Het HondenForum

Mijn hond is geboren 15 maart 2012. Dit is dus zijn 3e oud en nieuw. Voorgaande 2 jaren totaal geen angst!
Maar dit jaar trillen hijgen en niet bij me weg te slaan. Kan angst zich ineens ontwikkelen ofzo? Was zo blij dat hij geen angst had en nu is hij ineens zo bang. Geef hem geen aandacht, maar vind het zo vreemd voorgaande jaren geen angst en ineens is er wel angst


Sent from my iPhone using Tapatalk

Hier een paar jaar geleden hetzelfde. Nawosh lag normaalgesproken gewoon buiten terwijl het knalde, ze trok zich er niks van aan. Tot iemand een enorme knaller vlak voor het raam gooide en we ons met z'n allen te pletter schrokken. Vanaf dat moment is ze bang; niet hysterisch bang maar wel hijgen en tegen je aangeplakt zitten en liggen. Ik doe de muziek maar wat harder en geef haar steun als ze het nodig heeft, vanaf morgen is het leed weer geleden voor een jaar.

Ja een hond kan ergens van schrikken en angst krijgen, maar als het mijn hond was mocht hij bij mij op schoot om getroost te worden.

Marijkefons schreef:Mijn hond is geboren 15 maart 2012. Dit is dus zijn 3e oud en nieuw. Voorgaande 2 jaren totaal geen angst!
Maar dit jaar trillen hijgen en niet bij me weg te slaan. Kan angst zich ineens ontwikkelen ofzo? Was zo blij dat hij geen angst had en nu is hij ineens zo bang. Geef hem geen aandacht, maar vind het zo vreemd voorgaande jaren geen angst en ineens is er wel angst


Sent from my iPhone using Tapatalk

Je mag hem gewoon steun geven hoor.
Zou er heel vlot bij iedere knal wat lekkers in stoppen, misschien scheelt het nog wat.

Mila was ook de eerste keer niet bang voor vuurwerk en knallen en het tweede jaar ook niet. Tot ze een dag of vier voor oud & nieuw heel erg schrok van een rotje dat vlakbij werd gegooid. Bij haar leek de angst toen ook met elke knal toe te nemen en met de eigenlijke jaarwisseling zat ik met een doodsbange panikerende hond.
Vorig jaar ben ik flink bezig geweest met counter conditioning en dat heeft toen erg goed geholpen. Ze vindt het nog steeds niet leuk, maar is al véél minder bang.

Ja, dat negeren van angst helpt geen bal hoor. Braaf gedaan toen mijn vroegere teckel bang bleek. Arm beestje werd alleen maar panischer
De jaren daarna mocht hij lekker tegen je aan en als het echt losbarstte werd hij door heel de familie in de armen gedragen. Zelfde met onweer: Hij sliep in de woonkamer maar met onweer wilde hij graag onder de dekens tegen je buik. Dat mocht gewoon hoor, blij dat ik hem kennelijk steun kon geven

Afleiden met een (bal)spelletje helpt misschien ook nog? Of snoepjes in huis verstoppen en hem daarmee bezig laten zijn? Maar lees hier idd dat gewoon iets heel lekkers geven bij elke knal heel goed kan werken. Succes!

Jade was ook niet bang, en dit jaar ineens wel. Niet extreem gelukkig, maar leuk vind ze het niet.

Bas was vorig jaar buiten met oud en nieuw. Daarna geschrokken van jagers in het bos en nu bij ons thuis bang voor vuurwerk maar bij Merit en Lars thuis niet. Denk de andere honden? Dus nu afwachten wat ze vanavond doet. Ik denk dat ik haar in mijn jas gewoon mee naar buiten neem. Misschien helpt dat?

Ik negeer het ook niet helemaal hoor. Maar reageer niet overdreven erop. Hij mag heus bij me liggen als hij zelf komt. Maar als hij onder de bank kruipt ga ik hem daar niet onderweg trekken.

Hij ligt nu trouwens heerlijk ff met m'n vriend op bed ff lekker slapen samen.



Sent from my iPhone using Tapatalk

dagmar88 schreef:

Marijkefons schreef:Mijn hond is geboren 15 maart 2012. Dit is dus zijn 3e oud en nieuw. Voorgaande 2 jaren totaal geen angst!
Maar dit jaar trillen hijgen en niet bij me weg te slaan. Kan angst zich ineens ontwikkelen ofzo? Was zo blij dat hij geen angst had en nu is hij ineens zo bang. Geef hem geen aandacht, maar vind het zo vreemd voorgaande jaren geen angst en ineens is er wel angst


Sent from my iPhone using Tapatalk

Je mag hem gewoon steun geven hoor.
Zou er heel vlot bij iedere knal wat lekkers in stoppen, misschien scheelt het nog wat.

