Het HondenForum

Is iets wat je overal leest.

Nu ben ik laatst naar een lezing geweest over hondengedrag en daar werd anders gezegd.

Als je zelf nou ergens verschrikkelijk bang voor bent en je daardoor helemaal lamlendig en angstig voelt.. is het dan eerlijk dat iedereen je zou negeren en geen aandacht aan je zou besteden? Daar wordt je angst toch niet minder van, misschien juist meer?

Wat vinden jullie er van?

Niet negeren. Ik ga ook niet ' troosten' maar als er een steun komt zoeken bij me, dan krijgen ze die. Altijd trouwens, niet alleen met vuurwerk.

Bij echte angst, als het dier steun zoekt, mag je die naar mijn idee wel geven.
Even een bemoedigend woord (Rustige kalme stem) of een kriebel.
Het bevestigen in de angst, zelf zielig gaan lopen doen als je een knal hoort, of met een heel zielig stemmetje praten niet. Of zelfs nog voor de hond angstig reageert al de hond naar je toe halen.

Dit is ook wat ik de laatste tijd meestal lees, en dit lijkt mij een heel reële manier.

Ik denk dat negeren bij angst het alleen maar erger maakt, je negeert een bang kind toch ook niet.

Teveel vermenselijken is ook niet goed, want als je zijn angst bevestigt ben je nog verder van huis, maar er niks aan doen ook niet.
Zoek een goede tussenweg die goed werkt voor jouw hond.

Geen extra aandacht geven, maar er wel zijn voor je hond. En ja, dat kan dus ook betekenen dat je je hond tegen je aan laat liggen terwijl je dat normaal gesproken niet toe laat.
Niet de angst bevestigen, wel steunen

Ik negeer absoluut niet. Ik klets tussendoor af en toe tegen haar en als ze me af en toe even opzoekt krijgt ze een aai en een lief woord. Ga haar óók niet extra afleiden of extra blij doen, dat vergroot de angst ook. Zo pak ik t dan met oud&nieuw aan en dan met wat hulp van alprazolam vandaag lukt het allemaal best

Geen extra aandacht hoor je inderdaad ook wel. Waarom zou je dit niet doen?

Ik doe juist soms even gek met hem of ga even een extra leuk spelletje doen met hem. Dat is ook aandacht maar dan positief, om hem af te leiden.

Ik steun hem overigens hoor, hij komt lekker bij me zitten te kroelen.. hij zoekt me dan ook echt op als hij bang is.
Ik hoor het nu echt veel om me heen en vind het erg sneu om te weten dat er veel bange hondjes zijn die gewoon alleen gelaten en genegeerd worden

Hylos schreef:Geen extra aandacht hoor je inderdaad ook wel. Waarom zou je dit niet doen?

Ik doe juist soms even gek met hem of ga even een extra leuk spelletje doen met hem. Dat is ook aandacht maar dan positief, om hem af te leiden.

Ik steun hem overigens hoor, hij komt lekker bij me zitten te kroelen.. hij zoekt me dan ook echt op als hij bang is.
Ik hoor het nu echt veel om me heen en vind het erg sneu om te weten dat er veel bange hondjes zijn die gewoon alleen gelaten en genegeerd worden

Zo doe ik het ook ongeveer
Al is er binnen niet zo veel aan de hand.
Meneer is allang blij dat ik niet nóg een poging doe om hem de tuin in te lokken met wat lekkers.
Dat werkt niet, al 9 jaar lang niet.
Vannacht de wekker op 4 uur en dan een snelle p&p ronde.
Morgen heerlijk naar het bos om de schade in te halen.

Ook als ze me zouden vertellen dat ik moet negeren bij angst, zou ik dat niet doen...
Gaat tegen alles in wat ik zelf wil doen.
Gelukkig is Vita nog niet vaak bang geweest. laatste keer was met de hele hard wind, toen we in een soort windtunnel terechtkwamen.
Toen ben ik naast haar op mijn hurken gaan zitten en zo samen de omgeving bekijken. Zij had de staart tussen de benen en kwam bij mij leunen. Ik een beetje kriebelen. Toen het iets beter ging wat kleine oefeningetjes gedaan en haar de hemel in geprezen en koekjes gegeven. Toen was het weer goed en gingen we verder.

Ik ken ook bazen die hun honden volledig negeren als ze bang zijn. "Anders maak je het alleen maar erger."
Zou mijn manier in ieder geval niet zijn. Ook als elke deskundige me het zou aanraden...

Kruimel53 schreef:Ik steun. Negeren vind ik gemeen, en het werkt ook helemaal niet, honden worden er echt niet minder bang van, eerder angstiger. Ze komen maar lekker bij me zitten, desnoods op schoot als het echt eng is zoals nu.

