Het HondenForum

Amy is een schat van een hond, maar is een piepklein hondenmeisje in een grote verpakking zeg maar...
Ze valt uit onzekerheid uit naar andere honden en vlucht of bevriest als een hond te bedreigend overkomt (en dat is al snel het geval).
Nu ben ik daar flink mee aan de slag gegaan door te trainen en rustgevende kruiden te geven. Ze gaat nu met sprongen vooruit en reageert minder fel op andere honden en ook regelmatig helemaal niet. Ze oogt ook zekerder in het contact met andere honden.
Nu is het alleen wel het geval dat ze steeds vaker schijt aan me heeft. Normaliter kon ik haar 9 van de 10 keer in alle situaties terugroepen, maar nu gaat ze meer en meer haar eigen gang, waardoor het helaas laatst een keer tot een confrontatie is gekomen met een andere hondeneigenaar. Daar baal ik enorm van.
Ik ben weer begonnen gehoorzaamheidsoefeningen met haar te doen en weer meer op de regels in huis te letten. Eerder maakte bijna alles haar onzeker, waardoor wij haar veel tegemoet kwamen.
Herkennen mensen dit? En heeft iemand nog wat extra tips?
Sowieso ben ik al heel blij dat ze zich lekkerder in haar vel voelt en heb ik liever wat ongehoorzaam gedrag dan dat onzekere.

Tara schreef:Gewoon kaderen en duidelijke grenzen stellen. Op een eerlijke manier duidelijk maken wat je wel en niet van haar verlangt.
Meer is er eigenlijk niet nodig.

En accepteren dat je een podenco(kruising) hebt, die blinken niet echt uit in gehoorzaamheid en luisteren als het ze niet uitkomt

Ja, dat is ook waar
Ik ging (en in de toekomst nog steeds) eigenlijk voor een wolfhond en die blinken meestal ook niet echt uit in gehoorzaamheid, dus ik ben niet echt iemand die daar heel veel moeite mee heeft verder.
Een hond moet vooral hond kunnen zijn.

Ik herken het wel, niet zozeer het luisteren, want Tallie heeft over het algemeen schijt aan iedereen die haar naam roept, maar meer in het gedrag naar andere mensen en honden.

Sientje schreef:Amy is een schat van een hond, maar is een piepklein hondenmeisje in een grote verpakking zeg maar...
Ze valt uit onzekerheid uit naar andere honden en vlucht of bevriest als een hond te bedreigend overkomt (en dat is al snel het geval).
Nu ben ik daar flink mee aan de slag gegaan door te trainen en rustgevende kruiden te geven. Ze gaat nu met sprongen vooruit en reageert minder fel op andere honden en ook regelmatig helemaal niet. Ze oogt ook zekerder in het contact met andere honden.
Nu is het alleen wel het geval dat ze steeds vaker schijt aan me heeft. Normaliter kon ik haar 9 van de 10 keer in alle situaties terugroepen, maar nu gaat ze meer en meer haar eigen gang, waardoor het helaas laatst een keer tot een confrontatie is gekomen met een andere hondeneigenaar. Daar baal ik enorm van.
Ik ben weer begonnen gehoorzaamheidsoefeningen met haar te doen en weer meer op de regels in huis te letten. Eerder maakte bijna alles haar onzeker, waardoor wij haar veel tegemoet kwamen.
Herkennen mensen dit? En heeft iemand nog wat extra tips?
Sowieso ben ik al heel blij dat ze zich lekkerder in haar vel voelt en heb ik liever wat ongehoorzaam gedrag dan dat onzekere.

Dat lijkt me sowieso handig.
Grenzen duidelijk aangeven hebben de meeste honden best behoefte aan.

