Het HondenForum

Zorro heeft sinds een week of 2 een wratje op zijn teen. Hij heeft er pijn aan en ontlast de poot maar is verder blije drukke Zorro. We hebben een biopt laten nemen en het is een plaveiselcelcarcinoom. Of het uitgezaaid is weten we niet.

De dierenarts gaf 3 opties: 1. Wegsnijden 2. Chemo en bestraling 3. Niks doen.

Chemo en bestraling zie ik niet zo zitten voor een hond, maar misschien wuif ik het te makkelijk weg.

Wegsnijden ben ik wel een voorstander van, mits er geen wekenlang herstel aan verbonden is, dat moeten we nog aan de dierenarts vragen. Probleem is dat Zorro 10 jaar geleden onder narcose is gebracht en direct een hartstilstand kreeg. Dit was welliswaar een injectienarcose en met gas zou het beter kunnen gaan maar gezien zijn leeftijd (13,5) is de kans denk ik ook aanzienlijk dat hij het niet overleeft.

Laten zitten is niet zo'n hele beste optie omdat hij er pijn aan heeft als hij er op staat. Met pijnstilling valt dit misschien wat te verminderen maar als dat niet meer afdoende is is het voor mij einde verhaal - als Zorro niet meer zo lekker druk kan zijn als zijn hoofdje hem ingeeft is het niet meer Zorrowaardig.

Dus ja, operatie met mogelijk gelijk Zorro dood of door laten lopen met ook snel Zorro dood.

Morgen gaan mijn moeder, stiefvader en ik overleggen wat we willen. Alle input is welkom! En ja, zo'n oudje moet een keer ergens dood aan gaan maar dat had van mij nog heel, heel lang mogen duren

Zorro is dus 13,5 maar liep voor zijn wrat nog met het grootste gemak 5 kilometer met mij hard en hij heeft nog heel veel zin in het leven. Dus als er rederlijkerwijs nog iets hondwaardigs voor hem te doen is wil ik daar wel voor gaan. Pijn en een lijdensweg wil ik hem echt 100% besparen.

Ideeën?

Ik zou hem een goede pijnstiller geven, hem nog een tijdje grenzeloos verwennen en hem dan laten gaan.
Hij is 13.5 jaar oud en heeft een goed leven gehad... ik zou er niet meer mee gaan rommelen.
Sterkte met je beslissing

Dat klinkt hoopgevend en als er een vakantie in de Franse leem aan vastgeplakt moet worden vindt Zorro dat vast geen probleem!

Het is ook nog niet heel groot maar het weefsel gaat (zo te voelen) wel een stukje langs/in zijn teentje. Een teenamputatie is dus ook wat minder heftig dan ik me nu inbeeld? Bij mensen hoor je dan vaak van evenwichtsproblemen maar misschien zit dat bij honden anders.

Ik vind het op deze leeftijd wel een enorm groot risico, zeker gezien de eerdere reactie op narcose.
Is plaatselijk verdoven nog een optie?

Zet ik op het lijstje met vragen voor de dierenarts

Ik neig ernaar met Anja's verhaal mee te gaan.
Moeilijk hoor, sterkte!

Een gezonde jonge hond krijgt niet zomaar "out of the blue" een hartsstilstand van een narcose. Mankeert hij verder wat, heeft hij een hartruis of klepdefect? Kun je nog nagaan wat er is gebeurd 10 jaar geleden? Als Zorro verder gezond is, is er geen contra indicatie voor een narcose en zou ik voor weghalen van de tumor gaan. Een teenamputatie is geen enorme ingreep en een hond kan er prima mee leven.

We hebben het destijds laten onderzoeken bij de Liendenhoeve en die constanteerden een 'sleuring bij de P-piek', wat dat ook moge zijn. Ze voorzagen verder geen functionele klachten en verwachtten ook dat een gasnarcose wel goed zou gaan. Dat hebben we alleen nooit geprobeerd. Het was uiteindelijk niet helemaal duidelijk waarom Zorro wegviel tijdens de narcose, volgens de dierenarts van de Liendenhoeve, en we hebben het er bij gelaten.

