Het HondenForum

Hoe geduldig zijn jullie met onwetende hondenbaasjes?
Gisteren kwam ik een man tegen met een staf-ridgeback kruising, mooi beestje, nog jong dus die wilde niet met de baas mee maar met mijn honden....Ja zegt de baas, ze luisterd nog niet, jouwe wel zeg, die had ik maar even naast me gezet anders schoot het niet op.
Kan jij haar niet even pakken dan kan ik haar aanlijnen? Dus ik met Zinzi de vrolijkste van de 3 een paar stappen naar voren, wat lekkers in m'n hand en beestje gelokt, uiteindelijk lukte het en baas lijnt haar aan nog even staan praten en hem als tip meegegeven om vooral op hierkomen te oefenen. Ik loop verder en ben misschien 20 meter de hoek om, zie ik dezelfde hond op een andere hond afstormen, weer los dus gelukkig kwam ze nu niet meer naar mijn honden toe, want ik was niet aan de gang gebleven natuurlijk!

Vandaag kom ik op een smal paadje een man tegen met een rotweilerteef, teef bleef stokstijf staan toen ze mijn honden zag, hele lage houding....ja zegt de baas, ze vind het leuk, dus ik kijk nog eens goed, nou zeg ik, ze vind het helemaal niet leuk, ze vind het doodeng, ik mijn honden aangelijnd en aan de kant gaan staan, maar de rotweiler durfde er niet langs, man zei ach ze moet zich niet aanstellen Meer als aan de kant gaan kon ik ook niet doen, daar sta je dan.....gelukkig was de hond slim en dook een stuk het bos in om zo met een hele grote boog om mij en de honden heen te lopen

Ik vind het zo sneu als zo'n hond niet begrepen word door de baas en merk dan aan mezelf dat ik daar heel erg kriegel van word, vooral het "ze moet zich niet aanstellen" deed m'n bloed koken.

Trekken jullie je iets aan van dit soort dingen en hoe reageren jullie dan?

ik zeg alleen maar: goeiemiddag en ik loop weer lekker door. Erg eigenlijk, maar ik ben helemaal afgestompt haha

Hoe meer ik praat met mensen om me heen, hoe meer ik het idee krijg dat het gros niks van honden begrijpen. Ze moeten zich vooral niet aanstellen, bekhouden, niet zeuren en wees vooral niet te lief. Ik begin er niet eens meer aan of over want ze geloven je toch niet.

Ik denk er weinig van. Zolang de andere hond Ayleen niet molt/dekt is mij alles best.

sbientje schreef:ik zeg alleen maar: goeiemiddag en ik loop weer lekker door. Erg eigenlijk, maar ik ben helemaal afgestompt haha

Ook als de hond met je mee blijft lopen, of als je vlak langs een bange hond moet?
Ik vind het altijd zo zielig voor de honden, de baasjes kunnen me gestolen worden

Een tijd geleden kwam ik in het losloopgebied steeds iemand tegen met een niet luisterende hond. Een hele irritante reu die alleen maar bezig was met klieren bij Tyra. Keer op keer moest ik wachten tot ze de hond weer gevangen had wat best even duurde omdat hij totaal geen oog had voor haar. Toen was ik het zo zat dat ik gewoon naar huis ben gelopen Daarna heb ik ze ook nooit meer gezien gelukkig. Ik had haar overigens een paar keer gezegd dat het handiger is om hem niet los te laten maar alles wuifde ze weg. Tja nu mocht ze rennen
Er loopt trouwens bij mij in de buurt iemand met een doodsbange Kooiker. Die ontwijk ik omdat ik het zielig vind voor de hond. Mijn honden reageren er verder niet op maar de kooiker rent meten naar het uiteinde van de flex met grote ogen. Doodsbang.