En al is en blijft het een podenco kruising.........
Doe je ook nog samen iets wat ze leuk vindt?
Want samen (als in echt samen) leuke dingen ondernemen kan de gehoorzaamheid ook vergroten.

ranetje schreef:

Sientje schreef:Amy is een schat van een hond, maar is een piepklein hondenmeisje in een grote verpakking zeg maar...
Ze valt uit onzekerheid uit naar andere honden en vlucht of bevriest als een hond te bedreigend overkomt (en dat is al snel het geval).
Nu ben ik daar flink mee aan de slag gegaan door te trainen en rustgevende kruiden te geven. Ze gaat nu met sprongen vooruit en reageert minder fel op andere honden en ook regelmatig helemaal niet. Ze oogt ook zekerder in het contact met andere honden.
Nu is het alleen wel het geval dat ze steeds vaker schijt aan me heeft. Normaliter kon ik haar 9 van de 10 keer in alle situaties terugroepen, maar nu gaat ze meer en meer haar eigen gang, waardoor het helaas laatst een keer tot een confrontatie is gekomen met een andere hondeneigenaar. Daar baal ik enorm van.
Ik ben weer begonnen gehoorzaamheidsoefeningen met haar te doen en weer meer op de regels in huis te letten. Eerder maakte bijna alles haar onzeker, waardoor wij haar veel tegemoet kwamen.
Herkennen mensen dit? En heeft iemand nog wat extra tips?
Sowieso ben ik al heel blij dat ze zich lekkerder in haar vel voelt en heb ik liever wat ongehoorzaam gedrag dan dat onzekere.

Dat lijkt me sowieso handig.
Grenzen duidelijk aangeven hebben de meeste honden best behoefte aan.

En al is en blijft het een podenco kruising.........
Doe je ook nog samen iets wat ze leuk vindt?
Want samen (als in echt samen) leuke dingen ondernemen kan de gehoorzaamheid ook vergroten.

Ben sinds kort begonnen met een cursus 'samen bewust bezig zijn'. Dat is met balansoefeningen, hindernissen en spelletjes. Erg leuk om te doen met haar en zij is na de les doodmoe...
Verder probeer ik tijdens wandelingen 'hindernisjes' te nemen en we spelen met de bal.

Sientje schreef:Ben sinds kort begonnen met een cursus 'samen bewust bezig zijn'. Dat is met balansoefeningen, hindernissen en spelletjes. Erg leuk om te doen met haar en zij is na de les doodmoe...
Verder probeer ik tijdens wandelingen 'hindernisjes' te nemen en we spelen met de bal.

Leuk

Sientje schreef: Herkennen mensen dit? En heeft iemand nog wat extra tips?
Sowieso ben ik al heel blij dat ze zich lekkerder in haar vel voelt en heb ik liever wat ongehoorzaam gedrag dan dat onzekere.

Ja de hond van mijn moeder (ook buitenlander) heeft de bijnaam 'laffe coyote' gekregen. Het is een hond met een woest uiterlijk maar als de deurbel gaat, staat ie vanachter de bank te kijken wat dat allemaal te beketekenen heeft
Hij stelde zich in het begin buiten ook heel afhankelijk op, wat zich uitte in volgzaamheid waardoor hij direct al overal heel betrouwbaar los liep.
Toen hij zekerder werd, maanden later, begon hij meer ruimte te nemen en had mijn moeder nog niet voldoende gehoorzaamheid opgebouwd om de nieuwe ondernemingszin van de hond te kunnen sturen. Vooral als mijn hond erbij was, struinde hij lustig met Mayke mee en had mijn moeder niets meer te vertellen.
Dat heeft zich weer helemaal recht getrokken. Het is een veel voorkomend ding van buitenlandse hondjes dat ze na een geruime tijd pas echt los komen waardoor de baas voor nieuwe uitdagingen komt.

Dat geldt niet alleen voor buitenlandse hondjes hoor toen ik mijn eerste hond kreeg was hij ook wat timide en niet geheel zichzelf. De braafste hond die er bestond. Toen hij wat gewend was kreeg hij wat meer noten op zijn zang.
Het is denk een wisselwerking, je wilt de hond niet teveel druk opleggen omdat hij of zij op dat moment wat onzeker is en in een nieuwe omgeving is, op een bepaald moment raakt de hond wat zekerder van zijn omgeving en nieuwe bazen en lijkt het alsof er toch bekeken wordt in hoeverre hij of zij de touwtjes in eigen hand kan nemen. Dat was althans in mijn geval.
Het was me in ieder geval snel duidelijk dat ik de touwtjes in handen moest gaan nemen, nee was nee, en recht was niet krom of een beetje gebogen.
Het verschilt natuurlijk per hond, bij de tweede wat oudere hond die kwam moest ik direct duidelijk maken wat wel en niet de bedoeling was, zij was ook totaal niet van slag toen ze werd gebracht en ze bij mij achterbleef.

