Het HondenForum

Sonic is alweer bijna 4 maanden het gaat erg goed. Hij vindt steeds meer zijn rust en heeft daar steeds minder hulp bij nodig. Kenji daagt hem nog wel eens uit door de spijlen van de ren heen maar dit is goed te stoppen zowel vanuit Kenji als vanuit Sonic. Sinds deze week pakt Sonic zijn rust pas goed in de ren, voorheen had hij de bench daarvoor nodig. Dus we zijn nu begonnen met hem z'n rust laten pakken in de kamer (zonder de ren). Om hem dat te leren zitten de andere honden even in de bench. Eerste paar keer zitten er nu op

Beide heren los in de kamer dat is vooralsnog keten. Ze vinden elkaar fantastisch leuk en spelen het liefst de hele dag. Super dat het zo goed gaat natuurlijk en ze mogen best spelen maar niet de hele dag. En daar zit nu het probleempje: hoe maken we dat duidelijk? Ze uit elkaar halen zonder dat één van de twee in de bench/ren moet haalt tot nu toe niks uit. De aantrekkingskracht is te groot. Bijkomend probleempje is dat Sonic niet stopt dus overprikkeld raakt en helemaal over z'n theewater gaat: blaffen, bijten, rondracen etc. Dit triggert Kenji weer en zo is de cirkel rond...

Het is niet zo dat we zo constant uit elkaar houden, die speelmomentje willen we er wel in houden maar het zou zo fijn zijn als ze ook leren om rustig naast elkaar te liggen. Iemand hiervoor tips of ideeën?

Kenji is overigens 7 maanden en Sonic is 3,5 maanden

Het is net als met kinderen die te laat naar bed gaan, worden vervelend dreinerig , dus of je stuurt ze naar bed of ze vallen uiteindelijk zelf om.

Ik denk dat dat iets is wat zichzelf een beetje zal gaan regelen. Hier was het dikke keet toen de pup uit de puppyren mocht en met de volwassen hond rond mocht lopen. Na een paar daagjes was dat al gewoner en zag je ze steeds vaker gewoon rustig zijn of hun eigen ding doen. Met 2 (of 3) pups onderling was dat hetzelfde.
Edit: bij het overprikkeld raken zou ik trouwens wel even tussenbeide komen en apart zetten totdat ze weer tot rust gekomen zijn.

Uit zichzelf gaan die twee kleuters pas liggen als ze omvallen , schat ik zo. Kun je niet actief het spel afbreken voordat Sonic over zijn theewater is en ze allebei iets lekkers geven, een gevulde kong of iets anders waar ze even mee bezig zijn. Wel erbij blijven om de rust te bewaren.

Die deed ik gerust beide in hun eigen bench hoor, als ik het zat was.
Rustig bij elkaar liggen is misschien nog wat teveel gevraagd op deze leeftijd.

Wat als je ze lekker over hun theewater laat gaan, en inderdaad wacht tot ze zat van elkaar zijn? Weg met de puppyren en jullie zoeken t maar uit met zn tweeën?
Ik zou me zo kunnen voorstellen dat je met die ren alleen maar de spanning opbouwt, die zich ontlaad als je ze weer bij elkaar zet.

Mijn hond is twee maanden ouder dan die van mijn moeder. Ze speelden toen ze jong waren ook nonstop met elkaar. We wonen niet samen, maar destijds was ik regelmatig een aantal dagen bij mijn moeder. En hoe onverzadigbaar ze ook leken, toch was er een moment dat ze ophielden. Wel was het zo dat er maar íets hoefde te gebeuren, en die twee honden liepen weer met elkaar te klootviolen. Maar dat hoort er natuurlijk een beetje bij als je twee speelse jonge honden bij elkaar zet.

Nu zijn ze bijna 2 en het spelen binnen houdt nu ook wel eens op Buiten niet, eigenlijk.
Ik kan er alleen maar van genieten.

@Kipo: dank voor die tip van de Kong! Zo simpel en dat we daar zelf niet aan gedacht hebben...