Lunatic schreef:

sbientje schreef:ik zeg alleen maar: goeiemiddag en ik loop weer lekker door. Erg eigenlijk, maar ik ben helemaal afgestompt haha

Ook als de hond met je mee blijft lopen, of als je vlak langs een bange hond moet?
Ik vind het altijd zo zielig voor de honden, de baasjes kunnen me gestolen worden

ja het is ook wel zielig, maar ik weet niet wat ik daaraan moet doen. En die meelopende honden, daar heb ik er zelf ook eentje van haha, al gaat het al een heel stuk beter. Kan idd erg irritant zijn

Lunatic schreef:

sbientje schreef:ik zeg alleen maar: goeiemiddag en ik loop weer lekker door. Erg eigenlijk, maar ik ben helemaal afgestompt haha

Ook als de hond met je mee blijft lopen, of als je vlak langs een bange hond moet?
Ik vind het altijd zo zielig voor de honden, de baasjes kunnen me gestolen worden

Bij zo'n bange hond probeer ik die hond zo goed mogelijk te helpen door hem de ruimte te geven.
Meelopende honden kan ik soms door Ita terug laten brengen
En als dat niet lukt breng ik hem zelf terug.
Wel met de mededeling dat ik dat maar één keer doe en niet nog eens tig keer gedurende die zelfde wandeling.

Het overkomt ons weinig, dus ach die enkele keer...........
Met de bazen ga ik niet (meer) in discussie

Ik ben gewoon te soft dus
Nouja gelukkig kom ik het niet zovaak tegen, nu toevallig 2 dagen achter elkaar, zal wel door de kerstvakantie komen ofzo

Lunatic schreef: nu toevallig 2 dagen achter elkaar, zal wel door de kerstvakantie komen ofzo

Ja, natuurlijk. Rest van het jaar hoeven die honden geen grote wandeling

Echt bange honden geef ik zoveel mogelijk ruimte. Patsende honden stuur ik weg.
En meelopers, dan wacht ik één keer op het baasje zodat die de gelegenheid heeft om aan te lijnen. Maar ik blijf dus gewoon niet bezig.

Bange honden krijgen de ruimte, buurters of patsers afhankelijk van of ik met 1 of 2 honden loop.

Ik loop vaak op tijden dat het rustig is, dus kom vaker niet dan wel anderen tegen en als ik ze wel tegenkom, dan zijn dat bekende baasjes en hondjes.

Ik ontloop een uitvallende dober aan de prikketting. Onwijs sneu, hij valt uit en een milliseconde later hoor je hem gillen van de pijn.

Voor de rest verwonder ik me vooral. Vanmiddag weer twee Drenten rond Beau en terwijl zowel Beau als ik overduidelijk aangaven er moeite mee te hebben, gaf de eigenaar geen ruk. Ik haat buurtende honden.

Voor de rest doe ik me net zo dom of slim voor als de ander is. Werkt ideaal. Ik ga geen discussies meer aan.

Ik ben vrij geduldig op dat vlak. Ik vind het geen probleem om effe stil te blijven staan zodat iemand zijn of haar hond kan roepen, vooral als ik zie dat de baasjes hun best doen. Bij mensen die zelf aangeven dat ze het gedrag vervelend vinden en niet weten wat doen geef ik een paar tips en geef ik aan dat als ze dat willen ze mijn honden gerust mogen gebruiken voor hun training.
Maar misschien ben ik wel zo geduldig omdat ik hier maar zeven honden op een maand tegenkom

Als mensen beginnen met hun hond te slaan daarentegen verdwijnt dat geduld vrij snel.

Er was hier in het park ook een keer een man met een angstige stafford, die niet langs ons durfde. Wij onze honden bij ons geroepen en aan de kant gegaan. Stafford wilde niet naar het baasje komen, maar bleef een beetje om ons heen cirkelen, dus ik bied die man/jongen koekjes aan om zijn hond te lokken. Maar nee, hij 'hep maar te komen', en daarbij kregen wij gelijk ook nog een paar scheldwoorden naar ons hoofd geslingerd, inclusief dreigende armgebaren. Toen hij de hond eindelijk te pakken had, werd ook duidelijk waarom die hond niet naar zijn baas wilde komen. Denk dat de knul erg in zijn ego aangetast was, als je hond toch niet zo stoer blijkt als verwacht, moet je zelf maar stoer doen.
Doodzielig voor de hond, maar in dat soort gevallen heeft het weinig zin er wat van te zeggen. Over het algemeen vermijd ik dat soort figuren dus ook maar.

Als er een hond met ons meeloopt, en ik zie dat iemand er achteraan loopt, dan wacht ik wel, zodat diegene zijn hond kan ophalen.

