Het HondenForum

Heeft een vreselijk zeer nekje Eergisteren liep ik naar de auto met hem aan z'n halsbandje achter mij toen hij ineens vol in de remmen ging en aangezien ik dat niet aan zag komen, kreeg hij een flinke klap van dat halsbandje in zijn nek. Gistermorgen hadden gewoon gewandeld en pas s'middags toen hij uit zijn mandje kwam gilde hij het uit en mankte met 1 pootje. Gauw naar de da getogen en aangezien hij geen uitvalsverschijnselen heeft, denkt ze aan een spierenkwestie. Maar hoe dan ook het is zeer pijnlijk. Als hij even gelegen heeft en wil verliggen of opstaan, gilt hij het uit de ziel. Hij zit nu aan de pijnstilling en vanmiddag heb ik nog even wat valium gehaald zodat hij wat meer kan ontspannen. Hopelijk is dan het leed snel geleden. En uiteraard heb ik acuut een tuigje aangeschaft zodat me dat niet meer kan gebeuren.
Gisteravond met het teckelgeredder zag ik ineens dat Biko allemaal bloeddruppels verloor, ook dat nog en ik kon niet ontdekken met al die krullen waar het vandaan kwam. Stresserig moest ik meteen aan Rock denken die bloed verloor toen hij prostaatontsteking had. Ik greep hem op goed geluk dus maar in zijn kruis maar dat was het gelukkig niet. Wat het wel was zag ik later: een scheur(tje) in zijn voetzool.
2 mannekes dus in de ziekenboeg die maar even goed vertroeteld moeten worden

Ach arm ding toch, beterschap.

Mijn hondje heeft een nekhernia zonder uitvalsverschijnselen. Fase/stage 1 heet het ofzo. Hij heeft een maandje aan de pijnstillers gezeten (met afbouwen erin) en sindsdien loopt hij vrolijk rond. Af en toe maakt hij een verkeerde beweging en dan piept hij. En heel soms heeft hij een weekje tramadol nodig omdat hij mank loopt. Maar na dat weekje is het weer voorbij en loopt die vrolijk verder zonder medicijnen.

Hoop dat het voor jou ook zo uitpakt. Stomme nekken

Feather__ schreef:Mijn hondje heeft een nekhernia zonder uitvalsverschijnselen. Fase/stage 1 heet het ofzo. Hij heeft een maandje aan de pijnstillers gezeten (met afbouwen erin) en sindsdien loopt hij vrolijk rond. Af en toe maakt hij een verkeerde beweging en dan piept hij. En heel soms heeft hij een weekje tramadol nodig omdat hij mank loopt. Maar na dat weekje is het weer voorbij en loopt die vrolijk verder zonder medicijnen.

Hoop dat het voor jou ook zo uitpakt. Stomme nekken

Je hebt natuurlijk pas zekerheid als er een foto/scan is gemaakt maar we kijken eerst of hij zo opknapt. Fijn dat jouw hondje zo goed als opgeknapt is

Ja klopt, toen Snoop al 'geen' last meer had hebben we een foto gemaakt omdat die toch onder narcose ging. Toen zagen we dus een hernia zitten.

Ach de ziel, beterschap!!

Niet leuk, beterschap voor ze Alma

Beterschap voor de heren.

Arm Rafje Beterschap met hem en ook met Biko want een pijnlijk voetje is ook niet niks.

Ach wat sneu. Sterre heeft artrose in haar nek en ook in de achterhand. Zij gilde een paar jaar geleden ook bij het uit haar mand komen. Ging echt door merg en been. Met metacam is het daarna nooit meer gebeurd. Ik geef dat trouwens nog steeds. De halve dosis om de dag en het gaat al ongeveer drie jaar nu denk ik goed.

Arm klein ventje beterschap voor hem en uiteraard ook voor de grote man met zere poot

Maryanne schreef:Arm Rafje Beterschap met hem en ook met Biko want een pijnlijk voetje is ook niet niks.

Aan Biko merk ik zoals gewoonlijk helemaal niks, gaat gewoon als een dolle stier. Het heeft ook niet meer gebloed dus meer dan als in de gaten houden doe ik er niet aan

Door de valium gaat het gelukkig wat beter. Hij moet even een poosje strikte rust dus hij mocht net even buiten de voortuin het gemeentebosje in waar hij opgelucht een drol draaide en een plas deed, weer naar binnen ging en dat alles zonder gegil.

Dank jullie voor het meeleven

Ach jee, beterschap vooral voor Raf.

