Pagina 1 van 1

Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 15:09
door dayake
Hoi!

Ik loop tegen wat kleine problemen op bij Daya. Ze kan alleen zijn, denk ik... de buren hebben haar nooit horen piepen/janken. Maar als ik ga douchen gaat ze wel janken en plast ze in de bench, ook als we bijvoorbeeld een half uur geleden naar buiten zijn geweest.

Ze jaagt sinds kort op vogels :schrik: aan de lijn, heeft dan geen aandacht meer en wil als een bezetene achter de vogeltjes aanrennen :LOL: Hoe los ik dit op?

Dit is allemaal een beetje begonnen sinds ik (vermoed) dat ze al langzaam in de ''pubertijd'' komt, af en toe koekjes in d'r oren :mrgreen: kan buiten 10 keer Daya zeggen maar heb geen aandacht.

Iemand wat handige tips?

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 15:20
door ranetje
Even een flauw grapje ................ maar wel met een serieuze ondertoon wat mij betreft.
Als jij buiten 10 keer Daya zegt is dat waarschijnlijk 9 keer te veel. :tongue:

Als ze gaat "puberen" vooral zorgen dat je goed gedrag beloont en haar zo min mogelijk gelegenheid geven om opdrachten van jou niet uit te voeren.
Dus of je zorgt dat ze je opdracht uitvoert, of ... als dat niet kan, de opdracht niet geven.
Dat is inclusief het roepen van haar naam.
Des te minder kans dat je hooguit "ruis" wordt buiten.
Daarnaast iets met haar samen ondernemen als je buiten bent, dus samen iets doen zodat je belangrijker wordt als onderdeel van de wandeling.

Waarom zit ze in de bench als je onder de douche gaat?
Gaat ze dan slopen?

edit: typo

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 16:52
door dayake
Dankje :cheer: daar heb ik wat aan!

Normaal moest ze altijd netjes zitten als we gingen oversteken, ze kijkt wat in het rond maar zitten ho maar hihi. Ook niet op commando. Dus dat kan ik beter maar gewoon even laten voor wat het is? Soms loop ik mezelf ook op te vreten buiten :S: dat is natuurlijk ook niet leuk.

Ja, ze zit in de bench omdat we haar nog niet helemaal vertrouwen. We hebben veel losse spulletjes staan die ze zo omgooit, ook waar we bij zitten. Maar slopen doet ze niet echt. We zijn nu aan het oefenen met los alleen blijven, dan kijken we stiekem om het hoekje wat ze aan het doen is :engel: terwijl zij denkt dat we weg zijn. Dat gaat tot nu toe best goed, gesloopt heeft ze nog niet.

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 17:11
door blondie
Ik zou dat zitten niet laten voor wat het is op dit moment :wink:
Engelengeduld en zelf blijven wachten tot ze wél naar je kijkt uit zichzelf. Want ze gaat zich op een bepaald moment afvragen waarom er niet doorgelopen wordt. We hebben hier nu zo'n 6 maanden oud hondje zitten die ook ineens lijkt te vergeten wat de "routine" is.

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 18:46
door ranetje
dayake schreef:Dankje :cheer: daar heb ik wat aan!

Normaal moest ze altijd netjes zitten als we gingen oversteken, ze kijkt wat in het rond maar zitten ho maar hihi. Ook niet op commando. Dus dat kan ik beter maar gewoon even laten voor wat het is? Soms loop ik mezelf ook op te vreten buiten :S: dat is natuurlijk ook niet leuk.

Ja, ze zit in de bench omdat we haar nog niet helemaal vertrouwen. We hebben veel losse spulletjes staan die ze zo omgooit, ook waar we bij zitten. Maar slopen doet ze niet echt. We zijn nu aan het oefenen met los alleen blijven, dan kijken we stiekem om het hoekje wat ze aan het doen is :engel: terwijl zij denkt dat we weg zijn. Dat gaat tot nu toe best goed, gesloopt heeft ze nog niet.
Wat het zitten betreft eens met blondie en Kruimel53

Je op lopen vreten verpest de sfeer en bij een hond die daarvoor gevoelig is kan dat weer een reden zijn om zich voor je af te sluiten.
Zo trek je elkaar in een spiraal naar beneden (negatief dus).
Ik ben zelf wel eens als de opdracht niet werd uitgevoerd pal voor de hond gaan staan (oog in oog zeg maar) waardoor hij toch ging zitten.
Niet boos, gewoon neutraal wachtend tot hij ging zitten.
Moet alleen geen gewoonte worden anders heb je kans dat hij straks alleen nog maar gaat zitten als je voor hem gaat staan :mrgreen:

Wat gebeurt er als je een kong of een kauwstaaf geeft als je gaat douchen?

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 19:20
door Nerazi
Nila mocht van mij gewoon mee naar boven kijken wat ik aan het doen was, douchen en de was opvouwen was toch erg raar en wilde ze ook niet alleen blijven. Nu heeft ze door dat er niks bijzonders aan de hand en blijft ze gewoon heel relaxt beneden liggen.

