Het HondenForum

Misschien stel ik een domme vraag hoor Maar dit kwam zo in mij op..

Onze pup doet bijna alles buiten, omdat we er vrijwel altijd op tijd bij zijn (we zien als hij begint met een plekje zoeken, snuffelen etc) en zeer regelmatig naar buiten gaan. Hij weet dus, dankzij beloning, dat buiten wél mag (en beloond wordt). Echter, hij doet het net zo lief gewoon binnen, en dat gedrag moeten we dan negeren (Doet hij het een enkele keer toch binnen, dan wordt dat helaas meestal pas achteraf door ons aangetroffen). Tevens moeten we er dus voor zorgen dat het gewoon niet gebeurt (wat dus goed gaat). Maar hoe weet hij nou dat binnen echt níet mag. Dus niet alleen geen beloning, maar dat het gewoon echt niet mág en dat hij het (in de toekomst dus, nu is hij daar wellicht nog wat jong voor) moet ophouden tot hij uitgelaten wordt, in plaats van het maar gewoon laten gaan en dan maar geen beloning krijgen. Het lijkt momenteel namelijk of hem dat weinig doet, haha. Beloning prima, maar als het binnen moet, ook best. Of gaan dit soort dingen gewoon "vanzelf", zoals ik vaker hoor?

Ben benieuwd!

Chichixx schreef:Misschien stel ik een domme vraag hoor Maar dit kwam zo in mij op..

Onze pup doet bijna alles buiten, omdat we er vrijwel altijd op tijd bij zijn (we zien als hij begint met een plekje zoeken, snuffelen etc) en zeer regelmatig naar buiten gaan. Hij weet dus, dankzij beloning, dat buiten wél mag (en beloond wordt). Echter, hij doet het net zo lief gewoon binnen, en dat gedrag moeten we dan negeren (Doet hij het een enkele keer toch binnen, dan wordt dat helaas meestal pas achteraf door ons aangetroffen). Tevens moeten we er dus voor zorgen dat het gewoon niet gebeurt (wat dus goed gaat). Maar hoe weet hij nou dat binnen echt níet mag. Dus niet alleen geen beloning, maar dat het gewoon echt niet mág en dat hij het (in de toekomst dus, nu is hij daar wellicht nog wat jong voor) moet ophouden tot hij uitgelaten wordt, in plaats van het maar gewoon laten gaan en dan maar geen beloning krijgen. Het lijkt momenteel namelijk of hem dat weinig doet, haha. Beloning prima, maar als het binnen moet, ook best. Of gaan dit soort dingen gewoon "vanzelf", zoals ik vaker hoor?

Ben benieuwd!

Geloof me, het gaat echt een keer over.

Dat zit er bij de meeste honden van nature in; zodra ze de beheersing hebben, bevuilen ze hun eigen leefomgeving liever niet.
Die breidt zich steeds verder uit, van eigen mandje/bench naar het hele huis.
Jouw hondje heeft het bij de fokker wel 12 weken binnen gedaan.
Het is zelfs aangeleerd dat het binnen mag. Dan heb je met een beetje pech een achterstand in te lopen.

Ja, gewoon doorgaan zoals jullie nu gaan. Jonge honden kunnen het lichamelijk gezien ook vaak nog niet zo lang ophouden. Dus mentaal gezien kunnen ze dan al wel zindelijk zijn, maar het gewoon lichamelijk nog niet kunnen.

dagmar88 schreef:Dat zit er bij de meeste honden van nature in; zodra ze de beheersing hebben, bevuilen ze hun eigen leefomgeving liever niet.
Die breidt zich steeds verder uit, van eigen mandje/bench naar het hele huis.
Jouw hondje heeft het bij de fokker wel 12 weken binnen gedaan.
Het is zelfs aangeleerd dat het binnen mag. Dan heb je met een beetje pech een achterstand in te lopen.

Dat is waar, was ik even vergeten.

