Het HondenForum

Kaylee is afgelopen zaterdag bij een paardenwei tegen de stroomdraad gekomen met d'r neus. Meteen piepen en wegrennen natuurlijk. Ik heb er niet te veel aandacht aan besteed, heb haar aangelijnd en ben nog eens heen en weer langs de wei gelopen.
Sindsdien iedere dag erlangs gelopen, maar ze begint nog steeds honderd meter voor we überhaupt bij die wei zijn achter te blijven, en ze loopt er uit zichzelf echt niet langs. Lijn ik haar aan, loopt ze wel goed mee, maar is ze heel erg gespannen. Continu om zich heen kijken, gapen, als we er voorbij zijn schudden. Iets lekkers neemt ze niet aan van de stress. Wat kan ik doen om haar hier overheen te helpen?

Ik zou er voorbij gaan lopen zonder snoepjes, zonder extra aandacht en al ruim van te voren aangelijnd zodat ze niet de kans krijgt in de ankers te gaan.

Ik heb het jaren geleden ook gehad met Tibbe en het gedaan zoals JBK zegt. Het heeft toch wel een half jaar geduurd voordat hij weer op een ontspannen manier langs die wei liep.

JBK schreef:Ik zou er voorbij gaan lopen zonder snoepjes, zonder extra aandacht en al ruim van te voren aangelijnd zodat ze niet de kans krijgt in de ankers te gaan.

Dat doe ik nu ook. Heb het een keer geprobeerd met snoepjes, maar toen ze dat niet wilde, dan niet. Maar ik hoopte eigenlijk dat het minder dan een half jaar zou duren

Nikkie van mij is jaren geleden in zo net met stroomdraad gelopen en er van de schrik nog eens in gesprongen, daarna liep ze er altijd met een grote boog omheen, als ik er langs moet loop ik gewoon door en ik laat haar gewoon los lopen, ze zoekt haar eigen weg wel om er langs te gaan.

pinguin20 schreef:

JBK schreef:Ik zou er voorbij gaan lopen zonder snoepjes, zonder extra aandacht en al ruim van te voren aangelijnd zodat ze niet de kans krijgt in de ankers te gaan.

Dat doe ik nu ook. Heb het een keer geprobeerd met snoepjes, maar toen ze dat niet wilde, dan niet. Maar ik hoopte eigenlijk dat het minder dan een half jaar zou duren

Dat hoop ik ook voor je, (en voor haar) maar ik denk dat het een dingetje blijft tot het echt weggesleten is.

Morris kwam vorig jaar tegen het stroomdraad aan. Compleet in paniek (stroomdraad was niet te zien en hij was zelf lekker nat dus het kwam hard aan ). Daarna vond hij dat hele pad vreselijk. Het heeft echt maanden geduurd voor hij daar weer lekker liep.
Heb er niet teveel aandacht aan besteed. Ben er juist wat vaker gaan lopen om hem zo snel mogelijk duidelijk te maken dat er niks aan de hand was.
Aan het begin van het pad gewoon aangelijnd en doorgelopen. De eerste maanden bleef hij stijf tegen mijn been aangeplakt lopen. Na een paar maanden durfde hij weer een meter of zo bij me weg te lopen of even te snuffelen en nu is het weer zoals vanouds.
Had een lange adem nodig, maar uiteindelijk is het wel weer gelukt.

Haha, ik ben dus gewoon te ongeduldig. Bedankt voor de reacties, en wie weet komt het ooit weer goed

Ik heb er een gewoonte van gemaakt om mijn honden het commando: 'pas op' te leren. Alle honden van mij kennen het dondergoed. Zodra ze een keer het schrikken van schrikdraad, komt er als reflex: 'pas op' uit mijn mond. Dat is daarna een gouden commando, die ik gelukkig maar zelden gebruik.

Verder zijn alle honden daarna even uit hun doen. Ze doen maar. Ik loop er niet speciaal langs om het weer te trainen. Ik loop er langs als het zo uitkomt. Als het echt moet lijn ik ze tijdelijk wel even aan als ik er later een keer langskom en ze gaan echt lopen kloten, maar feitelijk gezien zoeken ze het maar uit. En eigenlijk allemaal na een paar maanden herstellen ze zich wel weer.

Nou, Nikkie blijft bang voor dat schapennet waar stroom op staat.

Ze loopt er echt voor om.

Ze is toch vasthoudend in dingen die haar overkomen.

Ze is twee jaar terug in Oostenrijk geprikt door een wesp of bij en daar stonden koeien vlakbij met zo koeienbel om hun nek, als ze nu in Oostenrijk koeien of geiten met zo bel om hoort dan wilt ze er niet langs.

he...vervelend hoor voor Kaylee... maar zo te horen komt t wel goed...met een heleboel geduld

Napoleon is een paar keer tegen het draad aangelopen van de paddock als hij daar met zijn voetbal in de weer is, het spelletje was wel gelijk afgelopen en het duurde wel een week of wat eer hij weer onbevangen de paddock in rende met de bal.