Voor de rest, het probleem met wachten tot ze zelf omvallen is een beetje dat met name Sonic hierbij compleet een puppyrace gaat houden in de kamer. Op zich niet zo'n ramp maar hij houdt hier dan niet mee op, blijft een beetje hangen. Twijfel eigenlijk een beetje of we dan niet in moeten grijpen of hem dan moeten laten gaan... Want jullie hebben een punt dat dit zichzelf moet regelen. Maar in hoeverre moeten we Sonic hierbij "aan z'n lot overlaten"?

Edit: 1x is wel genoeg

De tip van ze allebei wat te knagen geven werkt in ieder geval als een trein! Geen Kong maar een kluif en ze liggen allebei los in de kamer lief te kluiven


Sent from my iPhone using Tapatalk

Eilfy schreef:De tip van ze allebei wat te knagen geven werkt in ieder geval als een trein! Geen Kong maar een kluif en ze liggen allebei los in de kamer lief te kluiven


Sent from my iPhone using Tapatalk

Kluifjes werken hier ook perfect om even de rust terug te brengen.

Wat ik ook wel eens doe/deed als het te dol werd:

Meespelen. Dus denkspelletjes pakken of even met allebei de honden meestoeien.
Dan kun je ze wat beter sturen in het hypergedrag.
Dan zijn ze (hier tenminste) ook wat meer op mij gericht dan op elkaar en houdt het donderjagen daarna meestal op en als ik dan op de bank ga zitten komen ze daarna kroelen.

Maar ik heb ze ook gewoon 'klaar' geleerd. En dat is in het begin lastig maar nu weten ze het precies.

Klio, Kyllah (schelen een maand) en Lana (scheelt 4 maand met de andere 2), liepen als pups altijd samen in de tuin, ook als we niet thuis waren. (ttz, vanaf ze 5 maand waren, daarvoor zaten ze als we niet thuis waren in een bench).
Maar ik wist wel van hun dat ze op tijd hun rust namen. Anders zouden ze ook apart gezeten hebben.

Even weer een update!

Het laten spelen (met af en toe wel ingrijpen) tot ze het zat zijn was geen succes. Sonic ging te veel over z'n toeren en dan wordt het van zijn kant uit geen leuk spel meer. Kenji piept wel maar laat het verder toe.

Wat we nu aan het doen zijn is een soort 2 sporen beleid. Aan de ene kant Sonic zoveel mogelijk samen met de rest laten doen zodat de andere honden niet meer zo enorm bijzonder zijn maar er gewoon bij horen. Daarnaast zijn we aan het kijken of het Sonic zonder de andere honden lukt om ook buiten de puppy ren rustig te gaan liggen als hij moe is.

Dat samen dingen doen gaat goed, hij loopt nu goed los en aan de riem mee met de rest. Het rust vinden in de kamer vindt hij erg lastig maar we hebben de tijd


Sent from my iPhone using Tapatalk

Wat lastig joh. Het lijkt me niets an om twee jonge honden uit elkaar te moeten houden.

Paisley schreef:Wat lastig joh. Het lijkt me niets an om twee jonge honden uit elkaar te moeten houden.

Het went vlug hoor, zo'n ramp is het niet. En het is ook niet zo dat we ze constant en strikt gescheiden moeten houden

En wat nou als 1 vd 2 een dag of wat over zijn toeren is? Ik denk dat je er veel te veel een ding van maakt, door ze uit elkaar te houden.

nathalie schreef:En wat nou als 1 vd 2 een dag of wat over zijn toeren is? Ik denk dat je er veel te veel een ding van maakt, door ze uit elkaar te houden.

Ik zou er voor de gein een filmpje van moeten maken. Het maakt ons niet uit dat ze druk zijn maar een pup die over de banken heen rent, compleet doof/blind is voor correcties van de andere honden, alles bij elkaar blaft en niet meer te bereiken is, is niet leuk meer. Voor ons niet, voor de andere honden niet en voor Sonic ook niet. Dus als hij echt over z'n toeren gaat kunnen we wachten tot hij zich een keer zo ongelukkig springt dat we richting dierenarts moeten of we halen ze uit elkaar.