Als hij verder inderdaad niets mankeert, en voor dit helemaal in topconditie was zou ik het laten weghalen.
Zelfs met het risico dat hij misschien niet wakker wordt.
Zou het misgaan heeft hij verder geen pijn geleden, en heb je alles gedaan wat je kon doen.
Gaat het wel goed, kun je nog verder genieten van je kanjer, zonder dat deze pijn heeft.
Zou het ergens anders terug komen binnen korte tijd, dan weet je wat je dan helaas te doen staat, maar het is niet gezegd dat dat snel zal gaan gebeuren.

Hoe dan ook moeilijk Altijd verschrikkelijk als je hondje iets mankeert!

Lothian schreef:Dat klinkt hoopgevend en als er een vakantie in de Franse leem aan vastgeplakt moet worden vindt Zorro dat vast geen probleem!

Het is ook nog niet heel groot maar het weefsel gaat (zo te voelen) wel een stukje langs/in zijn teentje. Een teenamputatie is dus ook wat minder heftig dan ik me nu inbeeld? Bij mensen hoor je dan vaak van evenwichtsproblemen maar misschien zit dat bij honden anders.

Teenamputatie vorig jaar september gedaan bij onze hond. De buitenste teen van haar achterpoot, omdat die steeds ontstoken was door artrose. Ze is heel snel er van hersteld. Wij hebben haar bij Hopmans laten opereren en achteraf had ik het misschien beter eerder kunnen doen want het was echt geen grote ingreep.
Maar goed ik heb nog een jonge hond (die overigens ook slecht tegen narcose kan) dus dat ligt iets anders. Maar qua evenwicht etc is er niks te merken.

Sterkte met de beslissing wat te doen!

Een slurring P top (onduidelijke p-top) zullen ze bedoelen gok ik. Tsja, lullig maar dat zegt niks. Is net zo een duidelijke diagnose als een blauwe heup, kortom: er is iets gebeurd maar ze hebben geen idee....
Misschien de moeite waard om vooraf een ECG te maken? Een eventuele geleidingsstoornis wordt zo opgespoord. Zou voor een operatie wel naar een kliniek gaan waar Zorro onder volledige bewaking geopereerd wordt, aan het ECG, saturatie bewaking en mogelijkheid tot machinale beademing. Succes!

Mijn hond heeft ooit een hartstilstand gehad als reactie op Ketamine. Ik zou dit wel weg laten halen als hij verder zo fit is. Ik heb mijn hond de tweede keer in Amsterdam onder narcose laten brengen. Zij hadden veel meer controlemiddelen. Het was een lastige narcose maar zij hebben het in goede banen kunnen leiden.

Allemaal heel erg bedankt voor het meedenken, echt heel erg fijn. We gaan de gevaren en opties rondom de narcose bespreken met de dierenarts, goed om een idee te krijgen van waar we aan moeten denken.

Van een normale dosis ketamine krijgt een hond geen hartstilstand. Ik denk dat veel dierenartsen "onverklaarbare" reacties of eigen foutjes makkelijk afschuiven op narcose middelen. High risk anesthesie is expertise werk, vandaar mijn advies voor een specialistische kliniek.

Chiki schreef:Van een normale dosis ketamine krijgt een hond geen hartstilstand. Ik denk dat veel dierenartsen "onverklaarbare" reacties of eigen foutjes makkelijk afschuiven op narcose middelen. High risk anesthesie is expertise werk, vandaar mijn advies voor een specialistische kliniek.

Dat hangt er van af. Honden met het mdr1-gen defect kunnen dat dus wél krijgen.

Overigens: ik zou een hond van die leeftijd geen operatie meer aandoen.

