Het HondenForum

Waar zijn jullie honden bang voor? Of zijn ze zo zelfverzekerd dat ze nergens van onder de indruk zijn?

Mila had als pup nogal wat angstjes (hoogte, schaduwen, kinderen, vreemde objecten op straat) en over de meeste is ze helemaal heen gegroeid. Ze heeft nog steeds wat last van hoogtevrees, vooral op hoge, smalle bruggetjes met veel kieren waardoor je zo de diepte in kijkt, en met sommige trappen. Ze generaliseert daarbij ook slecht: durft ze de ene trap op, dan is een andere, nieuwe trap nog steeds net zo eng en moet ze die helemaal opnieuw weer aanleren. Andere trappen zijn weer helemaal geen probleem.
Verder is ze bang voor vuurwerk/knallen en vindt ze - zoals het een echte collie betaamt - sommige vloeren eng.
Ze is ook bang voor het geluid van een trein die aankomt op het station (piepende remmen, hard gesis). Met de trein reizen vindt ze dan weer geen enkel probleem, het is alleen de aankomst van de trein op het perron.
Het allerengst vindt ze roosters. Vooral roosters in huizen met vloerverwarming. Die huizen wil ze dan ook het liefst zo snel mogelijk weer uit.

Het gekste wat ik qua angst heb meegemaakt was logé Marley, die doodsbang was voor de voerbak. En het was notabene haar eigen voerbak, door het baasje meegegeven, maar ze durfde er écht niet uit te eten. Zette ik een andere bak op dezelfde plek neer: geen probleem. En toen ze na de logeerpartij weer thuis was, at ze wel weer gewoon uit die bak.

Pol vindt vuurwerk niet geweldig, maar hij is nog veel banger voor frisdrankflessen (en blikjes). Als ik naar de fles reik, kijkt 'ie al moeilijk en als de fles kraakt (die goedkope flessen deuk je makkelijk in en die deuken springen er dan met een 'krak' of 'pop' weer uit), dan verdwijnt hij met de staart tussen de benen, liefst gaat 'ie dan naar boven.

Tessa is niet bang aangelegd, maar Luuk is een ander geval.

Liften vindt hij verschrikkelijk, ook heeft hij hoogtevrees. Dat probleem met trappen herken ik.
Trappen die 'eindigen' op een muur vindt hij vreselijk eng. Van die trappen die om een lift geplaatst zijn, bijvoorbeeld. Je kan dan niet zien waar die trap heengaat.
Hij weet nog steeds niet wat hij enger vindt, de lift of de trap er omheen .
Tessa heeft totaal geen problemen met liften en ik had gehoopt dat zij een goed voorbeeld voor hem zou kunnen zijn, maar zijn angst is net iets te groot.

De meeste andere angsten, die hij had toen hij hier kwam, heeft hij overwonnen. Wat een schijterd was het toen. Denk je een stoere Schnauzer te hebben .

Vuurwerk is ze wel bangig voor maar dat gaat al een heel stuk beter dan vorig jaar dankzij de counter conditioning. Alleen een knal van heel dichtbij buiten zal ze echt van weg willen lopen.
Verder is ze wel echt bang voor een bepaald type brommer door een aantal nare ervaringen. Op een smal wandelpad zonder uitwijkmogelijheid waar brommers niet eens mogen rijden, vond iemand het niet nodig ook maar een beetje af te remmen voor ons. En dat gebeurde me een paar keer door dezelfde brommerrijder.... De schrik zit er goed in bij Jura en ze wordt nu kwaad als ze dat type brommer hoort en wil het heel hard wegblaffen.
Ballonnen vindt ze ook een beetje eng. En sommige standbeelden die in voortuintjes staan.
Owja, honden, ook de hele kleintjes, die in hun eigen voortuin staat te waken, dat vindt ze maar wat eng! Dan wil ze liever even oversteken naar de andere kant van de weg dan er vlak langs lopen. Komen we dezelfde hond tegen gewoon op straat is er niks aan de hand.

Mijn hond is (nog) nergens echt bang voor, maar er zijn wel dingen die hem op zijn hoede maken. Met stip op één zijn dat wandelaars zonder hond Dan komt hij heel dicht bij me lopen en gaat hij pas weer zijn eigen gang wanneer ik hem gerustgesteld heb ('Het is goed, niet iederéén heeft een hond').