Jullie hebben Sonic ook niet gezien toen hij hier binnenkwam. Compleet overprikkeld, nergens kunnen gaan liggen (ook niet nadat hij 5 uur wakker was, veel nieuwe indrukken etc.). Was gewoon sneu om te zien. Dat hebben we al een heel stuk verbeterd en met dat proces hebben we ook geleerd dat het hem zelf uit laten zoeken voor hem niet werkt. Voor alle andere honden wel (bij Kenji en Oryn ging dat prima, ook toen Alfy nog drukker was) maar bij Sonic niet.

Kan je ze niet de tuin in bonjouren als ze binnen te dol doen?
Kunnen ze daar elkaar afmatten, honden binnen even rust.
Als je merkt dat ze dan even rustiger zijn weer naar binnen?
Lijkt me anders dat je toch wel in een patroon terecht komt dat als ze elkaar zien het alleen maar gek doen is.

Het gaat niet alleen om WAAR hij zo doordraait.
Het gaat als ik het goed begrijp om het simpele feit DAT hij doordraait en onbereikbaar is.


Elfi, zou het een idee zijn om eens intensief met Sonic bezig te gaan met TTouch?

ranetje schreef:Het gaat niet alleen om WAAR hij zo doordraait.
Het gaat als ik het goed begrijp om het simpele feit DAT hij doordraait en onbereikbaar is.


Elfi, zou het een idee zijn om eens intensief met Sonic bezig te gaan met TTouch?

Ik had er nog niet aan gedacht maar TTouch is eigenlijk best een goed idee. Want Sonic draait niet alleen in huis makkelijk door, het is sowieso een pupje wat moeite heeft om zijn rust te vinden. Daar hebben we wel wat winst in geboekt maar daar is zeker nog veel winst te behalen.

Ik ben niet zo bekend in de TTouch wereld en de workshops die ik voorbij zie komen bieden ook heel veel dingen die van mij niet zo hoeven (meditatie, bach therapie etc.). Het gaat mij om de TTouch zelf. Weet jij toevallig waar we dan het beste terecht kunnen?

En een time-out in de bench bv als hij over z'n toeren gaat?
(ik denk maar he)

ranetje schreef:Het gaat niet alleen om WAAR hij zo doordraait.
Het gaat als ik het goed begrijp om het simpele feit DAT hij doordraait en onbereikbaar is.


Elfi, zou het een idee zijn om eens intensief met Sonic bezig te gaan met TTouch?

Maar dat geeft toch niet als je ze buiten hun gang laat gaan?
Ik ken weinig pups die midden in het spel met een evenzo jong speelmaatje heel erg bereikbaar blijven.
Als je ze dan gewoon even in een ruimte laat waar het racen geen kwaad kan, is er toch niet zo veel aan de hand
Mits het dus geen vervelend spel gaat worden onderling.

Eilfy schreef:

ranetje schreef:Het gaat niet alleen om WAAR hij zo doordraait.
Het gaat als ik het goed begrijp om het simpele feit DAT hij doordraait en onbereikbaar is.


Elfi, zou het een idee zijn om eens intensief met Sonic bezig te gaan met TTouch?

Ik had er nog niet aan gedacht maar TTouch is eigenlijk best een goed idee. Want Sonic draait niet alleen in huis makkelijk door, het is sowieso een pupje wat moeite heeft om zijn rust te vinden. Daar hebben we wel wat winst in geboekt maar daar is zeker nog veel winst te behalen.

Ik ben niet zo bekend in de TTouch wereld en de workshops die ik voorbij zie komen bieden ook heel veel dingen die van mij niet zo hoeven (meditatie, bach therapie etc.). Het gaat mij om de TTouch zelf. Weet jij toevallig waar we dan het beste terecht kunnen?

