Het HondenForum

Goedenavond forummers..

Sinds enkele weken begint onze hond steeds vreemder te doen, het betreft hier een teckel kruising van bijna 12 jaar.
Recent (4 maanden terug nu) is mijn moeder 4 dagen in de week gaan werken, daar waar zij voorheen maar 1,5 uur per dag werkte, mijn vader werkt 5 dagen in de week van 's ochtends tot 's avonds, mijn broertje is daarintegen net begonnen met de universiteit en is hierdoor redelijk vaak thuis om de tijden die mijn moeder weg is weer een beetje op te vangen. Ikzelf ben net afgestudeerd en werkzaam in een dierenwinkel bij mij in de buurt, soms hele en soms halve dagen.

Het begon allemaal met dat hij wat zenuwachtiger begon te doen op het moment dat wij weg gingen, daar waar hij altijd prima alleen kon/kan zijn lijkt het alsof zijn wereld instort als we allemaal weg moeten, uiteraard woord hij 's ochtends lekker een flink stuk uitgelaten en degene die thuis is of als eerste thuis komt laat de hond uit. dit ging tijden goed, mede doordat dit eigenlijk is wat hij al 12 jaar gewend is, dat er op onregelmatige tijden soms niemand thuis is. Hij loopt los in de woonkamer en bijkeuken en heeft meerdere slaaplekken, waaronder gewoon de bank, een stretscher en alle andere plekken waar hij kan komen.

Op een gegeven moment kwam mijn vader 's ochtends beneden, en trof de hond aan op de eetkamertafel, lijkt me niet de meest comfortabele plek om te slapen en daar leek de hond het ook mee eens te zijn, die stond namelijk en wist niet meer hoe hij er af moest.
Naja kan gebeuren zou je zeggen, echter blijft dit regelmatig gebeuren waardoor wij nu elke avond de tafel zo verschuiven zodat hij niet meer via het bankje erop kan springen.

Toen bedacht hij een nieuw grapje... alle kasten open zetten die open kunnen, en er dingen uithalen. Bijvoorbeeld schoenen of een doos tissues, voor de rest doet hij er niks mee, hij haalt het er alleen uit. Verder niet echt een probleem... Tot dat wij net tot ons schrik zagen, dat hij zowel de deur naar de bijkeuken als naar de trap naar boven de deuren kapotgebeten heeft, aan kauwmateriaal en speeltjes niet tekort overigens!

Dit gaat toch echt een stap te ver, ik woon niet de hele week thuis maar zit ook regelmatig bij mijn vriend, dus ik kan hem niet elke nacht bij mij laten slapen (hij mag niet mee naar mijn vriend ivm hun kat) en dan zou hij bij mijn broertje of ouders op hun kamer moeten en die vinden dat een iets groter probleem als ik (het is overigens niet mijn hond maar van de familie).

Dit plotselinge vreemde gedrag doet zich zowel 's nachts voor, en ik heb het idee dat hij de hele nacht loopt te ijsberen door de kamer in verwoede pogingen om boven bij ons te zijn (alle dingen lijken nogal verlatingsangst achtig) maar ook overdag word nu dus een probleem, en hoewel hij over het algemeen maar een paar uurtjes alleen is gebeurd het ook wel eens dat hij lang alleen moet zijn, wat echt nooit een probleem was.

Deuren kapot bijten is echt een stap te ver, aangezien mijn ouders binnen 1 a 2 jaar willen verhuizen is het niet handig dat de hond nu plotseling al het opgeknapte werk kapot gaat bijten.
Voor de nachten dat ik niet thuis ben overwegen we nu een hele grote bench aan te schaffen.. Maar ik ben heel bang dat dat ook maar een tijdelijke oplossing zal zijn.

Voor overdag heb ik een hele mooie oplossing, mijn hond mag namelijk altijd mee naar mijn werk, alleen daar maakt hij ook problemen die op verlatingsangst lijken, hij piept.. de hele dag door, na 1 a 2 uur vind hij enigszins rust en kan hij ergens gaan liggen, maar hij blijft door het raam van het kantoor kijken en zodra ik langsloop begint hij weer.

Al met al een heel lang verhaal, de symptomen lijken mij het meeste op dementie, maar wat kan ik er mee en hoe ga ik dit oplossen om het ook nog voor onze hond leuk te houden?

Alle tips zijn welkom!!

Het lijkt mij ook een beetje dementie-achtig. Mijn hond is 14 jaar en heeft ook wat vreemde trekjes gekregen. Ze wilde ineens niet meer beneden slapen. En kan 's avonds als wij gewoon beneden in de kamer zijn ineens naar boven rennen en heel hard aan de vloerbedekking gaan krabben. We hebben nu boven een stuk oude vloerbedekking gelegd ivm het krabben en ze slaapt bij ons in de slaapkamer in haar eigen mand.
Wel jammer dat jullie hond niet bij je ouders mag slapen, dat zou voor de nacht alvast een oplossing zijn.
Wat een schattig hondje is het trouwens.