Verder moeten containers beblaft worden en oranje vuilniszakken op straat, daar gaan we met een grote boog omheen.

Csiva is heel onzeker. Vreemde mensen en honden die haar zomaar benaderen zijn eng. Voor dingen is ze dan weer niet bang. Ze heeft veel vertrouwen in dr eigen pootjes en durft op en over alles te lopen
Dumas vind vuurwerk niet tof. En als je over hem heen stapt, vind ie ook eng.
Luca is niet bang voor mensen of dieren maar wel voor vreemde ondergronden. Zoals een ijzeren brug (blijft eng) En hij heeft hoogtevrees heb ik het idee. Ook vind hij harde geluiden en vuurwerk naar.

Macho is onder de indruk van katten bij iemand in huis.
Buiten is hij er totaal niet bang voor en ik verdenk hem ervan dat hij ze best zou willen opjagen als hij die kans zou krijgen.
Bij Jack en Jones heb ik nog niets ontdekt waar ze bang van zijn.
Jones is meestal gewoon ongeintresseerd en Jack vindt dingen waar veel honden bang voor zijn (vuurwerk etc.) prachtig en wil dan het liefst met zijn neus vooraan staan.

Als de baas echt boos wordt, zeldzaam, gaat ze acuut op haar rug liggen, verder niets.

Alex schreef:Mijn hond is (nog) nergens echt bang voor, maar er zijn wel dingen die hem op zijn hoede maken. Met stip op één zijn dat wandelaars zonder hond Dan komt hij heel dicht bij me lopen en gaat hij pas weer zijn eigen gang wanneer ik hem gerustgesteld heb ('Het is goed, niet iederéén heeft een hond').

Verder moeten containers beblaft worden en oranje vuilniszakken op straat, daar gaan we met een grote boog omheen.

O ja, mensen die in hun eentje ergens lopen, daar was Mila als pup ook helemaal niet gerust op.
Groepjes mensen zonder hond waren geen probleem, maar mensen in hun eentje, dat hóórde gewoon niet.

Tallie schrikt wel eens ergens van, maar herstelt heel snel. Op plekken waar ze tegen schrikdraad is aangelopen heeft ze er heilig respect voor, op mijn werk bijvoorbeeld, en daar loopt ze ook echt niet ontspannen langs. Maar geen doodsangsten gelukkig! Onbekende honden vindt ze wel eng overigens, heel weinig die ze direct leuk vindt.

DeDiana schreef:

Alex schreef:Mijn hond is (nog) nergens echt bang voor, maar er zijn wel dingen die hem op zijn hoede maken. Met stip op één zijn dat wandelaars zonder hond Dan komt hij heel dicht bij me lopen en gaat hij pas weer zijn eigen gang wanneer ik hem gerustgesteld heb ('Het is goed, niet iederéén heeft een hond').

Verder moeten containers beblaft worden en oranje vuilniszakken op straat, daar gaan we met een grote boog omheen.

O ja, mensen die in hun eentje ergens lopen, daar was Mila als pup ook helemaal niet gerust op.
Groepjes mensen zonder hond waren geen probleem, maar mensen in hun eentje, dat hóórde gewoon niet.

Dit doet Coda ook. Mensen horen niet alleen door het bos te lopen ofzo. Als ze de kans krijgt zou ze ze nog aanblaffen ook

Nilo is bang voor gordijnen In het verleden is er eens een lamp van de vensterbank gevallen toen iemand net iets de gordijnen dicht trok. Sindsdien loopt hij weg als ik naar het raam loop om de gordijnen dicht te doen Oh en katten is hij ook best van onder de indruk.

Tallie schreef:Tallie schrikt wel eens ergens van, maar herstelt heel snel. Op plekken waar ze tegen schrikdraad is aangelopen heeft ze er heilig respect voor, op mijn werk bijvoorbeeld, en daar loopt ze ook echt niet ontspannen langs. Maar geen doodsangsten gelukkig! Onbekende honden vindt ze wel eng overigens, heel weinig die ze direct leuk vindt.

