Het HondenForum

Uren geleden besloot een of andere randdebiel dat hij wel effe wat knalvuurwerk kon afsteken hier in de straat. Lilo is niet meer panisch voor vuurwerk, maar moest er wel even boos over blaffen, en Toto stond echt zo

Vuurwerk afgelopen, voor Lilo was het ook meteen weer goed, niks aan de hand, lekker dutten.

Toto heeft dus eerst de halve avond pal naast mijn benen gelegen, kwam wel voor een koekie, bliefde ook wel een pensstaafje, maar bleef af en toe naar het raam staren, staart tussen de benen, en zocht steeds weer die ongemakkelijke plek pal naast mij op. Hij was de hele avond van slag, ook absoluut niet te porren voor een spelletje. Inmiddels ligt hij dan gelukkig wel gewoon lekker op de bank te slapen, maar dat kan wat worden met Oud&Nieuw als hij zo langzaam herstelt van schrik voor die knallen. Ik ga hem een tijd van tevoren maar op iets stevigers zetten dan alleen advocaat op de avond zelf.

Het is pas maart, genoeg tijd om te trainen dus nog Wees blij dat je het nu al weet!

Hilde schreef:Het is pas maart, genoeg tijd om te trainen dus nog Wees blij dat je het nu al weet!

Daar heb je wel gelijk in!

En godskleren, nu weer knallen. Ik ga me nog effe goed verdiepen in counter-conditioning en geef voorlopig een plak leverworst bij elke serie knallen. Dat blieft Toto wel, maar hij ligt nu dus weer naast mijn bureaustoel. Ik blijf nog maar even op.

Ik hoop dat die debielen iets in hun klauwen laten ontploffen. Toto is altijd zo'n blij ei, en z'n hele houding en uitdrukking zijn opeens anders. Alsof hij er opeens achter is gekomen dat het hier helemaal niet zo veilig en leuk is.

Er bestaan vuurwerk cd's, dan kun je oefenen wanneer het jou uitkomt.

Fabiola17 schreef:Er bestaan vuurwerk cd's, dan kun je oefenen wanneer het jou uitkomt.

Vuurwerkangst heb ik er bij Lilo zonder cd's tot op aanvaardbaar niveau uitgekregen, maar dit is geen vuurwerkangst hoor. Een uurtje geleden nog een keer een serie knallen , en Toto ligt nog steeds met zijn oren recht overeind (dat hoort niet, Toto's oren horen naar opzij te zeilen) en oogjes die bijna dichtvallen van de slaap half-wakker en alert te zijn.

Bij vuurwerkangst heb je knal-schrik-angst en dan herstel. Toto herstelt na uren nog steeds niet, en ik denk dat hij niet bang is voor de knallen maar voor iets dat hij relateert aan die knallen. In andere schriksituaties herstelt hij wel vrijwel direct, dus dit is andere koek.

Het is ook hartverscheurend om te zien dat mijn blije eitje zich plotseling niet meer veilig voelt. Ik heb zitten twijfelen of ik ernaast moet gaan slapen vannacht, maar dan maak ik er nog meer een ding van. Dus ik blijf nog maar effe zitten en dan dalijk gewoon als altijd doen.

Hanneke2 schreef:
Het is ook hartverscheurend om te zien dat mijn blije eitje zich plotseling niet meer veilig voelt. Ik heb zitten twijfelen of ik ernaast moet gaan slapen vannacht, maar dan maak ik er nog meer een ding van. Dus ik blijf nog maar effe zitten en dan dalijk gewoon als altijd doen.

Dat zou ik ook doen. Hier is het immers hier, en niet daar waar hij vandaan komt. Maar wel steun geven.

Argh ik kan me je frustratie heel goed voorstellen, hier knalt ook af en toe nog ergens iets. Dom gedoe.

Misschien zijn het de flitsen die hij verwacht na een knal? Of is ie daar niet bang voor?
Knallen kan Emma bijvoorbeeld vrij goed hebben opzich, maar als ze een lichtflits ziet (zelfs zon lichtplekje als je met je mes iets weerkaatst ofzo), gaat ze het liefst onder het bed liggen .
Ik had voor oud en nieuw de reactie op knallen redelijk voor elkaar maar na een keer knal plus flits is ze er weer van overtuigd dat na elke knal zo'n flits zal volgen.

Ik wilde zelf dit jaar proberen te oefenen met kleine knalletjes (van dat kindervuurwerk) maar denk dat die stap eigenlijk al te groot is. Opzich is dat counter conditioning best te doen hoor, voor de knallen werkte het bij mijn hond echt. Alleen die panische angst voor lichtjes krijg ik er niet uit, en dat koppelt ze uiteindelijk dus weer aan die stomme knallen waardoor ik weer terug bij af ben..

[Sandra] schreef:

Hanneke2 schreef:
Het is ook hartverscheurend om te zien dat mijn blije eitje zich plotseling niet meer veilig voelt. Ik heb zitten twijfelen of ik ernaast moet gaan slapen vannacht, maar dan maak ik er nog meer een ding van. Dus ik blijf nog maar effe zitten en dan dalijk gewoon als altijd doen.

