Het HondenForum

Met oudejaarsdag is Manu op het strand "aangevallen" door een New Foundlander. Hij liep aangelijnd bij mij toen de hond al fixerend en laag op ons af kwam.
Manu maakte zich eerst groot maar begon toen aan mijn been te plakken dus op een afstand van zo'n 5 tot 6 meter besloot ik met een grote boog om de hond heen te gaan.
We liepen het mulle zand in maar de hond kwam toen op ons af gerend en gaf Manu een beuk.

Manu gaf toen een snauw maar stond op dat moment tegen mijn been aangeplakt met aan de andere kant de grote reu.
Ik ben tussen hen in gaan staan met mijn knie in de New Foundlander die continue weer tegen Manu aan beukte. Manu probeerde hem te bijten maar ik hield zijn kop vast terwijl ik met mijn derrière de hond weg probeerde te houden. Die hond was zeker 10 kg zwaarder dan ik Intussen kwam de eigenaar aangerend maar die was nog op zo'n afstand dat ik nog wel even bezig zou zijn.
Ik heb mezelf over Manu heen gebogen en geprobeerd het bijten van beide honden te voorkomen omdat ik dacht dat het anders zou escaleren. Gelukkig is het bij een paar happen haar van beide en veel gegrom en gesnauw gebleven.
De eigenaar pakte zijn hond en bood excuses aan maar ik stond zo te trillen dat ik gelijk ben doorgelopen.

Eind goed, al goed.

Nu is Manu anders.
Hij is veel onzekerder geworden. Overigens wel alleen aangelijnd.
Ik moet veel beter opletten nu omdat hij zich sneller bedreigd voelt. Hij gaat tegen mij aan lopen en begint soms zelfs te grommen naar de andere hond. Dat deed hij werkelijk nooit. Waar ik aanstormende honden vaak hun gang kon laten gaan is dat nu een probleem. Overigens alleen bij grote honden en dan zo ongeveer 50% van de reuen.
Nu loop ik zelf vaak om, roep naar de baas dat hij/zij de hond terug moet roepen, of pak Manu aan de andere kant dan de hond is. Dat gaat goed.
Als ik hem los laat gaat alles prima, dan wordt er gesnuffeld, soms wat gepatst maar druipt hij bij desinteresse af en gaat zijn eigen gang of hij begint spelbuigingen te maken en eindigt alles in een gezellig spel.

Ik weet niet zo goed hoe nu te handelen.
Moet ik inderdaad omlopen of moet ik nu juist de confrontatie opzoeken en laten zien dat er wél leuke grote honden bestaan?
Ik ken eigenlijk niemand persoonlijk die grote honden hebben (Manu is zelf 67 cm hoog dus wel de echt grote jongens) maar daar zou ik wel verandering in kunnen brengen natuurlijk. Ik vind het lastig omdat ik het nog moeilijk peilen vind wanneer het wel mis gaat. Ik wil niet dat hij nog een keer op de grond gesmeten wordt door een kasteel.

Hij wordt natuurlijk ook steeds meer volwassen en heeft steeds meer zijn voorkeur voor honden. Waar hij eerder alles gezellig vond en overal wildenthousiast van werd kan hij nu straal langs andere honden lopen zonder ze maar een blik te gunnen. Andere wordt hij wel weer enthousiast van. Dus misschien staat deze gedragsverandering ook wel los van het incident met de NF?

Wat denken jullie?
Wat aan doen of hoort dit er gewoon bij?

Misschien eens wat aanlijnwandelingen doen? Mijn stel wilt wel al is Jigzy niet groot. Kiyoshi is denk ik even groot?

Valerie schreef:Misschien eens wat aanlijnwandelingen doen? Mijn stel wilt wel al is Jigzy niet groot. Kiyoshi is denk ik even groot?

Dat zou het natuurlijk ook kunnen zijn. Hij loopt zoveel aangelijnd, ook op het strand tussen loslopende honden. Misschien, en ook wel logisch, dat hij zich kwetsbaarder voelt aan de riem.
Wel een goed idee eens een wandeling met meerdere aangelijnde honden te doen. Nog gezellig ook

Cleva schreef: Ik denk dat het er wel mee te maken heeft maar dat hij ook gewoon sociaal/ontwikkeld genoeg is om meer dan 1 of 2 varianten op "andere hond" te gebruiken.
Dat is heel erg goed.

Ietwat terughoudend zijn bij echt grote honden is gewoon slim.
Ik kom met Heintje natuurlijk heel erg veel Grote Honden tegen en ik ben blij dat hij naast zijn branie ook wel wat ontzag kan tonen. Gewoon met een subtiel boogje en een afgewende blik er langs. Prima.

