeloos en had geen idee meer dat een baas bestond, ze moest leren luisteren en alleen zijn kon ze al helemaal niet. Die poepte de eerste maanden op de eettafel bij wijze van en tijdens een spelletje in de kamer nam ze in haar blijheid de gordijnen mee en rende daar vervolgens mee door de kamer. Voor ik haar dan kalm kreeg had ze 3 gordijnen van de muur getrokken. Ze heeft de stereo opgevreten, plinten uit de muren gekrabt, tapijt opgerold tot de andere kant van de kamer en meermaals mensen gebeten op straat. Dit is allemaal goed gekomen maar wel alleen omdat wij geen kinderen hadden, ik trainingen ben gaan doen met de hond en me totaal toegewijd ben gaan opstellen. Alles voor de hond. Leren hoe een hond te begeleiden etc.

Verder is een pup meestal speels in bijten en grommen maar zeker niet altijd. Ik heb zelf een herder gehad die bloedje serieus in vreemde mensen hing op 11 weken. Dat is geen gelul. Mijn hond greep ze, beet ze en had niet de intentie om lief te zijn. Daar was niks speels aan. En als jij je hondje nu al aan het nekvel moet corrigeren en hard moet zijn dan heb je straks een ongeleid projectiel aan de riem. Die hond wordt extreem sterk, zeer actief en uiterst intelligent. Dus als pup al wennen aan de harde aanpak is wat mij betreft uit den boze. Hij wordt er zelf vooral heel erg hard en onstuurbaar van. Een pup die de tanden laat zien bij een correctie wordt een hond die je niet eens meer bij de halsband kan pakken zonder dat hij wegspringt en gaat reageren. Hoe harder je nu gaat doen, hoe meer kans dat die hond op een dag ook de tanden naar jou laat zien als hij denkt dat hij onterecht aangepakt wordt. En dan? Sta je er dan nog of verlies je dan?

Wat je ook kan doen is het roer omgooien. Ga trainen met die hond. Verdiep je in hondengedrag en tover hem om tot een machtig mooie superhond. Dat zit er nl ook in. Jij zal het moeten doen. En iedereen die wil kan dat. Daar horen echter zeker geen harde correcties bij. Je zal moeten incasseren, inncasseren en doorzetten. Maar als je dat doet heb je aan dergelijke kruisingen machtig mooie honden waar je nooit een tweede van kan vinden en krijgen. Trouw, gaan voor je door het vuur en als je het stuur hebt ontdekt kan je er echt alles mee. Je kan er een blindegeleidehond van maken bij wijze van. Dat zit er in. Dat is de kruising die je hebt. Puur en alleen 100% werkhondenbloed. Ik ben jaloers en ik zou er altijd voor gaan. Ik heb dat al eens gedaan en dat werd een hond die ik nooit zal vergeten. Heb er veel voor over moeten hebben maar dan heb je ook wat. Voor naast de kinderwagen en zo onzichtbaar mogelijk meedraaien terwijl alles om de kinderen gaat zijn deze honden volkomen ongeschikt. Als dat je doel is zeg ik wegdoen en neem een Cavalier of een shitzu. Geen kruising herder.

Dinos schreef:maar om iemand gelijk voor stompzinnig uit te maken

Ik zei dat het advies stompzinnig is, niet dat jij dat bent.
Beter lezen, graag.

Waarom zou je zo'n hond niet even in zijn kladden grijpen en laten weten dat het geen gewenst gedrag is om kindje te slopen.
Als het kind de pup zou slopen had hij allang een kledder om zijn oren gehad.
Vind het maar een gekke kentering dat tegenwoordig alles maar genegeert moet worden en alleen maar positief zijn.

bouvierpoedel schreef:Vind het maar een gekke kentering dat tegenwoordig alles maar genegeert moet worden en alleen maar positief zijn.