Wordt hij rustiger van valium?
Een van mijn teckels had het ooit nodig, maar die werd er nog onrustiger van.
Die heb ik het dus nooit meer gegeven
Wat heb je voor pijnstillers?
Tramadol werkt heel goed en carporal.

Voorzichtige knuffel voor de kleine man.

Arme kleine Raf Dat de pijnstillers maar snel hun werk mogen doen

Herkenbaar wat je schrijft, Tenzin heeft het een aantal keren gehad.
En dan echt flink gillen als ze hun koppie willen optillen als ze liggen, ook wel logisch want dan spannen ze de pijnlijke spieren aan.
Gelukkig heeft Tenzin er de laatste jaren geen last meer van en ik duim dat het voor Raffie eenmalig is.
Goed dat je een tuigje hebt gekocht.
Beterschap voor de mannen

Beterschap voor de kleine man !

Ach gossie, je hebt wel een ziekenboeg zo zeg.
Heel voorzichtige knuffels voor je doggies en ik hoop dat ze snel weer opknappen.

ranetje schreef:Ach jee, beterschap vooral voor Raf.

Wordt hij rustiger van valium?
Een van mijn teckels had het ooit nodig, maar die werd er nog onrustiger van.
Die heb ik het dus nooit meer gegeven
Wat heb je voor pijnstillers?
Tramadol werkt heel goed en carporal.

Voorzichtige knuffel voor de kleine man.

Hij is een beetje suffig van de diazepam en kijkt wat uilig maar is niet onrustig en het gaat gelukkig wel wat beter. Hij gilt nog wel af en toe maar niet meer zo lang als eerst en ik heb de indruk dat hij wat makkelijker beweegt. Als pijnstiller krijgt hij rimadyl

Och herm, beterschap met je ventjes

snel weer beter worden


heel veel beterschap aan beide heren

Waardeloos Alma.. hopelijk valt het mee met zijn nek

Arme Raffie, hopelijk gaat het met de medicatie snel weer over en blijft het bij iets eenmaligs!
Even schrikken lijkt me, met het opeens bloeden van Biko. Gelukkig niks engs, een kapot voetzooltje bloedt vaak als een gek, maar geneest meestal wel weer snel. Succes met de ziekenboeg en beterschap voor allebei!

Het ging gister beter met het kleine ventje, vannacht ook niet gehoord totdat Biko vanmorgen om 7 uur als een gek begon te blaffen. Stond er een loodgieter voor de deur die het verkeerde huisnummer had doorgekregen. Van de schrik heeft hij denk ik een verkeerde beweging gemaakt want het was weer gillen Ik heb er maar een diazepammetje ingeduwd en nu is hij weer rustig.

LongFields schreef: Even schrikken lijkt me, met het opeens bloeden van Biko. Gelukkig niks engs, een kapot voetzooltje bloedt vaak als een gek, maar geneest meestal wel weer snel. Succes met de ziekenboeg en beterschap voor allebei!

Ja best wel vooral omdat ik zo gauw niet kon ontdekken waar het vandaan kwam. Maar het heeft niet meer gebloed, ziet er schoon uit en met wandelen is het niet meer opengegaan. Dus dat zit wel goed

Ach, arme Raf hopelijk is het met rust, pammetjes en pijnstiller op te lossen!

[quote="alm@"]Het ging gister beter met het kleine ventje, vannacht ook niet gehoord totdat Biko vanmorgen om 7 uur als een gek begon te blaffen. Stond er een loodgieter voor de deur die het verkeerde huisnummer had doorgekregen. Van de schrik heeft hij denk ik een verkeerde beweging gemaakt want het was weer gillen Ik heb er maar een diazepammetje ingeduwd en nu is hij weer rustig.

Ach wat zielig nou. Zal je ook altijd zien dat dat net nu gebeurt.

Beterschap voor Raf en Biko.

Dat soort dingen zoals die glazenwasser gebeurt natuurlijk altijd als het net even niet moet

Of Rimadyl genoeg is als pijnstiller weet ik niet.
Gelukkig wordt hij wat suffig van de diazepam.
Daar heeft hij tenminste wat aan.

Doet me toch wel erg denken aan een hernia zoals hij reageert.
Struikelen over een postzegel kan dan al pijn veroorzaken.

Beterschap voor beide

ranetje schreef:Dat soort dingen zoals die glazenwasser gebeurt natuurlijk altijd als het net even niet moet

Of Rimadyl genoeg is als pijnstiller weet ik niet.
Gelukkig wordt hij wat suffig van de diazepam.
Daar heeft hij tenminste wat aan.