Honden met een mdr 1 gen defect reageren niet met een hartstilstand op ketamine. Wel op een aantal andere narcosemiddelen, maar ook niet met een hartstilstand .
Daarbij is er bekend welke honden risicodragers van dit gendefect zijn, bij een goede anesthesie wordt gebruik van risicomedicatie dus uitgesloten. Dat bedoel ik dus met expertise.

Maandag krijgt Zorro een teenamputatie. Ik ga hem dit weekend verwennen alsof het zijn laatste weekend is want dat is het misschien ook en dan duimen. Ik doe hem geen lol met nog een paar weken leven met weinig actie en pijn in zijn pootje dus dan kan het beter maandag over of beter zijn.

De dierenarts zegt dat het als ik hem van de wond af kan houden de meeste honden na een dag alweer op hun poot staan, dus we hebben al een roulatieschema van hondenoppassen opgesteld.

De dierenarts gaat een ander anesthesieprotocol volgen met gasnarcose en tijdens de anesthesie gaat hij aan de hartbewaking. Erop of eronder, op hoop van zegen!

Heel veel sterkte en succes voor maandag, ik duim dat het allemaal goed zal gaan!

Succes maandag.

Elke operatie is spannend, maar bij zo'n geschiedenis natuurlijk tig keer spannender.
Hopelijk gaat alles goed! Duimen draaien.

Top! Succes allebei.

Heel veel succes, de duimen draaien!

Spannend hoor, zo'n oudje opereren. Ik duim dat alles goed gaat!

Wat betreft de narcose weet ik dat Jack destijds in het opvanggezin met injectienarcose is gecastreerd en dat ging ook bijna fout. Een latere operatie met een gasnarcose gaf geen problemen. En Lilo heeft een hartruis, daarom is afgelopen zomer (toen bijna 11) met een gasnarcose haar gebit gerenoveerd. Ook geen problemen.

Lothian schreef:Maandag krijgt Zorro een teenamputatie. Ik ga hem dit weekend verwennen alsof het zijn laatste weekend is want dat is het misschien ook en dan duimen. Ik doe hem geen lol met nog een paar weken leven met weinig actie en pijn in zijn pootje dus dan kan het beter maandag over of beter zijn.

De dierenarts zegt dat het als ik hem van de wond af kan houden de meeste honden na een dag alweer op hun poot staan, dus we hebben al een roulatieschema van hondenoppassen opgesteld.

De dierenarts gaat een ander anesthesieprotocol volgen met gasnarcose en tijdens de anesthesie gaat hij aan de hartbewaking. Erop of eronder, op hoop van zegen!

Klopt, hier was het ook zo, toen na één dag het verband er af mocht toen stond ze er ook gewoon weer op.
Wij waren overdag er bij zodat ze er af bleef, en 's nachts kreeg ze zo'n medi-sok om haar hele poot.
Ze wilde graag de wond schoonmaken, ik heb mijn hand over de hechtingen gehouden zodat ze alleen het omliggende deel schoon kon maken. Toen de operatiegeur er door haar schoonmaken af was, toen zat ze er ook niet meer aan.

Heel veel succes, ik hoop dat het jullie ook zo meevalt en dat de operatie soepel verloopt.

Ik zou ook kiezen voor operatief verwijderen met de informatie uit je OP. Ik hoop dat alles goed gaat en zoals je zelf al zei: lekker (extra) met elkaar genieten dit weekend .

Succes met de operatie maandag

Bedankt allemaal!

Meneer neemt het er nog even van:

Goede keuze denk ik.
Succes maandag!

Succes maandag!

Bij Biry is een teen van haar voorpoot geamputeerd een aantal jaar geleden. Haar tenen staan nu iets uit elkaar om t evenwicht te houden. Met gewoon wandelen heeft ze er geen last van, alleen op (grove) kiezelpaden kiest ze liever de rand van t pad waar gras staat.

Zorro ligt 'lekker bij te komen', operatie is goed gegaan, 12 uur mogen we hem ophalen. God wat een opluchting.