Stel je voor dat je oud bent en je bent je hele leven al aan een bepaalde struktuur gewend en dat je houvast is als het in je hoofd wat minder word.
En dan gaat dat van de 1ne op de andere dag allemaal veranderen.
Geen wonder dat het hondje de weg kwijt is.

Stel je voor dat je oud bent en je bent je hele leven al aan een bepaalde struktuur gewend en dat je houvast is als het in je hoofd wat minder word.
En dan gaat dat van de 1ne op de andere dag allemaal veranderen.
Geen wonder dat het hondje de weg kwijt is.

Stel je voor dat je oud bent en je bent je hele leven al aan een bepaalde struktuur gewend en dat je houvast is als het in je hoofd wat minder word.
En dan gaat dat van de 1ne op de andere dag allemaal veranderen.
Geen wonder dat het hondje de weg kwijt is.

Structuur is er nooit echt geweest en deze verandering was er niet van de ene op de andere dag, mijn moeder werkte altijd 1,5 uur, dat veranderde in 3 uur en op gegeven moment is het veranderd naar dat ze middags ging werken toen zij op haar oude werk op verschillende tijden moest gaan werken.
De structuur is er al niet echt meer vanaf dat wij van de basisschool af zijn, en toen was hij 3. Vanaf toen heeft hij altijd te maken gehad met wisselende roosters, er was altijd wel iemand thuis, maar nooit dezelfde, en soms gewoon een tijdje alleen, maar hij lag altijd diep te slapen, dus het was nooit een probleem, het gebeurd nu iets vaker, 2 keer per week ongeveer dat hij wat langer alleen moet zijn, en dat hoeft niet! Want hij kan dagelijks met mij mee naar mn werk en dan zal hij alleen een paar nachten in een bench moeten, maar hij wil ook maar niet wennen aan in het kantoor blijven..

Het klinkt heel negatief allemaal maar begrijp me niet verkeerd, ik ben gek op mijn hond! Daarom zoek ik ook een oplossing om het voor hem zo fijn mogelijk te houden..

Ging hij altijd al met je mee naar kantoor of is dit nieuw. Anders is het ook nogal wat voor een oudje om alleen in een vreemde omgeving te moeten blijven zonder jou als houvast. Zeker als je wel zichtbaar langsloopt en niet bij hem komt.

Ik werk er net een half jaar, daarvoor heb ik er stage gelopen en toen is hij wel eens weggeweest maar niet dagelijks nee, alleen zit hij er niet, er zit een andere hond waar hij het goed mee kan vinden, maar hij is zo gefixeerd op mij als hij daar is, vanaf de grond kan hij me niet zien, alleen als hij op de stoelen springt kan dan.
Hij kent de omgeving dus wel vanuit de tijd dat het nog goed met m ging.

Je zegt dat er geen structuur was en hij aan chaos gewend was, maar chaos heeft ook een structuur en er is in korte tijd veel veranderd, iedereen doet andere, nieuwe dingen, langer werken, een baantje, studeren, enz. Ik denk dat dat ook veranderde hectiek met zich meebrengt, iedereen moet weer wennen aan andere gang van zaken, voor mensen is dat te overzien, voor de hond is de vertrouwde chaos echt veranderd hoor. Ik kan me best voorstellen dat een hondje daardoor onrustig wordt.
Ik zou niet al teveel proberen te doen wat geen effect heeft maar een keuze maken en dat uitvoeren.
Bij chaos kan het wel helpen om een aantal vast punten op de dag te hebben die altijd hetzelfde gaan op een rituele manier.
Deze chaos is een andere, dan de vorige chaos, voor een ouder hondje best verwarrend.

laura93 schreef:Goedenavond forummers..

Sinds enkele weken begint onze hond steeds vreemder te doen, het betreft hier een teckel kruising van bijna 12 jaar.
Recent (4 maanden terug nu) is mijn moeder 4 dagen in de week gaan werken, daar waar zij voorheen maar 1,5 uur per dag werkte, mijn vader werkt 5 dagen in de week van 's ochtends tot 's avonds, mijn broertje is daarintegen net begonnen met de universiteit en is hierdoor redelijk vaak thuis om de tijden die mijn moeder weg is weer een beetje op te vangen. Ikzelf ben net afgestudeerd en werkzaam in een dierenwinkel bij mij in de buurt, soms hele en soms halve dagen.