Dat is natuurlijk ook wel zo. Het is nog een verlichting te noemen ook eigenlijk. Voorheen kon hij zich vreselijk aanstellen als we een andere hond tegen kwamen, zowel los als aangelijnd. Nu reageert hij steeds vaker met een boogje en afgewende blik zoals jouw Heintje.
Het is nieuw voor mij, hij kon zo patserig zijn of juist een ongeleid projectiel met een dikke plaat voor zijn kop. Die hond verdwijnt langzaam.

Wat bij mijn hond helpt is om een lange (slappe) lijn te hebben in gebieden waar je toch wel eens een loslopende hond tegen kan komen en mijn eigen hond wel aan de lijn moet blijven. Dan heeft ze toch 10 meter de ruimte om zelf een boog te lopen als ze wil, en minder het gevoel niet weg te kunnen. Scheelt hier een hoop in ieder geval, dus misschien heb je daar wat aan.

Dat zou een goed idee zijn alleen heb ik dan dus een schouder uit de kom als hij de hond wél leuk vindt. Dan kan hij nogal debiel doen. Stilstaan, kijken, en dan binnen een nanoseconde 10 meter verder staan met mijn gezicht in de bagger. Zoiets.
Daarom laat ik hem vaak naast lopen tijdens passeren maar ik vraag me af of ik daar wel mee help of hem juist bevestig dat het spannend is. Ik vond het vooral netjes.
De meeste mensen houden hun hond bij zich als ze zien dat hij aangelijnd is maar er is toch een flink percentage die de hond op je af laten komen.
Het lijkt me echt lastig lopen met een hondagressieve
Gelukkig gaat het gewoon goed hoor. Misschien denk ik er ook veel te veel bij. In mijn OP noem ik het een probleem maar eigenlijk is dat het natuurlijk niet zo zeer.
Dat hij niet meer het blije ei bij elke hond uit hangt is natuurlijk ook wel prettig. Het is alleen zo wennen

Al zou ik een aanlijnwandeling alsnog erg prettig vinden. Ik denk echt dat dat scheelt. Loslopen kan gewoon niet altijd.

Manu schreef: Misschien, en ook wel logisch, dat hij zich kwetsbaarder voelt aan de riem.

Of niet Akira doet wel eens heel naar aan de lijn, lijkt wel of ze zich verheven voelt boven het gepeupel alleen maar omdat ik de andere kant van de lijn vasthoud. Tot het moment dat ik de lijn los klik, dan valt ze van onzekerheid uit elkaar. Op zulke moment kan ze dan ineens wel spelen, maar ook beter weg uit de situatie door haar ruimte groter te maken. Als ze een hond echt niet moet maak ik haar niet los natuurlijk, dat is dat juist een reden voor escaleren.

Ik zou zelf, hoe vervelend eigenlijk ook, toch de situatie gaan vermijden dat hij vast zit, en andere honden los zijn.
Het is duidelijk dat er nu spanning is bij hem en of dat nou helemaal onzekerheid is, dat vraag ik me af, maar hij is wel druk met zijn omgeving scannen, iets wat alleen maar erger zal worden als dit soort situaties blijven gebeuren.
Ik merk toch vaak dat hond-hond contact met een hond, of honden die aan de lijn zitten, moeizaam gaat.
Honden hebben nou eenmaal niet de mogelijkheid om te ontwijken, en vaak daarnaast ook een grotere mond met het idee dat 'baasje toch wel achter ze staat'.

Maar goed, het klinkt altijd heel ideaal, zo werkt het in de praktijk vaak niet. (Met Ben ook altijd losloopgebieden zo veel mogelijk ontweken, maar als je in een drukke wijk woont waar iedereen z'n hond los laat, is het best lastig lopen met een hondagressieve hond)
Niet dat Manu nu hondagressief is verder denk ik zo , maar wil je dit soort 'oneerlijke' situaties voorkomen zal je wel moeten ontwijken.

Ja dat is dus het lastige. Ik woon naast het losloopgebied.
Alles loopt hier gewoon los.

Hij is nog steeds vermijdend, wat ik heel fijn vind. Hij begint pas te grommen als de andere hond in zijn ruimte komt. Alleen bij volwassen reuen. Het lijkt ook wel of hij meer uitlokt ofzo, reuen reageren veel meer op hem dan eerder. Hij kan goed met andere honden verder hoor, dat wel, ik merk alleen dat zijn lontje korter is aan de lijn. Ik zelf denk meer aan onzekerheid. Los is hij veel flinker en zelfverzekerder in zijn houding. Bij 9 van de 10 reuen is het na kennismaking oké, het gaat echt om passeren of het kennis maken zelf.