Ik ga ze zeker niet opvoeden, ik ontloop ze liever, ze leren t wel van de zogenaamde sociale baasjes

Belle schreef:Er was hier in het park ook een keer een man met een angstige stafford, die niet langs ons durfde. Wij onze honden bij ons geroepen en aan de kant gegaan. Stafford wilde niet naar het baasje komen, maar bleef een beetje om ons heen cirkelen, dus ik bied die man/jongen koekjes aan om zijn hond te lokken. Maar nee, hij 'hep maar te komen', en daarbij kregen wij gelijk ook nog een paar scheldwoorden naar ons hoofd geslingerd, inclusief dreigende armgebaren. Toen hij de hond eindelijk te pakken had, werd ook duidelijk waarom die hond niet naar zijn baas wilde komen. Denk dat de knul erg in zijn ego aangetast was, als je hond toch niet zo stoer blijkt als verwacht, moet je zelf maar stoer doen.
Doodzielig voor de hond, maar in dat soort gevallen heeft het weinig zin er wat van te zeggen. Over het algemeen vermijd ik dat soort figuren dus ook maar.

Als er een hond met ons meeloopt, en ik zie dat iemand er achteraan loopt, dan wacht ik wel, zodat diegene zijn hond kan ophalen.

Ja dat is nou precies waar ik dan wat bang voor ben, dat de honden uiteindelijk vreselijk op hun donder krijgen alleen maar omdat de baas ze niet snapt of niet opvoed, de honden zijn altijd de dupe

sbientje schreef:ik zeg alleen maar: goeiemiddag en ik loop weer lekker door. Erg eigenlijk, maar ik ben helemaal afgestompt haha

Ik ook, vooral door de mensen die hun hond los laten lopen en dat het beest totaal niet luistert. Ik loop voortaan gewoon door, als zij denken hun hond los te kunnen laten lopen, kunnen ze hem ook bij zich houden (meestal niet dus). Dan komen ze er maar lekker achteraan gehold.

Ik wil het niet, want het is irritant als iemand anders je de les leest en het werkt niet, maar soms floept er iets uit
Dan zeg ik nadrukkelijk: Wilt u wat van mijn lekkere snoepjes? Mijn honden komen dan altijd graag bij me.
Ik wacht meestal voor plakkende honden, wil voorkomen dat een hond zoek raakt. Meestal niet nodig trouwens, Mies en Diem zijn goed in honden op andere gedachtes brengen

Laatst was Mies zoek, achter een ree aan. Ik in paniek maar fluitje vergeten. Komt er een mevrouw aan die me mededeelde dat háár hond goed luisterde op fluitje Ja, die van mij ook maar fluitje dus vergeten. Toen heb ik mijn deuntje voorgefloten en deed zij na op eigen fluitje. En ja hoor, daar kwam de ree, gevolgd door Mies. Ben blij dat belerende mevrouw mij aansprak

Ik moet zeggen dat ik zelf steeds wel meer dingen leert herkennen en me bewust word van dingen die onjuist gezien worden door anderen en/of waar ik zo het mijne van denk.
Echter, ik denk dat ik zelf ook wel zo'n kneus (geweest) ben (wat op zich weer niet zo schandalig is want zelfs Martin Gaus heeft ooit moeten inzien dat de dingen niet zo waren als hij dacht. Wij zijn op honden gebied opgevoed door de "vroegere" Gaus dus hebben ook moeten "omscholen".)
Ik zal echter niet zo snel iets zeggen tegen een ander over hoe ik e.e.a. zie tenzij men het zou vragen. Enfin, als iemand het mij vraagt kan ik daar dan wel weer een boom over opzetten dus toch mijn ei kwijt
Maar goed, ik probeer wel bij te houden wat de nieuwe inzichten etc. etc. zijn maar acht mijzelf dan weer net niet "bekwaam" genoeg op hondengebied om mensen ergens over aan te spreken (tenzij het echt overduidelijk stom is)

