Het HondenForum

mijn mechelmeisje Amber is DOL op balletjes; niks in de wereld voor haar is zo belangrijk als dat. tennisballen nog meer dan voetballen maar met tennisballen wordt echt tijd ingelast, de voetballen (4) liggen gewoon op het erf te wachten tot iemand er tegen trapt.
sinds kort hebben wij DH reu Kailen. hij geeft niet zoveel om ballen. hij zal er nooit een zelf oprapen en rent niet achter een bal aan die voor hem gegooid wordt.
Daarentegen vindt hij het een heéél leuk spelletje om achter Amber aan te rennen die de bal wil pakken. 9 van de 10 keer is zij sneller omdat zij er nu eenmaal fel op gebrand is de bal te pakken. Als zij hem heeft gaat hij achter haar aan om hem af te pakken. Wat hem niet lukt. Als hij de bal eerder heeft, huppelt zij achter hem aan en rust niet tot zij hem heeft . Dat lukt uiteindelijk altijd, want hij wil niet per se die bal maar meer met haar bezig zijn.
Tot zover een heel leuk spelletje die ze lekker allbei bezig houdt.

Vandaag zag ik voor het eerst dat ze allebei aan de bal begonnen te trekken. Ambers houding sprak boekdelen: wat er ook gebeurt, die bal is van mij. Zeer stijve houding en oren plat naar achter. Overigens is dit een byzonder zachtaardig gevoelig en soms zelfs wat onzeker hondje he, dus dit is heel wat voor haar. het is haar echt menes.
Voor Kailen lijkt het nog steeds een erg leuk spel en hij laat uiteindelijk ook los, hoewel zij het qua fysieke kracht natuurlijk af zou moeten leggen tegen hem. Toch wordt hij wel steeds fanatieker.

Dus vraag ik mij af: moet ik gaan ingrijpen? Amber wil liever alleen met de haar bal spelen maar aan de andere kant vind ik dat ze ook best samen met een bal kunen doen. Zij heeft er niet per se méér recht op. Ze kan tenslotte zelf ook een andere bal pakken maar dat doet ze niet. Ik heb niet in gegrepen maar ze het zelf laten uitzoeken. Toen Kailen uiteindelijk los liet heb ik hem wel uitbundig geprezen voor zijn ridderlijkheid. Niet lang hierna hield hij het weer voor gezien.

Voor de volledigheid: ze kunnen het heel goed met elkaar vinden. Ze kunnen elkaar prima met rust laten, maar ook tegelijkertijd uit dezelfde bak water drinken of op hetzelfde bed liggen. Kailen pikt heel veel van Amber waardoor ze sinds zijn komst enorm meer zelfvertrouwen heeft gekregen
Maar ik wil niet dat dit gaat escaleren, dus aan jullie de vraag: op welk moment moet ik gaan ingrijpen?

Ik zou alleen met haar gaan ballen en het je dh aanleren. Persoonlijk vind dit geen leuke spelletjes want dikke kans (je hebt hem nog maar net zeg je) dat de vlam een keer in de pan slaat.

http://vid55.photobucket.com/albums/g13 ... I_4916.mp4" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik denk dat je het zelf moet inschatten. Mijn stel is/was ook niet met elkaar opgegroeid. Bovenstaande was op een bepaald moment toen ze elkaar beter in konden schatten regelmatig een tafereel.
Maar goed, ikzelf had toen voldoende in kunnen schatten hoe ze met elkaar omgingen. Waren ook reu en teef trouwens.
In het begin had de teef die er als laatste bij kwam behoorlijk de neiging te denken in "Alles is voor Bluffie" en de reu boeide dat niet zoveel. En soms ging hij wel even de uitdaging aan en in mijn samenstelling was het overigens de reu die de broek aanhad. En niet het teefje.

Vinden ze zelf ook dat ze samen met een bal kunnen doen?

Honden zijn over het algemeen niet van "eerlijk delen".
Wacht even af hoe het contact tussen die twee verder gaat, maar dwing ze niet tot samen met iets spelen.

ik heb Kailen nu 6 weken en het doet me veel plezier om te zien hoe goed die 2 samen gaan. Ze delen veel samen, nu dus ook de bal hoewel dat niet hoeft met keuze uit 4. Kailen gaat niet alleen achter een bal aan, maar ik ben het met Alm@ eens dat ik dit hem wel ga aanleren. Met tennisballen doe ik dit al.
tot vandaag had ik zeker wel het idee dat ze het allebei een leuk spelletje vonden; zie hier foto van gisteren waar ze echt 'krijgertje' spelen:

Is er vandaag dan iets gebeurd dat je deze vraag stelt? Bij vorige reu-teef combinatie die ik had, sloeg snel de vlam in de pan in tegenstelling tot de Laekense reu die ik nu bij dezelfde teef heb. Hij heeft duidelijk meer ontzag voor haar en druipt af dus dit stel kan ik makkelijker de zaken zelf laten uitzoeken.

Als er nog nooit mot is geweest, heb ik voor mezelf ook helemaal geen zin om dat erbij te fantaseren En er dan rekening mee ga lopen houden.