Dat zou ik ook doen. Hier is het immers hier, en niet daar waar hij vandaan komt. Maar wel steun geven.

Goed punt. Hier is het anders dan daar, en hier doen we het altijd zo. En ja, steunen dat doe ik ook hoor. Een bange hond negeren vind ik bijna misdadig.

Ik zit hier nu uitgebreid kalmerend te geeuwen , en Toetje is nog steeds wakker en staart weer naar het keukenraam. Ik heb het stel net nog een halve dentastick gegeven en het was voor het allereerst sinds hij hier is dat hij niet meteen naast me stond en zijn kop in dat keukenkastje douwde. Die dentastick ging er wel in, maar hij ligt met zijn staart tussen de benen.

Ik blijf nog even op.

vaagheid schreef:Argh ik kan me je frustratie heel goed voorstellen, hier knalt ook af en toe nog ergens iets. Dom gedoe.

Misschien zijn het de flitsen die hij verwacht na een knal? Of is ie daar niet bang voor?
Knallen kan Emma bijvoorbeeld vrij goed hebben opzich, maar als ze een lichtflits ziet (zelfs zon lichtplekje als je met je mes iets weerkaatst ofzo), gaat ze het liefst onder het bed liggen .
Ik had voor oud en nieuw de reactie op knallen redelijk voor elkaar maar na een keer knal plus flits is ze er weer van overtuigd dat na elke knal zo'n flits zal volgen.

Ik wilde zelf dit jaar proberen te oefenen met kleine knalletjes (van dat kindervuurwerk) maar denk dat die stap eigenlijk al te groot is. Opzich is dat counter conditioning best te doen hoor, voor de knallen werkte het bij mijn hond echt. Alleen die panische angst voor lichtjes krijg ik er niet uit, en dat koppelt ze uiteindelijk dus weer aan die stomme knallen waardoor ik weer terug bij af ben..

Onweer heeft Toto dan weer nul problemen mee, we hebben hier afgelopen tijd enorme hagelbuien met bliksemflitsen gehad en hij stond heel geïnteresseerd naar buiten te kijken.

En wat jij aangeeft met die bizarre angst voor flitsen, dan is de ellende met die buitenlandertjes. Je weet niet wat ze hebben meegemaakt en wat de oorzaak van sommige angsten is. Zelfs Jack had van die idiote dingen waar hij opeens panisch van was. Mannen met kruiwagens bijvoorbeeld, gierende paniek. En dan is het soms heel lastig om die angst weg te krijgen.

Vertrouwen opbouwen en heel veel van die hond houden, dat is denk ik de basis.

Aha, ze slapen niet bij jou. Hier mogen ze boven slapen. Toen Mies hier kwam, viel ze met haar neus in de boter: Ze kwam op 2e kerstdag en de dag erna: Beng, knal, kaboem! Ze wist niet hoe ze het had. Ze kwam tegen me aan liggen, rillen, rillen, rillen. Arm beest. Ja, kom maar tegen me aan liggen. Stom gedoe. Je hebt helemaal gelijk.

Maar ik heb de gedachte dat als de honden zien dat ik hier (in bed dus) slaap, dat het dan wel veilig *moet* zijn. Dat ze dan zelf dus ook wat meer ontspannen zijn. Denk ik dan dus.

En: Vuurwerk vind ik iets uitzonderlijks. Het is geen dagelijkse kost. Zelf schrik ik me ook wezenloos van dat geknal. Ook die enkele keer dat ze het nodig vinden om ergens in het jaar te gaan knallen. Dus daar reageer ik ook op, door wat te gaan lopen mopperen: 'Idioot gedoe. Is dat nou nodig. Stom vuurwerkgedoe'. Enzo. Dan ziet hond zeg maar ook jouw houding.

Zo heb ik ze altijd wat gestuurd, ze mogen bang zijn, maar we zitten hier in huis veilig. O het zijn wel allemaal dingetjes in de lucht. Buiten ook. Even blijven staan, herstellen en dan weer verder gaan.

Hanneke2 schreef:

Fabiola17 schreef:Er bestaan vuurwerk cd's, dan kun je oefenen wanneer het jou uitkomt.

Vuurwerkangst heb ik er bij Lilo zonder cd's tot op aanvaardbaar niveau uitgekregen, maar dit is geen vuurwerkangst hoor. Een uurtje geleden nog een keer een serie knallen , en Toto ligt nog steeds met zijn oren recht overeind (dat hoort niet, Toto's oren horen naar opzij te zeilen) en oogjes die bijna dichtvallen van de slaap half-wakker en alert te zijn.

Bij vuurwerkangst heb je knal-schrik-angst en dan herstel. Toto herstelt na uren nog steeds niet, en ik denk dat hij niet bang is voor de knallen maar voor iets dat hij relateert aan die knallen. In andere schriksituaties herstelt hij wel vrijwel direct, dus dit is andere koek.