Ik heb zelf een puber van 9 maanden die soms liever bij honden blijft dan met mij mee te komen. Ik heb dan liever dat die mensen met honden doorlopen, want Elco komt me echt wel weer achterna. Uiteraard doe ik dat alleen op plekken waar het veilig kan en niet vlakbij een weg ofzo. Reken maar dat hij me na zo'n incident weer een tijd beter in de gaten houdt! Ophalen doe ik hem dus niet. Maar zodra hij komt, prijs ik hem de hemel in. Dus hij komt nog steeds graag als ik roep. Alleen moet hij zich soms even bedenken dat hij uiteindelijk liever bij mij is zonder andere hond dan bij een andere hond zonder mij... Ik ga er in ieder geval geen pak-me-dan-als-je-kan-spelletje van maken.
En ja, de meeste mensen kunnen geen honden lezen. Elco heeft gewoonlijk een heel lage houding naar andere honden toe. Zo vaak als dat als angst gezien wordt! Maar hij is niet angstig. Hij zoekt die honden echt wel op. Maar wel met een lage houding: ik ben ongevaarlijk, ik wil alleen maar kennismaken en ik ben onderdanig; maar ik kom wel kennismaken! En dan zijn mensen dus inderdaad verbaast dat een hond met zo lage houding toch hun hond opzoekt. "Ik dacht dat hij bang was." Nee dus.
En zo ben ik ook mensen tegengekomen die zeiden dat hun hond bang van andere honden was, terwijl die hond gewoon aan het beschermen was (staart omhoog, diepe blaf) omdat het baasje zo onzeker was als er andere honden aankwamen...
Sommige mensen staan open voor een andere manier van interpreteren van het gedrag; de meeste niet.
Nog zo'n mooi misverstand: we hebben hier in de buurt een Friese Stabij die nogal slecht met de meeste intacte reuen om kan gaan. De eerste ontmoeting met Elco zag ik een heel ander beeld: stabij ging aan de kant voor mijn onderdanige pup van een paar maanden oud! Bij een volgende gelegenheid, een paar maanden later, zag ik aan Elco's gedrag dat die stabij gewoon een enorm onzekere hond is. Gaat het baasje aan die riem hangen. Stabij probeert weg te komen, maar kan niet, dus gaat blaffen en grommen. Baasje raakt nog meer gespannen. Toen heb ik wel ingegrepen. Eerst gezegd dat ze zich moest ontspannen. Kon ze niet. Dus zeg ik: geef die riem even aan mij, ik doe verder niets. En ik heb de riem overgenomen. Stabij kalmeerde direct! Zonder aan de riem te trekken of wat dan ook. Geen agressieve stabij dus (zoals de meesten in de buurt hem zien qua gedrag naar honden toe), maar een onzekere stabij met een nog onzekerder baas...

Tja, het is soms best frustrerend, maar 1 voordeel hebben aan een niet-sociale teef is dat dit soort incidenten tot het minimale is terug gedrongen. De meeste in de regel niet zo best luisterende hondjes in de buurt kunnen heel goed bij mijn teef weg gehouden worden.

Overigens ben in tolerant zoals mijn pet staat en hoe tolerant onze Noor op dat moment was. Zo net een stabij. Vermoed een reu. Baasjes zouden ons achterlangs passeren, stabij moet komen kijken. Ik had ze niet gezien, de hondjes zouden zwemmen, dus los. Stabij komt even buurten. Ik pak Noor bij tuig. Stabij komt bij Noor snuffelen( ik hou bal voor haar neus zodat ze reu niet aanvalt). Vandaag had ik even gen hand over, maar anders blok ik met hand of been een hond ook nog af. Norah vraagt daar om, dus help ik daar bij, maar leer ik haar ook ondertussen om toch geduld te hebben. Daarna stabij nog even bij Kay. Die vind stabij's in algemeen geweldig, maar zag op gegeven moment toch beide staan de patsen. Mensen waren niet erg voortvarend in hun hond roepen, maar erg halfslachtig, dus mijn man roept Kay, die naar mij komt zodat we eindelijk kunnen gaan zwemmen. Wij wachten tot hond eindelijk achter baasjes aanrent. Die uiteindelijk (hoorde ik van mijn man later) in discussie waren of ze hem nu beter moesten roepen of niet )

Maar goed, ja ik help ander hondjes soms even met terug naar baas gaan. Zwaai ze even weg, blok mijn honden af, maan ze weg te gaan, draai ze aan de halsband even met gezicht richting baas etc. Soms blijf ik met hond aan de halsband even wachten, soms loop ik door (maar tja dat is voor mij met mijn uitvallende teef niet altijd een oplossing...)

Ik heb weinig problemen over algemeen. De onwetendheid is wel eens ergelijk ja. Maar ik bemoei me er lang niet altijd mee. Heb bewust ook nooit tot zeer zelden de jas van hondenschool ofzo aan en loop er al helemaal niet mee te koop. In een gesprekje wil ik best wel eens wat laten vallen, ze mogen me er soms ook best naar vragen, maar wel met respect dat ik op wandeling ook gewoon aan ontspannen ben, dus daar niet altijd zin in heb.

