Het HondenForum

Inmiddels word ik ermee doodgegooid: "wacht maar tot de puberteit!". Er wordt in mijn geval bijna rampspoed voorspeld (ik heb ASS waar hoge gevoeligheid voor overprikkeling bij hoort, en al gelange tijd "somberheids" klachten), wat ik erg jammer vind omdat ik graag wil (leren) genieten van mijn hondje i.p.v. zorgen lopen maken. Het lijkt net of het alleen maar drama is die periode. Ik vind me dat moeilijk voor te stellen! Onze pup is lief, rustig, gehoorzaam (voor een pup dan ), past zich goed aan en vertoont geen enkele neiging tot slopen (als hij al een beetje gaat knagen, is een ferme "nee" meestal genoeg). Buiten lopen is wat moeilijk, vooral bij harde wind etc kan hij weigeren (het is dan ook een chi pup (reu) van pas 1,2 kg, kleiner overigens dan ik verwacht had) maar zelfs dat gaat met sprongen vooruit. Ben ik nou naief te denken dat hij tijdens die puberteit natúúrlijk flink moeilijker wordt, maar het heus geen totale rampspoed wordt zoals sommigen me willen laten denken?

Hoe ging bij jullie de puberteit? Is er iets dat jullie deden om je erop voor te bereiden qua opvoeding tijdens de puppytijd? En kon het basiskarakter van de pup opeens helemaal omslaan? Wat zijn gouden tips die jullie kunnen geven voor tijdens de puberteit?

Ik ben benieuwd!

Eigenlijk heb ik bij mijn honden, ook bij de vorige, nooit iets gemerkt van puberteit. Ze worden volwassen en daar groei je in mee. Het wordt pas een probleem, denk ik, wanneer jij je volwassen hond als pup blijft zien en behandelen. Dan zeggen ze de hond is aan het puberen, terwijl ze eigenlijk zelf in de pupfase zijn blijven hangen

Niet teveel piekeren hoor. Valt heus allemaal wel wat mee

Niet echt een pubertijd. Wel meer grenzen verleggen en als je denkt dat het goed gaat, dan gebeurd er wel weer wat.
Maar vind ze juist makkelijker worden als ze ouder worden, raakt meer op elkaar ingespeeld.

Chichixx schreef: Hoe ging bij jullie de puberteit?

Ik merkte dat mijn hond wat meer grenzen op ging zoeken rond de 8/9 maanden. Ineens had hij bananen in zijn oren (wat ook weer met het ontwikkelende jachtinstinct te maken had overigens), jatte ons eten van tafel maar alleen als we nét even weg waren, en hij heeft wat boeken van mij uit elkaar getrokken. Dat was pas feest. Maar ik was erg voorzichtig met hem omdat hij nog zo groeide, dus achteraf denk ik dat het een gebrek aan uitdaging was. Dus of het nu echt puberteit was?

Chichixx schreef:Is er iets dat jullie deden om je erop voor te bereiden qua opvoeding tijdens de puppytijd?

Ja, wachten voor hij eten kreeg, niet zomaar op bank of bed mogen springen, en vooral alleen op commando trekken. Dus hij mág het wel maar alleen als ik dat zeg. Nu zal je daar met een Chihuahua niet veel last van hebben maar de da gokte dat mijn Husky zo rond de 40 kg zou gaan worden
Verder ben ik altijd (oké redelijk) consequent geweest. Het maakte me niet uit hoe lang het zou duren maar hij zou het moeten begrijpen. En ik heb ook wel eens boevenstreken van hem gehad hoor, en dan wist hij dondersgoed wat de bedoeling was. Je kunt je nog zo goed voorbereiden maar bij het woord "plaats" begon hij met een speeltje rond te rennen en als je dan op stond schoot hij zijn mand in en begon te joelen, waarna hij dan weer eruit stoof. GRRRR. Geduld bewaren, nooit jezelf verliezen en blijft stug volhouden. Met rust maar wel duidelijkheid. Dat werkt altijd.

Chichixx schreef: En kon het basiskarakter van de pup opeens helemaal omslaan?