Hier net zo. En ja, het is gewoon gemeen.

Kruimel53 schreef:Ik steun. Negeren vind ik gemeen, en het werkt ook helemaal niet, honden worden er echt niet minder bang van, eerder angstiger. Ze komen maar lekker bij me zitten, desnoods op schoot als het echt eng is zoals nu.

Idem. En Mila wil letterlijk op schoot als ze bang is. Maar ze wordt er wel rustiger van (of van gewoon tegen me aan liggen).

Hier in Spanje hebben we gelukkig helemaal geen vuurwerk, dus dit jaar is het een vredige en relaxte oud & nieuw voor Mila

Ik zal wel een vreemde hond hebben, ik heb haar nog nooit bang gezien

Hylos schreef:Geen extra aandacht hoor je inderdaad ook wel. Waarom zou je dit niet doen?

Ik doe juist soms even gek met hem of ga even een extra leuk spelletje doen met hem. Dat is ook aandacht maar dan positief, om hem af te leiden.

Ik kan alleen voor Izzy spreken, bij haar lijkt de angst dan te verergeren. Ze komt alleen bij me liggen als ik achter de laptop zit dan kan ze onder de tafel liggen of ze komt in de keuken heel even bij me kijken. Verder ligt ze, redelijk rustig, achter de bank en de kerstboom. Vanmiddag kwam ze even met haar balletje en dan speel ik wel met haar. Maar als je uitlokt tot spelen komt ze even van dr plek maar draait gelijk om en gaat zitten hijgen.

Nick ligt heerlijk te slapen op de bank, niets aan de hand.
Wat ikzelf zo rot vindt is dat hij al sinds vanochtend half 11 niet meer heeft kunnen plassen/poepen.
De tuin wil hij ook niet in, het gaat ook echt goed tekeer hier met het vuurwerk.
Van die knallen dat je denkt: 'daar gaat een putdeksel'
We komen de avond wel door, bankhangend en af en toe een toastje afschuivend

yodi schreef:Ik zal wel een vreemde hond hebben, ik heb haar nog nooit bang gezien

Nou, nee hoor. Onze honden thuis kon een bom naast afgaan en ze verrekten geen spier. Boefie was als pup zelfs op de kermis nog relaxed
In de loop der jaren met Spike, Niko en Pluisje (toeval dat het drie rottweiler kruisingen waren/zijn?) nooit problemen gehad met vuurwerk.
Charlie is een beetje bang geweest, maar met volwassen worden ging dat voorbij.
Pas de afgelopen twee jaar werd duidelijk hoe het is om een echt bange hond te hebben.

Bij schrikmomenten schenk ik er geen aandacht aan, maar dat is geen angst. Bij angst geef ik wel extra aandacht, want dat werkt hier beter. Negeren is vreselijk gemeen in mijn ogen en alleen steunen werkt niet goed genoeg. Ik haal haar juist uit de schuilplaats om wat extra lekkers te geven, te knuffelen en stomme dansjes voor haar te doen. Dan ontdooit ze een beetje en komt ze bij me liggen. Ik moet dus eerst extra aandacht geven, voordat ik kan steunen.

Het leervermogen van een hond blokkeert ook bij heftig angst, dus ik geloof niet dat steunen o.i.d. er voor zorgt dat een hond 'gaat doen alsof hij bang is' voor aandacht.

Hier redelijk rustige honden. Peer kijkt tot nu toe niet op of om. Milo vindt het eng, maar ligt wel redelijk rustig bij me.
Ik ga niet negeren, dat vindt ik nu zielig inderdaad. Om kwart voor 12 krijgen ze een extra lekker bot, daarmee zijn we vorige jaarwisseling ook doorgekomen.

Mijn honden zijn dan niet bang voor vuurwerk maar soms wel voor andere dingen. Ik heb ze geleerd dat ze dan naar mij toe komen en bij mij blijven en dat er dan niks gebeurd. Ze krijgen steun wanneer ze dat nodig hebben.

moosje schreef:http://www.moniquebladder.nl/blog/2012/ ... d-bang-is/

Bij haar ben ik dus geweest idd

@Rebble, zo zie je maar.. elke hond is natuurlijk heel anders!

Ik geef steun en bij erge angst doe ik holding, stevig vasthouden dus.
Negeren is niet erg aardig en werkt tegengesteld.

Van de week schrok ze wel een enorme dreun, tijdens de wandeling ze sprong met 4 poten in de lucht en wandelde rustig verder, vanmiddag wat brommen en blaffen in de tuin, toen dat niet werkte is ze rustig gaan slapen.