Je weet best dat ik niet van die school ben, Kees

Ik zou ook herplaatsen.
Niet omdat ik de hond gestoord vind of iets dergelijks, maar omdat er duidelijk geen structuur is, en ook weinig besef van de 'hondentaal'. Dan kan je beter eerlijk zijn, en de hond aan iemand overdragen die iets met de hond wil gaan doen, voordat je straks 30kg aan de lijn hebt die zijn eigen plan wel trekt.

Apple schreef:Ik zou ook herplaatsen.
Niet omdat ik de hond gestoord vind of iets dergelijks, maar omdat er duidelijk geen structuur is, en ook weinig besef van de 'hondentaal'. Dan kan je beter eerlijk zijn, en de hond aan iemand overdragen die iets met de hond wil gaan doen, voordat je straks 30kg aan de lijn hebt die zijn eigen plan wel trekt.

Helemaal mee eens, ik heb een rottweiler van 46kg, moet er niet aan denken dat die dit soort neigingen had, dan ben ik in ieder geval niet sterk genoeg.

Is het wel fixatie van de hond op dat kindje?
Weet je zeker dat je de hond goed leest?
Als je niet goed leest en je zou adviezen op gaan volgen over bestraffen zijn de rapen helemaal gaar.

Dus nu direct óf een goede GT er bij halen die je helemaal gaat begeleiden, óf je herplaatst de hond.

Ik geef Miranda gelijk als ze zegt dat de combinatie van zo'n type hond met een peutertje behoorlijk pittig is, om het zacht uit te drukken.
Ik zou niet zelf zonder hulp blijven proberen in ieder geval.
Daarvoor zijn de risico's te groot.

bouvierpoedel schreef:Waarom zou je zo'n hond niet even in zijn kladden grijpen en laten weten dat het geen gewenst gedrag is om kindje te slopen.
Als het kind de pup zou slopen had hij allang een kledder om zijn oren gehad.
Vind het maar een gekke kentering dat tegenwoordig alles maar genegeert moet worden en alleen maar positief zijn.

Waarom zou je alles moeten negeren en alleen maar positief moeten zijn als je geen honden in hun kladden grijpt op die leeftijd? Je mag van mij best een hondje bij zijn kladden grijpen als je denkt dat dat helpt. Wel gaarne alleen als je weet waarom je hondje dit doet, hem geeft wat hij nodig heeft, je weet dat hij begrijpt waarom je hem aanpakt en je beseft dat het naast positieve effecten op zijn gedrag ook effect heeft op je relatie met die hond.

Dus pak een hond gerust een keer wat harder aan. Daar gaat het helemaal niet over. Ga alleen geen pup verpesten doordat je hem gaat aanpakken zonder dat je een idee hebt waarom hij dit doet.

In mijn ogen worden er veel teveel honden hard aangepakt om redenen die niet eerlijk, niet terecht en soms ronduit stuitend zijn omdat verwachtingspatronen veel te hoog liggen. Beestje is 12 weken en zuigt alles nu op als een spons. Na 10 keer een harde correctie weet hij dat dat onderdeel van zijn leven zal zijn en gaat hij er wat mee doen in zijn ontwikkeling. Dat is in mijn optiek het laatste wat je moet willen met dit soort honden. Je krijgt dan een wegrennende hond die overal spelletjes van maakt, jou gaat proberen te ontlopen als je boos bent en die niet meer te bereiken is op een normale manier. Op een dag luistert hij dan alleen nog maar als je schreeuwt, hem bedreigt, hij loopt met een prikker of TT en dan nog loop je kans dat hij terugvecht en je dus ook nog weerwoord van je hond kan krijgen. Lekker verhaal bij deze kruising. Laat ze eerst maar zorgen dat ze weten wat die hond nu precies doet en daarna waarom. Als dat allemaal buiten de omstandigheden ligt en buiten de baas dan is er nog tijd genoeg om de hond zelf op het rechte pad te zetten.