Ah zo, dus het gaat inderdaad om "vanzelf", omdat hij het huis als eigen nest gaat zien. En hoe zit dat dan met huizen van andere mensen, winkels, etc? Hoe weet hij dan dat het daar ook niet mag? Dat is dan zijn eigen nest namelijk niet. Of is dat ook een kwestie van "vanzelf"? De reden dat ik op deze vragen kwam, was dat ik er met hondenbaasjes in de buurt over gepraat had, maar ik eigenlijk steeds hetzelfde antwoord kreeg: "daar heb ik nooit echt over nagedacht". Zelf vind ik het wel interessant!

Klopt inderdaad, dat hij eigenlijk geleerd heeft dat binnen mag door dat krantzindelijk maken. Zindelijk in zijn hoofd maar nog niet kunnen ophouden, daar zijn we denk ik nog niet haha (zou ook best wel snel zijn!). Dan zou hij op een of andere manier toch gaan aangeven dat hij moest. Daar zijn we ook heel alert op, elke keer als hij naar de deur loopt laten we hem eruit. Helaas heeft dat nog geen enkele keer tot plasje/poepje geleid, haha. Steeds toevalligheden denk ik, dat hij tegen de deur op ging staan.

Chichixx schreef:. Dan zou hij op een of andere manier toch gaan aangeven dat hij moest. Daar zijn we ook heel alert op, elke keer als hij naar de deur loopt laten we hem eruit. Helaas heeft dat nog geen enkele keer tot plasje/poepje geleid, haha. Steeds toevalligheden denk ik, dat hij tegen de deur op ging staan.

Verwacht niet dat alle honden het zo duidelijk aangeven. Als je geluk hebt gaan ze heel duidelijk voor de deur zitten en eraan krabben. Maar er zijn er ook bij die heel anders aangeven dat ze nodig moeten. Zo had ik vroeger een bastaard die mij vanuit een hoek van de kamer heel indringend aan ging kijken. Dan wist ik ze moet eruit. De golden die ik nu heb legt haar kop op de lage vensterbank en kijkt naar buiten. De poedel gaat zenuwachtig drentelen.
Gaandeweg leer je je hond kennen en dan zie je dat soort signalen wel.

Je mag gerust wel eens een keer "nee" of "foei" (afhankelijk van welk corrigeerwoord je gebruikt) zeggen als hij het binnen doet en je hem op heterdaad betrapt, gaat hij niet van dood gaan en de boodschap gaat duidelijker overkomen.

~Tine~ schreef:Je mag gerust wel eens een keer "nee" of "foei" (afhankelijk van welk corrigeerwoord je gebruikt) zeggen als hij het binnen doet en je hem op heterdaad betrapt, gaat hij niet van dood gaan en de boodschap gaat duidelijker overkomen.

Of hij doet het lekker stiekem

Op het moment dat Elco echt goede controle over z'n blaas had, weigerde hij nog langer in de tuin te plassen, hoewel dat van ons mocht. Dus ja, het gaat vanzelf over als je gewoon consequent blijft in het buiten belonen, binnen negeren of bij een heterdaadje oppakken en buiten zetten. Ook het aangeven dat hij moet, komt echt wel. Blijf alert op signalen van onrust/ongemak.
En in andere huizen? Als hij in het eigen huis zindelijk is, kun je prima 'nee' of 'foei' gebruiken als hij het bij een ander probeert. Tot die tijd zou ik gewoon dezelfde regel aanhouden als in je eigen huis: goed opletten, oppakken bij een heterdaadje en verder niet veel aandacht aan geven.
Enige keer dat Elco wel binnen geplast heeft, terwijl hij zindelijk was, was in een huis met een heel aantal andere honden, waar al meer honden binnen hun markering geplaatst hadden... Dan is het erg lastig om te voorkomen, maar ook een heel goed moment om met een verbale correctie te komen. Zowel bij m'n schoonouders (met hond) als bij m'n zus (zonder hond) in huis heeft hij nooit wat gedaan

