Het HondenForum

Gisteren interessant gelopen. Er waren een paar situaties waarvan ik me afvroeg, hoe doen anderen dat eigenlijk

Het begon met een lab die Aki erg leuk vond.
Zo leuk dat deze niet terug te roepen was door de baasjes, die al naar het parkeerterrein liepen om weg te gaan. Na wat dollen reageerde Aki wel op ons en kon ik hem even tot stilstand manen en hield ik Aki even vast zodat de eigenaar zijn hond op kon halen (hij was al onderweg )
Kleine moeite groot plezier toch, en ook fijne oefening voor mij om door te proberen te dringen tot onze jonge hond tijdens dol spel.
Want Aki had er ook wel zin in

Vervolgens op vrij open veld komt er een beagle dametje vrolijk op hem af.

Niets aan de hand, maar geen baas te bekennen
Het beestje dartelde nog wat achter Aki aan, maar die had geen interesse. Vervolgens liep ze zo onder het hekwerk door, het parkeerterrein op. Waar dus auto's reden. Ze keerde weer om richting Aki en ons, waarop ik haar lokte en haar aan haar tuigje vasthield. Toen meldde zich een dame verderop bij het parkeerterrein.
"Laat haar maar los hoor!"
Eh oprecht vroeg ik haar of dan naar haar toe zou gaan, en dat ik haar vasthield omdat ze zojuist bijna het parkeerterrein op liep.
Maar ja, ik moest de hond loslaten. Prima hoor, maar een beetje vreemd vond ik het wel.
Het was ook een beetje eigen belang, want Aki vond de kleine ineens wel interessant en ik wilde niet dat hij haar na zou lopen het parkeerterrein op

Dan de derde, geen foto's van een mevrouw alleen, Aki vond haar interessant, en zij Aki leuk en ze begon vrij hoog tegen hem te praten. Ik zag de bui al hangen en spoedde erheen. Net op het moment dat hij opsprong had ik mijn hand bij nek en borstkast, wat een Duitse ijselijke gil teweegbracht (dramaqueens die Duitsers).
De mevrouw vond dat weer niet leuk, en zei dat ze de honden best leuk vond, maar dat ze niet moesten springen. Ik was dat volledig met haar eens en dat ik er hard mee aan de slag was Aardige mevrouw.

Nummer vier. Balletjes.
Ik ben tot het besef gekomen dat ik een jattende hond heb Te laat zien dat een hond een balletje geworpen krijgt, of een hond die niet ziet waar het balletje terecht komt en Aki is er mee aan de haal
Tot op heden honden die te verbaasd waren om te reageren. Voor Aki, gelukkig maar. Hij flikte het bij een herder, en nu dus bij een schapendoes. De man van de schapendoes verzuchtte wat en trok zijn schouders op, en reageerde wat naar zijn hond. "Stommerd, nu ben je hem dus wéér kwijt!".
Ik ben blij dat Aki wel lost, en ik vind het niet meer dan normaal dat iemand zijn bal gewoon terug krijgt. Zo ook dus nu.

Vervolgens een hondje die in eerste instantie vrij zelfverzekerd op Aki afkwam die in het riet wat stond te snuffelen. Op de foto zie ik de oren ineens wel al in een andere stand staan dan toen hij in aanvang stond.

Hierna liep hij wat stijfjes weg, ging markeren tegen een boom met Aki erbij die hem na liep. Vervolgens ging hij er in vliegende vaart vandoor naar zijn baasjes. En je raadt het al, Aki er achteraan. Er gebeurde niets, baasjes waren ook kalm, maar het roepen van mijn vriend tegen beter weten in hielp niet écht .
Aki keek toen er verder bij de mensen en van de hond uit geen actie meer kwam richting ons, en ik zwaaide met de felgele bal.. "Hier!".
Leermomentje maar goed, niet echt te voorkomen deze situaties als een hond zelf komt, toch?

Toen kwam er een gelijke aanrennen. Aki ook weer bezig zijn ding te doen en toen stond de grote bij hem. Dat werd ook spelen en beuken op zijn Duits. De andere hond was een kruising lab/herder.

