Najagen en uitvallen
Geplaatst: 12 nov 2014 11:37
Al bijna 4 weken hebben wij Toby nu in huis.
De eerste twee weken hebben we hem rond huis uitgelaten, ging helemaal goed, dus sinds een dag of 5 zijn we zijn wereld iets aan het vergroten. Mee lopen naar school, rondje door het park. Allemaal kleine stukjes. En ineens lijkt hij wakkergeschud te worden. Als hij vanuit zijn ooghoek een hondje in de verte ziet dan blaft en trekt hij als een gek. Naar fietsers of wandelaar die voorbijkomen valt hij écht uit, ook als ze 50 meter verder zijn, dan gáát hij gewoon. Mensen schrikken zich een ongeluk en ik denk dat als ik hem niet al kort had, dat hij nog zou happen ook.
Als er iemand gewoon naast ons staat is er niks aan de hand.
Afleiden met iets dat helpt echt helemaal niks, hij is niet dol op eten en buiten wil hij al helemaal niks aannemen. Spelletjes of balletjes interesseren hem niet.
De andere kant op lopen werkt voor heel even, er komt daar ook altijd wel iets aan.
Hoe kom ik er nou achter of dit ook een vorm van onzekerheid is of dat het echt jaaggedrag is?
(We hebben het sterke vermoeden dat hij in Bosnië bij de drijfjacht is ingezet)
Ik denk dat het voor de aanpak van dit gedrag belangrijk is om te weten toch?
Binnenshuis reageert hij wonderbaarlijk goed op een lichte stemcorrectie, maar buiten is hij echt doof. Ook
komt dan echt niet bij hem binnen.
De eerste twee weken hebben we hem rond huis uitgelaten, ging helemaal goed, dus sinds een dag of 5 zijn we zijn wereld iets aan het vergroten. Mee lopen naar school, rondje door het park. Allemaal kleine stukjes. En ineens lijkt hij wakkergeschud te worden. Als hij vanuit zijn ooghoek een hondje in de verte ziet dan blaft en trekt hij als een gek. Naar fietsers of wandelaar die voorbijkomen valt hij écht uit, ook als ze 50 meter verder zijn, dan gáát hij gewoon. Mensen schrikken zich een ongeluk en ik denk dat als ik hem niet al kort had, dat hij nog zou happen ook.
Als er iemand gewoon naast ons staat is er niks aan de hand.
Afleiden met iets dat helpt echt helemaal niks, hij is niet dol op eten en buiten wil hij al helemaal niks aannemen. Spelletjes of balletjes interesseren hem niet.
De andere kant op lopen werkt voor heel even, er komt daar ook altijd wel iets aan.
Hoe kom ik er nou achter of dit ook een vorm van onzekerheid is of dat het echt jaaggedrag is?
(We hebben het sterke vermoeden dat hij in Bosnië bij de drijfjacht is ingezet)
Ik denk dat het voor de aanpak van dit gedrag belangrijk is om te weten toch?
Binnenshuis reageert hij wonderbaarlijk goed op een lichte stemcorrectie, maar buiten is hij echt doof. Ook