Hhaha bij iedere knal? Dan moet ik toch echt even terug naar de winkel om nog een paar ton snoepjes te halen. Het knalt hier al de hele dag constant.

Vorig jaar was mijn hond opeens heel erg bang voor vuurwerk. Dit jaar is hij weer helemaal niet bang. Misschien vanavond om 12 uur, we zullen het zien.

Neeltje schreef:

dagmar88 schreef:

Marijkefons schreef:Mijn hond is geboren 15 maart 2012. Dit is dus zijn 3e oud en nieuw. Voorgaande 2 jaren totaal geen angst!
Maar dit jaar trillen hijgen en niet bij me weg te slaan. Kan angst zich ineens ontwikkelen ofzo? Was zo blij dat hij geen angst had en nu is hij ineens zo bang. Geef hem geen aandacht, maar vind het zo vreemd voorgaande jaren geen angst en ineens is er wel angst


Sent from my iPhone using Tapatalk

Je mag hem gewoon steun geven hoor.
Zou er heel vlot bij iedere knal wat lekkers in stoppen, misschien scheelt het nog wat.

Hhaha bij iedere knal? Dan moet ik toch echt even terug naar de winkel om nog een paar ton snoepjes te halen. Het knalt hier al de hele dag constant.

Fijn dat je het grappig vindt. Hier heeft het vorig jaar enorm goed gewerkt
Zodra het bleef knallen vanzelfsprekend met een steeds verder uitgebouwde interval.
En met frolicjes in vieren gedeeld viel de schade nog mee.

Ja wij hebben ook getraind dit jaar met counter conditioning en vuurwerkgeluiden.
Het gaat nu echt veel beter dan vorig jaar op 31 december.
Blijf er wel flink lekkers in stoppen bij de knallen die haar nog wel doen opkijken of schrikken, maar de meeste knallen negeert ze nu prima. De slagroombus staat paraat voor 00:00

dagmar88 schreef:Fijn dat je het grappig vindt. Hier heeft het vorig jaar enorm goed gewerkt
Zodra het bleef knallen vanzelfsprekend met een steeds verder uitgebouwde interval.
En met frolicjes in vieren gedeeld viel de schade nog mee.

Als nodig zou hier een weekvoorraad aan eten en snoep er door heen gaan. Diëten komt wel weer in het nieuwe jaar

Neeltje schreef:

dagmar88 schreef:
Hhaha bij iedere knal? Dan moet ik toch echt even terug naar de winkel om nog een paar ton snoepjes te halen. Het knalt hier al de hele dag constant.

Fijn dat je het grappig vindt. Hier heeft het vorig jaar enorm goed gewerkt
Zodra het bleef knallen vanzelfsprekend met een steeds verder uitgebouwde interval.
En met frolicjes in vieren gedeeld viel de schade nog mee.

Precies, hier een paar jaar geleden net zo en dat werkte gelukkig prima
Begin van de avond waren hier behoorlijk harde kanllen, de ramen stonden te trillen, toen heb ik de snoeppot er ook weer even bij gepakt, dan zie je echt die herkenning, owja knal=lekkers nu liggen ze alledrie heerlijk naast me te slapen

Neeltje, alsof je bij een bange hond op zo'n moment aan de lijn gaat denken zeg

Tara schreef:

laeken schreef:Bas was vorig jaar buiten met oud en nieuw. Daarna geschrokken van jagers in het bos en nu bij ons thuis bang voor vuurwerk maar bij Merit en Lars thuis niet. Denk de andere honden? Dus nu afwachten wat ze vanavond doet. Ik denk dat ik haar in mijn jas gewoon mee naar buiten neem. Misschien helpt dat?

Met welk doel? Ik zou er niet ineens een projectje van maken hoor. Als ze het niet tof vindt zou ik er gewoon voor haar zijn, maar ik zou er zéker geen extra aandacht (al of niet bedoeld) aan schenken. Kans dat het er alleen maar erger van wordt.
En anders toch maar naar hier, mijn honden vinden het vooral heel stom. Knallen zonder apport is maar stom.

Ze blijkt helemaal niet meer bang te zijn nu. Bizar. Ze loopt gewoon buiten en plast lekker wat tijdens de knallen. Net kwam ik van mijn werk en komt ze me vrolijk tegemoet rennen. Nou ja, mooi, opgelost. Vorig jaar was ze om 12 uur ook gewoon buiten. Gaf er niks om. Ik wilde haar meenemen in mijn jas omdat ik zelf naar buiten ga. Dacht dat alleen binnen en bang ook niks was. Maar ze is niet meer bang dus.