En achter de vogeltje aanrennen zou Nila ook best wel willen, alleen zie ik aan haar lichaamstaal of ze een sprint wil trekken de focus op de vogel ligt. Ik roep dan 'kijk eens!' koekje er in en laat ik haar een stukje volgen. Dan is ze het vogeltje alweer vergeten.

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 20:18
door j.werkman
Sta je daar voor paal bij een oversteekplaats, stopt er een auto. Normaal stopt niemand, maar sta je voor paal met je hondje dan toch met regelmaat stoppen ze. Stoppen voor een zebrapad moet je vriendelijk waarderen en ik stak dan ook over. Gelukkig was ik niet van het opdracht geven, maar als hij gaat zitten , gaan we verder zoiets. Maar grappig is het wel.

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 22:12
door Liesbeth
dayake schreef:Dankje :cheer: daar heb ik wat aan!

Normaal moest ze altijd netjes zitten als we gingen oversteken, ze kijkt wat in het rond maar zitten ho maar hihi. Ook niet op commando. Dus dat kan ik beter maar gewoon even laten voor wat het is? Soms loop ik mezelf ook op te vreten buiten :S: dat is natuurlijk ook niet leuk.

Ja, ze zit in de bench omdat we haar nog niet helemaal vertrouwen. We hebben veel losse spulletjes staan die ze zo omgooit, ook waar we bij zitten. Maar slopen doet ze niet echt. We zijn nu aan het oefenen met los alleen blijven, dan kijken we stiekem om het hoekje wat ze aan het doen is :engel: terwijl zij denkt dat we weg zijn. Dat gaat tot nu toe best goed, gesloopt heeft ze nog niet.
Nee, dat laten zitten bij het oversteken niet laten voor wat het is. Juist niet, gewoon wachten totdat het kwartje valt, al duurt dat een tijdje. Soms is het handig om je hond nogmaals (dmv je commando) om hem/haar er aan te herinneren wat je eerder verteld hebt. 'Men' wil nog wel eens wat vergeten :wink: .

Maar doe dat niet bij een oversteekplaats, want daar horen weggebruikers netjes te stoppen om jou (als voetganger) voorrang te geven. Dan ben jij bezig om je hond te leren om netjes te gaan zitten en vraagt die enkele automobilist die wel stopt zich af waarom je niet doorloopt :19: :roll: :gvd: .

Als ze niet sloopt zou ik haar gewoon los laten en die losse spulletjes opbergen in een grote doos, tot nader order (of naar de kringloop brengen, die spulletjes dan).

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 22:14
door dayake
j.werkman schreef:Sta je daar voor paal bij een oversteekplaats, stopt er een auto. Normaal stopt niemand, maar sta je voor paal met je hondje dan toch met regelmaat stoppen ze. Stoppen voor een zebrapad moet je vriendelijk waarderen en ik stak dan ook over. Gelukkig was ik niet van het opdracht geven, maar als hij gaat zitten , gaan we verder zoiets. Maar grappig is het wel.
Ja! dat heb ik dus ook :lol1: als ze netjes gaat zitten en wacht duurt het ontzettend lang voor ik van iemand mag oversteken, en als het niet lukt en ze niet luistert is iedereen super vriendelijk en mag ik wel :oohja:

Daarom pak ik vaak plaatsen waar geen zebrapad is maar waar je wel kan oversteken.

Re: Jagen & toch verlatingsangst?

Geplaatst: 03 dec 2014 22:31
door Alex
Ik zou me van die automobilisten helemaal niets aantrekken. Die zien toch ook wel dat jij daar je pup iets staat te leren? Uiteindelijk rijden ze wel door.

Ik zou ook wat minder vragen en dan dingen met meer slaagkans. Dus haar gewoon met rust laten wanneer ze vogeltjes ziet en pas haar naam weer roepen wanneer ze toch al van plan was om je even aan te kijken. En dan blij doen. Maar goed, dat is al zo'n beetje gezegd.

Mijn hond vindt liggen op commando maar niks. Ik dacht eerst dat hij me niet begreep (en ik vond dat gek, want hij begrijpt alles zo goed), dus ging ik twijfelen en het commando nog een keer geven. En daarna aanwijzingen geven. En uiteindelijk waren we allebei helemaal afgeleid. Toen zag ik mijn dochter het een keer doen. Ze gaf het commando en ze wachtte. Verder niets, ze stonden daar een tijdje met z'n tweeën. De hond keek mijn dochter aan, en zij wachtte. De hond keek eens om zich heen en mijn dochter wachtte nog steeds zonder zich af te vragen of hij haar commando wel begreep en ook zonder ongeduldig te worden. Er ging echt zeker een minuut overheen, toen ging hij héél langzaam liggen en toen gaf mijn dochter hem een koekje. Volgens mij is dat de juiste manier, geen twijfel en veel geduld.