Het HondenForum

Mij valt op dat veel honden anders reageren op het "braven". De woordelijks gesproken "goed hoor!"", "Netjes!
De ene is trots als een pauw en blijft nog steeds in zijn of haar rol, de ander denkt dat alle commando's ineens opgeheven zijn, met alle gevolgen van dien
Ik had hier een Finn, en heb een Jol, die de gesproken lovende woorden nog net niet met een blos op de wangen in ontvangst namen/nemen
En ik had een Bluf en heb een Aki, waar je heel voorzichtig moet zijn als je wilt zeggen hoe trots je wel niet op ze bent
Bij Bluf heb ik dat zelf ondervonden destijds, en ik heb Aki goed ingeschat wat dat betreft.
Belonen met rust, is bij dit soort type hond belangrijk. En pas belonen als je veilig de "oefening" hebt gedaan, niet tussentijds zeggen hoe goed ze het wel niet doen
Vriend heeft het pas zelf ondervonden, en hopelijk van geleerd. Hij is niet meer welkom in de telefoonshop denk ik zomaar

Herkenbaar voor sommigen?

Als ik Tallie met de stem beloon dan is het inderdaad "ah, mooi, houdoe!"

Ook herkenbaar. Bij enthousiast belonen wordt ze enorm blij en stuiterig en denkt ze dat het klaar is. Als ik rustig beloon weet ze dat ze op de goede weg is en doet ze de oefening gewoon door.
Moest ook echt leren om niet te enthousiast te belonen met bijvoorbeeld de dummy terug brengen, want dan gooide ze hem halverwege al neer.

Tallie schreef:Als ik Tallie met de stem beloon dan is het inderdaad "ah, mooi, houdoe!"

Ja bij Loki dus ook.. Geef je hem het bevel om bijv. naast je te lopen en beloon je hem dan, schiet hij naar voren. Of met laten zitten en dan aanlijnen, dan weer stem beloning en hij springt weg.

Dat tussendoor belonen herken ik. Als ik tijdens de behendigheid beloon met een enthousiaste JAAAAAAAAAAAA stopt Noah en is ze helemaal blij Dan kan ik beter een voerbeloning doen voor de rust.
Braaf zeg ik alleen tijdens een rustoefening, zoals af en blijf. Maar meestal is het toch echt wel een JAAAAAAAAAA

blondie schreef:Mij valt op dat veel honden anders reageren op het "braven". De woordelijks gesproken "goed hoor!"", "Netjes!
De ene is trots als een pauw en blijft nog steeds in zijn of haar rol, de ander denkt dat alle commando's ineens opgeheven zijn, met alle gevolgen van dien
Ik had hier een Finn, en heb een Jol, die de gesproken lovende woorden nog net niet met een blos op de wangen in ontvangst namen/nemen
En ik had een Bluf en heb een Aki, waar je heel voorzichtig moet zijn als je wilt zeggen hoe trots je wel niet op ze bent
Bij Bluf heb ik dat zelf ondervonden destijds, en ik heb Aki goed ingeschat wat dat betreft.
Belonen met rust, is bij dit soort type hond belangrijk. En pas belonen als je veilig de "oefening" hebt gedaan, niet tussentijds zeggen hoe goed ze het wel niet doen
Vriend heeft het pas zelf ondervonden, en hopelijk van geleerd. Hij is niet meer welkom in de telefoonshop denk ik zomaar

Herkenbaar voor sommigen?

Ja herkenbaar.
En het is gewoon een trainingsfout.

Als je steeds braaf hebt gezegd tegelijk met "einde oefening" krijg je dit als resultaat.

Ingewikkelder is het meestal niet

Voor Kay werkt het heel stimulerend. Die zie je groeien bij belonen en zet nog een tandje bij in zijn werk. Of dat nou de opvoeding is geweest durf ik niet te zeggen, ben er wel heel bewust me omgegaan dat het belonen geen eindecommando voor hem werd.

