Het HondenForum

Onze lieverd Kalev is nu bijna 5 maanden oud en we genieten vol op van hem.
We doen het op advies van de hondenschool rustig aan met "trainen" - dat wil zeggen, tot een maand of 6 zijn er slechts een aantal dingen die we kort door de bocht gezien met hem mogen oefenen: Zit, nee, hier en wandelen aan de lijn.
Iedere woensdagavond (mits het weer het toelaat en laten we wel wezen, Italianen zijn watjes) gaan we naar de hondenschool waar we deze dingen eventjes oefenen maar vooral lekker samen spelen en bezig zijn - over tafeltjes lopen, onder tafeltjes door lopen, door tunneltjes kruipen etc.
De filosofie van de hondenschool is - pas met een maand of 6 is het voor de hond leuk om echt dingen te gaan leren, tot die tijd vooral lekker pup zijn en samen de wereld verkennen.
Dat doen we dan dus ook!

Door de taalbarrière is er echter een ding waar ik niet goed genoeg met ze over kan communiceren en waar ik me vooral van af vraag waar het vandaan komt;

Kalev lijkt het fijn te vinden/er waarde aan te hechten om je handen en armen vast te pakken. Hij bijt niet, maar als een soort begroeting/tijdens het knuffelen pakt hij je handen of onderarmen vast en knauwt er een soort van op? Met zijn scherpe puppy tandjes toch best een beetje pijnlijk, nu hij aan het wisselen is wordt het beter
Alle andere dingen waar hij op knauwde ging het met nee en een alternatief bieden prima, schoenen, tafelpoten, kleren, riem etc etc etc laat hij allemaal keurig met rust of met een kleine eheh en een speeltje is het prima. Maar handen en armen zijn onweerstaanbaar, het maakt niet uit welke alternatieve er geboden worden, als hij je ziet/als hij lekker even komt kroelen moet er op je handen of armen geknauwd worden. Aangezien het niet pijnlijk is is het voor ons geen groot probleem. Maar vreemden/andere mensen buiten mij en mijn vriend(waaronder mijn schoonmoeder die een beetje angstig voor honden is) zien dit niet zo zitten, en daar zou ik toch ook graag van willen dat hij het daar niet doet. Hij is ondertussen niet de kleinste meer en ik begrijp volledig dat dit voor mensen als onplezierig en vervelend ervaren wordt.

Waar komt dit gedrag vandaan? Hoe moet ik dit begrijpen en hoe kan ik dit in goede banen leiden?

Zoals het bijvoorbeeld gaat;
We zijn vanmiddag lekker gaan wandelen, bij thuis komst is meneer lekker in zijn mand gaan slapen voor een paar uur en ik zit achter de laptop te werken. Hij wordt wakker en komt hallo zeggen/zijn knuffel halen. In eerste instantie zit hij lekker voor e en kroelen we even flink. Na een 30 seconden draait hij zijn hoofd en pakt hij mijn hand vast en blijft deze dan ook vast houden?
Zoals gezegd, hem dan een speeltje geven en door knuffelen heeft geen zin, speeltjes laat hij vallen en pakt dan weer je hand.

Ik ben erg benieuwd hoe ik dit gedrag moet zien en hoe hier mee om te gaan?

Nog even een foto van onze lekkere smeerkees

Mijn jongste teefje Zinzi doet dit ook, ze wil gewoon heel graag letterlijk contact met me
Ze doet het bijv. ook als ze lekker bij me ligt op haar rug en ik haar aai, dan pakt ze zachtjes mijn hand vast en komen er allemaal zeer tevreden geluidjes uit haar

Als je het in principe dus niet erg vind, zolang ze je maar niet pijn doet, zou ik hem zachtjes aanleren zodat hij weet dat vasthouden mag, maar dan zonder tandjes

Edit: geslacht veranderd, ik had er een haar van gemaakt

Skadi deed precies hetzelfde toen ze klein was (tegenwoordig legt ze vaak een poot in mijn hand).
Het is steun zoeken, en ook een uiting van genegenheid.
Net een klein kind dat je hand pakt
Ik zou het gewoon toestaan. Blijkbaar ziet hij jou als veilige haven.
Je doet duidelijk iets goed
Als het zeer doet kun je 'au' zeggen en je hand terugtrekken. Tenslotte moet hij leren hoe ver hij kan gaan en wat jij wel en niet leuk vindt.

Overigens mijn complimenten voor je hondenschool!
Lekker pup laten zijn, inderdaad. Eerst opvoeden. Kunstjes komen later wel.

Coda doet het nog steeds, die is ruim 2 inmiddels Die kan ook helemaal klemmen om je arm of been, beetje dwingend wel Ik laat het dus niet al te lang toe, maar ik hou wel in gedachte dat het inderdaad een uiting van genegenheid is. Alleen wel op een dusdanig dwingende manier dat ik zelf graag de touwtjes in handen houd.