Het begon allemaal met dat hij wat zenuwachtiger begon te doen op het moment dat wij weg gingen, daar waar hij altijd prima alleen kon/kan zijn lijkt het alsof zijn wereld instort als we allemaal weg moeten, uiteraard woord hij 's ochtends lekker een flink stuk uitgelaten en degene die thuis is of als eerste thuis komt laat de hond uit. dit ging tijden goed, mede doordat dit eigenlijk is wat hij al 12 jaar gewend is, dat er op onregelmatige tijden soms niemand thuis is. Hij loopt los in de woonkamer en bijkeuken en heeft meerdere slaaplekken, waaronder gewoon de bank, een stretscher en alle andere plekken waar hij kan komen.

Op een gegeven moment kwam mijn vader 's ochtends beneden, en trof de hond aan op de eetkamertafel, lijkt me niet de meest comfortabele plek om te slapen en daar leek de hond het ook mee eens te zijn, die stond namelijk en wist niet meer hoe hij er af moest.
Naja kan gebeuren zou je zeggen, echter blijft dit regelmatig gebeuren waardoor wij nu elke avond de tafel zo verschuiven zodat hij niet meer via het bankje erop kan springen.

Toen bedacht hij een nieuw grapje... alle kasten open zetten die open kunnen, en er dingen uithalen. Bijvoorbeeld schoenen of een doos tissues, voor de rest doet hij er niks mee, hij haalt het er alleen uit. Verder niet echt een probleem... Tot dat wij net tot ons schrik zagen, dat hij zowel de deur naar de bijkeuken als naar de trap naar boven de deuren kapotgebeten heeft, aan kauwmateriaal en speeltjes niet tekort overigens!

Dit gaat toch echt een stap te ver, ik woon niet de hele week thuis maar zit ook regelmatig bij mijn vriend, dus ik kan hem niet elke nacht bij mij laten slapen (hij mag niet mee naar mijn vriend ivm hun kat) en dan zou hij bij mijn broertje of ouders op hun kamer moeten en die vinden dat een iets groter probleem als ik (het is overigens niet mijn hond maar van de familie).

Dit plotselinge vreemde gedrag doet zich zowel 's nachts voor, en ik heb het idee dat hij de hele nacht loopt te ijsberen door de kamer in verwoede pogingen om boven bij ons te zijn (alle dingen lijken nogal verlatingsangst achtig) maar ook overdag word nu dus een probleem, en hoewel hij over het algemeen maar een paar uurtjes alleen is gebeurd het ook wel eens dat hij lang alleen moet zijn, wat echt nooit een probleem was.

Deuren kapot bijten is echt een stap te ver, aangezien mijn ouders binnen 1 a 2 jaar willen verhuizen is het niet handig dat de hond nu plotseling al het opgeknapte werk kapot gaat bijten.
Voor de nachten dat ik niet thuis ben overwegen we nu een hele grote bench aan te schaffen.. Maar ik ben heel bang dat dat ook maar een tijdelijke oplossing zal zijn.

Voor overdag heb ik een hele mooie oplossing, mijn hond mag namelijk altijd mee naar mijn werk, alleen daar maakt hij ook problemen die op verlatingsangst lijken, hij piept.. de hele dag door, na 1 a 2 uur vind hij enigszins rust en kan hij ergens gaan liggen, maar hij blijft door het raam van het kantoor kijken en zodra ik langsloop begint hij weer.

Al met al een heel lang verhaal, de symptomen lijken mij het meeste op dementie, maar wat kan ik er mee en hoe ga ik dit oplossen om het ook nog voor onze hond leuk te houden?

Alle tips zijn welkom!!

Ik denk dat hij zich ongemakkelijk voelt bij de veranderingen en daarom gedrags veranderingen laat zien. Sneu voor het hondje

fenneke schreef:

laura93 schreef:Goedenavond forummers..

Sinds enkele weken begint onze hond steeds vreemder te doen, het betreft hier een teckel kruising van bijna 12 jaar.
Recent (4 maanden terug nu) is mijn moeder 4 dagen in de week gaan werken, daar waar zij voorheen maar 1,5 uur per dag werkte, mijn vader werkt 5 dagen in de week van 's ochtends tot 's avonds, mijn broertje is daarintegen net begonnen met de universiteit en is hierdoor redelijk vaak thuis om de tijden die mijn moeder weg is weer een beetje op te vangen. Ikzelf ben net afgestudeerd en werkzaam in een dierenwinkel bij mij in de buurt, soms hele en soms halve dagen.

Het begon allemaal met dat hij wat zenuwachtiger begon te doen op het moment dat wij weg gingen, daar waar hij altijd prima alleen kon/kan zijn lijkt het alsof zijn wereld instort als we allemaal weg moeten, uiteraard woord hij 's ochtends lekker een flink stuk uitgelaten en degene die thuis is of als eerste thuis komt laat de hond uit. dit ging tijden goed, mede doordat dit eigenlijk is wat hij al 12 jaar gewend is, dat er op onregelmatige tijden soms niemand thuis is. Hij loopt los in de woonkamer en bijkeuken en heeft meerdere slaaplekken, waaronder gewoon de bank, een stretscher en alle andere plekken waar hij kan komen.