Duidelijk, bedankt! Ik vind het wel interessant om te zien hoe verschillende honden er verschillend mee omgaan. Ik zie inderdaad wel terug dat het principe "dat komt vanzelf" bij consequentie wel opgaat. Ik ben eens benieuwd hoe die van ons erop zal reageren!

dagmar88 schreef:

~Tine~ schreef:Je mag gerust wel eens een keer "nee" of "foei" (afhankelijk van welk corrigeerwoord je gebruikt) zeggen als hij het binnen doet en je hem op heterdaad betrapt, gaat hij niet van dood gaan en de boodschap gaat duidelijker overkomen.

Of hij doet het lekker stiekem

Ik zie echt niet in waarom een hond iets stiekem gaat doen omdat je hem duidelijkheid geeft op een normale manier? Ik zeg ook helemaal niet dat je moet gaan schreeuwen of hysterisch doen, wel dat je op een rustige manier aangeeft dat het niet de bedoeling is en dat je daarna extra duidelijkheid geeft door buiten extra goed te belonen als hij daar iets doet.

Tot mijn Kelpie 4 maanden was, strafte ik hem ook nooit voor het binnen plassen *het gaat wel over*. Toen hij voor de zoveelste keer vlak voor mijn neus op het tapijt plaste, vond ik het genoeg geweest en ik corrigeerde hem verbaal. Hij heeft daarna nooit meer in huis geplast... Hij wist daarvoor gewoon niet dat het binnen niet mocht en vanaf dat moment had ik duidelijkheid gecreëerd voor hem. Probleem opgelost.

Fotogravinnetje schreef:Op het moment dat Elco echt goede controle over z'n blaas had, weigerde hij nog langer in de tuin te plassen, hoewel dat van ons mocht. Dus ja, het gaat vanzelf over als je gewoon consequent blijft in het buiten belonen, binnen negeren of bij een heterdaadje oppakken en buiten zetten. Ook het aangeven dat hij moet, komt echt wel. Blijf alert op signalen van onrust/ongemak.
En in andere huizen? Als hij in het eigen huis zindelijk is, kun je prima 'nee' of 'foei' gebruiken als hij het bij een ander probeert. Tot die tijd zou ik gewoon dezelfde regel aanhouden als in je eigen huis: goed opletten, oppakken bij een heterdaadje en verder niet veel aandacht aan geven.
Enige keer dat Elco wel binnen geplast heeft, terwijl hij zindelijk was, was in een huis met een heel aantal andere honden, waar al meer honden binnen hun markering geplaatst hadden... Dan is het erg lastig om te voorkomen, maar ook een heel goed moment om met een verbale correctie te komen. Zowel bij m'n schoonouders (met hond) als bij m'n zus (zonder hond) in huis heeft hij nooit wat gedaan

Precies.
Dan moet die zindelijkheid thuis al wel echt helemaal goed gaan en langer dan een paar dagen.

~Tine~ schreef:

dagmar88 schreef:

~Tine~ schreef:Je mag gerust wel eens een keer "nee" of "foei" (afhankelijk van welk corrigeerwoord je gebruikt) zeggen als hij het binnen doet en je hem op heterdaad betrapt, gaat hij niet van dood gaan en de boodschap gaat duidelijker overkomen.

Of hij doet het lekker stiekem

Ik zie echt niet in waarom een hond iets stiekem gaat doen omdat je hem duidelijkheid geeft op een normale manier? Ik zeg ook helemaal niet dat je moet gaan schreeuwen of hysterisch doen, wel dat je op een rustige manier aangeeft dat het niet de bedoeling is en dat je daarna extra duidelijkheid geeft door buiten extra goed te belonen als hij daar iets doet.

