Het HondenForum

Voor een collega van mij. Haar vriend en zij zijn sinds kort uit elkaar
Het hondje, jackrussel reutje van 8 jaar, reageert sterkt op de veranderende situatie.
Hij woont nu bij haar (het diertje was wel echt helemaal het hondje van de (man)baas maar die kan hem ivm wisselende werktijden niet meenemen), en laat gedrag zien wat hij eerder niet deed

Hij volgt haar in huis overal. Is tijdens de losloop wandelingen veel meer op haar gefocust (eerder als hij losliep ging hij gewoon naar andere honden toe en moesten ze hem een paar keer roepen voor hij mee kwam) nu blijft hij veel meer bij haar in de buurt. Als hij s morgens wordt afgezet bij de dagopvang springt hij niet meer enthousiast de auto uit.
Hij heeft nooit geblaft, nu blaft hij s avonds als ze naar bed gaat, en heeft nu tot 2x toe op haar been gereden (heeft hij nooit eerder gedaan, wel eens op zijn kussentje).

Ik denk haar te adviseren het achterna lopen in huis af te kappen (deuren sluiten, of commando plaats geven) en het rijden ook duidelijk te maken dat dat niet de bedoeling is.
Kunnen jullie hier misschien nog in mee denken? Alvast bedankt

Woonden ze samen en woont zij nu met de hond in een anders huis? Dan vind ik het sowieso heel logisch dat de hond zich anders gedraagt. Daarnaast heeft de hond eigenlijk een nieuwe baas en is zij nu zijn houvast.
Het rijden op haar been zou ik zelf niet toestaan, maar als de hond nu mee wil naar de slaapkamer dan zou ik hem lekker meenemen. Dat komt echt wel weer goed als ze het goed aanpakt.

Ja inderdaad, ze woonde samen en nu in haar ouderlijk huis(is de hond vaker geweest om te logeren dus niet geheel onbekend)
Inderdaad dat hij er op reageert is heel logisch natuurlijk
Maar ook het achterna lopen naar de wc, van de ene naar de andere kamer, etc zou ze daar iets mee moeten?

Op zich neemt het achterna lopen ook vanzelf weer af zodra de hond zich weer meer op zijn gemak voelt.
Zelf doe ik er wel actief iets mee, maar dat is vooral omdat ik het al snel irritant vind (als het rustig gebeurt niet hoor, maar bij hyperen wel). Maar dat bouw ik dan wel rustig op. Bijvoorbeeld door eerst te begrenzen bij een kinderhekje of een glazen deur: de hond kan je dan nog wel zien, maar niet mee. Dat hou ik dan heel kort en onderwijl praat ik tegen hem/haar (dat ik zo weer terug kom en even ... aan het pakken ben, dat soort geklets). Zo bouw ik dat op het tempo van de hond uit.

Ik denk dat het voor de hond voelt alsof hij een nieuwe baas heeft. Dus rustig opbouwen, het achterna lopen zal vanzelf minder worden als hij wat meer vertrouwen krijgt.