Doet me toch wel erg denken aan een hernia zoals hij reageert.
Struikelen over een postzegel kan dan al pijn veroorzaken.

Na wat gegoogeld te hebben vermoed ik dat ook. Ik volg voor nu even de adviezen op die er staan en dat is strikte benchrust en om de 3 uur voorzichtig even naar buiten tillen om zijn behoefte te laten doen. En dat doet hem wel goed. Als ik na het weekend vind dat Rimadyl niet voldoende effect heeft, vraag ik de da om een andere pijnstiller. Cortisoneninjectie zag ik ook staan. Hij heeft bij de da wel een injectie gehad maar ik ben even kwijt wat ze erin spoot.

Ja dat was écht balen vanmorgen met die loodgieter de man kon er niks aan doen dat hij het verkeerde huisnummer had meegekregen maar van de schrik heeft het zieltje toch weer een verkeerde abrupte beweging gemaakt. De bel staat uit en het hek van de voortuin zit nu op slot

Raffie's toestand verslechterde zaterdagmorgen heel rap. De achterbeentjes die hij tot dan toe nog gebruikte, zakte ineens onder hem weg en hij kon zich niet meer bewegen. Bij het optillen gilde hij het uit van de pijn. Gelukkig is mijn eigen da tegenwoordig zaterdagochtend open dus ging ik er naartoe. Daar kreeg hij in een ader corticosteroïden, een injectie met een sterkere pijnstiller en tramadol mee voor thuis. Deze da kende ik niet (werkt normaal in de andere vestiging waar ik nooit kom) en zij adviseerde mij door te rijden naar Amsterdam om hem te laten opereren. Gevoelsmatig zag ik dat niet zitten ook gezien zijn leeftijd. De corticosteroïden moesten met een uur verbetering laten zien maar het deed helaas niks. Toen heb ik contact gezocht met een orthomanuele da die ook een spoeddienst heeft en hij belde mij eind van de middag terug. Na mijn verhaal aangehoord te hebben, vond hij het een duidelijk spoedgeval en we maakten een afspraak voor zondagochtend. Raffie liet inmiddels ook zijn urine lopen dus ik zag het heel somber in en we waren eigenlijk al aan het afscheid nemen.
Daar aangekomen werd hij eerst uitgebreid onderzocht. Als je uitgaat van gradaties van ernst van 0 tot 5 zat hij in stadium 4. Gunstig was weer dat al zijn reflexen goed waren en hij op alle pijnprikkels reageerde. Daarna manipuleerde hij zijn rug. Er zaten 2 plekken in zijn nek en een scheefstand rond de heupen. Bij elke manipulatie gaf Raffie een gil. Toen hij klaar was schudde Raffie met zijn nek en dat vond hij gunstig. Hij was wel eerlijk over de prognose, het kon goed maar ook fout aflopen. De instructies waren: strikte benchrust en 4 x per dag naar buiten tillen voor zijn behoefte. Op de terugweg bleef Raffie droog (op de heenweg was zijn kleedje ondergeplast), keek weer alert en thuis aangekomen, bracht ik eerst mijn spullen naar binnen en ging daarna Raffie halen die tot mijn verbazing van de achterbank op de voorstoel zat Totdat ik naar bed ging, is hij droog gebleven en plaste buiten met ondersteuning en gilde het niet meer uit van de pijn als ik hem optilde ondanks het feit dat ik hem op advies geen tramadol en valium meer had gegeven en lag rustig, helder en relaxt in de bench.
Toen ik vanmorgen beneden kwam had hij wel geplast maar dat vond ik wel logisch want van al die medicijnen had hij enorme dorst en ik wilde hem geen water onthouden. Ik tilde hem naar buiten en zette hem op de tegels neer zodat ik kon zien of hij plaste. En tot mijn verbazing liep hij (voorpootje nog wat slapjes) 1 1/2 meter naar de struiken, ging in de poephouding zitten en legde een enorme drol neer. Toen vond ik het genoeg, tilde hem weer naar binnen om hem in de bench te zetten. Hij geeft geen pijn meer aan en kan weer op zijn achterpootjes staan. Het voorpootje gaat nog minder maar is wel beter dan voorheen en hij laat niks meer lopen. Hij ligt ook lekker ontspannen en slaapt zich suf, doodmoe van de afgelopen week. Een heel klein voorzichtig juigje hier dus al houd ik nog wel een slag om de arm. Vrijdag terug voor controle, ik ben benieuwd. Een lang verhaal maar ik wilde het toch met jullie delen