Geen idee.
Misschien kan je dat het beste vragen aan de organisatie hier in Nederland.
Volgens mij is dat de Tellington Touch training
Of je vraagt het bij Cursuscentrum dierverzorging

Die zouden toch moeten weten waar hun opgeleide trainers uithangen

En anders koop je het boekje over de TTouch, je leest het door en je bekijkt welke handelingen in jullie geval het effectiefste zouden kunnen zijn.

Tja toen Kay al pup was kwamen er regelmatig logees. Mijn ervaring was dat ze na meestal dik 2 uur echt wel ophielden. Het langste heeft geloof ik een uur of 5 geduurd en daarna was er rust. Buiten spelen en niet binnen. Maar goed: Kay was een pup die niet overprikkeld raakte en zijn rust wel maakte.

Norah is wel zo'n hond die geen grenzen heeft en daardoor ook steeds een tandje verder gaat, niet tot nauwelijks door andere honden te corrigeren valt en uitermate vervelend gedrag vertoond en erg overprikkeld raakt (en daardoor onbereikbaar en onberekenbaar). Feit is dat ik Norah gewoon niet zelf de zaken uit moet laten maken, ik er continue de stop op zet en dat ze dus gewoon niet overprikkeld mag raken. Ze komt er niet meer uit, niet na uren, niet na dagen, niet na weken, niet na maanden. En das ook weer niet goed om continue in overprikkeling te zitten, dus bepaal ik voor deze hond wel alles. Niet mijn idee erbij, maar het kon niet anders.

bandolero schreef:En een time-out in de bench bv als hij over z'n toeren gaat?
(ik denk maar he)

Doen we al, ervaring leert dat we hem al vrij vlot in de bench moeten doen dan (en er echt even in moeten laten zitten). Inmiddels pakt hij zijn rust in de bench goed dus die gebruiken we al regelmatig.

Apple schreef:Maar dat geeft toch niet als je ze buiten hun gang laat gaan?
Ik ken weinig pups die midden in het spel met een evenzo jong speelmaatje heel erg bereikbaar blijven.
Als je ze dan gewoon even in een ruimte laat waar het racen geen kwaad kan, is er toch niet zo veel aan de hand
Mits het dus geen vervelend spel gaat worden onderling.

Het spel wordt niet meer leuk, dat is het probleem. Het racen, zeker buiten, kan niet zoveel kwaad. Al denk ik dat als ik post dat 2 jonge honden in de groei uren met elkaar mogen spelen, er ook commentaar gaat volgen (iets met slecht voor gewrichten...). Hij hoeft ook niet perfect bereikbaar te blijven voor ons maar hij is überhaupt niet meer bereikbaar, ook niet voor eventuele correcties van de andere honden.

gyanty schreef:Norah is wel zo'n hond die geen grenzen heeft en daardoor ook steeds een tandje verder gaat, niet tot nauwelijks door andere honden te corrigeren valt en uitermate vervelend gedrag vertoond en erg overprikkeld raakt (en daardoor onbereikbaar en onberekenbaar). Feit is dat ik Norah gewoon niet zelf de zaken uit moet laten maken, ik er continue de stop op zet en dat ze dus gewoon niet overprikkeld mag raken. Ze komt er niet meer uit, niet na uren, niet na dagen, niet na weken, niet na maanden. En das ook weer niet goed om continue in overprikkeling te zitten, dus bepaal ik voor deze hond wel alles. Niet mijn idee erbij, maar het kon niet anders.

Alsof je Sonic beschrijft. En als wij zijn grenzen aangeven gaat het goed, als we het hem zelf uit laten zoeken stopt hij niet tot nauwelijks.

Hier ook een hond die snel overprikkeld raakt en ik merk dat de omgeving het vaak niet snapt. Wat sommigen hier zeggen over wachten tot ze moe worden zou ik zeker niet doen. Eigenlijk zou ik ze sowieso binnen niet laten spelen zodat het duidelijk is buiten is spelen binnen is rusten.