Hmm nee, wel op latere leeftijd. Ik ga nu door die fase heen, mijn hond is 21 maanden oud nu en een intacte reu. Dus nu zie ik wel verandering in gedrag, vooral met andere honden. Hij is veel duidelijker in zijn voorkeuren geworden en wordt daar gelukkig steeds stabieler in.

Chichixx schreef: Wat zijn gouden tips die jullie kunnen geven voor tijdens de puberteit?

Vergeet die puberteit en geniet lekker van je hondje. Lees niet teveel regeltjes en over fases. Het komt allemaal vanzelf en dan kun je er vast goed mee uit de voeten
De puppytijd is zó snel voorbij. Geniet er dus vooral van! En plaats hier foto's

Ik weet niet of je je daar een voorstelling van kan maken. Ik had verwacht dat mijn hond heel tegendraads zou worden naar mij toe (zoals ik was in mijn puberteit ), maar hij luistert juist veel beter en ik gebruik al een maand niet meer de bench.

Buiten vindt hij het wel sinds een paar weken nodig om een punt te maken naar andere honden toe en daar krijgt hij geen ruimte voor en daar tref ik wel maatregelen voor, zoals een lange lijn gebruiken als hij los loopt en verleidelijke snoepjes en z'n favoriete speeltje mee als we op pad gaan.
Hij is overigens 10 maanden op dit moment.

De basis van de meeste "problemen" ligt in gebrek aan consequent zijn.
Als je je hond duidelijke richtlijnen geeft en je daar aan vast houdt valt die puberteit reuze mee

Bishy schreef: Buiten vindt hij het wel sinds een paar weken nodig om een punt te maken naar andere honden toe en daar krijgt hij geen ruimte voor en daar tref ik wel maatregelen voor, zoals een lange lijn gebruiken als hij los loopt en verleidelijke snoepjes en z'n favoriete speeltje mee als we op pad gaan.
Hij is overigens 10 maanden op dit moment.

Dat dus, duidelijkheid geven.

Ik vind die puberteit bij Elco op dit moment ook nog erg meevallen. Hij is ook tien maanden. En inderdaad, veel meer dan grenzen proberen op te zoeken en wat minder goed luisteren is het (nog?) niet. Hij gaat op dit moment niet al te vaak helemaal los. Wel heb ik sinds maandag een lijn van 10 meter, waardoor hij toch het idee van loslopen heeft, maar ik hem toch iets beter onder controle kan houden. Is vooral voor zijn veiligheid en om te zorgen dat hij niet zomaar naar alle honden en mensen toe rent.
Gewoon lekker consequent blijven, duidelijkheid blijven geven en je rust bewaren. En vooral ook genieten. Dan komt het echt wel goed!

_Leonie schreef: Maar vind ze juist makkelijker worden als ze ouder worden, raakt meer op elkaar ingespeeld.

Dit, inderdaad, lijkt me ook. Het kost mij merk ik wat tijd om op elkaar ingespeeld te raken, haha.

Manu schreef:en vooral alleen op commando trekken. Dus hij mág het wel maar alleen als ik dat zeg. Nu zal je daar met een Chihuahua niet veel last van hebben maar de da gokte dat mijn Husky zo rond de 40 kg zou gaan worden

Nou, een chihuahua kan ook trekken haha. Niet dat je er dan echt last van hebt, maar wil óók graag degene zijn die mijn hond uitlaat, i.p.v. andersom.. Of hij nou 4 of 40 kilo weegt



Verder lees ik dus vooral: geduld, consequent blijven etc. Inderdaad hoe ik het ook al dacht! Ben geen held in consequent blijven, maar doe ook nu al uiterste best. Wel grappig om hier juist reacties te krijgen dat het allemaal reuze meevalt. Kreeg me toch een zooi horrorverhalen toegesmeten hier zeg, werd je niet lekker van

Naar mijn idee is puberteit bij een hond in principe gewoon een periode waar de hond meer grenzen gaat opzoeken. Als je dan net zo consequent blijft als je nu bent en als het nodig is een klein schepje meer, dan is er niets aan de hand.