Dat ging prima. De hond was 12 maanden, en ik vertelde dat Aki zeven maanden was. Op een bepaald moment vond ik het spel en elkaar aftasten wel genoeg geweest. Om en om beukten ze elkaar naar de grond, stronken e.d. werden niet meer gezien. Aangezien we beiden richting uitgang gingen zei ik dat het wel genoeg was zo en riep Aki en liet zijn bal zien om zo even met hem te spelen en ik zei dan ook letterlijk dat het wel genoeg was met spel en dat ik haar wel even vooruit wilde laten lopen.
Duidelijk lijkt me dan toch .
Ik vond het ook weer een fijne oefening om hem uit het spel te halen op die manier en dat het ook werkte op dat moment.
Op gepaste afstand vervolgden we de weg.

Zij was op een bepaald moment voor ons weer blijven staan, haar goed recht. Aki besefte dat het zijn "vriend" was en het spel hervatte zich, achter ons liepen ook een aantal mensen met een groep honden, waarvan 1 aan de lijn. Aki werd hoe langer hoe drukker, dus besloot ik dat het even genoeg was, en toen ik de aandacht weer had heb ik hem even aan de lijn geklikt. Dame met de jonge hond kwam ineens weer terug lopen en haar hond vloog uiteraard weer op Aki af die ik bewust aan de lijn had gedaan. Ik ging me toen écht afvragen waarom ze dat nu precies deed

Uiteindelijk ging zij dus naar het parkeerterrein en wij het strandje op richting andere parkeerterrein. Op het strandje liet ik Aki weer los die weer lekker rond ging rennen en niet meer zich focuste op andere honden. En prompt zie ik in mijn ooghoek weer die hond op ons afkomen. En zij stond bij de auto.
Goed. Ik had een tak en ik leidde Aki af, en hield hem weer even bij de halsband vast. Waarom vraagt iemand zich misschien af. Omdat ik vond dat er genoeg gespeeld was met die hond. Dat ik probeerde te leren dat er niet met iedere hond "gespeeld" hoeft te worden in die mate dat je je hond niet meer kunt bereiken, en ik moet bekennen dat ik op dat moment de eigenaresse toeriep of ze nu de hond even bij haar kon houden. Ik was best giftig geworden, want ik had Aki al bewust een stuk aan de lijn gedaan omdat zij continue maar bewust of onbewust om ons heen bleef drentelen.
Reden om hem aan de lijn te doen is gewoon omdat ik wist dat ik hem niet meer zou bereiken met een hier of een nee en dan ga je tien stappen achteruit in alles wat je wel al goed hebt aangeleerd voor mijn gevoel.

Herkenbaar voor sommigen? Gewoon even benieuwd hoe anderen op bepaalde situaties reageren.

1 en 2 had ik denk ik ongeveer hetzelfde gedaan. Ik had de Beagle alleen losgelaten zonder vragen te stellen.
Mevrouw van nr. drie heeft wel een punt, ik wil ook niet dat mijn hond opspringt tegen mensen. Maar ik vind ook dat je niet zo moeilijk moet doen als je tenslotte zelf een vreemde hond uitdagend aanspreekt. Zeker zo'n jonkie.

Vier, niet echt problemen mee hier. Figo heeft 1 x een bal gepakt van een andere hond, om hem ook gelijk weer los te laten. Het gaat Figo niet om de bal, maar hij vind het wel leuk om met de hond mee te rennen die achter een bal aangaat. Zo'n groot ego dat hij denkt dat die hond hem dan leuker gaat vinden dan die bal ofzo. Maar ik heb liever niet dat hij zich daar dan mee bemoeit. Zo'n hond die puur gaat voor de bal, die zit dan heel niet te wachten op een Figo.

Die laatste vind ik wel lastiger.

En die laatste ben ik nu juist zo benieuwd naar

Als je je uitspreekt dat je het wel genoeg vind zo, zou het fijn zijn als het niet zover had hoeven komen.