Voor Norah daar en tegen is het een teken om alles meteen te vergeten. Alles afkappen en heel druk en heel stout te gaan doen. Prober dat wel wat om te buigen, maar het lijkt een onbegonnen zaak. Nou ja, zo kan het ook prima. Al wil ik haar voor gewoon goed gedrag in huis of buiten ook wel eens belonen, omdat het voor haar dan niet gedrag is wat ze normaal vertoond, maar wat ik wel graag zou zien. Tja kan ik dus eigenlijk niet vertellen, want dat stopt ze er acuut mee en laat ze meteen zien wat ik niet wil zien

ranetje schreef:Ja herkenbaar.
En het is gewoon een trainingsfout.
Als je steeds braaf hebt gezegd tegelijk met "einde oefening" krijg je dit als resultaat.
Ingewikkelder is het meestal niet

Klopt. Ik stel dus vaak zelf belonen wat uit en bijt op mijn lip.

Mijn vriend kan heel overdreven blij zijn als de hond het goed doet dat geeft dan ook een overdreven blije reactie
Al doende leert men denk ik maar. Ik had hem al een paar keer voorzichtig gemeld hem niet al te druk te braven.
Ach ja, zijn eerste herder , hij heeft er eenmaal buiten de winkel om moeten gieren.
En ik geloof dat hij nu snapt wat ik bedoelde

Het hangt ervan af hoe ik beloon. Welke woorden en met wat voor soort toon.
Ik kan het niet helemaal omschrijven, maar gevoelsmatig weet ik het verschil en daar houd ik ook rekening mee.
Een tussendoor goed zo, met een soort onderliggende "nog niet klaar toon", haalt haar weer extra bij de les.

En tijdje geleden waren Vita en een andere hond aan het spelen. Zegt baasje van andere hond: "Goed zo, lekker spelen!"
Staat Vita meteen voor het andere baasje: Goed zo? Koekje?!
Andere baas vond het een beetje jammer en snapte er niks van dat ze stopten met spelen. Ik heb het haar maar even uitgelegd.

bij Fix werkt stembeloning als een trein, dan doet ze nog meer haar best. Bij Laicka is het inderdaad zo dat de "Yeah, goed zo meis" einde oefening betekend hahahaha.
Door schade en schande worden we wijzer

Ik zie het zelf als het verschil tussen aanmoedigen en de beloning uitdelen. Bij de clicker is "click" einde oefening, dus dat is aangeleerd gedrag. Ik moedig ze dan aan met mijn stem, laag en rustig, goed zoooo, dat is braaaaf. en dan weten ze dat ze het goed doen, maar nog niet klaar zijn. En als we klaar zijn met een veel hogere, drukkere stem. En wat ik dan zeg is minder van belang, eigenlijk hoor je dan het woord vrij of zo te gebruiken, maar het gaat veel meer om de toon en je houding daarbij.

Ik vind het wel belangrijk om tussendoor te kunnen laten weten dat ze het goed doen en niet als een houten klaas staan wachten tot ze het commando feilloos hebben uitgevoerd.

Dus ook met apporteren kan ik ze aanmoedigen om naar me toe te komen, met een vrolijke kwispel. Ze weten dat ze op de goede weg zijn en dat er een beloning ligt te wachten.

ranetje schreef:En het is gewoon een trainingsfout.

Als je steeds braaf hebt gezegd tegelijk met "einde oefening" krijg je dit als resultaat.

Ingewikkelder is het meestal niet

Dat is vaak zo, maar niet altijd. Bij Skadi was ik daar heel erg bedacht op. Want ik wou dat voorkomen. En dus beloonde ik veel tussendoor. En soms wel en soms niet aan het eind. Meestal eindigde ik een oefening met 'klaar' en de bal gooien.
Nou, die denkt nog stééds bij té enthousiast tussendoor belonen "Ah! Bonuspunten! DIRECT opmaken! "

Wat Ranetje al zegt, een trainingsfout.
Als je altijd duidelijk een oefening afsluit met klaar/vrij/toemaar of wat dan ook, kan je in de tussentijd zo gek doen als je maar wil, duidelijkheid daar gaat het om!