Hier 2 hollanders die het ook doen, heel lief en zachtjes. Als het zeer doet zeg ik au en doen ze zachter

Kiyoshi doet het ook. Soms blijft hij gewoon liggen met mijn arm in zijn mond dan sabbelt hij er een beetje op. Meestal is het een soort begroeting of genegenheid. Ik vind het schattig

Fijn om te horen! Dan heb ik het tot nu toe naar ons toe inderdaad goed begrepen.

Het "probleem" is wel dat hij dit dus ook af en toe bij mijn schoonmoeder doet. Hij moet niet zoveel hebben van mensen (vreemde) die veel met hem bezig zijn/hem meteen willen aanhalen, maar mensen die hem negeren vindt hij fantastisch. Mijn schoonmoeder woont bij ons om de hoek en is regelmatig bij ons, echter is zijn behoorlijk bang van honden. Met Kalev gaat het steeds beter, maar goed, ze negeert hem dus voornamelijk en is daarmee voor hem ontzettend interessant. Hij komt bij haar af en toe dan ook op dezelfde manier knuffels halen en probeert dan ook haar hand vast te pakken, iets waar zij bang en onzeker van wordt.
Daar het een teken van genegenheid is weet ik niet goed hoe hier mee om te gaan? Haar uitleggen dat het genegenheid is helpt slechts ten delen, angst voor honden is tenslotte niet makkelijk om voor de persoon in kwestie rationeel mee om te gaan en hierbij genegenheid van enge tanden te onderscheiden..

Tara schreef:Wat is er mis met kunstjes en dingetjes leren voordat pups 6 maanden oud zijn? Als je het kunt doen op een manier die zowel jij als je hond leuk vinden is er helemaal niks mis mee hoor.
Leuke naam trouwens, betekent Kalev ook niet iets?

Ze willen er volgens mij vooral mee voorkomen dat men teveel verwacht van de pups, als iemand gefrustreerd raakt omdat "hier" bijvoorbeeld niet opgevolgd wordt, zegt hij altijd iets in de trant van "ach het is nog een pup, het echte gehoorzamen komt nog wel!"

Kalev is Hebreeuws voor Hondse Trouw

Speeltje bij binnenkomst is inderdaad een goed idee, hij heeft springen ontdekt en dat proberen we nu ook in goede banen te leiden door "zit" en dan knuffelen

Dus "zit" en dan speeltje of lekkere bullepees is een goed alternatief!

Grappig, Ik ken een volwassen witte herder reu die het ook doet. Als zijn eigenaar op de bank zit, zit die hond hem wel eens in de nek en schouders te 'bijten'. Heel voorzichtig. Ik vind het een gek gezicht en zou het zelf niet toelaten. Je kunt gewoon je persoonlijke ruimte verdedigen, wat de bedoelingen van de hond ook zijn.

Buster pakt mij s morgens als ik beneden kom ook altijd bij mijn arm en brengt mij dan naar de bank.
Daar moet ik zitten en knuffelen

Ook bij de andere gezinsleden doet hij dit maar niet zo vaak als bij mij .

Tay doet het ook als hij naast me komt liggen en moe is. Even hand in zijn bek en hij gaat rustig liggen en laat dan ook weer los. Ik vind het niet zo erg

Mijn berner, Jorla, doet dit ook.
Dat deed ze al toen ze als herplaatser bij me kwam. 'Dat hebben we haar nooit af kunnen leren", zei de fokker/eigenaar.
Mijn eerste berner deed dit vooral rond etenstijd, dan wilde ze mij met zachte dwang naar de keuken leiden.

Jorla doet het eigenlijk in ieder contact en vooral ook als ik haar riem om wil doen. Ze is niet altijd even zachtzinnig en ze smeert kwijl, of soms, na het uitlaten, vuil aan mijn arm of mouwen.
Maar inderdaad, het is haar niet af te leren.

Soms als ze op haar rug ligt en ik stoei even met haar voor het uitlaten, door haar hier en daar te porren, pak ik weleens met opzet haar onderkaak in mijn hand en schud dan haar kop zo zachtjes heen en weer.

Ik zie het ook als uiting van genegenheid, maar toch ook om iets af te dwingen. Licht dominant dus.
Bij een pup zou ik zeker proberen dit af te leren.

fenneke schreef:Buster pakt mij s morgens als ik beneden kom ook altijd bij mijn arm en brengt mij dan naar de bank.
Daar moet ik zitten en knuffelen

Ook bij de andere gezinsleden doet hij dit maar niet zo vaak als bij mij .