Schrikken vind ik wel echt iets anders. Mila schrikt ook wel eens ergens van (en herstelt dan ook weer vlot), maar dat maakt haar niet bang van datgene waarvan ze geschrokken is.
Nou ja, meestal niet, want zo is ze wel bang geworden van vuurwerk, door een rotje dat vlakbij gegooid werd.

Mijn eerste collie Lara was trouwens echt nergens bang voor. Die heb ik haar hele leven nooit bang gezien, op één situatie na: als er een gloeilamp in een fitting werd gedraaid. Dat schriele piepgeluid, daar was zij echt als de dood voor.

Toen Romis net kwam, hij was toen een half jaar, was hij doodsbang voor onbekende vloeren. Meters voor we ergens een vreemde deur doorgingen stond hij al met alle vier de poten stijf aan de grond genageld ondertussen gillend dat het allemaal zo vreselijk eng was. Op een show hebben mensen me wel eens boos aangekeken dat ik die arme hond letterlijk over de drempel trok. Kaas, koekjes, de lekkerste hapjes.... niks hielp, alleen gewoon rustig doorlopen en hem genoeg lijn geven om hem zelf de beslissing te laten nemen dat meegaan toch minder eng was dan alleen achterblijven. Ook autorijden was, en is helaas nog steeds, een verschrikking. Verder is hij eigenlijk uitgegroeid tot een heel stabiele hond. Ik denk dat hij de eerste 6 maanden bij de fokker in Rusland het terrein niet af is geweest en dat de autorit (24 uur) naar het vliegveld in Moskou zijn eerste ervaring was met de buitenwereld. Vervolgens wordt je in een transportbox geduwd en het ruim van een vliegtuig ingereden om na een lawaaierige vlucht in een compleet andere wereld terecht te komen. Je zou van minder van slag raken.

Fix is bang voor brommers en beide zijn bang voor vuurwerk. Ze gaan allebei heel verschillend om met hung angst, fix overschreeuwd zichzelf en Laicka zoekt een veilige plek op en wacht rustig tot het is afgelopen

Och jee, dat is een hele lijst. Vooral voor vreemde mensen, vuurwerk, rinkelende dingen (sleutels, bestek, armbanden, etc.), gemotoriseerd verkeer, in je handen wrijven of klappen, enzovoort enzovoort. Het gekke is wel dat ik haar overal mee naartoe kan nemen. Winkels, vreemde wandelgebieden, vakantie, restaurants, alles. Zolang er maar niemand contact maakt en er geen honden dicht gepasseerd hoeven worden.

Beetje tweezijdig hondje zeg maar

Die van mij zijn onverstoorbaar.

Xavi vindt de stofzuiger niet heel relaxed, maar echt bang is hij niet, eerder geïrriteerd.
Focus is echt nergens van onder de indruk. Laatst vuurwerk dat een paar meter bij ons vandaan explodeerde. Ikzelf schoot 3 meten de lucht in (Xavi en vriendlief ook), Focus knipperde nog niet met z'n ogen.

Zorro is bang voor de stofzuiger. Mijn dames zijn nergens bang voor. Ik heb tenminste nog niks kunnen ontdekken waarvan ze ook maar een klein beetje van onder de indruk zijn.

pom is niet bang van heel specifieke dingen, maar ze heeft wel regelmatig in de avond dat ze ineens begint te grommen en liefst ook nog te blaffen omdat ze iets ziet dat ze niet vertrouwt. Kan een wapperende zak zijn, of een vlag of mensen die langslopen, gewoon alles wat volgens haar niet op dat moment op die plaats hoort.

Kiwi is bang voor vuurwerk, kinderen (vanaf een jaar of 10 gaat het wel prima) en soms op straat voor dingen die ineens bewegen of zo.
Jamie is bang voor de stofzuiger en vrachtwagens die dicht langs rijden.
Teun is nergens echt bang voor.
Alle drie zijn het geen helden met andere honden maar echt bang zijn ze niet.

DeDiana schreef: Het gekste wat ik qua angst heb meegemaakt was logé Marley, die doodsbang was voor de voerbak. En het was notabene haar eigen voerbak, door het baasje meegegeven, maar ze durfde er écht niet uit te eten. Zette ik een andere bak op dezelfde plek neer: geen probleem. En toen ze na de logeerpartij weer thuis was, at ze wel weer gewoon uit die bak.