Lunatic schreef:Als je altijd duidelijk een oefening afsluit met klaar/vrij/toemaar of wat dan ook, kan je in de tussentijd zo gek doen als je maar wil, duidelijkheid daar gaat het om!

Ja, echt dus niet. Niet bij die witte

Ik beloon van die gecombineerde oefeningen tussendoor met een opgestoken duim. Hij weet echt wat dat betekend want zodra ik mijn duim opsteek zie je zijn borst wat opzwellen of geeft hij een kwispeltje, trots. Ik ben nogal een babbelaar tegen Ezio (waarmee ik zijn aandacht heb) maar ik ben dit bewust tijdens oefeningen gaan inperken ivm gedoe over hoeveel verbale aanwijzingen je maar mag geven e.d. (niet dat ik veel aanwijzingen gaf maar gewoon wat babbelde) Enfin, nu zeg ik dus vrij weinig tegen hem tijdens oefeningen.

Wat mij dan weer opvalt is dat veel mensen zo weinig echt hun stem gebruiken (op momenten dat het m.i. dan zeker wel mag) Opdracht worden vaak net zo monotoon gegeven als de beloning. Ik denk dat je daar ook het enthousiasme van je hond mee kunt "beheersen". Gewoon een rustige braaf of "goed gedaan" geeft bij Ezio iets van "dank je wel, ben zelf ook wel tevreden" terwijl een "Jeeeeeehhhhh " hem inderdaad ook helemaal doet mee dansen.

En dan heb je aan de andere kant weer die mensen die denken dat gillen het wel zal doen. Ezio is daardoor b.v. al een paar keer op de loop gegaan tijdens een oefening. Die kwam dan echt al kijkend naar de roeper met een grote boog daar om heen achter mijn benen staan. Nu kan hij dat inmiddels negeren maar bij nieuwe mensen heeft hij altijd nog zoiets van

Tallie schreef:Als ik Tallie met de stem beloon dan is het inderdaad "ah, mooi, houdoe!"

Miranda schreef:

ranetje schreef:En het is gewoon een trainingsfout.

Als je steeds braaf hebt gezegd tegelijk met "einde oefening" krijg je dit als resultaat.

Ingewikkelder is het meestal niet

Dat is vaak zo, maar niet altijd. Bij Skadi was ik daar heel erg bedacht op. Want ik wou dat voorkomen. En dus beloonde ik veel tussendoor. En soms wel en soms niet aan het eind. Meestal eindigde ik een oefening met 'klaar' en de bal gooien.
Nou, die denkt nog stééds bij té enthousiast tussendoor belonen "Ah! Bonuspunten! DIRECT opmaken! "

Meestal schreef ik al.
Uitzonderingen bevestigen de regel

Ik heb het bij cursisten nooit anders hoeven op te lossen dan ze wat scherper te maken op het verschil tussen belonen en einde oefening.
Was heel enthousiast doen misschien (in het begin) de jackpot?

ranetje schreef:Was heel enthousiast doen misschien (in het begin) de jackpot?

Alleen met de zindelijkheidstraining. Jaaaaaa! Goed zo! Plasje! Poepen! *mama doet een dansje*
Voor de rest heb ik echt op/vanuit rust getraind met haar. Die was zó al gek genoeg in d'r kop
En hoe gekker in de kop, hoe minder ik er mee kon

Ik heb onderscheid gemaakt in braaf en goedzo! Goedzo is einde oefening en vrij. Braaf is gewoon braaf, maar nog niet klaar. Hij reageert echt op de woorden, want ik kan heel enthousiast zeggen dat hij braaf is en hij blijft keurig de oefening doen, zeg ik heel rustig goedzo, komt er een ere ronde.