Op een gegeven moment kwam mijn vader 's ochtends beneden, en trof de hond aan op de eetkamertafel, lijkt me niet de meest comfortabele plek om te slapen en daar leek de hond het ook mee eens te zijn, die stond namelijk en wist niet meer hoe hij er af moest.
Naja kan gebeuren zou je zeggen, echter blijft dit regelmatig gebeuren waardoor wij nu elke avond de tafel zo verschuiven zodat hij niet meer via het bankje erop kan springen.

Toen bedacht hij een nieuw grapje... alle kasten open zetten die open kunnen, en er dingen uithalen. Bijvoorbeeld schoenen of een doos tissues, voor de rest doet hij er niks mee, hij haalt het er alleen uit. Verder niet echt een probleem... Tot dat wij net tot ons schrik zagen, dat hij zowel de deur naar de bijkeuken als naar de trap naar boven de deuren kapotgebeten heeft, aan kauwmateriaal en speeltjes niet tekort overigens!

Dit gaat toch echt een stap te ver, ik woon niet de hele week thuis maar zit ook regelmatig bij mijn vriend, dus ik kan hem niet elke nacht bij mij laten slapen (hij mag niet mee naar mijn vriend ivm hun kat) en dan zou hij bij mijn broertje of ouders op hun kamer moeten en die vinden dat een iets groter probleem als ik (het is overigens niet mijn hond maar van de familie).

Dit plotselinge vreemde gedrag doet zich zowel 's nachts voor, en ik heb het idee dat hij de hele nacht loopt te ijsberen door de kamer in verwoede pogingen om boven bij ons te zijn (alle dingen lijken nogal verlatingsangst achtig) maar ook overdag word nu dus een probleem, en hoewel hij over het algemeen maar een paar uurtjes alleen is gebeurd het ook wel eens dat hij lang alleen moet zijn, wat echt nooit een probleem was.

Deuren kapot bijten is echt een stap te ver, aangezien mijn ouders binnen 1 a 2 jaar willen verhuizen is het niet handig dat de hond nu plotseling al het opgeknapte werk kapot gaat bijten.
Voor de nachten dat ik niet thuis ben overwegen we nu een hele grote bench aan te schaffen.. Maar ik ben heel bang dat dat ook maar een tijdelijke oplossing zal zijn.

Voor overdag heb ik een hele mooie oplossing, mijn hond mag namelijk altijd mee naar mijn werk, alleen daar maakt hij ook problemen die op verlatingsangst lijken, hij piept.. de hele dag door, na 1 a 2 uur vind hij enigszins rust en kan hij ergens gaan liggen, maar hij blijft door het raam van het kantoor kijken en zodra ik langsloop begint hij weer.

Al met al een heel lang verhaal, de symptomen lijken mij het meeste op dementie, maar wat kan ik er mee en hoe ga ik dit oplossen om het ook nog voor onze hond leuk te houden?

Alle tips zijn welkom!!

Ik denk dat hij zich ongemakkelijk voelt bij de veranderingen en daarom gedrags veranderingen laat zien. Sneu voor het hondje

Dat denk ik ook.
Ik merk aan onze 13 jarige terriër kruising dat hij de laatste paar maanden meer moeite heeft met alleen zijn, ondanks dat hij met onze andere hond samen zit.
We zijn zoveel mogelijk thuis voor hem en hij slaapt in de nacht lekker bij ons boven.

Apple is ook van jongs af aan weinig regelmaat gewend qua alleen zijn.
Ze zat altijd in een eigen kamer, dat ging prima, maar na een tijdje bleek wel dat ze daar niet gelukkig mee was.
Ook s nachts niet.
Uiteindelijk haar toch wel op de slaapkamer gelaten, en daar slaapt ze nu heel graag onder het bed.
Zowel s nachts, maar ook overdag als we weg zijn of zelfs als we gewoon thuis zijn. (deur staat gewoon altijd open)
Misschien is zoiets toch de oplossing?

je kunt toch niet zeggen dat er geen veranderingen zijn als die er wel zijn?
je hond wordt ouder, dan schakelt het allemaal niet zo vlug meer als toen hij jong was, lijkt me vrij logisch.
een andere hond is natuurlijk niet hetzelfde als zijn baasje in een situatie die hij duidelijk moeilijk vindt.
misschien toch een beetje meer kijken naar wat je hond nodig heeft en aankan dan er maar klakkeloos vanuit gaan dat ie wel gewend is aan chaos en de nieuwe chaos ook maar moet accepteren.