Tot mijn Kelpie 4 maanden was, strafte ik hem ook nooit voor het binnen plassen *het gaat wel over*. Toen hij voor de zoveelste keer vlak voor mijn neus op het tapijt plaste, vond ik het genoeg geweest en ik corrigeerde hem verbaal. Hij heeft daarna nooit meer in huis geplast... Hij wist daarvoor gewoon niet dat het binnen niet mocht en vanaf dat moment had ik duidelijkheid gecreëerd voor hem. Probleem opgelost.

Gut was je het met 4 maand, hond was met 2 maand bij je gekomen al zat? Schortte er toch iets aan je aanpak en je bent wel een beetje ongeduldig? Toen was ik nog druk bezig met voorkomen. Ik had gelukkig toen de tijd om mij uitgebreid te storten op zindelijkheid. Hij deed niks binnen van een week of 14 (kwam met een week 11 bij mij), maar dat was dus enkel omdat ik er echt continue mee bezig kon zijn. Tja normaal zou iemand werken of druk hebben met kinderen of weet ik wat, ja dan duurt het wat langer, maar is dat de schuld van de hond?

Wees blij dat slimme kelpie het zo opgepakt heeft. Ik ben echt niet van het koetsiekoetsie en laat een correctie ook echt niet achterwegen als dat nodig is. Maar zindelijkheid vind ik wel even iets wat uitgebreid geleerd mag worden en niet binnen enkele weken opgelost is, waar de tijd voor genomen moet worden. En ja oo hier: het komt vanzelf. En bij andere in huis, zal je het dan ook moeten begeleiden, zeker rond de pubertijd vaak even, maar dan ben je dus heel wat stappen verder en snapt de hond al een basisprincipe.

Chichixx schreef:Duidelijk, bedankt! Ik vind het wel interessant om te zien hoe verschillende honden er verschillend mee omgaan. Ik zie inderdaad wel terug dat het principe "dat komt vanzelf" bij consequentie wel opgaat. Ik ben eens benieuwd hoe die van ons erop zal reageren!

Succes ermee, welke methode je ook toepast .

Mijn persoonlijk idee is dat hij eerst moet leren dat jij het helemaal geweldig vind als hij het buiten doet.
Binnen dat boeit ff niet zo (als het ware)

Binnen is neutraal, baas word er niet warm of koud van. Maar buiten schijnt de baas het helemaal geweldig te vinden en krijg ik allemaal lekkers (Enfin, Ezio keek ons ongeveer zo aan toen hij buiten plaste maar het had wel effect want die was echt letterlijk en figuurlijk in een poep en een scheet zindelijk)

Pas als hij doorheeft dat jij het geweldig vind als hij het buiten doet kun je als hij het binnen doet van neutraal wat overstappen op "o jee, nee" bij een heterdaadje. Ik werd nooit boos op Ezio maar als ik hem zag gaan plassen dan maakte ik er meer een "O-jee- moet- je- plassen- kom- we- gaan- gauw- naar- buiten"- gedoe van. Niet boos maar beetje "wat knap van jou en wat stom van mij dat ik te laat ben".

Honden opvoeden gaat soms zoveel makkelijker als je ietwat talent voor acteren hebt

Ik verleng de grens van corrigeren ook.
Bij een blanco hond niet, bij een hond die het snapte maar geen moeite had het binnen te doen, een 'nee schat, we gaan even naar buiten'
Tot een 'denk d'r om ' bij een hond die willens en wetens het binnen wilde gaan doen.

Bij ons werd niet gecorrigeerd, maar de hond schrok zich denk het apenzuur toen hij ineens ging plassen in huis. We sprongen allebei op toen we hem in de plashouding zagen staan "oh nee, shit, we zijn te laat!" De kleine trok nog net geen pruillip, en vriend pakte hem op naar buiten, maar de grootste plas was al in huis gedaan.
Daarna nog 1x het signaal gemist, dus wederom een oh nee, snel! Toen rende hij overigens wel weg van ons
Arm dier. Maar daarna was het ons duidelijk wanneer hij wel moest en gingen we ook braaf op tijd met hem weg
Opvoedkundig gezien waren we niet geheel correct bezig, maar het heeft wel een goede uitwerking gehad.

