Het HondenForum

Ik post hier voor mijn vriend.

Hij heeft 3 reuen ( jack russells ) ging eigenlijk altijd goed, tot ongeveer 6 maand nadat hij mij leerde kennen ( ik heb ook 3 jack russells 2 teven 1 reu zitten niet bij hem thuis, aventoe het teefje)
Zijn jack russells zijn 2 , 7 en 13 jaar oud, die van 7 is geholpen de andere 2 niet. De geholpen 7 jaar oude is de baas van de 3.

Nu is het zo dat die van 2 en 13 steeds vaker begonnen te vechten met elkaar ( tot bloedens toe, waarbij je ze dus echt van elkaar af moest 'trekken', op een gegeven moment werd dit zo erg dat we besloten dat de 2 jarige tijdelijk naar mijn moeder ging daar zit hij nu dus een aantal maanden.

Nu bedachten wij mischien als wij die 2 jarige laten castreren het mischien minder/weg kan blijven dat vechten? ze hebben tenslotte al die tijd bij elkaar in de bench gezeten, voor al dit begon, ineens was dat omgeslagen.
Waarschijnelijk door het teefje of doordat de 2 jarige ook ouder werd, of voor mijn aandacht.

Wat lijkt jullie de beste oplossing om de 2 weer met elkaar in contact te laten komen? de 2 en 13 jarige dus.

Een tijd na de castratie natuurlijk, als alles genezen is.

-Wij denken ff de andere reu ook naar mijn moeder brengen zodat de 2 en 13 jarige alleen zijn bij mijn vriend, maar dan? eerst naast elkaar in de bench, of tijdens het uitlaten samen elkaar laten zien?

Wat denken jullie>? of denken jullie dat het meteen weer vechten word? en is het wel verstandig de andere 7 jarige reu naar mijn moeder te doen , hoort hij juist erbij te zijn? want hij duikt er ook vaak tussen als die 2 gaan vechten.

ik denk als ik dit zo lees dat castreren het probleem zal vergroten.

ik gok namelijk (niemand kan via de computer er echt iets over zeggen) dat die van 13 wat ouder aan het worden is en die van 2 juist volwassen aan het worden is en besloten heeft die van 13 wel even onder zich te zetten.

het beste dat je dan kunt hebben is een enorm verschil tussen die 2 qua karakter. die oude zal steeds zachter worden terwijl de jonge hond nu volwassen en sterker wordt qua karakter.

de kans dat het vanzelf over gaat omdat de oude hond het leiderschap van de jonge hond accepteert is aannemelijk.

castreer je de jonge hond nu dan stop je het volwassen worden en vlakt hij af qua karakter waardoor de verschillen tussen die 2 kleiner worden en het niet stopt.

wat je er nu mee moet is opletten. ze mogen best even hun punt zetten, maar dan is het ook klaar.

waarom die van 7 nu weg doen begrijp ik niet. die heeft zover ik begrijp geen aandeel hierin

zo zou ik het doen

M@scha schreef:ik denk als ik dit zo lees dat castreren het probleem zal vergroten.

ik gok namelijk (niemand kan via de computer er echt iets over zeggen) dat die van 13 wat ouder aan het worden is en die van 2 juist volwassen aan het worden is en besloten heeft die van 13 wel even onder zich te zetten.

het beste dat je dan kunt hebben is een enorm verschil tussen die 2 qua karakter. die oude zal steeds zachter worden terwijl de jonge hond nu volwassen en sterker wordt qua karakter.

de kans dat het vanzelf over gaat omdat de oude hond het leiderschap van de jonge hond accepteert is aannemelijk.

castreer je de jonge hond nu dan stop je het volwassen worden en vlakt hij af qua karakter waardoor de verschillen tussen die 2 kleiner worden en het niet stopt.

wat je er nu mee moet is opletten. ze mogen best even hun punt zetten, maar dan is het ook klaar.

waarom die van 7 nu weg doen begrijp ik niet. die heeft zover ik begrijp geen aandeel hierin

zo zou ik het doen

Mee eens

Die van 2 word nu volwassen en probeert een treetje hoger te klimmen, maar die van 13 vind dat nog geen goed idee, jullie moeten dus zorgen dat ze niet kunnen knokken! Misschien is het teefje wat je meeneemt wel de trigger, een lekker ruikend teefje kan aanleiding zijn om te knokken.
Als je die van 2 weer naar huis haalt, zeker niet samen in de bench stoppen, als niemand weg kan lopen word het zeker knokken!

Mijn moeder heeft eigenlijk al teveel honden en ook een reu zitten waar de 2 jarige niet mee kan, dus daar krijgt ie best wel weinig aandacht.

Tuurlijk doen we ze niet meer samen in de bench

Die van 13 is heel fel en heel sterk kwa karakter dus ik denk niet dat hij het snel zal opgeven tegen de 2 jarige, de 13jarige vecht echt voor de dood helaas. Probleem is dus dat ze niet even vechten maar doorgaan dus. Die van 13 is nog heel fit.

Een teefje erbij is inderdaad niet zo handig!

Hoezo vind je het zonde om te castreren? Je leest toch vaak dat dat helpt? en mischien dat die van 13 hem niet als bedreiging meer ziet? of zal dat zo niet werken? die van 13 is het felst van de 2.

De gecastreerde van 7 doen wij ook niet weg die kan prima met beide overweg, die is duidelijk de baas en dat accepteren ze ook beide.

Bedankt voor de reacties!

Je zou die van 2 jaar eens chemisch kunnen laten castreren om te zien of het het gewenste resultaat geeft.

Castratie verhelpt dit problemen nooit en al helemaal niet bij JR. Uit ervaring weet ik als terriërs elkaar niet mogen dan blijft het oppassen geblazen. Terriërs vechten net zolang door dat er 1 het loodje legt en dat wil je niet, dus goed gescheiden houden.

Ze zijn al veel te ver gegroeid in dit gedrag. Ik gok dus ook dat catratie geen zin heeft. Als je z3 pe weerbij elkaar wil doennhad ik ze niet zolang uit elkaar gehaald dan is t alleen maar nog latiger ze bij elkaar te houden/krijgen