Je hebt al wat tips gekregen, daar kan ik je niet bij helpen, maar als je een keer wil wandelen/oefenen met andere honden weet je me te vinden.

Bedankt voor de reacties! Erg fijn te horen dat het echt een logisch gevolg lijkt van het zekerder worden. Ik heb haar nu een half jaar en het lijkt een beetje alsof ze een jonge hond is die gaat puberen. Veel mensen denken ook nog dat ze heel jong is. Alleen is ze inmiddels alweer 5.

En Moosje, bedankt voor je aanbod! We gaan zeker nog een keer wandelen

Het is inderdaad een vrij 'standaard' verloop bij herplaatsers. Bedenk je maar dat het voor mensen eigenlijk ook vaak geldt: Wanneer je bv. net een nieuwe relatie of nieuwe baan hebt laat je in het begin meestal ook niet het achterste van je tong zien. Vaak kijken mensen ook een beetje de kat uit de boom, zitten ze in een aftastfase en maak je wat eerder 'veilige' keuzes. Wanneer je een beter beeld van de nieuwe mensen en nieuwe omgeving hebt durf je vaak meer. Hetzelfde principe als dat boos worden altijd veiliger is op iemand waarvan je houdt. Een goed teken dus, dat Amy grenzen opzoekt! Wel belangrijk om die grenzen te blijven bewaken, duidelijkheid is voor alle dieren fijn maar zeker voor onzekere dieren. Maar daar ben je al mee bezig, dus gewoon doorgaan zo.

Bedankt RedPassion!

Sientje schreef:Bedankt voor de reacties! Erg fijn te horen dat het echt een logisch gevolg lijkt van het zekerder worden. Ik heb haar nu een half jaar en het lijkt een beetje alsof ze een jonge hond is die gaat puberen. Veel mensen denken ook nog dat ze heel jong is. Alleen is ze inmiddels alweer 5.

En Moosje, bedankt voor je aanbod! We gaan zeker nog een keer wandelen

En ze heeft podenco bloed, maar volgens mij ook veel herder in zich.
De herder kant, als die zich wat zekerder gaan voelen moet je echt grenzen aangeven, anders gaan ze het écht zelf invullen en dat wil je niet

blondie schreef:

Sientje schreef:Bedankt voor de reacties! Erg fijn te horen dat het echt een logisch gevolg lijkt van het zekerder worden. Ik heb haar nu een half jaar en het lijkt een beetje alsof ze een jonge hond is die gaat puberen. Veel mensen denken ook nog dat ze heel jong is. Alleen is ze inmiddels alweer 5.

En Moosje, bedankt voor je aanbod! We gaan zeker nog een keer wandelen

En ze heeft podenco bloed, maar volgens mij ook veel herder in zich.
De herder kant, als die zich wat zekerder gaan voelen moet je echt grenzen aangeven, anders gaan ze het écht zelf invullen en dat wil je niet

Aanpakken die Amy!

blondie schreef:Dat geldt niet alleen voor buitenlandse hondjes hoor toen ik mijn eerste hond kreeg was hij ook wat timide en niet geheel zichzelf. De braafste hond die er bestond. Toen hij wat gewend was kreeg hij wat meer noten op zijn zang.
Het is denk een wisselwerking, je wilt de hond niet teveel druk opleggen omdat hij of zij op dat moment wat onzeker is en in een nieuwe omgeving is, op een bepaald moment raakt de hond wat zekerder van zijn omgeving en nieuwe bazen en lijkt het alsof er toch bekeken wordt in hoeverre hij of zij de touwtjes in eigen hand kan nemen. Dat was althans in mijn geval.

Precies, bij Tessa ook zo. Alleen bij Tessa is het nog steeds erg lastig om grenzen aan te geven, ze kan nog steeds heel onzeker worden en op andere momenten is ze heel zeker en strontvervelend. Alleen doordringen lukt niet helemaal of ze wordt meteen weer onzeker. Wij proberen het een en ander te voorkomen, ipv te moeten corrigeren, haha.

Dus ja, ik herken het, maar nee, tips heb ik niet echt. Hier blijft het te veel wisselen en in de dingen waar ze zekerder in wordt, wil ik haar weer niet te veel remmen.