~Tine~ schreef:

dagmar88 schreef:

~Tine~ schreef:Je mag gerust wel eens een keer "nee" of "foei" (afhankelijk van welk corrigeerwoord je gebruikt) zeggen als hij het binnen doet en je hem op heterdaad betrapt, gaat hij niet van dood gaan en de boodschap gaat duidelijker overkomen.

Of hij doet het lekker stiekem

Ik zie echt niet in waarom een hond iets stiekem gaat doen omdat je hem duidelijkheid geeft op een normale manier? Ik zeg ook helemaal niet dat je moet gaan schreeuwen of hysterisch doen, wel dat je op een rustige manier aangeeft dat het niet de bedoeling is en dat je daarna extra duidelijkheid geeft door buiten extra goed te belonen als hij daar iets doet.

Je straft gewoon niet voor iets waar een hond niets aan kan doen. Nog niet zindelijk zijn door onvoldoende beheersing van de blaas is er zo één.
"Fijn" dat het bij jou misschien heeft geholpen, ik ken de andere kant van de medaille. Kan je zeggen dat die niet heel lollig is.
Op het moment dat de hond het prima snapt en toch doet moet er een grens gesteld worden ja, maar daar is hier geen sprake van.

dagmar88 schreef:

~Tine~ schreef:

dagmar88 schreef:

~Tine~ schreef:Je mag gerust wel eens een keer "nee" of "foei" (afhankelijk van welk corrigeerwoord je gebruikt) zeggen als hij het binnen doet en je hem op heterdaad betrapt, gaat hij niet van dood gaan en de boodschap gaat duidelijker overkomen.

Of hij doet het lekker stiekem

Ik zie echt niet in waarom een hond iets stiekem gaat doen omdat je hem duidelijkheid geeft op een normale manier? Ik zeg ook helemaal niet dat je moet gaan schreeuwen of hysterisch doen, wel dat je op een rustige manier aangeeft dat het niet de bedoeling is en dat je daarna extra duidelijkheid geeft door buiten extra goed te belonen als hij daar iets doet.

Je straft gewoon niet voor iets waar een hond niets aan kan doen. Nog niet zindelijk zijn door onvoldoende beheersing van de blaas is er zo één.
"Fijn" dat het bij jou misschien heeft geholpen, ik ken de andere kant van de medaille. Kan je zeggen dat die niet heel lollig is.
Op het moment dat de hond het prima snapt en toch doet moet er een grens gesteld worden ja, maar daar is hier geen sprake van.

Ik kom nog uit het tijdperk dat honden met de neus in de zeik werden gedrukt en bij een drol van kijk eens foei en kledder.
Is er geen 1 van stiekem in huis gaan zeiken of kakken.
Geen reden om het ook zo te doen maar heb ook wel eens overeind schietend hard nee geroepen en snel de pup buiten gezet. Of een keer godverend kutbeest gemoppert als er een drol was neergelegd.
Honden zijn niet zo heel erg kwetsbaar of het moet al een zemel van nature zijn.

Ohh veel tegengestelde meningen, dat vind ik wel interessant! Ik dacht ook, omdat hij al zo vaak de beloning had meegemaakt voor het buiten plassen, dat binnen duidelijk maar beheerst "nee" zeggen wel kon (hoewel we de "nee" oefening nog eens goed onder handen moeten nemen..). Dan mee naar buiten, en daar vrolijk tegen hem doen. Niet belonen ofzo als hij daar niks meer doet (met zo'n kleintje is het plasje vaak al gedaan voor je erbij bent), maar wel toch even naar het plekje. Dat is bij ons dan overigens een bak met tuingrond op het balkon, aangezien het een beetje nutteloos is om hem te pakken, de gallerij over, hal in, wachten op de lift, lift in, 9 omlaag, hal door, parkeerplaats over, trapje af, straat over en dán op het veld/grond.. als jullie een beetje een beeld voor ogen krijgen haha. Echt beneden uitlaten/wandelen is voor de vaste tijdstippen, niet geschikt voor als je haast hebt xD

