Het HondenForum

Hallo allemaal,

Aaf heeft de laatste paar maanden (volgens mij is het pas veel erger geworden sinds ze de laatste keer loops is geweest) enorme piepbuien als we ergens heen gaan.
Ze doet dit trouwens ook als we bijvoorbeeld stil staan voor een rood licht. Ze is piept thuis ook wel eens zachtjes, maar dan kan ik het makkelijk corrigeren.
Pas moest ik even ergens iets ophalen wat op onze looproute lag, ...ze heeft de boel bij elkaar gekrijst. Dan helpen mijn correcties niet en negeren kan ik natuurlijk niet maken tegenover de mensen daar, ik wilde wel weg maar ik moest wachten op iemand. Dit gebeurd steeds vaker. Ik word er eerlijk gezegd tamelijk geïrriteerd van
Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
Het is ook totaal niet uit angst, ze is heel zelfverzekerd. Verder luistert ze heel goed, zeker voor een eigenwijze cocker spaniel

Ik wil haar heel graag mee blijven nemen, maar ik kan het niet maken tegenover andere mensen als ze zo een kabaal blijft maken. Het valt me ook op dat ze in totaliteit luider is geworden, tijdens het spelen met andere honden veel meer kabaal (speels blaffen en grommen). Ze is ook feller geworden tegenover reutjes, dat is gebleven sinds haar laatste loopsheid, hier ben ik totaal niet van gediend dus ik corrigeer haar zodra ik een teken van felheid bespeur (tenzij een reu haar lastig valt, dan vraag ik zijn baasje om de hond weg te halen).

Verder is ze super lief en boffen we erg met haar.

Wat denken jullie?

Ik had trouwens ook de zoekfunctie gebruikt, maar vond geen post over gepiep op openbare plekken(als ik het gemist heb, sorry hiervoor).

Ik kan je niet helpen; onze Heidewachtel heeft dat bijna 15 jaar gedaan, het stelde niets voor en we wisten onderhand niet beter.
Als mensen hem zielig vonden zei ik wel eens dat een jachthond niet gemaakt is om stil te staan

Loki piept en zeurt altijd als we in de tram ofzo zitten. Hij vind het namelijk vreselijk om stil te zitten en te wachten en laat het dan ook goed horen. We proberen het nu te negeren want op correcties reageert hij dan gewoon niet (of hij gaat zich zitten krabben)

Mijn ervaring is dat corrigeren het geluid alleen maar versterkt.
Zou dat bij jou ook het geval kunnen zijn?

Je hoeft het ook niet te negeren.
Je kunt ook afleiden.

Bedankt voor de antwoorden.

Haha nee, ik begin ook het idee te krijgen dat jachthonden niet gemaakt zijn om stil te staan:'). In de tram en bus valt het heel erg mee, maar omdat ik dan meestal niet veel te doen heb aai ik der vaak, misschien werkt dat alleen maar tegen in het grote geheel...

@Ranetje, hoe kan ik dit dan het beste afleiden? Ik zat bijvoorbeeld zelf te denken aan het mee nemen van een kleine kong in een zakje met wat pindakaas erin, dat is iets wat haar lang bezig houdt. Ze is niet zo van het kluiven, eerder van het verstoppen en nooit meer terug vinden:D

Edit: het corrigeren maakt het gezeur niet per se erger, maar wel mijn eigen frustratie:p dan voel ik me opgelaten omdat ze en een kabaal maakt en ook nog eens niet naar me luistert. Dus misschien verergert dat wel de gehele situatie.

wordt de hond genoeg (mentaal) uitgedaagd? mijn hond wordt in ieder geval ook onrustiger als ze minder wordt uitgedaagd

Ik vind het wel typisch iets voor cocker spaniels. Mijn cocker vroeger deed het ook en alle cokertjes die ik ken hebben dat vocale. Heb ook het idee dat het gedeeltelijk buiten hunzelf omgaat. Ze horen niet eens meer dat ze het doen. Wat ik deed was even zachtjes in de nek aantikken. Niet hard, gewoon met 1 vinger even licht aanraken. Dan keek ze verstoord op met een blik van ohja. Maar helemaal eruit krijg je het niet ben ik bang.

een klein tikje tegen de flank kan ook helpen

Dat doet Nikkie ook als we naar buiten gaan piepen, in de lift piepen, het is niks maar ze maakt de anderen ook aan de gang en Tama piept niet maar die krijst en niet zo zuinig ook, ook al komt het bij Tama ook omdat ze niet meer zo goed ziet.