Overigens lost Kay hier veel voor mij op. En gister toevallig Santos bij een prachtige ruwharige jachthond die los liep, die ik had geprobeerd ruimschoots van te voren te ontlopen i.v.m. Norah, maar die schijnbaar van type eigenaar was die denkt dat zijn jachthond niet bij hem in de buurt kan blijven..... Dus ja door hoor je even ergernis, maar heb de situatie prima opgelost (norah vooruit gestuurd toen ze naar me toe zou komen en Santos als bliksemafleider gebruiker en verder gewoon stug doorlopen en de honden ook vragen vooral door te lopen

Fotogravinnetje schreef:Nog zo'n mooi misverstand: we hebben hier in de buurt een Friese Stabij die nogal slecht met de meeste intacte reuen om kan gaan. De eerste ontmoeting met Elco zag ik een heel ander beeld: stabij ging aan de kant voor mijn onderdanige pup van een paar maanden oud! Bij een volgende gelegenheid, een paar maanden later, zag ik aan Elco's gedrag dat die stabij gewoon een enorm onzekere hond is. Gaat het baasje aan die riem hangen. Stabij probeert weg te komen, maar kan niet, dus gaat blaffen en grommen. Baasje raakt nog meer gespannen. Toen heb ik wel ingegrepen. Eerst gezegd dat ze zich moest ontspannen. Kon ze niet. Dus zeg ik: geef die riem even aan mij, ik doe verder niets. En ik heb de riem overgenomen. Stabij kalmeerde direct! Zonder aan de riem te trekken of wat dan ook. Geen agressieve stabij dus (zoals de meesten in de buurt hem zien qua gedrag naar honden toe), maar een onzekere stabij met een nog onzekerder baas...

Wee voorzichtig, wat je ziet is soms moeilijk te interpreteren. Hoge staart kan net zo goed enorme onzekerheid zijn inclusief diep geluid. Niets zo ingewikkeld als communicatie. Een hond kan namelijk evengoed maar bluffen..... En ja een eigenaar kan hem verkeerd inschatten, maar dat zal ongetwijfeld ook door ervaring met de hond komen. Dat deze situatie goed ging zegt niet dat het ook prima regelmatig wel fout is gegaan of dat het met een andere hond als die van jou, met jou als handler aan de lijn wel volledig mis was gegaan......

Omdat het zo moeilijk te interpreteren is voor een mens, ga ik af op wat mijn hond mij vertelt. En ik heb ontdekt dat de mijne uitzonderlijk goed is in het herkennen van bluf (ja, ook bij mij, dus ik kan niet halfslachtig iets van hem vragen, dan doet hij het gewoon niet, ondanks z'n enorme will-to-please). Ik dacht dat m'n lab die we eerst hadden er al best goed in was, maar vergeleken met Elco kon hij er niets van.
Daarbij komt dat ik deze Stabij al een heel stuk langer ken en al langer een vermoeden had van onzekerheid bij hem. En ja, ik weet dat hij wel uitgevallen is naar andere honden. En die honden met bazen ken ik ook: niet de meest stabiele honden, niet de beste leiders. Van die combinaties waarbij je al op grote afstand ziet dat het hommeles gaat worden omdat ze hun hond niet voldoende onder controle hebben en aan de lijn gaan hangen en gespannen raken.
Als mijn observatie puur op dat ene moment gebaseerd was geweest, had ik je volledig gelijk gegeven. Ik blijf echt altijd voorzichtig in dat soort situaties. Maar als het eerst goed ging en je vervolgens het baasje gespannen ziet raken en daarna de reactie van de hond daarop, dan is oorzaak en gevolg behoorlijk duidelijk. En dat ik helemaal niets hoefde te doen dan even de lijn over te nemen, bevestigde dat ik het goed gezien had. (Sterker nog: ik had niet verwacht dat het zo'n direct effect zou hebben; had verwacht dat de Stabij nog wel weg zou willen proberen te lopen bij Elco vandaan, maar hij werd direct stil, kop ging nieuwsgierig snuffelend richting Elco en z'n normale gedrag dat hij tegenover m'n labrador, waar hij goed mee omging, ook had kwam meteen terug. Ook voor mij een verrassing dus dat er zo weinig voor nodig was)