Was dat een metalen/glimmende bak misschien? En stond hij bij jou in huis zodanig dat er tijdens etenstijd licht in weerkaatste? Dat zou het kunnen verklaren misschien?

sbientje schreef:pom is niet bang van heel specifieke dingen, maar ze heeft wel regelmatig in de avond dat ze ineens begint te grommen en liefst ook nog te blaffen omdat ze iets ziet dat ze niet vertrouwt. Kan een wapperende zak zijn, of een vlag of mensen die langslopen, gewoon alles wat volgens haar niet op dat moment op die plaats hoort.

Riv is ook nergens bang van maar heeft bovenstaande ook. Maar dat is dan toch gewoon waaksheid?

Joy is behoorlijk stoïcijns, behalve bij de dierenarts. Toen we een paar maanden geleden een keer in een andere praktijk moesten zijn, dacht ik dat dat misschien beter zou gaan. Nou, niet dus: een paar meter voor de deur ging de staart al naar beneden. Ze ruikt het gewoon Gelukkig is ze nog wel benaderbaar en niet hysterisch bang.

Bo, mijn vorige hond, moest er echt naar binnen gedragen worden. Die was dan ook nog zo slim om alle vier de poten te spreiden, waardoor ze niet door de deuropening paste Gelukkig is ze daar later aardig overheen gegroeid en stormde ze juist op de deur af, om zich eenmaal binnen te bedenken dat ze op de verkeerde plek was en ze net zo hard weer terug wilde rennen Bo was sowieso veel banger aangelegd. Sneeuwpop: eng! Andere lift dan onze 'eigen': brrr! Sommige mannen met baarden: wegwezen! Douchen: gauw verstoppen! Tuinslang: oooo jee! Toch was ze juist heerlijk open, onbevangen en enthousiast naar andere mensen, honden en in nieuwe omgevingen. Schat van een beest

River8 schreef:

sbientje schreef:pom is niet bang van heel specifieke dingen, maar ze heeft wel regelmatig in de avond dat ze ineens begint te grommen en liefst ook nog te blaffen omdat ze iets ziet dat ze niet vertrouwt. Kan een wapperende zak zijn, of een vlag of mensen die langslopen, gewoon alles wat volgens haar niet op dat moment op die plaats hoort.

Riv is ook nergens bang van maar heeft bovenstaande ook. Maar dat is dan toch gewoon waaksheid?

ja misschien wel.. maar ze doet het niet omdat ze zichzelf zo stoer vindt iig haha, schijtbak is het soms. Oh, wel 1 ding dat pom eng vindt. Gele koeien :') Die zwart witte zijn niet boeiend maar die vleeskoeien gaat ze ook altijd uit haar plaat. Raar geval is het

Grote lompe honden die iets van haar moeten. Vuurwerk of andere luide geluiden (onweer of zo). Toen ze nog een pupje was, hadden we een werf aan de overkant van de straat. Soms gingen ze dan heien of andere heftige dingen doen en dan trilde heel ons huis mee, dan lag 't arme puppeding meestal ergens onder een dekentje verstopt. Ook als ze vermoedt dat er iets spannends gaat gebeuren wordt ze bang. Dat is dan bijvoorbeeld nageltjes knippen of op de weegschaal gaan bij de dierenarts. Gewoon het feit dat ze dan even op die weegschaal moet stappen en wij dat graag willen zorgt ervoor dat het meteen Iets Heel Zorgwekkends wordt Ook op de tafel bij de DA vindt ze niks, maar daar heeft ze groot gelijk in, natuurlijk. Als pup was ze ook best snel bang, dan durfde ze niet bij m'n oma of op vakantie het huisje binnenstappen. Winkels vond ze ook altijd eng. Daar is ze gelukkig allemaal overheen gegroeid. Met de bus vindt ze ook niks, alhoewel dat ook al een flink stuk gebeterd is (gewoon onrustig hijgen in plaats van gejank, gedrentel en getril).

Ik heb bij mijn hond al jaren geen staart tussen de benen meer gezien. één ding vindt ze niet prettig: als ze dicht langs grote voertuigen heen moet. (dan heb ik het over shovels, vrachtwagens, etc) verder gaat ze hélemaal leip op luchtballonnen, maar dat is vanuit de achtertuin waar ze sowieso al waaks is.