Stond van de week 's avonds even met Ezio aan de poort van een buurtbewoner te praten. Haar hondje was ook buiten op de plaats. Enfin, tijdens het praatje gaat er ergens een knal af en het hondje begint direct wat paniekerig te blaffen waarop Ezio meteen zijn oren in de nek gooide en ook paniekerig direct op weg naar huis wou. Ezio keek nog nooit echt op van een knal.

Nu is hij niet echt panisch (zoals onze Bo was) maar hij gaat ook liever niet de straat op. Ben om 20 u met hem ergens naar een achteraf weggetje gereden. Vuurwerk ontloop je niet maar daar gooien ze het niet voor je voeten. Snel gepoept en geplast en hij wou toch weer snel de auto in. Nu slaapt hij.

Overigens vind ik die angst bij een hond niet zo vreemd hoor. Er gaan hier complete bommen af waar ik zelfs schrik van heb. Is toch ook niet echt meer normaal is mijn mening. Ik vind het uitzonderlijker als zo'n hondje er bij staat te kijken zonder enige reactie.

Hier een alerte wat onrustige hond. Gelukkig niet heel erg bang. Probeer wel wandelingen met kans op een knal van dichtbij te vermijden. Nu heb ik vorig jaar zijn eerste oud en nieuw toen was hij een half jaar en soms wat bang vuurwerktraining gedaan scheelt echt wel!

Elco heeft vanmiddag staan toekijken hoe een paar jongelui rotjes aan het afsteken waren. Ze wilden wel even wachten tot wij weg waren, maar ik wilde Elco wel even toe laten kijken wat er eigenlijk zo aan het knallen was. Hij reageert er namelijk vrijwel niet op. Nou, hij wilde wel dichterbij kijken dan de 10 meter die ik aan hield... In Rotterdam had ik nooit het vuurwerk actief opgezocht, maar hier in het dorp worden jongelui tenminste nog opgevoed met respect naar mensen en dieren toe
Zelfs de verdwaalde knalerwt op minder dan een decimeter van z'n voorpoten deed Elco niet reageren Ik hoop van harte dat hij nooit toch angst krijgt voor vuurwerk/onweer. Trektouwtjes heeft hij in het nest al meegemaakt. Mogelijk scheelt dat ook een heel stuk

Trektouwtjes heeft hij in het nest al meegemaakt. Mogelijk scheelt dat ook een heel stuk

Die van mij heeft het geluid van geweerschoten mee gekregen in het nest maar wat hier soms afgeschoten word zijn bazooka's (oid)

Tycha van mij is ruim 11 jaar. Nooit bang geweest, integendeel, ze associeerde vuurwerk met het schieten van de knpv training. Dus leuk. Maar sinds we ons een keer, tijdens een wandeling met onweer, helemaal rot geschrokken zijn is ze gestrest. Hijgen, en tegen me aan plakken, maar alleen in huis. Onweer reageert ze nu ook zo op trouwens. Buiten wandelt ze nog steeds vrolijk mee. En geeft ze geen krimp als er geknald wordt.

Nou inderdaad, toen het hier echt begon kon ik hem nog foppen met een botje. Maar na 10 minuten was er paniek! Totale paniek bij mijn kat die ik uiteindelijk een holletje heb gegeven van 2 dozen. Daar moest ik bij blijven en toen kroop de hond zowat in me. Hijgen, bij me blijven. De andere kat rende door het huis in waarom die andere nou ingodsnaam zo in paniek waren want hij zag niks en ging het wel even zoeken.

Uiteindelijk heb ik hem zijn shirt aangedaan en in zijn deken gewikkeld. Daarmee ligt hij nu op de bank naast me, niet eens tegen me aan maar hij is 'redelijk' rustig. Wel een versnelde ademhaling maar niet meer hijgen. Dus volgens mij heeft het geholpen.

dagmar88 schreef:

Neeltje schreef:Hhaha bij iedere knal? Dan moet ik toch echt even terug naar de winkel om nog een paar ton snoepjes te halen. Het knalt hier al de hele dag constant.

Fijn dat je het grappig vindt. Hier heeft het vorig jaar enorm goed gewerkt
Zodra het bleef knallen vanzelfsprekend met een steeds verder uitgebouwde interval.
En met frolicjes in vieren gedeeld viel de schade nog mee.

Ik heb minifrolicjes in vieren gedeeld.
Ita was dit jaar nerveus.
Nooit eerder geweest, maar nu wel.

Ik heb de zak met frolic in de kamer gezet en steeds een frolicje in vieren gedeeld en dan iedere keer een stukje laten vallen.
De zak lekkers was al snel vele malen interessanter dan die oorlog buiten (wat een herrie nog nooit zo erg geweest hier ).