ThessaThomas, dat is inderdaad ook lastig merk ik. Dat ik haar niet teveel wil afremmen omdat die 'zekerheid' nogal instabiel is en ze bij het minste of geringste weer onzeker wordt. Maar die grenzen moeten ook duidelijk aangegeven worden.... Best lastig...

haha nee joh gekkie. Ik hoop dat je dit zelf ook als grapje neerzet, toch?

Ik bedoelde het althans niet rot. Maar gezien je zelf ook al aangaf dat je wat woorden kreeg met iemand omdat ze een bepaalde hond blijkbaar niet negeerde en er heen ging terwijl jij haar bij je wilde houden.
Ik had een troela die overal de lol van in zag, maar dat vonden andere eigenaren vaak helemaal niet lollig dus ik ging toch maar meer werken aan luisteren en niet op kleinere honden afstieren om maar een voorbeeld te noemen
En mijn reu was gek van me en ging toen hij wat zekerder van zichzelf werd mij ineens behoeden voor mensen die me de weg kwamen vragen bijvoorbeeld , kort door de bocht voorbeeld, maar ik liep er wel even tegenaan op dat moment.
Ik zeg niet dat Amy zo is, maar het zijn trekjes van de herder die er even in sluipen en als je pas op de plaats neemt en duidelijk bent en blijft is dat verder gewoon helemaal prima om mee om te gaan.
Nogmaals ik bedoel niets lulligs ermee hoor.

blondie schreef:haha nee joh gekkie. Ik hoop dat je dit zelf ook als grapje neerzet, toch?

Ik bedoelde het althans niet rot. Maar gezien je zelf ook al aangaf dat je wat woorden kreeg met iemand omdat ze een bepaalde hond blijkbaar niet negeerde en er heen ging terwijl jij haar bij je wilde houden.
Ik had een troela die overal de lol van in zag, maar dat vonden andere eigenaren vaak helemaal niet lollig dus ik ging toch maar meer werken aan luisteren en niet op kleinere honden afstieren om maar een voorbeeld te noemen
En mijn reu was gek van me en ging toen hij wat zekerder van zichzelf werd mij ineens behoeden voor mensen die me de weg kwamen vragen bijvoorbeeld , kort door de bocht voorbeeld, maar ik liep er wel even tegenaan op dat moment.
Ik zeg niet dat Amy zo is, maar het zijn trekjes van de herder die er even in sluipen en als je pas op de plaats neemt en duidelijk bent en blijft is dat verder gewoon helemaal prima om mee om te gaan.
Nogmaals ik bedoel niets lulligs ermee hoor.

Nee joh! Was een grapje inderdaad! Sorry als het serieus overkwam... Ben blij met je reactie hoor
Amy is inderdaad ook best beschermend. Grommen naar mensen die er verdacht uit zien volgens haar en het op ons gemunt hebben. Ook thuis wil ze ons tegen elkaar beschermen
Als ik iets te hardhandig mijn dochters haar kam en ze begint te piepen (mijn dochter bedoel ik ) Dan komt ze blaffend aangerend en gaat zich ermee 'bemoeien' en kijken of mijn dochter wel oké is.

http://www.kat-hond.nl/hondenschool/id= ... -zijn.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Hier doe ik die cursus. Volgens mij is het een cursus wat ze zelf hebben bedacht. Het is om de hoek en ik kreeg de tip van mede-hondeneigenaren uit de buurt.

Wat een leuke cursus!
Even de rest bekeken, leuk scala bieden ze ook aan op de site.

Het is soms wel lastig, want het lijntje is zo dun. Ik zou heel consequent zijn/blijven in wat je wel en niet wilt. Dat is het eerlijkst ( meest duidelijk ) naar haar. Voorkomen wat je voorkomen kan, bijvoorbeeld afleiden voor ze stout kan doen en iets vragen waarvan je weet dat ze dat zeker kan.
Maar zo te lezen zijn jullie prima op weg.

Ben wel voor updates mbt de cursus, met foto's als het kan

Ja, is zeker leuk en vooral zinvol voor ons. Zal mijn man vragen eens mee te gaan en foto's te maken.
Het blijft ook langer licht straks en dan hoeft er niet geflitst te worden. Daar is ze namelijk heel bang voor...