Wat me opvalt is dat je over heel veel dingen enorm twijfelt. Als mijn reu markeert waar een andere reu heeft gemarkeerd doet ie dat maar, daar denk ik niet eens bij na Mijn honden jatten ook tennisballen als ze de kans krijgen, en lossen ze weer dus ook geen probleem. En als ze worden uitgedaagd tot spel reageren ze ook zoals jij beschrijft. En als ik het klaar vindt gaat de hond aan de lijn (of los onder appél als dat kan, volgen en klaar verder) en worden de andere honden genegeerd.

Zo te lezen heb je een heel leuke, sociale hond en ben je goed bezig met zijn opvoeding. Prima toch?

Wat die laatste betreft: Hier iets soortgelijks gehad met Jet en een dobermann teef. het begon vrolijk met spel, en op zeker moment bleef die dobermann Jet tegen de grond duwen. Voor mij was dat einde verhaal.

Spelen is leuk, maar dan wel met honden van ongeveer gelijk psychisch en/of fysiek gewicht.

Heel interessant om te lezen, hoe al die ontmoetingen verlopen!

blondie schreef: Uiteindelijk ging zij dus naar het parkeerterrein en wij het strandje op richting andere parkeerterrein. Op het strandje liet ik Aki weer los die weer lekker rond ging rennen en niet meer zich focuste op andere honden. En prompt zie ik in mijn ooghoek weer die hond op ons afkomen. En zij stond bij de auto.
Goed. Ik had een tak en ik leidde Aki af, en hield hem weer even bij de halsband vast. Waarom vraagt iemand zich misschien af. Omdat ik vond dat er genoeg gespeeld was met die hond. Dat ik probeerde te leren dat er niet met iedere hond "gespeeld" hoeft te worden in die mate dat je je hond niet meer kunt bereiken, en ik moet bekennen dat ik op dat moment de eigenaresse toeriep of ze nu de hond even bij haar kon houden. Ik was best giftig geworden, want ik had Aki al bewust een stuk aan de lijn gedaan omdat zij continue maar bewust of onbewust om ons heen bleef drentelen.
Reden om hem aan de lijn te doen is gewoon omdat ik wist dat ik hem niet meer zou bereiken met een hier of een nee en dan ga je tien stappen achteruit in alles wat je wel al goed hebt aangeleerd voor mijn gevoel.

Herkenbaar voor sommigen? Gewoon even benieuwd hoe anderen op bepaalde situaties reageren.

In die laatste situatie zag die mevrouw misschien dat Aki weer los liep en in haar ogen dus wel weer mocht spelen?

Ik kan me trouwens wel voorstellen dat je spel afbreekt als het te ruw wordt, doe ik ook, maar verder laat ik het altijd gaan tot de hond zelf is uitgespeeld. Maar ik heb een totaal ander soort honden, die hebben het na max vijf minuten hetzelfde spel met dezelfde hond wel gezien en dan is het weer tijd voor iets nieuws.

[Sandra] schreef:Wat die laatste betreft: Hier iets soortgelijks gehad met Jet en een dobermann teef. het begon vrolijk met spel, en op zeker moment bleef die dobermann Jet tegen de grond duwen. Voor mij was dat einde verhaal.

Spelen is leuk, maar dan wel met honden van ongeveer gelijk psychisch en/of fysiek gewicht.

Dat in elk geval. Jack kon schattig en supervoorzichtig spelen met ienemiene hondjes, maar Lilo heeft een JR-vriend gehad waar ze helemaal dol op was en andersom ook, en daar zette ze op een gegeven moment gewoon haar neus onder en dan wipte ze hem zo een meter de lucht in. JR vond het nog leuk ook, maar dat ging mij echt te ver.

