Het HondenForum

Al enige tijd hebben we bonje met de buren (en we zijn ook niet populair in de buurt) omdat één van onze honden vaak blaft. Het is voornamelijk waaks blaffen; bij vreemde geluiden en onbekende personen slaat hij aan. Maar hij blaft helaas ook als we eens weg zijn 's avonds (ook weer als hij geluiden hoort van de straat bijvoorbeeld).

We hebben als heel veel geprobeerd om het blaffen te verminderen:

- het blaffen negeren en de stilte belonen
- het geblaf onmiddellijk corrigeren
- homeopathie (ik geloof er zelf eigenlijk niet in maar omdat we vrij radeloos waren hebben we het op aanraden van iemand toch maar eens geprobeerd)
- het geblaf corrigeren en meteen daarna belonen als hij stil is
- blafbandje
- de deur uit gaan, wachten tot hij blaft en dan corrigeren

Niets van het bovenstaande heeft geholpen!

Als we weggaan maken we vooraf meestal een lange wandeling en geven hem een kauwspeeltje of een bot in de hoop dat hij moe is en gaat slapen of rustig gaat kauwen. Toch krijgen we telkens te horen dat hij blaft. Het vreemde is echter dat als wij weggaan en terugkomen het meestal stil is. Ik geloof ook niet dat het verlatingsangst is want 's ochtends zijn de honden ook een paar uur alleen en dan is hij meestal stil (we hebben in ieder geval nog niet gehoord van anderen dat hij 's ochtends ook blaft).

Het gevolg is nu dat we 's avonds niet meer de deur uit durven te gaan uit angst dat onze hond weer voor overlast zorgt. We staan ook erg onder druk door het geklaag van de buren en bitsige opmerkingen van buurtbewoners. We willen niemand tot last zijn en daarom hoop ik dat we het geblaf toch kunnen verminderen op de een of andere manier.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Heeft iemand de ultieme tip voor mij?

Ik heb geen tips. Maar ken wel iemand waarvan de hond overdag wel alleen kan zijn en 's avonds niet. Dus het zou best verlatingsangst in de avond kunnen zijn.

Heel rot , is er een plek in huis waar hij weinig of geen prikkels van buiten kan opvangen?

@Mizzsylver
Ja daar had ik ook al eens aan gedacht. Is een goed idee.

@sterre
Dat zou inderdaad wel kunnen. Maar als het verlatingsangst is, hoe zou je dit dan het best kunnen aanpakken?

@Dinos
In de huiskamer waar de honden zijn is er denk ik niet een betere plek. Ik weet niet of goed idee is om de hond in een andere kamer op de eerste verdieping alleen te laten. Maar misschien moeten we dat inderdaad maar eens proberen.

@Heavy
Angst voor het donker denk ik zelf niet. Want 's nachts is hij (op een enkele keer na) rustig en in de periode dat het 's avonds nog licht was blafte hij ook.

Hij blaft inderdaad vooral wanneer er iemand langsloopt, wanneer er mensen praten op straat en wanneer er vreemde mensen zijn. En hij reageert op een ander hondje in de buurt dat ook vaak blaft. Als ik thuis ben kan ik het meteen corrigeren en dan is het redelijk snel weer stil maar als ik weg ben is dat dus heel lastig.

Het zou best te maken kunnen hebben met s' avonds weggaan.
Misschien is de hond dan alerter of snapt hij gewoon niet waarom jullie dan weggaan.

Hoe vaak gaan jullie eigenlijk 's avonds weg? Even voor de beeldvorming...

Ik zou dan 's avonds alleen thuis zijn gaan opbouwen, net zoals je het waarschijnlijk overdag hebt opgebouwd.
In het begin is dat alleen even (minuut...) de deur uit en alleen naar binnen als hij niet blaft. En dat zo langzaam uitbreiden.

Edit: overigens zou ik beginnen met het blaffen aanpakken als jullie wel thuis zijn.
Een keer blaffen mag, maar daarna is het goed en ben je stil.