Het is ook hartverscheurend om te zien dat mijn blije eitje zich plotseling niet meer veilig voelt. Ik heb zitten twijfelen of ik ernaast moet gaan slapen vannacht, maar dan maak ik er nog meer een ding van. Dus ik blijf nog maar effe zitten en dan dalijk gewoon als altijd doen.

Dat is goed mogelijk
Misschien heeft hij bij een jacht hagel in zijn bast gekregen?

ranetje schreef:

Hanneke2 schreef:

Fabiola17 schreef:Er bestaan vuurwerk cd's, dan kun je oefenen wanneer het jou uitkomt.

Vuurwerkangst heb ik er bij Lilo zonder cd's tot op aanvaardbaar niveau uitgekregen, maar dit is geen vuurwerkangst hoor. Een uurtje geleden nog een keer een serie knallen , en Toto ligt nog steeds met zijn oren recht overeind (dat hoort niet, Toto's oren horen naar opzij te zeilen) en oogjes die bijna dichtvallen van de slaap half-wakker en alert te zijn.

Bij vuurwerkangst heb je knal-schrik-angst en dan herstel. Toto herstelt na uren nog steeds niet, en ik denk dat hij niet bang is voor de knallen maar voor iets dat hij relateert aan die knallen. In andere schriksituaties herstelt hij wel vrijwel direct, dus dit is andere koek.

Het is ook hartverscheurend om te zien dat mijn blije eitje zich plotseling niet meer veilig voelt. Ik heb zitten twijfelen of ik ernaast moet gaan slapen vannacht, maar dan maak ik er nog meer een ding van. Dus ik blijf nog maar effe zitten en dan dalijk gewoon als altijd doen.

Dat is goed mogelijk
Misschien heeft hij bij een jacht hagel in zijn bast gekregen?

Het zou kunnen. Hij heeft geen littekens, maar Jack had een hagelkorrel in zijn poot en daar zat ook geen litteken. Het blijft giswerk.

Maar hij is nog steeds niet z'n normale zelf, en dat vind ik toch wel zwaar kut. Buiten wel, gewoon vrolijk en spelen, maar hier binnen blijven die oren rechtop, en er wordt niet gespeeld. En die onnozele puppenbek is nu een serieus volwassen smoeltje, hij lijkt opeens jaren ouder. Echt bizar en triest.

Hanneke2 schreef:

ranetje schreef:

Hanneke2 schreef:

Fabiola17 schreef:Er bestaan vuurwerk cd's, dan kun je oefenen wanneer het jou uitkomt.

Vuurwerkangst heb ik er bij Lilo zonder cd's tot op aanvaardbaar niveau uitgekregen, maar dit is geen vuurwerkangst hoor. Een uurtje geleden nog een keer een serie knallen , en Toto ligt nog steeds met zijn oren recht overeind (dat hoort niet, Toto's oren horen naar opzij te zeilen) en oogjes die bijna dichtvallen van de slaap half-wakker en alert te zijn.

Bij vuurwerkangst heb je knal-schrik-angst en dan herstel. Toto herstelt na uren nog steeds niet, en ik denk dat hij niet bang is voor de knallen maar voor iets dat hij relateert aan die knallen. In andere schriksituaties herstelt hij wel vrijwel direct, dus dit is andere koek.

Het is ook hartverscheurend om te zien dat mijn blije eitje zich plotseling niet meer veilig voelt. Ik heb zitten twijfelen of ik ernaast moet gaan slapen vannacht, maar dan maak ik er nog meer een ding van. Dus ik blijf nog maar effe zitten en dan dalijk gewoon als altijd doen.

Dat is goed mogelijk
Misschien heeft hij bij een jacht hagel in zijn bast gekregen?

Het zou kunnen. Hij heeft geen littekens, maar Jack had een hagelkorrel in zijn poot en daar zat ook geen litteken. Het blijft giswerk.

Maar hij is nog steeds niet z'n normale zelf, en dat vind ik toch wel zwaar kut. Buiten wel, gewoon vrolijk en spelen, maar hier binnen blijven die oren rechtop, en er wordt niet gespeeld. En die onnozele puppenbek is nu een serieus volwassen smoeltje, hij lijkt opeens jaren ouder. Echt bizar en triest.

Dat is rot.
Hij heeft het gehoord terwijl hij binnen was en heeft daar de link gelegd vrees ik.

Misschien wat rescue geven?

Ik kreeg opeens een briljant idee en ben in de tuin even lekker gek met hem gaan doen, en gooien met een speeltje en zo, en toen van JAAA KOEKIE, en naar binnen naar het koekieskastje gerend, frolicje erin gedouwd en toen binnen weer met speeltje gegooid. Dat werkte.

Nog even verder gespeeld en gestoeid, nog een koekie en nu ligt hij toch wat meer ontspannen te dutten. Daar heb ik het probleem natuurlijk nog niet mee opgelost, maar ik ben nu allang blij dat die spanning er een beetje af is.