Een vriend van me vertelde me laatst over zijn hond. Hij was aan het grasmaaien, en op dat moment ging de hond tegen stroomdraad aan staan. Nu is het dus als de grasmaaier aangaat, wil de hond naar binnen. 'Anders krijg ik stroom van de grasmaaier '

Nu met die storm, flapperend gedoe. Heeft iemand ergens plastic voor hangen, plastic zakjes. Maar ook Nieuwe Dingen Die Er Eerst Nog Niet Waren. Zoals iemand die eens een intens blauwe hortensia op de hoek van zijn voortuin had geplant. Echt, je had Jet moeten zien. 'Dat heurt niet, dan ènge ding!'

Maar oprecht bang zijn ze wel voor vuurwerk. Ik liep op OJ dag met ze door een villawijkje hier, ik dacht: Daar wonen fatsoenlijke mensen, daar doen ze dat niet.

Maar daar waren twee jongedames die het wel deden. Ik dacht: Loop door en vraag ze of ze het even niet willen doen tot we zijn gepasseerd, maar op dik honderd meter afstand wilden ze niet meer. Geen stap meer.

LongFields schreef:

DeDiana schreef: Het gekste wat ik qua angst heb meegemaakt was logé Marley, die doodsbang was voor de voerbak. En het was notabene haar eigen voerbak, door het baasje meegegeven, maar ze durfde er écht niet uit te eten. Zette ik een andere bak op dezelfde plek neer: geen probleem. En toen ze na de logeerpartij weer thuis was, at ze wel weer gewoon uit die bak.

Was dat een metalen/glimmende bak misschien? En stond hij bij jou in huis zodanig dat er tijdens etenstijd licht in weerkaatste? Dat zou het kunnen verklaren misschien?

Het was inderdaad een metalen bak, en de weerkaatsing van het licht was ook het eerste waar ik aan dacht. Dus ik heb de bak op andere plekken gezet, maar dat maakte niets uit, ze bleef bang voor die bak. En de andere bak waar ze wel uit wilde eten (op dezelfde plek) was ook een metalen bak.

Ik prijs me gelukkig dat eigenlijk geen van de honden hier een echte 'angst' heeft.
Pasja is wel onzeker bij mensen die hem zonder introductie willen aaien of erg fixeren. Wordt aan gewerkt, en hij heeft al geleerd om eerst te verwittigen dat het hem niet aanstaat, en hij mag er dan ook op rekenen dat ik hem uit de situatie haal. Zou dat niet gebeuren, dan kan het pijnlijk aflopen .

Oh, en ons Liske kan wel wat hysterisch reageren op vreemde honden die kortbij willen komen.
Haha, wou eerst schrijven 'grotere' honden, maar élke hond is groter dan Liske.

De vliegenmepper. Maar volgens mij komt dat door mijn houding als ik dat ding hanteer. Geirriteerd, Zéér Bloeddorstig en Fanatiek. Volgens mij zijn ze bang dat ik met hun verder ga als de vliegen op zijn
Ze sluipen tenminste acuut weg om zich te verstoppen als ik op vliegenjacht ben.

Cayuga is verder bang voor onweer en vuurwerk. Bibberend en kwijlend op schoot, dat werk
En een deur die half open staat icm glimmende vloeren. Die zijn ook eng. Maar daar is hij niet zó bang voor.
Een vastberaden 'Hóp, doorlopen' volstaat dan wel.
De stofzuiger vindt hij ook doodeng. Skadi probeert hem daarmee te helpen trouwens. Ja, echt. Die gaat dan naast de stofzuiger staan terwijl ze blikken werpt op Cayuga. 'Zie je, niks aan de hand'. Maar Cayuga vertrouwd het maar niks.

Reina is bang voor de stofzuiger, dweil, ragebol. Eigenlijk alles waar een stok aan zit. Als ik een van die dingen tevoorschijn haal, vliegt ze paniekerig de tuin in. Ook als het erg stormt zoals nu komt ze geregeld even naast mij plakken om steun te zoeken. Op vuurwerk of andere harde geluiden reageert ze helemaal niet. En in plastic verpakte hooibalen worden met verve aangeblaft en aangevallen als ze de kans krijgt.