Ja, is zeker leuk en vooral zinvol voor ons. Zal mijn man vragen eens mee te gaan en foto's te maken.
Het blijft ook langer licht straks en dan hoeft er niet geflitst te worden. Daar is ze namelijk heel bang voor...

blondie schreef:Dat geldt niet alleen voor buitenlandse hondjes hoor toen ik mijn eerste hond kreeg was hij ook wat timide en niet geheel zichzelf. De braafste hond die er bestond. Toen hij wat gewend was kreeg hij wat meer noten op zijn zang.
Het is denk een wisselwerking, je wilt de hond niet teveel druk opleggen omdat hij of zij op dat moment wat onzeker is en in een nieuwe omgeving is, op een bepaald moment raakt de hond wat zekerder van zijn omgeving en nieuwe bazen en lijkt het alsof er toch bekeken wordt in hoeverre hij of zij de touwtjes in eigen hand kan nemen. Dat was althans in mijn geval.
Het was me in ieder geval snel duidelijk dat ik de touwtjes in handen moest gaan nemen, nee was nee, en recht was niet krom of een beetje gebogen.
Het verschilt natuurlijk per hond, bij de tweede wat oudere hond die kwam moest ik direct duidelijk maken wat wel en niet de bedoeling was, zij was ook totaal niet van slag toen ze werd gebracht en ze bij mij achterbleef.

Dit dus.......ik heb ook zo'n herplaatser (niet buitenlands) maar ik heb zeker ook zelf te veel laten groeien onder het mom van dat hij voor mij nog steeds de mishandelde hond was en ik niet in de gaten had dat ik hem al uit dat gat getrokken had. Nu beginnen met grenzen stellen, je hebt haar behoorlijk op de rit en is niet meer "zielig", duidelijkheid en grenzen geven. Als je dat later nog moet gaan rechttrekken ben je een boel tijd en moeite verder
Ze kan het hebben nu

Aaarch! Het wordt erger.... Ben nu echt bezig haar weer in het gareel te krijgen en het komen gaat wel weer een stuk beter, maar nu laat ze zich heel moeilijk aanlijnen Ze zorgt er dan voor dat ze net buiten bereik blijft Nu laat ik haar natuurlijk vaak naar me toe komen en dan krijgt ze wat lekkers en daarna mag ze weer weg. Ook de plekken waar ik haar aanlijn hou ik onvoorspelbaar. Maar goed, ze is niet achterlijk... Ze weet op de een of andere manier precies wanneer de pret over is en dan krijg ik een 'dikke vinger'
Nu weet ik dat ik haar niet kan corrigeren en maar af moet wachten tot ze wel komt en ik haar kan grijpen. Moet ik haar dan ook belonen wanneer ik haar bij haar kladden gepakt heb? Dat doe ik wel momenteel. Ik moet zeggen dat na een half uur ik me niet zo geduldig en vriendelijk meer voel... Weet even niet wat ik hier nu weer mee moet

Ik zou haar voorlopig maar even niet meer los laten lopen, tenzij je ergens bent waar je haar echt niet hoeft aan te lijnen en je kunt wachten tot ze zelf komt. Eerst maar even de druk eraf van het komen/aanlijnen en voorkomen dat er situaties ontstaan als 'net buiten bereik blijven' en enkel in situaties oefenen waarin je de controle hebt.
Oefenen aan een lange lijn, zodat je haar kunt binnen hengelen als ze niet komt. Als ze het allerlaatste stukje zelf komt, dan goed belonen.

Dank voor je tip. Ik denk dat dat wel goed is ja.

Wat Zamunda schrijft inderdaad. En lijn je haar alleen aan als jullie aangelijnd verder gaan of ook wel eens tussendoor een paar meter om haar dan weer los te laten? Dat doe ik met Saar veel, die peerde hem een tijdje geleden ook steeds als ze zag dat ik haar weer gind aanlijnen. Nu doe ik dat standaard een keer of 5 per wandeling en is er niks meer aan de hand. Dat is misschien een goede vervolgstap als het terugkomen aan de lange lijn weer goed gaat.

Bedankt RedPassion! Dat is inderdaad ook een goede tip!