Ik moet zeggen me te realiseren dat ik hem misschien verwar, omdat de puppypad, sterk verkleind, nog voor de achterdeur ligt. Dit is om te voorkomen dat hij op het tapijt gaat (waar ik dan niet zie of iets gebeurd is), plus ik zie duidelijk wanneer hij moet.

cornelia schreef: Honden opvoeden gaat soms zoveel makkelijker als je ietwat talent voor acteren hebt

Ja, daar schort het bij mij nogal eens aan xD Als ik me niet helemaal lekker voel, dan probeer ik vrolijk te doen als hij buiten poept/plast. Prikt ie zo doorheen, hij kijkt me echt aan van.. mens, kom mee naar binnen, pak een kop thee ofzo xD

dagmar88 schreef: Je straft gewoon niet voor iets waar een hond niets aan kan doen. Nog niet zindelijk zijn door onvoldoende beheersing van de blaas is er zo één.

Soms vraag ik me wel af waar dat punt komt van geen beheersing en het gewoon doen. Soms plast hij binnen een half uur nadat hij buiten geplast heeft, vind het moeilijk te geloven dat hij dat niet kon inhouden aangezien hij 's nachts al droog kan blijven van 23.00 - 5.30 xD

Is het niet gewoon elke hond voor zich of dingen als "nee" zeggen als ze bezig zijn werkt? En misschien ook rasgebonden? Ze zeggen dat chi's moeilijk zindelijk te krijgen zijn (eerst kreeg ik altijd te horen "ach, dat is omdat mensen zich geen moeite doen bij dat ras", nu opeens zeggen ze dat het toch wel rasgebonden is haha). Kan dat misschien aan karakter liggen, omdat chi's, zoals mij vertelt is, minder graag "werken voor de baas", dus minder gevoelig zijn voor het feit dat er geen beloning wordt gegeven en dat hij baasje niet "extra blij" maakt met buiten doen? Ze zeggen altijd, chi's zijn heel loyaal naar de baas, maar soms zie ik ook wel dat ze het vooral voor zichzélf allemaal heel leuk en makkelijk willen maken, haha.

blondie schreef: Bij ons werd niet gecorrigeerd, maar de hond schrok zich denk het apenzuur toen hij ineens ging plassen in huis. We sprongen allebei op toen we hem in de plashouding zagen staan "oh nee, shit, we zijn te laat!" De kleine trok nog net geen pruillip, en vriend pakte hem op naar buiten, maar de grootste plas was al in huis gedaan.
Daarna nog 1x het signaal gemist, dus wederom een oh nee, snel! Toen rende hij overigens wel weg van ons
Arm dier. Maar daarna was het ons duidelijk wanneer hij wel moest en gingen we ook braaf op tijd met hem weg
Opvoedkundig gezien waren we niet geheel correct bezig, maar het heeft wel een goede uitwerking gehad.

Oh dit ging bij ons precies zo! Zodra we het zagen sprongen we overeind of roep je wat (instinct en dure houten vloer), dus ze had wel door het niet helemaal de bedoeling was.
Nou ja, ze is er snel zindelijk door geworden en ze houdt nog steeds van ons.

Dat een pup overdag veel vaker plast dan 's nachts is normaal. s' Nachts slaapt je pup en hij is (normaal) ook rustig. Overdag is er actie, spelen, geluidjes waardoor hij veel alerter is en meer dingen doet, drinkt de pup vaak wat meer, kortom veel dingen waardoor er vaker geplast moet worden. Daar moet je wel rekening mee houden bij het kiezen van de uitlaatmomentjes.