En als je de tv en het licht aan laat?
Bij de hond van mijn vriendin helpt dat.Die joelt alles bijéén als ze weg gaat en de tv uit doet.Maar laat ze de tv aan en de lichten is er niks aan de hand.Waarschijnlijk denkt ze dan dat er iemand in huis is of zo.

Kirra schreef: Hoe vaak gaan jullie eigenlijk 's avonds weg? Even voor de beeldvorming...

De laatste tijd gaan we nauwelijks nog de deur uit. Alleen als het echt niet anders kan. We zijn gewoon bang om weer overlast te veroorzaken. In het verleden gingen we 's avonds wel eens (zo'n 1 à 2 keer in de week) weg. Nooit heel lang overigens. Meestal maar een paar uur.

Kirra schreef: Edit: overigens zou ik beginnen met het blaffen aanpakken als jullie wel thuis zijn.
Een keer blaffen mag, maar daarna is het goed en ben je stil.

Als we thuis zijn gaat het ook beter met het blaffen. Zodra hij blaft wordt hij gecorrigeerd en dan is hij meestal wel weer stil. Maar heel effectief is het ook weer niet, want hij blijft nog steeds heel erg op prikkels van buiten reageren.

heb je überhaupt dat alleen zijn goed aangeleerd of moest dat ook weer met dezelfde noodgang als toen je je hondje net had?

ik heb blijkbaar toch voorspellende gaven, want dit zei ik vorig jaar om deze tijd:

renee-uk schreef: maar ik ben al weer weg, kom wel weer eens kijken in het 'mijn hond heeft last van verlatingsangst topic' dat ongetwijfeld komt als je op deze manier doorgaat.

Ik heb het idee dat je veel bezig bent met corrigeren.
In jouw lijstje zie ik dat veel naar voren komen.
In plaats van corrigeren als de hond blaft, zou je ook kunnen proberen om uit te stralen dat er niets aan de hand is.
Maak het luchtig, haal de hond uit de situatie, beloon als hij zijn aandacht verlegt van hetgeen waar hij naar blaft.
Door te corrigeren kan je ook spanning opbouwen: Blijkbaar is het bijzonder wat er gebeurd EN ik mag er niets mee doen!

De deur uitgaan en corrigeren als hij blaft zou ik in ieder geval niet doen, want dat is de tegenovergestelde manier waarop je alleen thuis blijven leert. Baasje komt terug als ik blaf: negatieve aandacht is ook aandacht.

Mizzsylver schreef:als allereerst, ga eens filmen als je weg bent. Het is allemaal van horen zeggen en zelf hoor je niks als je weggaat en aankomt.

Als hij toch blaft kun je op de film zien waarom hij blaft en die oorzaak aanpakken.

Vind dit een goede tip! Radio aan schijnt ook te helpen.

Foxen schreef:

Kirra schreef: Hoe vaak gaan jullie eigenlijk 's avonds weg? Even voor de beeldvorming...

De laatste tijd gaan we nauwelijks nog de deur uit. Alleen als het echt niet anders kan. We zijn gewoon bang om weer overlast te veroorzaken. In het verleden gingen we 's avonds wel eens (zo'n 1 à 2 keer in de week) weg. Nooit heel lang overigens. Meestal maar een paar uur.

Kirra schreef: Edit: overigens zou ik beginnen met het blaffen aanpakken als jullie wel thuis zijn.
Een keer blaffen mag, maar daarna is het goed en ben je stil.

Als we thuis zijn gaat het ook beter met het blaffen. Zodra hij blaft wordt hij gecorrigeerd en dan is hij meestal wel weer stil. Maar heel effectief is het ook weer niet, want hij blijft nog steeds heel erg op prikkels van buiten reageren.