Zie de puberteit als niets anders dan het ontwikkelen van pup naar volwassen hond. Uiteraard had dat gepaard met veranderingen in gedrag en je zal het wellicht ook wel merken dat z'n hormonen gaan opspelen. Bij sommige honden gaat dat heel heftig, bij de ander merk je amper iets.

Dat wat Ranetje zegt is het belangrijkst denk ik: consequent zijn. En dus meeveranderen met je hond, aanpassen op zijn gedrag en het in goede banen leiden. Bij Nilo was ik daar te laat mee, dat was een voorbeeldige pup zodat ik ongewenst gedrag eerst makkelijk door de vingers zag. Die puberteit was een hel En ik heb er veel moeite in moeten stoppen om dat recht te trekken, jammer eigenlijk maar zo ging het nou eenmaal. Bij Coda was ik er dus alerter op en heb ik hier en daar wat moeten aanpassen en corrigeren, maar verliep het verder heel soepel.

De "echte" pubertijd bij honden duurt maar een paar weken. Dat is de periode dat de geslachtshormonen ineens een grote piek vertonen. Dat is bij reuen vaak de periode dat ze even slecht eten en moeite hebben met hun concentratie. Dan nemen de hormonen zo'n groot deel van de beschikbare hersencapaciteit in dat er even weinig overblijft voor andere zaken

De periode die daarna volgt is meer de adolescentie. Dat kan ook knap vervelend zijn, vooral als je zo'n stoere gozer hebt. Een puber is vervelend, maar die gasten van 17 tot 23 jaar die al die bushokjes in elkaar trappen zijn ook strontvervelend.

Ik hoor vaak dat er gezegd wordt, och hij kan er niets aan doen hij zit in de pubertijd. Dan is de hond al ruim anderhalf jaar. Dat is geen pubertijd, dat is een irritante hangjongere. En als je dat dan maar door de vingers ziet omdat hij er toch niets aan kan doen vraag je om problemen.

Soms zie je wel dat op die leeftijd het spel met andere honden verandert. Het wordt wat minder vrij en wat meer aftasten. Na de pubertijd zie je dat ze langzaam volwassen worden. Ook een hond verandert niet in één keer van peutertje via puber ineens in een rustige volwassene.

Bij mijn teven merk ik eigenlijk niets van die pubertijd. Wel dat ze dan rond de eerste loopsheid last krijgen van de hormonen, maar dat komt iedere loopsheid weer terug. Bij de reuen merk ik wel dat ze dan echt even lastiger zijn. Maar meer in de zin van niet luisteren doordat ze overprikkeld zijn dan in de zin van botte ongehoorzaamheid. Even terug naar de basis, gewoon je dingen doen en iets meer geduld hebben. Daarna even volhouden, want dan gaan ze hun plek zoeken in de relaties. Dan gaan ze pas echt hun grenzen proberen te verleggen. En dan hangt het ervan af hoe duidelijk jij bent hoe snel ze hun plekje vinden.

Ze gaan allemaal aan de drank ,feesten ,drugs en sex. Kutbeesten .

bouvierpoedel schreef:Ze gaan allemaal aan de drank ,feesten ,drugs en sex. Kutbeesten .

Nou inderdaad, stelletje vandalen zijn het; en met een beetje pech blijven ze altijd in de puberteit hangen ook nog . Heb hier ook twee van die (eeuwige) pubers in huis: zetten 's nachts het hele huis op stelten, jatten als de raven, slopen als professionele sloopwerkers (maar opruimen ho maar ) en lopen de hele dag op mekaar te rijen... wou dat ik er nooit aan begonnen was .