Mijn eigen mening:

Inderdaad, een pup leert zichzelf in het nestje al aan dat er bepaalde plekjes zijn om de behoeftes te doen. Zo doe je dat soort dingen niet in je favoriete ligplekje, want daar moet je in liggen. Wat ik zou doen met een pupje, is oefenen met de bench. Nadat het pupje gegeten heeft en wat gedronken heeft gaat het pupje eventjes in de bench, om bijvoorbeeld te slapen. Daar ligt je pupje dus, en zal dat minder snel vervuilen. Zodra je het pupje er uit haalt, ga je direct naar een stukje gras toe om de evt. behoeftes te doen. Zo leert het pupje dat dát zijn/haar plekje is om de behoeftes te doen, en niet in zijn/haar 'nest'. Vaak is het feit dat er markeringen en geuren van andere honden op het gras zijn, ook een motivatie om daar de behoeftes te doen.

Belonen als hij het netjes buiten doet. Ga het commando "plasje doen" eraan hangen. En als hij ongeveer weet wat de bedoeling is, het ook netjes buiten doet kun je best een keertje laten merken dat je het niet leuk vind als hij het binnen doet.

Het beste is als je ziet dat hij wil gaan zitten, dan rustig nee zeggen en hem naar buiten lokken of optillen en buiten zetten. Niet boos, maar wel duidelijk.

Want inderdaad, hoe snapt hij anders dat dit niet de bedoeling is? Hij leert wel dat buiten wel de bedoeling is, maar niet dat binnen dus anders is.

Buiten is het een knappe meis en binnen is het niets als ze plast of poept, ik corrigeer haar daar niet in en nu geeft ze het zelf al aan, scheelt wel dat ze hier heel veel buiten is

Waarom worden pads gezien als "de pup heeft geleerd binnen te plassen"?
Ik maak mijn pups ook krantzindelijk, wat is daar mis mee? Ze zijn verder vlot zat zindelijk hoor.

Kleine rassen zijn wel minder makkelijk zindelijk, ik weet niet waarom. Ik weet nu al dat me dat bij Polly meer tijd gaat kosten dat bij JJ.
Gewoon omdat zij een Havanezer is en JJ een wetterhoun.
Ze zijn beiden krantzindelijk, JJ is vrijwel gewoon zindelijk ook. Bij Polly gaat dat vast nog even duren.

Marjoleine schreef:Waarom worden pads gezien als "de pup heeft geleerd binnen te plassen"?
Ik maak mijn pups ook krantzindelijk, wat is daar mis mee? Ze zijn verder vlot zat zindelijk hoor.

Kleine rassen zijn wel minder makkelijk zindelijk, ik weet niet waarom. Ik weet nu al dat me dat bij Polly meer tijd gaat kosten dat bij JJ.
Gewoon omdat zij een Havanezer is en JJ een wetterhoun.
Ze zijn beiden krantzindelijk, JJ is vrijwel gewoon zindelijk ook. Bij Polly gaat dat vast nog even duren.

Kleine rassen in het algemeen of Havanezers, Chi's e.d.?

Een teckel is ook niet groot, maar ik heb bij geen van mijn teckels een probleem gehad met zindelijk maken.
Toen ik ze kreeg waren ze niet krantzindelijk.
Ze waren gewoon helemaal niet zindelijk

Pad's lijken me niet iets waarbij de hond leert "om binnen te plassen".
Hij leert om op een bepaalde plek te plassen.

Een teckel is geen kleine hond, die heeft alleen te korte pootjes

Bij csiva duurde het echt goed zindelijk worden vrij lang. Maar die had een maand of 4 niks geleerd Luca was na 3 dagen al zover dat ie niet in huis wilde plassen. Tsja, elke hond is anders en zindelijk worden kost gewoon tijd

Machie schreef:Een teckel is geen kleine hond, die heeft alleen te korte pootjes

Ok