Mijn hond en die van mijn moeder is ook hele dikke mik. Die trekken alles uit elkaars bek voor de sport, en soms gaat dat aardig tekeer, maar ze vinden het leuk en zolang we er geen last van hebben, laten we ze lekker gaan.
Dan kun je wel "wat als het mis gaat"-maatregelen gaan nemen, maar waarom zou je eigenlijk

ik ben eigenlijk helemaal niet bang voor mot. Amber is ab-so-luut geen vechtteef; sterker nog, ik ben blij dat Kailen haar duidelijk meer vertrouwen heeft gegeven! En Kailen wil vooral haar aandacht. Hoe feller ze wordt, hoe leuker hij het allemaal vindt maar hij is daarbij wel heel respectvol. Als het allemaal een beetje te heftig wordt (ook zonder bal) dan stoppen ze allebei, gaan zij aan zij staan en kijken even de andere kant op.

Maar Ambers bal is haar heilig en gisteren leek ze het echt even geen leuk spelletje meer te vinden toen hij terug ging trekken. Dat ze er zelfverzekerder door wordt juig ik toe, maar ik wil niet dat ze er ongelukkig van wordt dat ze nu haar balspelletje moet delen. Daarom had ik ook al besloten de tennisbal 1 op 1 met haar te doen.

Overigens vertoont Kailen hetzelfde gedrag bij mij als we met de tennisbal bezig zijn. de eerste drie keer rent hij er enthousiast achteraan en brengt hem keurig terug. Daarna gaat hij mij uitdagen de bal af te pakken, waar ik uiteraard niet aan meewerk. Maar hij laat zich dan niet pakken en wil ook niet ruilen voor het lekkerste hapje. Hij heeft duidelijk andere ideeen over balspelletjes

lucie schreef:ik ben eigenlijk helemaal niet bang voor mot. Amber is ab-so-luut geen vechtteef; sterker nog, ik ben blij dat Kailen haar duidelijk meer vertrouwen heeft gegeven! En Kailen wil vooral haar aandacht. Hoe feller ze wordt, hoe leuker hij het allemaal vindt maar hij is daarbij wel heel respectvol. Als het allemaal een beetje te heftig wordt (ook zonder bal) dan stoppen ze allebei, gaan zij aan zij staan en kijken even de andere kant op.

Maar Ambers bal is haar heilig en gisteren leek ze het echt even geen leuk spelletje meer te vinden toen hij terug ging trekken. Dat ze er zelfverzekerder door wordt juig ik toe, maar ik wil niet dat ze er ongelukkig van wordt dat ze nu haar balspelletje moet delen. Daarom had ik ook al besloten de tennisbal 1 op 1 met haar te doen.

Overigens vertoont Kailen hetzelfde gedrag bij mij als we met de tennisbal bezig zijn. de eerste drie keer rent hij er enthousiast achteraan en brengt hem keurig terug. Daarna gaat hij mij uitdagen de bal af te pakken, waar ik uiteraard niet aan meewerk. Maar hij laat zich dan niet pakken en wil ook niet ruilen voor het lekkerste hapje. Hij heeft duidelijk andere ideeen over balspelletjes

Afwisselen in het aantal keren dat je gooit?
Als je weet dat hij na drie keer grapjes uit gaat halen gooi je twee keer en je beloont uitbundig voor het terugbrengen.
Dan stop je de bal weg.
Dan kan je later nog eens gooien.
Op den duur kan je dan vaker gooien.
Als je maar zorgt dat je stopt voor hij wil stoppen.

Ik zeg niet dat dat bij elke hond werkt, maar bij de mijne werkte het goed.

Bij Bluf werkte ik met 2 ballen zij hield ook van uitdagen, maar ook van balspelletjes

ja, die 2 ballen truuk pas ik ook wel toe, al doet hij er dan alles aan om beide ballen in zijn bek te proppen
het vervelende is wel dat hij die balletjes heel snel kapot bijt, anders zou ik er rustig 10 tegelijk neergooien

tip van Ranet neem ik zeker mee want dit zou goed bij hem kunnen werken. hij leert snel, dus hopelijk heeft hij gauw door wat MIJN spelregels zijn
nu sta ik een beetje voor paal als hij een balletje heeft maar niet af wil geven. Als ik hem te pakken kan krijgen (door met iets lekkers te lokken) dan laat hij wel los; hij heeft dan immers niet de lol dat ik achter hem aan kan. Ik geef hem het lekkers en gooi direct het balletje weer. Maar hij laat dat geen twee keer gebeuren. Hij komt dan wel in de buurt maar heeft maling aan het lekkers.
Ik verlaat in dat geval het speelveld en ga aan de andere kant van de omheining balletjes gooien met Amber . Na een paar minuten het veld weer op, zeg 'kom' en wil weer ruilen voor lekkers. Loopt hij weg, dan ik ook. Na een keer of 2/3 ga ik uit zijn zicht. Hij blijft dan alleen achter op het speelveld met zijn balletje, die op dat moment natuurlijk totaal niet meer oplevert wat hij ervan had gewild. Na een paar minuten terug met zijn bak eten. Wil hij ruilen, prima! Loopt hij weg, dan ik ook weer, mèt bak voer natuurlijk
Ik denk dat ie het zo ook wel leert, maar het kost wat meer tijd