Hier was het rustig, de honden ook. Lekker aan de drank en vreet; vooral de frolic kongs met advocaat, toastjes en worst waren een groot succes Er is anderhalve kilo frolic doorheen gegaan verdeeld over drie honden.
Charlie stond op tafel mee te kijken.
Heb Tibbe op een gegeven moment even aangetikt omdat hij door een héle harde knal heen sliep.
Bang dat ie het begeven had
Kater Toon was pissig, de rest liep rond alsof er niets aan de hand was. Kitten lag voor het raam te suffen en kijken.
We zeiden nog tegen elkaar, zo is (veel en mooi sier) vuurwerk leuk. In de wijk zelf werd zo goed als niets afgestoken.
Gewoon kinderen, met kindervuurwerk.

En toen besloot een of andere idioot om drie uur 's nachts toch nog even al z'n illegale knalvuurwerk af te steken.

Ik kan wel janken nu. Skadi was dit jaar voor het eerst nerveus, maar het was redelijk te doen. Op het moment suprême zelfs nog wild in de tuin gespeeld (allebei teut ).

En toen werd er vanochtend vuurwerk naar haar gegooid. Doodsbang was ze.
Godverdomme! Ik ben nog niet naar de buren gegaan (waren hun kleinkinderen) want ik ben zo razend dat ik ze vermoedelijk helemaal in elkaar trap als ze me zelfs maar scheef aankijken, kutkinderen!
Maar ik ga als ik afgekoeld ben en die kutkinderen weg zijn wel een hartig woordje spreken met de buren.

Ooooh. Je zou ze toch, die k#tkoters . Door zo'n akkefietje is Bayko vanaf dat hij een jaar of twee was de rest van z'n leven bang gebleven voor vuurwerk. Ik hoop maar dat Skadi het snel weer vergeet.

Tamara/Bayko schreef: Ik hoop maar dat Skadi het snel weer vergeet.

Ik ook. In de eerste instantie kroop ze totaal onbereikbaar weg onder het bureau. Dus ik ben er maar bij gekropen en heb haar heel stevig vastgehouden. Doodsbang, trillen over haar hele lijf. Het ultieme lekkers laten halen door man, maar dat wou ze niet. Toen ze héél iets kalmeerde heb ik het pensstaafje voor haar neus gehouden. Het duurde even, maar uiteindelijk volgde ze het staafje met haar neus. En toen pakte ze het zelfs aan. En toen liep ze zelfs mee naar de bijkeuken voor nóg een.
Daar stond ook een hele grote bak met trainingsvoertjes, en die ben ik er in gaan drukken. Eerst om de seconde, toen ze nog meer kalmeerde wat langzamer en toen alleen na een knal. Nu ligt ze rustig te pitten.

Lamsribben, rodiworst, frolic, knakworst en het heeft gewerkt gelukkig, ze waren allemaal bereikbaar en niet zo zenuwachtig. Nu wel aan de diaree maar dat is niet erg

Miranda schreef:Ik kan wel janken nu. Skadi was dit jaar voor het eerst nerveus, maar het was redelijk te doen. Op het moment suprême zelfs nog wild in de tuin gespeeld (allebei teut ).

En toen werd er vanochtend vuurwerk naar haar gegooid. Doodsbang was ze.
Godverdomme! Ik ben nog niet naar de buren gegaan (waren hun kleinkinderen) want ik ben zo razend dat ik ze vermoedelijk helemaal in elkaar trap als ze me zelfs maar scheef aankijken, kutkinderen!
Maar ik ga als ik afgekoeld ben en die kutkinderen weg zijn wel een hartig woordje spreken met de buren.

Och arme Skadi, klote kinderen
Zo is Doran 2 jaar geleden ook bang voor vuurwerk geworden, gooide ze ook een bom tussen z'n poten gelukkig heb ik dat er met CC weer uitgekregen.
Hier was het gisteren echt niet normaal, wat een harde knallen, het leek wel oorlog van de eerste knal schrok Doran, dus ik heb de snoepjes erbij gepakt en bij de volgende knal gaan strooien, je zag echt de knop omgaan, oja harde knal = lekkers : dus na 4 keer strooien was iedereen weer rustig

Kruimel, daarom is het ook verstandig om er van te voren mee te beginnen en niet pas op het moment dat er niet tegenaan te voeren is!

Mij is op puppycursus verteld dat ALS honden bang worden voor vuurwerk het vaak pas na 2 jaar zal zijn. Sky heeft heerlijk geslapen gisteren en maalde nergens om.... we hopen dat het zo blijft, het is een nogal niet bang aangelegde pup. Gelukkig zit het er weer op dit jaar. Allemaal een schitterend 2015 toegewenst trouwens.