En als mijn hond tegen de grond wordt gebeukt is het sowieso einde verhaal. Ik ken zo uit mijn hoofd ook niet 1 podenco die dat als leuk spel ziet. Spelgedrag verschilt van ras tot ras en van hond tot hond, en honden moeten toch wel het zelfde spelletje leuk vinden. Zo sta ik toch altijd weer met een grote grijns te kijken als Lilo haar border collie vrienden tegenkomt. Eerst mot ze dan even slijmen met de reu want daar heeft ze verkering mee, en dan is het op z'n barbie-meisjes spelen met de teef, met jufferige gilletjes en even knuffelen met die schouders tegen elkaar en dan weer spelen dat Lilo het schaap is, en dan weer is dat teefje het konijn en maar sluipen en rennen en 'aanvallen' en nou ja, heerlijk om te zien.

En zolang spelen gewoon lekker genieten is, roep ik een hond ook niet terug. (Ook omdat het dan echt geen effect heeft. )

Zo heeft Otto als pup en jonge hond altijd heel leuk kunnen spelen met een golden retriever en met een kruising waarvan ik nu de rassen even kwijt ben (Heidewachtel.... Leonberger?), een joekel, maar een lobbes, en een hond waarvoor postbodes op de loop gingen en waarvan de eigenaar zei: 'Een doetje' en: 'Otto is het baasje.'

Voor mij is dat maatgevend hoor. Als het leuk klikt, is het toch leuk? Maar zodra een van de twee op ene niet-leuke manier met de ander gaat 'spelen' is het gebeurd wat mij betreft.

Herkenbaar

Aangezien die mevrouw al naar het parkeerterrein liep (laatste situatie) denk ik niet dat het haar bedoeling was dat haar hond weer naar Aki toe ging om verder te spelen.
Als je zelf attent bent op die mogelijkheid houd je je hond vast als je naar het parkeerterrein loopt.
Deze mevrouw had oorzaak en gevolg dus (nog) niet zo goed door of wist (nog) niet hoe dat te veranderen.

Ik vind dat je zelf goed bezig bent om Aki te leren dat spelen leuk is en dat je dat duidelijk ook af en toe toestaat.
Dat je ingrijpt als het te dol wordt en dan weer verder gaat met je hond is ook prima.
Niet iedereen doet dat (eufemisme ) en dan kan je in dit soort situaties verzeild raken.
Niet boos worden, maar gewoon nadrukkelijk blijven doen wat jij belangrijk vindt.
Een vriendelijk verzoek aan de ander om de hond bij zich te houden kan natuurlijk.
Dat zo'n verzoek gehonoreerd wordt zal niet vaak gebeuren

Ik maak me er niet druk om, maar ik stuur een andere hond dan wel weg.
Het aantal keren dat ik dan heb gehoord dat het zielig was dat mijn hond niet mocht spelen is ontelbaar, maar dat interesseert me niet.
"Men" vindt het belachelijk, al sta ik hier wel bekend als die mevrouw die haar honden zo goed onder appèl heeft.
En hoe zou dat nou komen

Leuk hé?
Allemaal nieuwe dingen die je tegenkomt met een pup

Afgaande op de foto's vraag ik me af hoe Aki is met andere honden. Op de foto's zie ik spanning, oa zijn borstel, maar ook hoge houding en strakke blik.

duitse herder schreef:Afgaande op de foto's vraag ik me af hoe Aki is met andere honden. Op de foto's zie ik spanning, oa zijn borstel, maar ook hoge houding en strakke blik.

Dat is dan denk ik een moment opname. Aki is tot nu toe leuk naar andere honden. Afwachtend als er een volwassen reu op hem afkomt, maar hij reageert verder goed op spel signalen. Bepaalde honden die niet echt wat met jonge honden of duitse herders ophebben gaan wel met hem spelen, dat verbaast sommige eigenaren ook wel eens. Hij doet het wat dat betreft eigenlijk wel prima.
Het is in ieder geval geen Finn die behoorlijk gespannen was en van daaruit kon reageren als hij ineens benaderd werd

@ranetje, ja het is heel leuk om dit samen allemaal te ontdekken en te zien hoe hij zich ontwikkeld, en mijn eigen ontwikkeling ook niet te vergeten