Hier was het vooral te merken met het loslopen
En kreeg ze af en toe bananen in haar oren dus zijn we nu aan het werken met een lange lijn
Ook luisterde ze plots veel slechter naar mijn vriend mazr inmiddels is dit terug veel beter

Dartel schreef:De "echte" pubertijd bij honden duurt maar een paar weken. Dat is de periode dat de geslachtshormonen ineens een grote piek vertonen. Dat is bij reuen vaak de periode dat ze even slecht eten en moeite hebben met hun concentratie. Dan nemen de hormonen zo'n groot deel van de beschikbare hersencapaciteit in dat er even weinig overblijft voor andere zaken

De periode die daarna volgt is meer de adolescentie. Dat kan ook knap vervelend zijn, vooral als je zo'n stoere gozer hebt. Een puber is vervelend, maar die gasten van 17 tot 23 jaar die al die bushokjes in elkaar trappen zijn ook strontvervelend.

Ik hoor vaak dat er gezegd wordt, och hij kan er niets aan doen hij zit in de pubertijd. Dan is de hond al ruim anderhalf jaar. Dat is geen pubertijd, dat is een irritante hangjongere. En als je dat dan maar door de vingers ziet omdat hij er toch niets aan kan doen vraag je om problemen.

Soms zie je wel dat op die leeftijd het spel met andere honden verandert. Het wordt wat minder vrij en wat meer aftasten. Na de pubertijd zie je dat ze langzaam volwassen worden. Ook een hond verandert niet in één keer van peutertje via puber ineens in een rustige volwassene.

Bij mijn teven merk ik eigenlijk niets van die pubertijd. Wel dat ze dan rond de eerste loopsheid last krijgen van de hormonen, maar dat komt iedere loopsheid weer terug. Bij de reuen merk ik wel dat ze dan echt even lastiger zijn. Maar meer in de zin van niet luisteren doordat ze overprikkeld zijn dan in de zin van botte ongehoorzaamheid. Even terug naar de basis, gewoon je dingen doen en iets meer geduld hebben. Daarna even volhouden, want dan gaan ze hun plek zoeken in de relaties. Dan gaan ze pas echt hun grenzen proberen te verleggen. En dan hangt het ervan af hoe duidelijk jij bent hoe snel ze hun plekje vinden.

Een paar weken?
Wat is dan de definitie van puberteit?
Is daar een onderzoek over?

Puberteit zou niet bestaan? Lijkt me sterk.
Er komt straks zeker een moment dat zij door heeft sneller te rennen dan jij.
Vanaf dan komen ook de bananen in de oren.
Of de pak me dan, als je kan spelletjes.
Belangrijk bij de laatste is dat jij niet mee gaat doen aan dat spelletje.

Pino2012 schreef:Puberteit zou niet bestaan? Lijkt me sterk.
Er komt straks zeker een moment dat zij door heeft sneller te rennen dan jij.
Vanaf dan komen ook de bananen in de oren.
Of de pak me dan, als je kan spelletjes.
Belangrijk bij de laatste is dat jij niet mee gaat doen aan dat spelletje.

Ik heb nog nooit een puberende hond gehad!
Gewoon een kwestie van consequent zijn en blijven en met de hond mee groeien. Als je hond met 5 maanden weet wat hier betekend, weet hij dat met 12 maamden nog steeds, kiest hij ervoor er niet naar te luisteren en z'n middelvinger op te steken dan is het aan jou om dat te stoppen en wel nu!
Een goede band met je hond zodat je hond het leuk vind om terug te komen en naar je te luisteren/samenwerken is natuurlijk hét begin, maar dat spreekt voor zich lijkt mij

Pino2012 schreef:Puberteit zou niet bestaan? Lijkt me sterk.
Er komt straks zeker een moment dat zij door heeft sneller te rennen dan jij.
Vanaf dan komen ook de bananen in de oren.
Of de pak me dan, als je kan spelletjes.
Belangrijk bij de laatste is dat jij niet mee gaat doen aan dat spelletje.

Och, als ze hebben geleerd hoe interessant het is om juist wel te komen als je roept valt dat nog wel mee.
Per hond verschillend, dat wel, maar extreem hoeft het niet te worden.

Pak-me-dan spelletjes kan je inderdaad beter niet op ingaan.