Felix deed het ook, en doet het heel soms nog wel eens. Hij zoekt eerst iets om in de bek te nemen, en als hij niks kan vinden pakt hij de mouw van de begroeter.
Ik heb vooral het idee dat het ge-aai voor hem niet zo hoeft. Een soort van "Leuk dat je er bent, maar ik heb eigenlijk liever niet dat je zo druk doet en me zo aan zit te raken".

Maar ik heb het idee dat er meerdere soorten van vastpakken zijn

Buster wil echt knuffelen

Hij gooit je zowat de stoel of bank in en klimt dan bijna in je


Bezoek moet hij niets van hebben dus zal hij het ook niet doen.
Hij doet het ook niet bij de kleinkinderen alleen bij ons

maupie deed het ook wel, die had graag wat in haar bek. Pom is meer van de verstikkende liefde, die springt het liefst gewoon op je

fenneke schreef:Buster wil echt knuffelen

Daar twijfel ik niet aan hoor

Mijn hond doet het ook en is inmiddels 7!
Heeft hij ook altijd gedaan, ik vind het dan wel belangrijk dat hij weet wat 'auw' of 'nee' betekend. Zo gauw ik 'auw' zeg laat hij mij meteen los want in al zijn enthousiasme is hij niet altijd even voorzichtig met mij!
Met schoonmoeder zou ik dan ook dat 'commando' proberen. Dat schoonmoeder al meteen zegt nee of auw als ze binnenkomt. Ik vind ook niet dat een hond door al het bezoek aangehaald moet worden, sommigen hebben hier geen behoefte aan, dus dan is het gewoon een ferm 'nee'!

Mijn hond doet het ook en is inmiddels 7!
Heeft hij ook altijd gedaan, ik vind het dan wel belangrijk dat hij weet wat 'auw' of 'nee' betekend. Zo gauw ik 'auw' zeg laat hij mij meteen los want in al zijn enthousiasme is hij niet altijd even voorzichtig met mij!
Met schoonmoeder zou ik dan ook dat 'commando' proberen. Dat schoonmoeder al meteen zegt nee of auw als ze binnenkomt. Ik vind ook niet dat een hond door al het bezoek aangehaald moet worden, sommigen hebben hier geen behoefte aan, dus dan is het gewoon een ferm 'nee'!

Beetje 'oud' topic, maar Tselfde doet dit ook.
Ook als ze met mij samen thuis van de trap af loopt, dan pakt ze altijd mijn hand vast. Ze doet het niet hard, en ik vind het echt zo schattig.
Het lastige is wel dat ze het ook bij andere mensen wil doen die ze leuk vindt, die schrikken en trekken dan hun hand weg, waardoor Tselfde soms gaat springen of harder wil happen.
Ik ben dus wel ermee aan het werk, dat ze het niet bij anderen moet doen.
Ze knabbelt/sabbelt ook aan mijn vingers/handen als ze lekker bij me ligt te kroelen op haar rug. Ik vind het echt iets fijns zo samen met haar.

Rotje onze Fila doet dit ook je vast pakken, je aanraken.

Mojuan schreef:Beetje 'oud' topic, maar Tselfde doet dit ook.
Ook als ze met mij samen thuis van de trap af loopt, dan pakt ze altijd mijn hand vast. Ze doet het niet hard, en ik vind het echt zo schattig.
Het lastige is wel dat ze het ook bij andere mensen wil doen die ze leuk vindt, die schrikken en trekken dan hun hand weg, waardoor Tselfde soms gaat springen of harder wil happen.
Ik ben dus wel ermee aan het werk, dat ze het niet bij anderen moet doen.
Ze knabbelt/sabbelt ook aan mijn vingers/handen als ze lekker bij me ligt te kroelen op haar rug. Ik vind het echt iets fijns zo samen met haar.

Mijn kleine doet dat ook, en ik vind het verder prima. Samen op de bank en dan ligt hij wat te wauwelen op mijn hand of aan mijn duim. Het handpakken en happen tolereerde ik niet, ook al was het nog zo lief bedoeld.
Mijn oudere herder deed dat ook, was haar nooit afgeleerd en zij bedoelde er niets verkeerds mee. Ze was alleen best een flinke meid en menigeen dacht dat ze echt beet dit gedrag is op latere leeftijd moeilijk af te leren, of om te buigen.
Ik wist dat ze er niets mee bedoelde, mensen die honden gewend waren konden het goed inschatten, maar mensen die al wat angstig waren voor dit type honden begrepen het écht niet.
Ik let er dus wel op dat mensen die kleine niet gek maken op happen in handen en armen. Speels gedrag, maar kan later negatief uitpakken bij mensen die niet snappen dat het een spelletje is. Nu nog jong en aggos zo leuk en kan geen kwaad, maar als het twee jaar is en de visite komt langs dan is het ach en wee..