Het gaat er meer om dat je niet gaat lopen gillen. "Och poepiewoepie ben je zo bang?! Kom maar naar mama hoor!!! Niet bang zijn schat NIET BANG ZIJN!!!!!!!!!! OOOOOH wat erg he?! Eng he?!" Dat heeft geen zin maar ze mogen best op schoot en ik wil ze best even kriebelen.

dagmar88 schreef:

Kruimel53 schreef:Ik steun. Negeren vind ik gemeen, en het werkt ook helemaal niet, honden worden er echt niet minder bang van, eerder angstiger. Ze komen maar lekker bij me zitten, desnoods op schoot als het echt eng is zoals nu.

Hier net zo. En ja, het is gewoon gemeen.

Hier net zo, mijn westie was enorm bang en die kwam dan graag achter me liggen, tussen mijn rug en de rugleuning van de bank, werd ze gelukkig wat rustiger van
Negeren is idd heel zielig!

Lotje gaat iets minder dan vorig jaar, toen maakte het haar allemaal niks uit, nu vindt ze het niet meer zo denderend, wil inderdaad ook niet meer naar buiten voor een plasje. Ze wil wel, maar als er dan weer een harde knal komt, komt ze snel naar binnen. Net was ik even naar boven en toen ik weer naar beneden kwam, zat ze ergens beetje te zitten, wat ze anders nooit doet. Ik heb haar opgepakt en ben met haar op de bank gaan zitten. Dit doe ik wel vaker, gewoon om even te knuffen, maar verder niks bijzonders, gewoon een fijne knuffel en inderdaad masseren. Nu ligt ze lekker naast me te slapen.

Ik steun en voer lekkertjes.
Toen het heel erg was met de knalangst, liet ik Suus ook eenvoudige oefeningetjes doen, die ik beloonde met lekkers, dat werkte voor haar goed. Ze is dit jaar voor het eerst niet bang in huis met vuurwerk. De snoepjes staan naast me maar we hebben ze niet nodig, ze slaapt zonder te rillen oid, terwijl ze niet eens advocaat op heeft.
Buiten vindt ze niet écht leuk, maar ze loopt mee en doet haar behoefte.

Negeren is de grootste straf die je kunt krijgen. Dat doe ik dus niet. Want ze verdienen geen straf omdat ze bang voor iets zijn.

Saar was panisch voor luchtballonnen. Het scherpste kantje hebben we er vanaf kunnen krijgen, maar tot haar dood was het bij "luchtballonnen-weer" oppassen. Gingen we BBQ-en en bleef zij binnen, dan wisten we dat het ballonnen-weer was. Ze wilde dan alleen maar onder de trap liggen, in het donkerste hoekje. Ook als ze er eentje had gezien. Dat was prima, kwam ik ook even lekker bij d'r liggen en in slaap kroelen.
Trouwens, toen de DA aanbelde om haar in te laten slapen lag ik ook onder de trap met Saar te kroelen.
Dat was ook helemaal niet angst-bevestigend, gewoon laten weten dat ze niet alleen was. Ofzo. Mijn honden doen het daar het best op, en ik heb daar zelf ook het beste gevoel bij. Laten zwemmen in hun (panische) angst vind ik doodzielig.

Hylos schreef:Geen extra aandacht hoor je inderdaad ook wel. Waarom zou je dit niet doen?

Ik doe juist soms even gek met hem of ga even een extra leuk spelletje doen met hem. Dat is ook aandacht maar dan positief, om hem af te leiden.

Ik steun hem overigens hoor, hij komt lekker bij me zitten te kroelen.. hij zoekt me dan ook echt op als hij bang is.
Ik hoor het nu echt veel om me heen en vind het erg sneu om te weten dat er veel bange hondjes zijn die gewoon alleen gelaten en genegeerd worden

Hier idem. Ik doe wel een beetje mee met de knallen a la "jee, daar gaat weer een .............. " maar op een toon waarmee ik ook een stuk kipfilet aanprijs ahw. Daarnaast corrigeer ik wel als hij b.v. de sokken er in wil zetten, we gaan dus niet op de loop. Dit is hetzelfde als bij hevige regen en honden die op hem bruusk benaderen. We lopen gewoon in zelfde tempo door, zo niet dan blijf ik stil staan en "kom je nooit waar je wil zijn".

Maar Ezio is alleen vandaag een beetje "o jee". 3x niks als je dat vergelijkt met onze vorige hond. Daar deed ik uiteindelijk niks meer mee behalve advocaat geven en ons opsluiten in huis met alles potdicht, geluid van radio of t.v. hard aan en zijn kop op schoot.

Ik kriebel niet, ik masseer. Werkt goed.

Ezio reageert altijd heel goed op het optrekken van zijn vel. Enfin, klinkt stom maar je aait hem als het ware en kneed een beetje zijn vel wat je dan een beetje omhoog trekt. Als hij onrustig is word hij daar vrijwel direct heel ontspannen van.