Wat is de reden dat je hem aangelijnd houdt nu op dit moment?

Dat hij dan onzekerder is tussen loslopende honden is niet vreemd.
Hij wordt voor een deel belemmerd in zijn taalgebruik.
Vermijdend gedrag kan niet als jij doorloopt en hij dus wel met je mee moet lopen vanwege die riem.

Omdat hij heel fris en last heeft van bananen in zijn oren. Die wind voert ook allerlei lekkere luchtjes mee dus ik ben bang dat ik hem weer kwijt raak..

Jigzy heb ik vaak aan een lange lijn http://www.hondenwebshop.nl/product/det ... +zweetlijn
Ideaal

Ik gebruikt een longeerlijn die ik bij de Welkoop gekocht heb, bevalt me ook erg goed en is niet duur.

Ik gebruik sinds kort (zondag ) ook een lange biothane ijn.
Als je een aanlijnwandeling organiseert lopen wij ook mee. Mijn hond is aan het leren andere honden te negeren en rustig te blijven.


Edit: aangepast

Is het geen optie om dan vooral te gaan oefenen om in deze situaties de aandacht bij jou te krijgen en daarvoor te belonen? Laten volgen, tussendoor zitten, weer verder met volgen. Dan moet hij met jou bezig zijn, geen/weinig interactie naar de andere hond en leert zo dat er toch niks gebeurt als je voorbij loopt. Dan wel eerst met grotere afstanden.

De puber van ons stuitert alle kanten op bij de meeste honden die we tegen komen, ook om te spelen en bij de andere hond te komen. Nu laten we ze steeds zitten als we een andere hond passeren en dat gaat een stuk beter. Zelfs een akita die normaal ook begint te stuiteren blijft er een stuk rustiger onder als die ons passeert. Dit zal steeds meer worden afgebouwd en we zoeken de grens op wanneer het stuiteren begint en vlak daarvoor moet hij gaan zitten.

Mijn hond loopt ook veel aan een lange biothane lijn. Ik laat de lijn los achter hem aan slepen en als het nodig is pak ik hem op en stuur hem evt bij. Als hij een speeldate gevonden heeft laat ik de lijn gewoon los en dat gaat prima. Als hij alleen is loopt hij nog wel eens een spoortje uit maar met een hondenmaatje heeft hij daar geen tijd voor. En oh ja, ik brul buurtende uitvallende honden zo resoluut mogelijk weg. Tot mijn verbazing lukt mij dat zelfs bij de grote Duitse herders hier in de buurt. Charlie is een uiterst zachtaardige hond en ik wil niet dat dat door negatieve ervaringen gaat veranderen.

Nou, kleine update.

Ik oefen met grote afstand om hem alert op mij te krijgen zodra een hond nadert. Soms neem ik een speeltje mee, dan weer een stukje leverworst. De ene keer heeft hij totaal geen interesse en springt hij alle kanten op, de andere keer is hij heel alert op mij en weer een andere keer kan beide hem geen reet schelen.

Afgelopen weekend kwamen we een andere Husky tegen en de eigenaresse kwam met hond (reu) bij ons staan en liet haar hond aan Manu snuffelen. Manu was een standbeeld. Kop en staart hoog en stond stil, de hond te negeren. Toen de reu zijn kop op Manu zijn kop legde begon Manu te grommen en gooide zijn kop weer over die van de reu. Ik heb Manu weggehaald maar die lieve vrouw had niet in de gaten wat er gebeurde. Manu begon toen te joelen, de andere Husky joelde wat terug en begonnen ze spelbuigingen te maken en waren dikke vrienden?! Ik snapte er niks van. Nog geen minuut daarvoor was de spanning was te snijden

Overigens krijgt hij ook een steeds grotere hekel aan kleine kinderen. Hij negeert ze en als ze aan hem willen zitten of dichtbij komen gaat hij tegen mij aan staan en begint ook rare geluiden te maken terwijl hij oogcontact met mij zoekt. Kinderen mogen dus niet meer aaien en ik loop er om heen. Zonde, als pup vond hij kinderen ook niks, maar dat was allemaal goed verbeterd. En nu, ineens wil hij niks meer van ze weten.