Het nadeel is nu dus dat de omwonenden zich al ergeren. Is het nog mogelijk om met de buren te praten en te zeggen dat jullie het ook vervelend vinden? En dat als je weg gaat dit even aangeeft en als de overlast te erg is dat ze je kunnen bereiken zodat je terug naar huis kunt gaan?
Jaren geleden wist ik van een omwonende dat ze dat deed, zij wilde ook geen overlast veroorzaken maar wist ook soms niet hoe haar honden zouden zijn bij afwezigheid.
En vandeweek kreeg ik ook een berichtje van buren dat ze even weg moesten en dat er kans was dat de hond(en) zouden aanslaan. Ergens reageer je dan toch wat milder als je dan honden hoort loeien
Idem hier met de jonge hond, of toen we hier net kwamen wonen, even gevraagd of ze ons wilden laten weten als er overmatig geblaft werd bij afwezigheid, en zo ja, tsja dan moet je er wat aan doen. Je vraagt het dan immers niet voor niets

In jouw geval, hoe is de hond in de auto? Mijn honden konden bijvoorbeeld prima in de auto, even mee, even uitlaten en dan even wachten in de auto tot ik weer terugkwam. Misschien is dat en optie als je in de avond weg moet en de hond is in huis niet stil.

Kirra schreef:Ik heb het idee dat je veel bezig bent met corrigeren.
In jouw lijstje zie ik dat veel naar voren komen.
In plaats van corrigeren als de hond blaft, zou je ook kunnen proberen om uit te stralen dat er niets aan de hand is.
Maak het luchtig, haal de hond uit de situatie, beloon als hij zijn aandacht verlegt van hetgeen waar hij naar blaft.
Door te corrigeren kan je ook spanning opbouwen: Blijkbaar is het bijzonder wat er gebeurd EN ik mag er niets mee doen!

De deur uitgaan en corrigeren als hij blaft zou ik in ieder geval niet doen, want dat is de tegenovergestelde manier waarop je alleen thuis blijven leert. Baasje komt terug als ik blaf: negatieve aandacht is ook aandacht.

Wat Kirra zegt. Je bent alsmaar bezig het symptoom te bestrijden, maar aan de oorzaak doe je niks. Die hond voelt zich niet veilig, en daar moet je aan werken.

Ik zou ook beginnen met het blaffen serieus te nemen. Je hond slaat alarm, dan ben jij direct alert, kijkt effe door het raam, en dan concludeer jij dat er helemaal niks aan de hand is. Diepe zucht, schouders laten zakken, snuiven, nog een diepe zucht en dan weer je kont op die bank en hond er bij roepen en effe suf tv gaan kijken. Knuffel, koekie, weet ik wat, maar werk aan dat zelfvertrouwen. Een hond die serieus genomen wordt en gerustgesteld wordt leert iets. Een hond die gecorrigeerd wordt omdat hij alarm slaat leert daar eigenlijk niks nuttigs van. Hij denkt dat er gevaar is, en hij mag niet waarschuwen, dat gaat hij niet snappen.

Ik zou je hond 's avonds ook niet meer alleen laten. Ik heb een hond met ernstige verlatingsangst gehad, en uiteindelijk ging het overdag goed, maar 's avonds is toch andere koek, dat heeft nog heel lang geduurd voordat het 's avonds ook goed ging. Regel desnoods oppas als je echt weg moet.

Foxen schreef:Al enige tijd hebben we bonje met de buren (en we zijn ook niet populair in de buurt) omdat één van onze honden vaak blaft. Het is voornamelijk waaks blaffen; bij vreemde geluiden en onbekende personen slaat hij aan. Maar hij blaft helaas ook als we eens weg zijn 's avonds (ook weer als hij geluiden hoort van de straat bijvoorbeeld).

We hebben als heel veel geprobeerd om het blaffen te verminderen:

- het blaffen negeren en de stilte belonen
- het geblaf onmiddellijk corrigeren
- homeopathie (ik geloof er zelf eigenlijk niet in maar omdat we vrij radeloos waren hebben we het op aanraden van iemand toch maar eens geprobeerd)
- het geblaf corrigeren en meteen daarna belonen als hij stil is
- blafbandje
- de deur uit gaan, wachten tot hij blaft en dan corrigeren

Niets van het bovenstaande heeft geholpen!