Dit doet me wel denken aan lang geleden.
Aan het eind van de wandeling pakte ik de riem om mijn hond aan te lijnen voor ik door het hek naar de parkeerplaats liep,
Mijn hondje van toen 8 maanden zag dat, kwam meteen naar me toe (ik hoef niet te roepen) ............ kreeg een koekje, werd aangelijnd, kreeg nog een koekje en we wilden door het hek gaan.
Zegt er iemand die al een kwartier bezig is haar hond te vangen .............. "ja kunst zo kan ik het ook"
Ik heb voorgesteld dat ze dat dan ook zou doen.
Dan was de kans groter dat ze voor de lunch nog koffie zou kunnen drinken thuis

Lunatic schreef:

Pino2012 schreef:Puberteit zou niet bestaan? Lijkt me sterk.
Er komt straks zeker een moment dat zij door heeft sneller te rennen dan jij.
Vanaf dan komen ook de bananen in de oren.
Of de pak me dan, als je kan spelletjes.
Belangrijk bij de laatste is dat jij niet mee gaat doen aan dat spelletje.

Ik heb nog nooit een puberende hond gehad!
Gewoon een kwestie van consequent zijn en blijven en met de hond mee groeien. Als je hond met 5 maanden weet wat hier betekend, weet hij dat met 12 maamden nog steeds, kiest hij ervoor er niet naar te luisteren en z'n middelvinger op te steken dan is het aan jou om dat te stoppen en wel nu!
Een goede band met je hond zodat je hond het leuk vind om terug te komen en naar je te luisteren/samenwerken is natuurlijk hét begin, maar dat spreekt voor zich lijkt mij

Inderdaad, dat is het enige wat ik gemerkt heb aan de puberteit. Een keer uittesten of een commando echt opgevolgd moest worden, maar die 'bananen' waren na 1 keer een lange lijn er aan ook weer afgelopen. Dat hij sneller is dan ik, ja dat was al zo toen hij er een paar weken was, ik ren er alleen nooit achteraan. Pak me dan spelletjes heeft hij nooit gedaan.

Dus puberen van honden, nee, steekjes laten vallen als eigenaar, ja.

Lunatic schreef: Ik heb nog nooit een puberende hond gehad!
Gewoon een kwestie van consequent zijn en blijven en met de hond mee groeien. Als je hond met 5 maanden weet wat hier betekend, weet hij dat met 12 maamden nog steeds, kiest hij ervoor er niet naar te luisteren en z'n middelvinger op te steken dan is het aan jou om dat te stoppen en wel nu!
Een goede band met je hond zodat je hond het leuk vind om terug te komen en naar je te luisteren/samenwerken is natuurlijk hét begin, maar dat spreekt voor zich lijkt mij

Denk dat het er aan ligt wat je daar onder verstaat. Voor mij is dat de leeftijd waar hormonen een duidelijke rol gaan spelen.
Bij mijn reuen heeft het best even geduurd voor ze daar zelf mee om leerden gaan. Bij de vroegcastraten is die fase er nooit geweest.
Heb ook geen honden gehad die makkelijk samenwerken, dat is toch echt een meerjarenplan geweest.
Ze kwamen hier natuurlijk ook al binnen met een rugzak en op een lastige leeftijd.
Ik laat hierna Samatha wel een hond uitkiezen

dagmar88 schreef:Ik laat hierna Samatha wel een hond uitkiezen

Hmmm, dat is best een goed idee .

Nou ja ik vind het ook wel simpel hoor. Natuurlijk weet een hond wat hier betekent. Maar op een gegeven moment vinden ze dat ze niet meer hoeven te luisteren omdat andere dingen leuker zijn.
Kiyoshi was ook tegendraads van zo'n 9 maanden tot een jaar. Deed het typische Akitatrekje van weglopen en hoe hard je ook roept niet eens een oortje bewegen. Ik dacht kut straks heb ik een wegloopjapanner. Niets is minder waar. Hij wilde gewoon even de grenzen testen en toen hij doorhad dat het niet positief werkte is hij daarmee gestopt.
Ik vind dat geen vreemd gedrag en het hoort bij het ouder worden. Toen hij een jaar was was ik ook meteen klaar met opvoeden en sindsdien is het gewoon een vreselijk braaf beest.