Ik heb besloten dat ik hem harder aan het werk zet. Nu élke dag fietsen en we gaan door tot zijn tong op de grond hangt óf een wandeling met heel veel prikkels.
Verder ben ik op zoek naar een lesje speuren in de buurt en ik denk wel dat dat moet lukken. Volgens mij heeft hij gewoon teveel energie en moet hij vaker moe zijn. Ondanks dat we nu al redelijk wat doen, hij loopt minstens 2 uur per dag en gaat om de dag een half uur mee naast de fiets. Maar hij moet die hersenpan maar wat meer aan het werk zetten dan.
Steppen gaan we ook nog doen maar dan moet ik even kijken of mijn spaarpot al vol genoeg is

Manu schreef: Ik heb besloten dat ik hem harder aan het werk zet. Nu élke dag fietsen en we gaan door tot zijn tong op de grond hangt óf een wandeling met heel veel prikkels.
Verder ben ik op zoek naar een lesje speuren in de buurt en ik denk wel dat dat moet lukken. Volgens mij heeft hij gewoon teveel energie en moet hij vaker moe zijn. Ondanks dat we nu al redelijk wat doen, hij loopt minstens 2 uur per dag en gaat om de dag een half uur mee naast de fiets. Maar hij moet die hersenpan maar wat meer aan het werk zetten dan.
Steppen gaan we ook nog doen maar dan moet ik even kijken of mijn spaarpot al vol genoeg is

Lijkt me geen verkeerd idee.
Hier maken we zonder moeite een dagtocht, 6 tot 8 uur wandelen, en de volgende dag staat ze er weer klaar voor! Maar een speurles is ze op een heel ander vlak voldaan van, dat merk ik echt nog twee dagen erna.

Manu schreef:Manu was een standbeeld. Kop en staart hoog en stond stil, de hond te negeren.

Dit klinkt mij niet in de oren als negeren eigenlijk, geloof dat hij best bewust is van zijn statige en stijve houding. Maar ben er natuurlijk niet bij geweest, misschien heb ik wel een andere definitie van negeren.

Ik vind het wel lastig hoor, Ayleen reageert ook sterk op andere honden. Ben nu bezig er echt in te prenten 'aan de riem = volgen' bij iedereen die ons nadert. En dan geen uitzonderingen en nooit contact met andere honden aan de riem. Vond dat zelf wel gezellig maar is toch te onduidelijk, denk ik.
Wat ik ook doe als ze erg druk is, is haar laten liggen (af en blijf), merk dat dit haar ook meer rust geeft.
Meer tips heb ik eigenlijk ook niet hoor, vind het wel interessant topic dus blijf mee lezen.

Speuren kan je zelf ook goed doen trouwens! Ik sleep zelf ook wel eens met smuldier een spoor. Of met een dummy met geur er aan.

_Leonie schreef:

Manu schreef:Manu was een standbeeld. Kop en staart hoog en stond stil, de hond te negeren.

Dit klinkt mij niet in de oren als negeren eigenlijk, geloof dat hij best bewust is van zijn statige en stijve houding. Maar ben er natuurlijk niet bij geweest, misschien heb ik wel een andere definitie van negeren.

Ik ook hoor. Negeren betekent voor mij geen contact zoeken en je eigen gang blijven gaan, en dan vooral ontspannen en in beweging blijvend. Als een standbeeld stil staan betekent juist (afhankelijk van de rest van de houding) betekenen dat ze niet op haar gemak is, of dat ze echt verstijft.

_Leonie schreef:

Manu schreef:Manu was een standbeeld. Kop en staart hoog en stond stil, de hond te negeren.

Dit klinkt mij niet in de oren als negeren eigenlijk, geloof dat hij best bewust is van zijn statige en stijve houding. Maar ben er natuurlijk niet bij geweest, misschien heb ik wel een andere definitie van negeren.

Nee sorry, dat heb ik ook raar opgeschreven. Hij keek de hond niet aan, hij stond daar statig en was iets duidelijk aan het maken. Maar hij had geen oogcontact. In die zin "negeren" maar dat heb ik niet duidelijk verwoord.

Hij maakt een punt, dat is duidelijk. Maar daarna is het dus vaak weer koek en ei en rent hij als een idioot weer rond. Soms samen met die andere reu en is er niets aan de hand
Ik kan nog niet goed zien wat er nu precies gebeurt, wie wie de baas is. Andere keren gaat hij wel over op echt compleet negeren en dan is mij duidelijk dat hij de hond niks vindt en gaan we. Ik maak regelmatig mee dat hij met zijn rug naar de andere hond gaat zitten en ook totaal geen sjoege richting de andere hond geeft.

Ik vind het maar lastig, die hondentaal.

Ik ook. En vooral omdat mijn hond soms slimmer en gehaaider is dan ik zelf door heb.
Misschien als ze het duidelijk hebben hoe de verhoudingen liggen dat het juist daarom daarna goed gaat? Roep maar wat hoor, haha.

Ja hij kan ook gewoon wat proberen misschien? Die dominantie erin gooien en patsen en toch dat debiele willen blijven doen? Geen idee haha. Misschien maak ik me er ook wel wat te druk om, al die verklaringen blijven zoeken.