Als we weggaan maken we vooraf meestal een lange wandeling en geven hem een kauwspeeltje of een bot in de hoop dat hij moe is en gaat slapen of rustig gaat kauwen. Toch krijgen we telkens te horen dat hij blaft. Het vreemde is echter dat als wij weggaan en terugkomen het meestal stil is. Ik geloof ook niet dat het verlatingsangst is want 's ochtends zijn de honden ook een paar uur alleen en dan is hij meestal stil (we hebben in ieder geval nog niet gehoord van anderen dat hij 's ochtends ook blaft).

Het gevolg is nu dat we 's avonds niet meer de deur uit durven te gaan uit angst dat onze hond weer voor overlast zorgt. We staan ook erg onder druk door het geklaag van de buren en bitsige opmerkingen van buurtbewoners. We willen niemand tot last zijn en daarom hoop ik dat we het geblaf toch kunnen verminderen op de een of andere manier.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan? Heeft iemand de ultieme tip voor mij?

In wat voor tijdsbestek heb je bovenstaande al geprobeerd? Nogal veel nl voor in een korte tijd, een methode kiezen en zeker enkele weken volhouden anders kan je niet van succes of niet spreken.

En de blafband, omgegaan en gehoopt op begrip of ook aangeleerd? Gok op het eerste, helaas

renee-uk schreef:heb je überhaupt dat alleen zijn goed aangeleerd of moest dat ook weer met dezelfde noodgang als toen je je hondje net had?

ik heb blijkbaar toch voorspellende gaven, want dit zei ik vorig jaar om deze tijd:

renee-uk schreef: maar ik ben al weer weg, kom wel weer eens kijken in het 'mijn hond heeft last van verlatingsangst topic' dat ongetwijfeld komt als je op deze manier doorgaat.

Is zij van die broer en zus foxjes waarvan er 1 met een muilkorf zoveel rustiger werd.? En stampvoetend weg is gegaan.

Ik heb zelf één goude regel. Als ik werk, ga ik 's avonds niet nog een keer weg, of de hond moet mee kunnen. Soms heel sporadisch kan het niet anders, maar dat zal niet meer dan 2 of 3 keer per jaar zijn. Ik heb bij al mijn 3 honden gemerkt dat ik beter één keer een langere tijd er niet kan zijn, dan een paar keer per dag alleen laten. De tweede keer willen ze altijd mee. Dat ik me daarmee beperkt, ja, klopt, maar dat is voor mij de verantwoording die ik ten opzichte van mijn hond ben aangegaan. Bezoek doordeweeks moet dan maar naar mij komen. Of ik neem de dag vrij zodat ik 's avonds weg kan.

Kirra schreef:Het zou best te maken kunnen hebben met s' avonds weggaan.
Misschien is de hond dan alerter of snapt hij gewoon niet waarom jullie dan weggaan.

Dat zou inderdaad kunnen. Hij is het gewend om 's ochtends een paar uur alleen te zijn maar 's avonds komt het niet vaak voor dat ze alleen zijn.

Kirra schreef: In plaats van corrigeren als de hond blaft, zou je ook kunnen proberen om uit te stralen dat er niets aan de hand is.
Maak het luchtig, haal de hond uit de situatie, beloon als hij zijn aandacht verlegt van hetgeen waar hij naar blaft.
Door te corrigeren kan je ook spanning opbouwen: Blijkbaar is het bijzonder wat er gebeurd EN ik mag er niets mee doen!

Hoe kun je de aandacht het best proberen te verleggen dan?
Het probleem is dat als ik de blaf negeer en de stilte beloon dat geen enkel effect heeft. Het duurt sowieso een paar minuten voor hij weer stil is. Deze tactiek hebben we in het begin lang toegepast.

Kirra schreef: De deur uitgaan en corrigeren als hij blaft zou ik in ieder geval niet doen, want dat is de tegenovergestelde manier waarop je alleen thuis blijven leert. Baasje komt terug als ik blaf: negatieve aandacht is ook aandacht.

Ik denk dat je gelijk hebt hiermee. Ook dit hebben we regelmatig geprobeerd op aanraden van een "hondentrainer" maar dat hielp op den duur ook niet en misschien heeft dat inderdaad wel een averechts effect gehad.