Ik merk het met die kleine nu ook een beetje. Ineens overal een spel van willen maken. Niet lossen of speeltje brengen, het pak me dan als je kan spelletje gaan doen
Ik trap er alleen niet in.
Roepen en niet komen. Sommigen blijven staan, willen terug lopen ik sis dan "snel doorlopen" en duik achter een duintje.
Het wordt een gewenning. Baasjes blijven altijd wel in zicht, of blijven op me wachten dus ik neem de tijd.
Het werd een ander verhaal toen de kleine opkeek en ons niet zag. Heel rap kwam hij ineens aanrennen, en ons voorbij al zoekende

Pippa ging vooral aandacht vragen. Echt zéuren. Zaten we aan de tafel te eten, ging ze blaffen. En blijven blaffen. Alles om toch maar wat aandacht te krijgen. Dat kreeg ze in het begin ook want wisten wij veel, misschien moest ze wel dringend plassen of zo. Maar nee, mevrouw wou ook aandacht.

Nu is "nee, ik ben aan het eten" nog steeds een commando voor "ga maar even wat voor jezelf doen", ook als we op de bank zitten of even geen zin hebben

Zamunda schreef:

dagmar88 schreef:Ik laat hierna Samatha wel een hond uitkiezen

Hmmm, dat is best een goed idee .

Ik had al de deal dat ik een goed opgevoede hond terug kreeg met een half jaartje.

Zowel met Noah als met Tuana merkte ik niks van de puberteit, integendeel, vanaf die periode gingen ze beter luisteren
Wel denk ik dat je er meer van merkt met reuen dan van de teven. Reuen krijgen toch echt die hormonenpiek, teven de loopsheid waarna ze wat kribbig kunnen zijn.

Ik heb enkel bij Darko* op een gegeven moment de regels strenger moeten maken, al de rest niet
Ja Zena (bijna 11) op de moment ook, want madam steelt alles waarvan ze denkt dat eetbaar is, sloopt alles waarvan ze denkt dat eten in gezeten heeft en doet alsof ze doof is als ik iets van haar vraag (als je een papiertje hoort kraken, hoor je mij ook zeggen dat het tijd is om te plassen )

Bij Kay was de 'pubertijd' vooral het moment waarop hij met enkele reuen echt niet meer overweg kon. Het moment waar hij soms wat geiriteerder naar andere honden was. Hij wist even niet zo goed wat hij met andere honden aanmoest. Maar niet luisteren? Nee dat viel reuze mee. Tuurlijk hij is wel eens ergens achteraan gegaan. Maar de keren zijn op 1 hond te tellen (in zijn 6 jarige leven). Tuurlijk hij heeft wel eens kattekwaad uitgehaald. En soms verlangde ik dat hij weer een puppy was of dat hij volwassen was, maar puberend gedrag in de zin van vervelend? Nee eigenlijk niet. Had vooral veel uitlaatklep nodig in de zin van dingen doen met mij. Veel beweging. Nou helemaal prima vond ik dat! Heerlijk! Eigelijk is hij alleen maar leuker vanaf pup geworden

Ik heb ook nooit wat gemerkt van een puberteit wat betreft slechter luisteren of zich misdragen.

Mila is wat betreft karakter op sommige punten wel veranderd na de puberteit en haar eerste loopsheid. Voorheen pikte ze eigenlijk alles van andere honden, maar dat was daarna afgelopen en sindsdien pikt ze helemaal niets meer van andere honden.
Tot ze voor het eerst loops werd, vond ze pups helemaal geweldig, en dat is ook verdwenen sinds die eerste loopsheid.

Ik had meer het idee dat ik zelf de touwtjes wat te los had gelaten. Met een pup ben je erg druk met opvoeden etc. en ik had op ene gegeven moment het idee dat alles er wel in zat, er werd wat minder getraind etc. en tja.,.. dan komen er af en toe dikke middelvingers. Toen gewoon weer wat extra aandacht aan appèl geven en alles liep weer op rolletjes.

Verder geen gedoe gehad hoor