En zolang Nikkie aan de riem loopt is het piepen het gaat haar dan niet snel genoeg naar het bos. Ze heeft altijd haast.

Mijn hondje doet dit ook in de bus, tram, trein, op het bushokje, soms in de winkel, als ik met iemand wil kletsen, etc.

Wat ietsje heeft geholpen is duidelijkheid. Dus een commando aan het wachten koppelen en ook duidelijk zeggen dat het wachten klaar is. Maar over is het niet, nee...

Ze krijgt altijd een duidelijk zit en blijf erbij(met handgebaren en als dat niet lukt met een strenge stem).
Ik denk ook niet dat ze het zelf door heeft, het lijkt alsof het vanuit haar instinct gebeurd oid. Ze is wel echt helemaal gek op mensen.
Het gekke is dat ze niet als we buiten zijn achter mensen aan rent om met ze te knuffelen, het is alleen als ze vast zit en we ergens binnen zijn.
Ik probeer mensen ook altijd te zeggen dat ze haar niet mogen aaien (als ze zo druk is) maar heel vaak krijg je dan zo'n antwoord 'Ach geeft niets' en aaien ze haar toch, ook al leg je duidelijk uit wat het probleem is.

Ik moet inderdaad weer wat meer geestelijke uitdaging geven, dat is er de laatste 2 maanden een beetje bij in geschoten vanwege enorme drukte, maar nu kan ik daar weer een schepje bovenop doen. Beweging krijgt ze denk ik wel genoeg, geen auto hebben heeft zo zijn voordelen

Hier ook een cockerteefje die dit heel erg doet. Volgens mij kun je er weinig aan doen en wij hebben het maar geaccepteerd. Werk bij ons het beste voor iedereen. Het zit hem niet in meer beweging of extra uitdaging. Het zijn vaak emoties dus of ze is enthousiast of ze vindt iets spannend maar soms ook zomaar als ze in de mand zit. En inderdaad, ik denk dat ze het zelf niet eens doorheeft.

Domani schreef:@Ranetje, hoe kan ik dit dan het beste afleiden? Ik zat bijvoorbeeld zelf te denken aan het mee nemen van een kleine kong in een zakje met wat pindakaas erin, dat is iets wat haar lang bezig houdt. Ze is niet zo van het kluiven, eerder van het verstoppen en nooit meer terug vinden

Ik zou het zeker eens uittesten met een kong

Border Collies zijn ook niet echt gemaakt om stil te zitten. Kay kon ook heel erg piepen. Norah gaat continue tegen mij op springen, draaien, rondje rennen, riem beet pakken en trekken etc etc..

Met Kay was ik op verschillende manieren bezig. Als ik zomaar met iemand aan het praten was, of ik was zomaar aan het wachten (zonder andere honden dicht om mij heen) dan strooide ik voertjes om mij heen. Ga maar zoeken. In andere gevallen gaf ik hem tussendoor verschillende commando's. In andere gevallen gaf ik hem een bal waar hij zichzelf rustig mee kon vermaken (ging de bal te ver weg werd hij opgeruimd). Als ik een down en blijf gaf, probeerde ik het stilstaan wel zo veel mogelijk te beperken.

Norah geef ik vaak een bal. Zit of down en blijf, ze staat elke 5 sec. Zij houdt een commando überhaupt niet zo lang vol, maar zeker als ze weet dat ik afgeleid ben, speelt ze daar feilloos op in. Kay gaat vanzelf rustig liggen op dit moment. Die hoef ik niet meer te vermaken, al vind hij dat wel leuk (tenzij ik voor een behendigheidsheidsparcours ofzo sta)

En bij jonge honden (zeker die er moeite mee hebben) zou ik het allemaal wel zo veel mogelijk beperken. Hoe meer ze dit gedrag vertonen in die jonge leeftijd hoe meer het een gewoonte wordt. Kon ik niet aan de voorwaarden voldoen, dan was het beter om Kay thuis te laten, zodat hij later in ieder geval wel mee zou kunnen als hij voldoende geleerd had om in zulke situatie zich te gedragen. Dat is wel een fase waar je bewust mee om moet gaan en moet afvragen of je niet al te veel verwacht van de hond ten opzichte van wat je de hond hebt kunnen leren. Jou frustratie helpt in ieder geval niet en dan is voorkomen beter dan genezen en dat betekend dus enkel dat je situaties beter gaat inbouwen, zodat je op langere termijn er iets aan kan hebben