JoyJip schreef: Radio aan schijnt ook te helpen.

Van de radio (stemmen) moet hij soms juist blaffen dus ik denk niet dat dit werkt. Misschien is rustige muziek wel een goed idee.

blondie schreef: Het nadeel is nu dus dat de omwonenden zich al ergeren. Is het nog mogelijk om met de buren te praten en te zeggen dat jullie het ook vervelend vinden? En dat als je weg gaat dit even aangeeft en als de overlast te erg is dat ze je kunnen bereiken zodat je terug naar huis kunt gaan?

Gelukkig hebben we nog regelmatig contact met de buren. Zodra het voorkomt dat onze hond veel heeft geblaft krijgen we dat wel te horen.

blondie schreef: In jouw geval, hoe is de hond in de auto? Mijn honden konden bijvoorbeeld prima in de auto, even mee, even uitlaten en dan even wachten in de auto tot ik weer terugkwam. Misschien is dat en optie als je in de avond weg moet en de hond is in huis niet stil.

Wanneer het mogelijk is nemen we de honden mee. Als ze in de auto gaan zijn ze altijd heel opgewonden omdat ze (waarschijnlijk) denken dat we dan een lange wandeling gaan maken, of ergens op bezoek gaan. Dat vinden ze altijd heel leuk natuurlijk, maar als we ze dan even alleen laten in de auto dan lukt dat niet zo.

Hanneke2 schreef: Wat Kirra zegt. Je bent alsmaar bezig het symptoom te bestrijden, maar aan de oorzaak doe je niks. Die hond voelt zich niet veilig, en daar moet je aan werken.

Ik weet niet of het zo is dat de honden zich onveilig voelen. Hij reageert wel op te veel prikkels. De oorzaak van het blaffen overdag is denk ik té waaks gedrag. In de avond kan het wel met verlatingsangst te maken hebben, maar ik vermoed dat hij gewoon weer blaft wanneer er prikkels zijn, en omdat er dan niemand is die corrigeert gaat hij gewoon door met blaffen.

Hanneke2 schreef: Ik zou ook beginnen met het blaffen serieus te nemen. Je hond slaat alarm, dan ben jij direct alert, kijkt effe door het raam, en dan concludeer jij dat er helemaal niks aan de hand is. Diepe zucht, schouders laten zakken, snuiven, nog een diepe zucht en dan weer je kont op die bank en hond er bij roepen en effe suf tv gaan kijken. Knuffel, koekie, weet ik wat, maar werk aan dat zelfvertrouwen. Een hond die serieus genomen wordt en gerustgesteld wordt leert iets. Een hond die gecorrigeerd wordt omdat hij alarm slaat leert daar eigenlijk niks nuttigs van. Hij denkt dat er gevaar is, en hij mag niet waarschuwen, dat gaat hij niet snappen.

Als hij zo blaft dan heeft hij weinig aandacht voor mij, ik vraag me dus af of dit gaat werken. Maar het is misschien weer een goed idee.

Hanneke2 schreef: Ik zou je hond 's avonds ook niet meer alleen laten. Ik heb een hond met ernstige verlatingsangst gehad, en uiteindelijk ging het overdag goed, maar 's avonds is toch andere koek, dat heeft nog heel lang geduurd voordat het 's avonds ook goed ging. Regel desnoods oppas als je echt weg moet.

Nu laten we hem ook niet meer alleen 's avonds, alleen als het echt niet anders kan. Maar ik zou wel graag een manier willen vinden zodat hij wel rustig een paar uurtjes in de avond kan leren alleen zijn zonder te blaffen.

crutz schreef:
In wat voor tijdsbestek heb je bovenstaande al geprobeerd? Nogal veel nl voor in een korte tijd, een methode kiezen en zeker enkele weken volhouden anders kan je niet van succes of niet spreken.

We hebben sommige dingen best lang geprobeerd. Het probleem is nu echter dat het geduld van de buren op begint te raken.

metav schreef:Heb je twee mobielen apparaten zoja download dan een babyfoon app dan kan je zelf op afstand gelijk horen of je hond blaft

Hele goede tip!